ตอนที่ 917 : นครเซียนกลางทะเล

[Source: NameIsNovel] “หมู่เกาะดาวหลัวรึ?” เซินลั่วไม่เคยไปทวีปเทวะบูรพาชัย และ(@NameIsNovel)ไม่เคยได้(@NameIsNovel)ยินชื่อหมู่เกาะดาวหลัวมาก่อน

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “หมู่เกาะดาวหลัวตั้งอยู่บนชายแดนตะวันตกเฉียงเหนือของทวีปเทวะบูรพาชัย เป็น(@NameIsNovel)กลุ่มเกาะที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ชื่อเสียงพอสมควรในด้านการบำเพ็ญเซียน มันอยู่ไกลจากชมพูทวีปมาก

ดังนั้นจึงเป็น(@NameIsNovel)เรื่องธรรมดาที่(@NameIsNovel)สหายเซินจะไม่เคยได้(@NameIsNovel)ยินชื่อ” หยวนชิวกล่าวเช่นนั้น (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“ตกลง เช่นนั้นข้าจะไปที่(@NameIsNovel)หมู่เกาะดาวหลัว หากข้าพบบัวเก้าพรหม ข้าจะให้ท่านดูคลังโอสถเซียนครึ่งหนึ่งอย่างแน่นอน” เซินลั่วครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะให้คำสัญญาอีกครั้ง

“ข้าย่อมเชื่อใจสหายเซินอยู่แล้ว!” หยวนชิวกล่าวด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม [Source: NameIsNovel]

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “สหายเซิน ท่านกำลังพูดคุยกับหยวนชิวอยู่รึ? ท่านจะไปทวีปเทวะบูรพาชัยรึ?” ไป๋เสี่ยวเถียนถาม

“ในเมื่อตอนนี้ยังไม่มี(@NameIsNovel)เบาะแสอื่น ก็ไปที่(@NameIsNovel)นั่นดูเถิด ถือเป็น(@NameIsNovel)โอกาสอันดีที่(@NameIsNovel)จะได้(@NameIsNovel)สัมผัสกับขนบธรรมเนียมและ(@NameIsNovel)วัฒนธรรมของทวีปอื่น สหายไป๋ ท่านมี(@NameIsNovel)ความกังวลใดๆ หรือไม่?” เซินลั่วกล่าว

“ไม่เลย พอดีข้าก็ไม่เคยไปทวีปเทวะบูรพาชัยเช่นกัน จะได้(@NameIsNovel)ถือโอกาสเดินทางท่องเที่(@NameIsNovel)ยวไปด้วย” ไป๋เสี่ยวเถียนพยักหน้าและ(@NameIsNovel)กล่าว

“ถ้าเช่นนั้นก็ออกเดินทางกันทันทีที่(@NameIsNovel)ข้ากล่าวคำอำลากับไฉจูเสร็จ” เซินลั่วกล่าว

“เท่าที่(@NameIsNovel)ข้ารู้ ตอนนี้แม่นางเนี่ยกำลังปิดด่านอยู่ ข้าเกรงว่า(@NameIsNovel)นางคงจะมาพบเราไม่ได้(@NameIsNovel)ในเร็วๆ นี้” ไป๋เสี่ยวเถียนกล่าว พลางลังเลเล็กน้อย [Source: NameIsNovel]

“ปิดด่านรึ? หรือว่า(@NameIsNovel)จะเป็น(@NameIsNovel)ไปได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)…” เซินลั่วคิดถึงความเป็น(@NameIsNovel)ไปได้(@NameIsNovel)อย่างหนึ่ง

ครู่ต่อมา เซินลั่วและ(@NameIsNovel)ไป๋เสี่ยวเถียนก็มาถึงที่(@NameIsNovel)พักของเนี่ยไฉจู ซึ่งว่า(@NameIsNovel)งเปล่า พวกเขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)รับรู้จากศิษย์ที่(@NameIsNovel)อยู่ใกล้เคียงว่า(@NameIsNovel)นางได้(@NameIsNovel) ไปยังพื้นที่(@NameIsNovel)ต้องห้ามในภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัวแล้ว

เซินลั่วกำลังพิจารณาว่า(@NameIsNovel)จะไปยังพื้นที่(@NameIsNovel)ต้องห้ามนั้นหรือไปพบท่านเจ้าสำนักชิงเหลียนดี ทันใดนั้น ร่างของเซียนชิงเหลียนก็ปรากฏขึ้นจากความว่า(@NameIsNovel)งเปล่า (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“ท่านเจ้าสำนักชิงเหลียน” เซินลั่วคำนับ และ(@NameIsNovel)ไป๋เสี่ยวเถียนก็รีบโค้งคำนับเช่นกัน (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“ไฉจูตอนนี้กำลังปิดด่าน พยายามจะทะลวงสู่ระดับมหาโพธิญาณ การทะลวงครั้งนี้ต้องอาศัยพิธีกรรมพิเศษเพื่อช่วยเหลือ และ(@NameIsNovel)นางจะไม่ออกมาเป็น(@NameIsNovel)เวลาอย่างน้อยครึ่งปี

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เจ้ามี(@NameIsNovel)เรื่องอะไรกับนางรึ?” เซียนชิงเหลียนถามด้วยสีหน้าที่(@NameIsNovel)ห่างเหิน

“สหายไป๋และ(@NameIsNovel)ข้าอยู่ที่(@NameIsNovel)ภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัวมานานกว่า(@NameIsNovel)หนึ่งปีแล้ว และ(@NameIsNovel)ด้วยความกรุณาของท่านเจ้าสำนัก ก็ถึงเวลาที่(@NameIsNovel)เราต้องจากไปแล้ว พวกเรามาเพื่อกล่าวคำอำลากับไฉจู [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

ในเมื่อนางกำลังปิดด่านอยู่ โปรดฝากความระลึกถึงของเราไปถึงนางด้วย และ(@NameIsNovel)ช่วยเตือนนางด้วยว่า(@NameIsNovel)วันวิบัติอสูรกำลังใกล้เข้ามา นางต้องเร่งบำเพ็ญเพียร”

เซินลั่วขมวดคิ้วเล็กน้อยขณะกล่าวเช่นนี้ พลางโค้งคำนับเซียนชิงเหลียน [Source: NameIsNovel]

ดวงตาของท่านเจ้าสำนักชิงเหลียนขยับ แต่ไม่ได้(@NameIsNovel)กล่าวอะไร นางพยักหน้าเล็กน้อย แล้วร่างของนางก็พร่าเลือนและ(@NameIsNovel)หายไปจากจุดนั้น (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“หายนะรึ? สหายเซิน ท่านกำลังพูดถึงวันวิบัติอสูรรึ? ข่าวลือภายนอกทั้งหมดเป็น(@NameIsNovel)ความจริงรึ?” ไป๋เสี่ยวเถียนตกใจ สีหน้าของเขา(@NameIsNovel)ค่อนข้างจะเคร่งขรึม

“แน่นอน ข้าหวังว่า(@NameIsNovel)ทุกอย่างจะราบรื่นในการเดินทางสู่ทะเลตะวันออกครั้งนี้” เซินลั่วกล่าวด้วยสีหน้าที่(@NameIsNovel)เคร่งขรึม

ทั้งสองไม่ได้(@NameIsNovel)อยู่ที่(@NameIsNovel)ภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัวต่อ และ(@NameIsNovel)ในไม่ช้าก็จากไป

อย่างไรก็ตาม ก่อนจากไป เซินลั่วได้(@NameIsNovel)เขียนจดหมายถึงเฉิงเหย่าจินและ(@NameIsNovel)หยวนเทียนกัง

โดยมี(@NameIsNovel)รายละเอียดว่า(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)ฟื้นฟูอายุขัยของตนเองแล้ว และ(@NameIsNovel)เล่าถึงประสบการณ์ของเขา(@NameIsNovel)ในช่วงเวลานี้ แน่นอนว่า(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)ละเว้นบางส่วนที่(@NameIsNovel)ละเอียดอ่อนออกไป

เซินลั่วมอบหมายให้ศิษย์คนหนึ่งของภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัวนำจดหมายไปส่งที่(@NameIsNovel)สำนักหลวงต้าถัง

เมื่อเห็นเช่นนี้ ไป๋เสี่ยวเถียนก็เขียนจดหมายถึงวัดหัวเซิงเช่นกัน เซินลั่วบังเอิญเห็นเนื้อหาของจดหมาย ซึ่งกล่าวถึงข่าวเกี่ยวกับผู้บำเพ็ญหวงถง

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “ผู้บำเพ็ญหวงถงถูกผนึกการบำเพ็ญและ(@NameIsNovel)จองจำอยู่ที่(@NameIsNovel)ยอดเขา(@NameIsNovel)ผนึกสวรรค์ของภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัวรึ?” เซินลั่วแสดงแววประหลาดใจบนใบหน้า ยอดเขา(@NameIsNovel)ผนึกสวรรค์เป็น(@NameIsNovel)สถานที่(@NameIsNovel)ในภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัวที่(@NameIsNovel)ใช้คุมขังนักโทษ

“เป็น(@NameIsNovel)เรื่องที่(@NameIsNovel)ข้าก็เพิ่งจะรู้มาโดยบังเอิญ ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)จะมี(@NameIsNovel)ความขัดแย้งกันอยู่ไม่น้อยภายในภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัว

แต่ท่านเจ้าสำนักชิงเหลียนก็ยืนหยัดต่อต้านความเห็นส่วนใหญ่และ(@NameIsNovel)ยืนกรานที่(@NameIsNovel)จะจองจำผู้บำเพ็ญหวงถง” ไป๋เสี่ยวเถียนกล่าว

หลายวันต่อมา ตามคำแนะนำของหยวนชิว เซินลั่วและ(@NameIsNovel)ไป๋เสี่ยวเถียนก็มาถึงเมืองแห่งหนึ่งทางตะวันออกของต้าถัง นครหลิวโป

นครหลิวโปเป็น(@NameIsNovel)เมืองที่(@NameIsNovel)สร้างขึ้นโดยผู้บำเพ็ญเพียร และ(@NameIsNovel)เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้โลกตกตะลึง จึงถูกสร้างขึ้นบนเกาะที่(@NameIsNovel)อยู่ห่างจากชายฝั่งทะเลตะวันออกไปกว่า(@NameIsNovel)ร้อยลี้

[Source: NameIsNovel] นครหลิวโปไม่ใหญ่โตนัก แต่มี(@NameIsNovel)ถนนหลายสายภายใน เรียงรายไปด้วยอาคารสูงที่(@NameIsNovel)ขายของทุกชนิดที่(@NameIsNovel)เกี่ยวข้องกับการบำเพ็ญเซียน ถนนหนทางคึกคักไปด้วยผู้คน นำเสนอภาพที่(@NameIsNovel)เจริญรุ่งเรืองอย่างยิ่ง

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ไป๋เสี่ยวเถียนดูเหมือนจะรู้จักสถานที่(@NameIsNovel)แห่งนี้ และ(@NameIsNovel)เมื่อมาถึง เขา(@NameIsNovel)ก็แยกทางกับเซินลั่ว บอกว่า(@NameIsNovel)จะไปซื้อของบางอย่าง

“ใครจะไปคิดว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)เมืองของผู้บำเพ็ญเพียรเช่นนี้ในทะเลตะวันออกด้วย? แต่เหตุใดจึงต้องอ้อมมาไกลถึงนครหลิวโป?

ทวีปเทวะบูรพาชัยไม่ได้(@NameIsNovel)อยู่ฝั่งตรงข้ามทะเลจากภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัวหรอกรึ? บินตรงไปจะไม่ประหยัดเวลากว่า(@NameIsNovel)รึ?” เซินลั่วขณะมองดูร้านค้ารอบๆ ก็สื่อสารกับหยวนชิว

[Source: NameIsNovel] “เจ้าคิดว่า(@NameIsNovel)ทะเลตะวันออก จะปลอดภัยเหมือนแผ่นดินใหญ่ของต้าถังที่(@NameIsNovel)เจ้าจะบินข้ามไปได้(@NameIsNovel)อย่างง่ายดายรึ?” หยวนชิวเย้ยหยัน

หลังจากใช้เวลาอยู่ด้วยกันมากขึ้น ท่าทีของหยวนชิวเมื่อพูดกับเซินลั่วก็เป็น(@NameIsNovel)กันเองมากขึ้น เผยให้เห็นลักษณะนิสัยของเขา(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)เย่อหยิ่ง ทะนงตน และ(@NameIsNovel)ชอบเยาะเย้ยผู้อื่นเพื่อยกตนเอง

อย่างไรก็ตาม สิ่งเหล่านี้เป็น(@NameIsNovel)เรื่องเล็กน้อย ในเมื่อพวกเขา(@NameIsNovel)ยังต้องพึ่งพาหยวนชิวในการเดินทางครั้งนี้ เซินลั่วจึงไม่โกรธ [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

“ท่านกำลังจะบอกว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)อันตรายมากมายในทะเลตะวันออกรึ?” เซินลั่วถาม [Source: NameIsNovel]

“แน่นอน มี(@NameIsNovel)อสูรปีศาจและ(@NameIsNovel)อสูรทะเลจำนวนมากอาศัยอยู่ในภูมิภาคทะเลตะวันออก หลายตัวมี(@NameIsNovel)พลังมหาศาลอย่างไม่น่าเชื่อ การวิ่งพล่านอยู่ในทะเลก็เหมือนกับการหาที่(@NameIsNovel)ตายอย่างแน่นอน” หยวนชิวพ่นลมหายใจ

เซินลั่วหวนนึกถึงฉากที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ใช้เวทอัญเชิญสัตว์วิญญาณ และ(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ไปตามที่(@NameIsNovel)หยวนชิวกล่าวจริงๆ (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

[Source: NameIsNovel] “ทะเลตะวันออกไม่ได้(@NameIsNovel)อยู่ในอาณาเขตของวังมังกรทะเลตะวันออกรึ? วังมังกรไม่ได้(@NameIsNovel)จำกัดการกระทำของอสูรปีศาจและ(@NameIsNovel)อสูรทะเลเหล่านั้นรึ?” เขา(@NameIsNovel)ถามต่อ

“วังมังกรทะเลตะวันออกเป็น(@NameIsNovel)อำนาจที่(@NameIsNovel)ใหญ่ที่(@NameIsNovel)สุดในทะเลตะวันออกอย่างแท้จริง แต่พวกเขา(@NameIsNovel)ก็ไม่สามารถจัดการพื้นที่(@NameIsNovel)ทั้งหมดของทะเลตะวันออกได้(@NameIsNovel)

ยิ่งไปกว่า(@NameIsNovel)นั้น วังมังกรทะเลตะวันออกและ(@NameIsNovel)พวกเราผู้บำเพ็ญเพียรก็ไม่ได้(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)มิตรกัน ดังนั้นจึงเป็น(@NameIsNovel)ธรรมดาที่(@NameIsNovel)พวกเขา(@NameIsNovel)จะไม่ควบคุมอสูรปีศาจเหล่านั้น

อย่างไรก็ตาม นี่ก็ไม่ใช่เรื่องเลวร้ายเสมอไป ผู้บำเพ็ญจำนวนมากมาที่(@NameIsNovel)ทะเลตะวันออกเพื่อล่าอสูรปีศาจเพื่อหารายได้(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ศิลาเซียน

หากวังมังกรทะเลตะวันออกมี(@NameIsNovel)ความสัมพันธ์ที่(@NameIsNovel)ดีกับโลกแห่งการบำเพ็ญเพียร นั่นก็คงจะไม่เหมาะสมนัก” หยวนชิวอธิบาย

“แล้วเราจะไปทวีปเทวะบูรพาชัยได้(@NameIsNovel)อย่างไร? ด้วยพละกำลังของเรา เราจะข้ามทะเลตะวันออกได้(@NameIsNovel)อย่างปลอดภัยรึ?” เซินลั่วพยักหน้าและ(@NameIsNovel)ถามทันที

“มันจะยากมาก และ(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)โอกาสสูงที่(@NameIsNovel)จะต้องตายในทะเล ซึ่งนั่นเป็น(@NameIsNovel)เหตุผลที่(@NameIsNovel)ข้าพาเจ้ามาที่(@NameIsNovel)นี่” หยวนชิวกล่าวอย่างภาคภูมิใจอยู่บ้าง

“ที่(@NameIsNovel)นี่มี(@NameIsNovel)อะไรพิเศษรึ?” เซินลั่วประหลาดใจ มองไปตามถนนโดยรอบ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“ตัวนครหลิวโปเองไม่มี(@NameIsNovel)อะไรพิเศษนัก แต่เกาะต่างๆ มี(@NameIsNovel)อยู่มากมายตามเส้นทางเดินเรือจากที่(@NameIsNovel)นี่ ก่อตัวเป็น(@NameIsNovel)เส้นทางที่(@NameIsNovel)ต่อเนื่องไปจนถึงทวีปเทวะบูรพาชัย

โดยมี(@NameIsNovel)หมู่เกาะดาวหลัวอยู่ที่(@NameIsNovel)ปลายสุดของเส้นทางเดินเรือ ในช่วงหลายปีที่(@NameIsNovel)ผ่านมา ผู้บำเพ็ญเพียรจากทั่วทุกสารทิศได้(@NameIsNovel)มารวมตัวกันตามเส้นทางเดินเรือนี้ ก่อตั้งเมืองของผู้บำเพ็ญเพียรขึ้นมามากมาย [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

อสูรทะเลเหล่านั้นก็ไม่เต็มใจที่(@NameIsNovel)จะเข้าใกล้บริเวณทะเลนี้ ดังนั้นการออกทะเลจากที่(@NameIsNovel)นี่จึงปลอดภัยกว่า(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)อื่นมาก” หยวนชิวกล่าว (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“เป็น(@NameIsNovel)เช่นนี้นี่เอง หยวนชิว ท่านรู้เรื่องมากมาย ท่านเคยมาที่(@NameIsNovel)นี่มาก่อนรึ?” เมื่อนั้นเซินลั่วจึงพลันตระหนักและ(@NameIsNovel)ถามขึ้น (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

[Source: NameIsNovel] “แน่นอนว่า(@NameIsNovel)ข้าเคยมาที่(@NameIsNovel)นี่ เพียงแต่ไม่เคยข้ามทะเลตะวันออกเท่านั้นเอง บริเวณหมู่เกาะนี้เป็น(@NameIsNovel)สถานที่(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)เจริญรุ่งเรืองในโลกแห่งการบำเพ็ญเพียรของชมพูทวีป

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) อุดมไปด้วยทรัพยากรในการบำเพ็ญเพียรและ(@NameIsNovel)อยู่ไกลจากขอบเขตอิทธิพลของสำนักหลวงต้าถัง ภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัว วัดหัวเซิง และ(@NameIsNovel)สำนักใหญ่อื่นๆ

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ผู้บำเพ็ญอิสระที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)พละกำลังอยู่บ้างจำนวนมากก็มาที่(@NameIsNovel)นี่

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ตรงกันข้าม กลับเป็น(@NameIsNovel)เจ้าที่(@NameIsNovel)น่าประหลาดใจ ที่(@NameIsNovel)ไม่รู้เรื่องเกี่ยวกับสถานที่(@NameIsNovel)แห่งนี้?” หยวนชิวค่อนข้างจะประหลาดใจ

เซินลั่วหัวเราะแห้งๆ เขา(@NameIsNovel)ไม่ได้(@NameIsNovel)อยู่ในโลกแห่งการบำเพ็ญเพียรมานานนัก และ(@NameIsNovel)มักจะยุ่งอยู่กับการเดินทางระหว่า(@NameIsNovel)งความเป็น(@NameIsNovel)จริงและ(@NameIsNovel)ดินแดนแห่งความฝัน [Source: NameIsNovel] อ่านตอนต่อไปฟรี

ดังนั้นเขา(@NameIsNovel)จึงรู้เรื่องราวเกี่ยวกับสถานการณ์ในโลกแห่งการบำเพ็ญเพียรของต้าถังน้อยมาก ซึ่งไม่สอดคล้องกับขอบเขตการบำเพ็ญเพียรในปัจจุบันของเขา(@NameIsNovel)เท่าใดนัก

------------