หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 860
ตอนที่ 860 : ย้อนกลับ
ตอนที่ 860
ในดินแดนอันมืดมิดไร้ขอบเขตภายในสามภพ ร่างมหึมาร่างหนึ่งนั่งอยู่ ความมืดรอบตัวมันหนาแน่นจนมองไม่เห็นร่างที่(@NameIsNovel)แท้จริงของมัน มี(@NameIsNovel)เพียงดวงตาสีแดงเลือดคู่หนึ่งที่(@NameIsNovel)ส่องประกายแสงเย็นยะเยือกไม่สิ้นสุด
ในขณะนั้นเอง ดวงตาสีแดงเลือดก็พลันเงยขึ้นเล็กน้อย
“เหอะๆ เจ้าทำสำเร็จจริงๆ! เสี่ยวซิวเอ๋อร์ เจ้าไม่ทำให้ข้าผิดหวังจริงๆ” ร่างมหึมาหัวเราะเบาๆ และ(@NameIsNovel)ดินแดนอันมืดมิดทั้งหมดก็สั่นสะเทือนไปพร้อมกับเสียงนั้น
ร่างมหึมายกแขนขึ้นแล้วชี้ไปยังห้วงมิติเบื้องหน้า
ภายในพื้นที่(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)มืดสนิท แสงสีแดงก็ค่อยๆ ปรากฏขึ้น เผยให้เห็นภาพที่(@NameIsNovel)พร่ามัวอย่างยิ่งซึ่งดูเหมือนจะเป็น(@NameIsNovel)พื้นที่(@NameIsNovel)น้ำสีคราม
หลังจากที่(@NameIsNovel)เศษกระดูกสีเลือดปรากฏขึ้น ดวงตาของเทพปีศาจเพลิงก็ถูกแสงสีเลือดอันกว้างใหญ่เข้าครอบงำโดยสิ้นเชิง ไม่ทิ้งร่องรอยแห่งจิตวิญญาณที่(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)อิสระไว้เลย
ในขณะเดียวกัน ลวดลายปีศาจสีม่วงและ(@NameIsNovel)ดำบนร่างของเทพปีศาจเพลิงก็ส่องสว่า(@NameIsNovel)งอย่างดุเดือด และ(@NameIsNovel)คลื่นแสงสีดำก็ปะทุออกมาจากพวกมัน
ผลึกน้ำแข็งสีครามหนาทึบที่(@NameIsNovel)เคลือบร่างปีศาจพลันปรากฏรอยร้าวนับไม่ถ้วน จากนั้นก็ระเบิดออกและ(@NameIsNovel)แตกเป็น(@NameIsNovel)เสี่ยงๆ ด้วยเสียงดังสนั่น
คลื่นกระแทกสีดำยังคงปะทุออกมาอย่างต่อเนื่อง กวาดไปทั่วพื้นที่(@NameIsNovel)หลายสิบจั้งรอบๆ มันในทันที
เซินลั่วที่(@NameIsNovel)อยู่ห่างออกไปเพียงเล็กน้อยถูกแรงระเบิดกวาดเข้าไปด้วย พลังอันมหาศาลราวคลื่นพิโรธซัดเข้าปะทะจนแสงวิญญาณป้องกันรอบกายสลายไปอย่างรวดเร็ว
สีหน้าพลันซีด เงยหน้าร่ายเคล็ด เงาพฤกษา แสงสีเขียวสว่า(@NameIsNovel)งวาบทั่วร่าง ก่อนจะหายลับไปในพริบตา
เทพปีศาจเพลิงไม่แสดงปฏิกิริยาใดๆ ต่อการหายตัวไปของเซินลั่ว ดวงตาสีแดงเลือดของมันจับจ้องอยู่เพียงบัวอัคคีแดง พร้อมกับประกายแสงสีเลือดในม่านตาของมัน
ชั่วขณะต่อมา เศษกระดูกระหว่า(@NameIsNovel)งคิ้วของเทพปีศาจเพลิงก็ส่องสว่า(@NameIsNovel)งด้วยแสงสีเลือดอีกครั้ง และ(@NameIsNovel)เส้นใยสีเลือดนับไม่ถ้วนก็พุ่งออกมา โจมตีบัวอัคคีแดง
เสียงกรีดร้องที่(@NameIsNovel)แหลมเสียดแก้วหูดังก้องขณะที่(@NameIsNovel)บัวอัคคีแดงถูกเจาะทะลุในชั่วพริบตา เต็มไปด้วยรูพรุน พลังงานไฟภายในของมันลดลงอย่างรวดเร็ว
มันหดตัวลงอย่างรวดเร็วและ(@NameIsNovel)หลังจากนั้นไม่กี่ลมหายใจ ก็แตกเป็น(@NameIsNovel)เสี่ยงๆ ด้วยเสียงดังป๊อปและ(@NameIsNovel)สลายไป
ในฐานะผู้ควบคุมระฆังทองคำม่วง ไม่มี(@NameIsNovel)ใครรู้ดีไปกว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ถึงพลังอันน่าอัศจรรย์ของบัวเพลิงบริสุทธิ์ เมื่อครู่ หากมันโดนหัวปีศาจ ทุกอย่างก็คงจบสิ้นไปแล้ว ทว่า(@NameIsNovel)เส้นใยสีเลือดเหล่านั้นกลับทำลายมันได้(@NameIsNovel)อย่างง่ายดาย
ในขณะนี้ โลหิตสองสายไหลออกมาจากมุมปากของเขา(@NameIsNovel) แสดงให้เห็นว่า(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)รับบาดเจ็บไม่เบาแม้ว่า(@NameIsNovel)จะเคลื่อนย้ายออกไปได้(@NameIsNovel)ทันเวลาก็ตาม
เซินลั่วหยิบโอสถรักษาบาดแผลออกมาแล้วบริโภค พร้อมที่(@NameIsNovel)จะเร่งเร้าระฆังทองคำม่วงเพื่อโจมตีต่อไป
ทันใดนั้น เสียงดังสนั่นก็ปะทุขึ้นจากที่(@NameIsNovel)ใดก็ไม่ทราบ สะท้อนก้องไปทั่วทั้งพื้นที่(@NameIsNovel) ซึ่งปะทุขึ้นด้วยหย่อมแสงสีขาวที่(@NameIsNovel)คาดเดาไม่ได้(@NameIsNovel)คล้ายลานตาซึ่งกะพริบอย่างรวดเร็ว
สีหน้าของเซินลั่วเปลี่ยนไป แสงสีขาวเหล่านั้นคือประกายแสงของเขตอาคมของที่(@NameIsNovel)นี่ มี(@NameIsNovel)คนกำลังเขย่าเขตอาคมของถ้ำเจ้าแม่กวนอิมรึ เป็น(@NameIsNovel)ใครกัน
ทันทีที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)สงสัย เสียงคำรามดังกึกก้องอีกครั้งดังกว่า(@NameIsNovel)เดิม และ(@NameIsNovel)แสงสีขาวทั่วทั้งพื้นที่(@NameIsNovel)ก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง จวนเจียนจะกระจัดกระจาย
ก่อนที่(@NameIsNovel)เสียงสะท้อนจะเงียบลง เสียงคำรามครั้งที่(@NameIsNovel)สามที่(@NameIsNovel)ดังยิ่งกว่า(@NameIsNovel)ก็ดังขึ้น ดังกว่า(@NameIsNovel)ทั้งสองครั้งก่อนหน้านี้และ(@NameIsNovel)ผสมกับเสียงแตกร้าวขนาดใหญ่
แสงสีขาวภายในพื้นที่(@NameIsNovel)ยุบตัวลงอย่างรวดเร็ว แปลงเป็น(@NameIsNovel)จุดแสงสีขาวนับไม่ถ้วนที่(@NameIsNovel)ลอยหายไป
ดวงตาของเซินลั่วเบิกกว้างขณะที่(@NameIsNovel)พลังต้องห้ามต่อต้านสัมผัสจิตเทวะในที่(@NameIsNovel)แห่งนี้พลันหายไป ปลดปล่อยให้สัมผัสจิตเทวะของเขา(@NameIsNovel)ขยายออกไปนอกร่างกายได้(@NameIsNovel)ในที่(@NameIsNovel)สุด
ชั่วขณะต่อมา ดวงตาเซินลั่วหรี่แคบเป็น(@NameIsNovel)เส้น จ้องไปยังเทพปีศาจเพลิงเบื้องหน้า แสงเย็นเฉียบวาบขึ้นในแววตา
บัดนี้เมื่อสัมผัสจิตเทวะกลับมาใช้งานได้(@NameIsNovel)อย่างอิสระ ก็รับรู้ได้(@NameIsNovel)ชัดว่า(@NameIsNovel)กลิ่นอายและ(@NameIsNovel)ขอบเขตพลังของอีกฝ่ายพุ่งถึงระดับ เซียนแท้ขั้นปลาย และ(@NameIsNovel)ใกล้แตะขอบระดับไท่อี่ อย่างไม่มี(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)สิ้นสุด
ทว่า(@NameIsNovel)ด้วยเหตุผลบางประการ ปีศาจเพลิงกลับยืนนิ่งอยู่กับที่(@NameIsNovel) ไม่แม้แต่จะขยับหรือสนองต่อการที่(@NameIsNovel)เขตอาคมโดยรอบถูกทำลายแม้แต่น้อย
เซินลั่วรู้สึกขัดใจ ดีดระฆังทองคำม่วงขึ้นทันใด แสงสั่นสะเทือนทั่วอากาศ ก่อนร่างถอยฉับออกจากกลุ่มควันวิญญาณห้าสีอย่างรวดเร็ว
ลำแสงหลบหนีหลายสายพุ่งมาจากระยะไกล ตกลงข้างลาน — เนี่ยไฉจูและ(@NameIsNovel)อสูรหมี(@NameIsNovel)ดำในหมู่สหายทั้งสี่ปรากฏตัวขึ้นพร้อมกัน
“พวกท่านทุกคนออกมาได้(@NameIsNovel)อย่างไร” เซินลั่วมองไปยังกลุ่มคนด้วยน้ำเสียงตำหนิเล็กน้อย
“แม่นางเนี่ยยืนกรานที่(@NameIsNovel)จะมาที่(@NameIsNovel)นี่หลังจากที่(@NameIsNovel)ข้าบอกนางเกี่ยวกับสถานการณ์ภายนอกและ(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)ท่านได้(@NameIsNovel)รับบาดเจ็บ บัดนี้เมื่อระดับการบำเพ็ญของข้าลดลงอย่างมาก ข้าก็ไม่สามารถหยุดนางได้(@NameIsNovel)” อสูรหมี(@NameIsNovel)ดำกล่าวอย่างช่วยไม่ได้(@NameIsNovel)
เนี่ยไฉจูไม่ได้(@NameIsNovel)พูดอะไร นางมองไปยังมุมปากที่(@NameIsNovel)เปื้อนเลือดของเซินลั่วและ(@NameIsNovel)เริ่มสวดมนต์ในทันที โบกกิ่งหยางหลิวในมือ
เงาของกิ่งหลิวสายหนึ่งพุ่งออกมาและ(@NameIsNovel)เข้าสู่ร่างของเซินลั่ว
คลื่นแสงสีเขียวกระเพื่อมไปทั่วร่างของเซินลั่ว บาดแผลที่(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)รับจากแรงกระแทกก่อนหน้านี้หายดีขึ้นอย่างมาก และ(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ก็ฟื้นคืนปราณเต๋าได้(@NameIsNovel)บางส่วน
ในขณะนี้ จากส่วนลึกของควันวิญญาณห้าสี เทพปีศาจเพลิงก็พลันหันศีรษะมามองในทิศทางของเซินลั่ว ดวงตาสีแดงเลือดของมันซึ่งบัดนี้ปราศจากปัญญาเทวะ เริ่มแสดงการเคลื่อนไหวที่(@NameIsNovel)ริบหรี่
“กิ่ง...หยางหลิว...” เทพปีศาจเพลิงเอ่ยสามคำนี้ด้วยความเร่งรีบและ(@NameIsNovel)ความยากลำบาก ร่างมหึมาของมันพร่าเลือนเป็น(@NameIsNovel)เงาและ(@NameIsNovel)พุ่งไปยังที่(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)เซินลั่วและ(@NameIsNovel)คนอื่นๆ อยู่
เซินลั่วกำลังจะเอ่ยกับกลุ่มสหาย ทว่า(@NameIsNovel)สีหน้ากลับพลันซีดขาวลงอย่างรุนแรง
“อย่าขัดขืน!” เสียงคำรามดังสะเทือน พลังสีทองระเบิดแผ่จากร่าง แสงสว่า(@NameIsNovel)งเจิดจ้าจนแทบมองไม่เห็นสิ่งอื่น เงาคัมภีร์สวรรค์ขนาดมหึมาปรากฏขึ้นเบื้องหลัง
จากนั้น ลำแสงทองสายหนึ่งพุ่งทะลุอากาศออกจากเงานั้น รวบรวมพลังอันหนักหน่วง กางเป็น(@NameIsNovel)กรงพลังโอบล้อมเนี่ยไฉจูกับพวกไว้ทั้งหมด แล้วดึงร่างของพวกเขา(@NameIsNovel)เข้ามาอย่างแรง
ทว่า(@NameIsNovel)เงาคัมภีร์สวรรค์มี(@NameIsNovel)ปัญหาในการดูดกลืนสิ่งมี(@NameIsNovel)ชีวิต ร่างกายของทั้งสี่เพียงแค่สั่นสะเทือนโดยไม่ถูกดึงเข้าไปในห้วงมิติแห่งคัมภีร์สวรรค์
ด้านหลังพวกเขา(@NameIsNovel) ควันวิญญาณห้าสีพลุ่งพล่านอย่างรุนแรง และ(@NameIsNovel)ร่างมหึมาร่างหนึ่งก็พุ่งออกมาจากมัน เป็น(@NameIsNovel)เทพปีศาจเพลิง รวดเร็วดุจสายฟ้า โดยมี(@NameIsNovel)ดวงตาสีแดงเลือดจ้องมองอย่างไม่ลดละที่(@NameIsNovel)กิ่งหยางหลิวในมือของเนี่ยไฉจู
เศษกระดูกสีเลือดบนหน้าผากของมันพลุ่งพล่านด้วยแสงสีเลือด และ(@NameIsNovel)เส้นด้ายผลึกเลือดนับไม่ถ้วนก็พุ่งออกมาอีกครั้ง มุ่งตรงไปยังเนี่ยไฉจู
“เข้าไป!” เซินลั่วซึ่งตระหนักดีถึงพลังอันน่าสะพรึงกลัวของเส้นด้ายผลึกเลือดเหล่านั้น จ้องเขม็งด้วยดวงตาเบิกกว้าง ปราณเต๋าจากภายในร่างกายของเขา(@NameIsNovel)พลุ่งพล่านเข้าสู่หมอนหยก เพิ่มพลังดูดกลืนของเงาคัมภีร์สวรรค์
แม้ว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)จะเคยยืมระดับการบำเพ็ญของดินแดนแห่งความฝันมาเพื่อต่อสู้ แต่ปราณเต๋าจำนวนมหาศาลเช่นนี้ไม่เคยถูกฉีดเข้าไปในหมอนหยกมาก่อน และ(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ใช้เคล็ดวิชาหลอมสมบัติโดยกำเนิดโดยไม่รู้ตัว
เขตอาคมลึกลับภายในหมอนหยกถูกเปิดออกอย่างง่ายดายและ(@NameIsNovel)ถูกหลอมบางส่วน เงาคัมภีร์สวรรค์ภายในหมอนแข็งตัวอย่างรวดเร็ว เกือบจะจับต้องได้(@NameIsNovel)
ดวงตาเซินลั่วเบิกกว้าง แววตาฉายประกายราวกับค้นพบสิ่งสำคัญ ร่างนิ่งงันอยู่ชั่วขณะ
ทันใดนั้น แสงสีทองที่(@NameIsNovel)ห่อหุ้มเนี่ยไฉจูและ(@NameIsNovel)สหายก็พลันสว่า(@NameIsNovel)งเจิดจ้าขึ้นสิบเท่า ร่างทั้งหมดเริ่มพร่าเลือน ก่อนจะดับวูบหายไปจากจุดเดิม ปล่อยให้เส้นด้ายผลึกโลหิตฟาดผ่านอากาศโดยไร้เป้าหมาย
เทพปีศาจเพลิงโกรธจัด เคลื่อนแขนของมันอย่างรวดเร็วดุจสายฟ้า หมัดยักษ์สองหมัดที่(@NameIsNovel)ปกคลุมด้วยลวดลายปีศาจปรากฏขึ้นเบื้องหน้าเซินลั่ว และ(@NameIsNovel)มันก็ทุบลงมาอย่างดุเดือด
มือขวาซึ่งถูกเผาไหม้โดยบัวเพลิงบริสุทธิ์ ได้(@NameIsNovel)รับการฟื้นฟูสู่สภาพเดิมอย่างใดอย่างหนึ่ง
แสงสีดำส่องสว่า(@NameIsNovel)งจากหมัดของเขา(@NameIsNovel) และ(@NameIsNovel)เสียงระเบิดดังกึกก้องก็ดังขึ้นรอบๆ เซินลั่วในทันที
พลังซึ่งแข็งแกร่งกว่า(@NameIsNovel)เดิมสองเท่า พุ่งลงมาโดยตรง ทำให้เซินลั่วรู้สึกราวกับว่า(@NameIsNovel)ห้วงมิติใกล้เคียงกระชับแน่นและ(@NameIsNovel)ร่างกายของเขา(@NameIsNovel)หนักอึ้งอย่างทนไม่ได้(@NameIsNovel)
ไม่เพียงเท่านั้น คลื่นปราณปีศาจหนาทึบสองสายก็สั่นสะเทือนจากหมัดของเทพปีศาจเพลิง กระจายพลังวิญญาณแห่งฟ้าดินในระยะหลายสิบก้าวในทันที ทิ้งให้เป็น(@NameIsNovel)สุญญากาศของปราณวิญญาณพฤกษารอบๆ เซินลั่ว
เคล็ดเงาพฤกษาที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ใช้เป็น(@NameIsNovel)สื่อเชื่อมค่ายกลแห่งธาตุไม้ จำต้องอาศัยปราณวิญญาณไม้ในมิติ แต่บัดนี้พลังนั้นถูกพลังมารกัดกร่อน เขา(@NameIsNovel)จึงยังไม่อาจเปิดค่ายกลเพื่อหนีออกไปได้(@NameIsNovel)
แม้เทพปีศาจเพลิงจะดูเหมือนสูญเสียปัญญาเทวะทั้งหมดไปแล้ว แต่สัญชาตญาณการต่อสู้ของมันยังคงอยู่ มันฉวยจังหวะที่(@NameIsNovel)ค่ายกลของเซินลั่วเกิดความปั่นป่วน โจมตีเข้าใส่ในทันที
ทว่า(@NameIsNovel)เซินลั่วไม่แสดงปฏิกิริยาใดๆ ต่อสถานการณ์รอบตัว ยังคงยืนอยู่ที่(@NameIsNovel)นั่นอย่างเฉยเมย ราวกับว่า(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)ยอมแพ้ที่(@NameIsNovel)จะต่อต้านแล้ว
------------