หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 919
ตอนที่ 919 : กบในกะลา
ตอนที่ 919
หญิงสาวในชุดสีเขียว เมื่อเห็นว่า(@NameIsNovel)เคล็ดวิชาเสียงเสน่หาที่(@NameIsNovel)เคยได้(@NameIsNovel)ผลมาตลอดกลับไร้ผลต่อเซินลั่ว ก็มี(@NameIsNovel)แววประหลาดใจฉายขึ้นในดวงตาและ(@NameIsNovel)รีบถอนพลังเทวะกลับคืน เกรงว่า(@NameIsNovel)จะล่วงเกินผู้สูงศักดิ์เข้า
เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเซินลั่วพูดจาโอ้อวดเช่นนั้น แขกผู้มี(@NameIsNovel)ระดับก่อกำเนิดทั้งสี่ต่างก็หันมามอง แต่ละคนมี(@NameIsNovel)สีหน้าที่(@NameIsNovel)แตกต่างกันไป ตั้งแต่ประหลาดใจไปจนถึงดูถูก
“ที่(@NameIsNovel)แท้ก็คือสหายผู้บำเพ็ญเซิน ข้ารู้สึกเป็น(@NameIsNovel)เกียรติที่(@NameIsNovel)ท่านให้ความสนใจ สหายผู้บำเพ็ญเหล่านี้ก็กำลังมองหาซื้อโอสถชนิดนี้จากร้านของข้าเช่นกัน
ข้าได้(@NameIsNovel)ส่งคนไปนำมาแล้ว ขอท่านโปรดรอสักครู่ แล้วเราค่อยมาพิจารณาพร้อมกันทีหลังดีหรือไม่?” หญิงสาวในชุดสีเขียวกล่าวพร้อมรอยยิ้ม
เซินลั่วพยักหน้าเล็กน้อย แล้วจึงเหลือบมองไปยังคนอีกสี่คน
ในบรรดาสี่คนนี้มี(@NameIsNovel)หญิงสาวสองคน งดงามน่ารัก มี(@NameIsNovel)ลักษณะคล้ายคลึงกันราวเจ็ดถึงแปดส่วน เห็นได้(@NameIsNovel)ชัดว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)พี่น้องกัน ทั้งสองบรรลุถึงระดับก่อกำเนิดขั้นกลาง
หญิงสาวทั้งสองแต่งกายอย่างกล้าหาญ สวมเพียงเสื้อผ้ารัดรูปท่อนบนที่(@NameIsNovel)เผยให้เห็นแขนขาวราวกับรากบัว
ส่วนท่อนล่างสวมกระโปรงสีชมพูบางเฉียบ มี(@NameIsNovel)เรียวขาสีขาวราวหิมะสองข้างปรากฏให้เห็นจางๆ ดูเย้ายวนอย่างไม่น่าเชื่อ
สำหรับอีกสองคนนั้นเป็น(@NameIsNovel)ชาย คนหนึ่งเป็น(@NameIsNovel)ชายหนุ่มอายุยี่สิบต้นๆ แต่งกายด้วยชุดยาวที่(@NameIsNovel)ทำจากผ้าซาไหมสีขาว ถือพัดกระดาษสีขาว มี(@NameIsNovel)ลักษณะหล่อเหลา
เมื่อมองแวบแรกก็ดูเหมือนคุณชายผู้มั่งคั่ง อย่างไรก็ตาม คิ้วกลับแฝงไว้ด้วยความเหี้ยมโหดอยู่บ้าง
ระดับการบำเพ็ญของชายผู้นี้แข็งแกร่ง ไม่ด้อยไปกว่า(@NameIsNovel)เซินลั่ว บรรลุถึงขอบเขตระดับก่อกำเนิดขั้นปลายแล้ว
ชายอีกคนหนึ่งเป็น(@NameIsNovel)คนหน้าเหลือง มี(@NameIsNovel)ดวงตาโตที่(@NameIsNovel)กลอกไปมาตลอดเวลาและ(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)หนวดสีเหลืองสองกระจุกสั่นไหวอยู่เหนือริมฝีปาก คล้ายกับหนูตัวใหญ่ มี(@NameIsNovel)ระดับการบำเพ็ญอยู่ในระดับก่อกำเนิดขั้นกลาง
เซินลั่วเหลือบมองคนทั้งสี่แล้วจึงถอนสายตากลับ ไม่มี(@NameIsNovel)ความตั้งใจที่(@NameIsNovel)จะเริ่มบทสนทนา
“สหายผู้บำเพ็ญเซินดูไม่คุ้นหน้าเลย ท่านมาจากแผ่นดินใหญ่ต้าถังใช่หรือไม่? ข้าชื่อฉินอวิ๋น และ(@NameIsNovel)นี่คือน้องสาวของข้า ฉินเซียง” แม้ว่า(@NameIsNovel)เซินลั่วจะไม่มี(@NameIsNovel)ความสนใจในการสนทนา แต่พี่สาวของสองสาวกลับยิ้มและ(@NameIsNovel)เอ่ยถาม
“ถูกต้อง” เซินลั่วพยักหน้าสั้นๆ แล้วจึงนิ่งเงียบไป
“การบำเพ็ญของสหายผู้บำเพ็ญเซินนั้นลึกซึ้ง ข้าชื่นชมยิ่งนัก น้องสาวของข้าและ(@NameIsNovel)ข้าเป็น(@NameIsNovel)ผู้บำเพ็ญจากเกาะบัวมู่เริ่นในทะเลตะวันออก
พวกเรามาเยือนนครหลิวโปหลายครั้งและ(@NameIsNovel)คุ้นเคยกับร้านค้าบนเกาะเป็น(@NameIsNovel)อย่างดี สหายผู้บำเพ็ญเซินอาจจะไม่คุ้นเคยเมื่อมาที่(@NameIsNovel)นี่ใหม่ๆ ให้พวกเราสองพี่น้องเป็น(@NameIsNovel)ผู้นำทางท่านดีหรือไม่?”
ฉินอวิ๋นดูเหมือนจะไม่รับรู้ถึงความเฉยเมยของเซินลั่ว กล่าวด้วยดวงตาที่(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ประกาย
“ใช่แล้ว ในนครหลิวโปมี(@NameIsNovel)ร้านค้ามากมาย หากสหายผู้บำเพ็ญเซินจะตรวจสอบทีละร้าน คงต้องใช้เวลาหลายวันกว่า(@NameIsNovel)จะดูได้(@NameIsNovel)ทั้งหมด จะดีกว่า(@NameIsNovel)หากให้ข้ากับพี่สาวนำทาง
จะช่วยประหยัดเวลาและ(@NameIsNovel)แรงได้(@NameIsNovel)มาก” น้องสาว ฉินเซียง ก็กล่าวเสริมพร้อมรอยยิ้มที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)เสน่ห์ซึ่งยากที่(@NameIsNovel)ชายใดจะต้านทานได้(@NameIsNovel)
ความกระตือรือร้นของสองพี่น้องฉินที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ต่อเซินลั่วไม่ได้(@NameIsNovel)ทำให้หญิงสาวในชุดสีเขียวและ(@NameIsNovel)ชายหน้าเหลืองมี(@NameIsNovel)ปฏิกิริยามากนัก
ทว่า(@NameIsNovel)ชายหนุ่มในชุดขาวกลับดูไม่พอใจและ(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)แววเป็น(@NameIsNovel)ศัตรูฉายขึ้นในดวงตาขณะมองดูเซินลั่ว
เมื่อเห็นการตอบสนองของเซินลั่ว สองพี่น้องฉินก็แสดงอาการผิดหวังและ(@NameIsNovel)ไม่ได้(@NameIsNovel)สนทนาต่อ
หญิงสาวในชุดสีเขียวสังเกตสีหน้าของทุกคน สายตาของนางสั่นไหวเล็กน้อย ก่อนจะเปลี่ยนบทสนทนาไปเป็น(@NameIsNovel)เรื่องสัพเพเหระ เพื่อให้บรรยากาศในโถงไม่น่าอึดอัด
ครู่ต่อมา สาวใช้ในชุดสีฟ้าก็เดินเข้ามาจากข้างนอก ถือถาดเงินขนาดใหญ่ที่(@NameIsNovel)คลุมด้วยผ้าไหมสีขาว ดูนูนขึ้นข้างใต้ เห็นได้(@NameIsNovel)ชัดว่า(@NameIsNovel)เต็มไปด้วยสิ่งของ
“ขออภัยที่(@NameIsNovel)ทำให้สหายผู้บำเพ็ญต้องรอ โอสถถูกนำมาแล้ว ให้ข้าได้(@NameIsNovel)อธิบายรายละเอียดให้ทุกท่านฟัง”
หญิงสาวในชุดสีเขียวรับถาดเงิน เปิดผ้าไหมที่(@NameIsNovel)คลุมออก และ(@NameIsNovel)เผยให้เห็นขวดหยกห้าใบที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)สีและ(@NameIsNovel)รูปร่างแตกต่างกันอยู่ภายใน
เห็นได้(@NameIsNovel)ชัดว่า(@NameIsNovel)ขวดหยกเหล่านี้บรรจุโอสถชั้นยอด มี(@NameIsNovel)กลิ่นหอมเล็ดลอดออกมาจากปากขวดซึ่งเข้มข้นกว่า(@NameIsNovel)โอสถบนโต๊ะด้านนอกมากนัก
ดวงตาของสองพี่น้องฉิน ชายหนุ่มในชุดขาว และ(@NameIsNovel)ชายหน้าเหลืองต่างก็สว่า(@NameIsNovel)งขึ้น แต่เซินลั่วเพียงเหลือบมองขวดยาคร่าวๆ ก่อนจะเบือนสายตาหนีไป แสดงอาการไม่สนใจ
หญิงสาวในชุดสีเขียวเมื่อเห็นภาพนี้ก็ประหลาดใจอย่างยิ่ง
“ขวดหยกขาวบรรจุโอสถอวี้ซิน ซึ่งใช้แก่นอสูรของอสูรอวี้ซินเป็น(@NameIsNovel)ส่วนผสมหลัก ขวดสีฟ้าบรรจุโอสถเนตรคราม ทำจากแก่นอสูรของอสูรเกล็ดครามและ(@NameIsNovel)เนตรวิญญาณของปลาตาเดียวเป็น(@NameIsNovel)ส่วนผสมหลัก
ไม่เพียงแต่จะเร่งการบำเพ็ญเพียร แต่ยังช่วยเสริมสายตาอีกด้วย…” หญิงสาวผู้นั้นก็กลับคืนสู่ความสงบ เปิดขวดทั้งห้าทีละใบ และ(@NameIsNovel)อธิบายรายละเอียดของโอสถภายใน
“แม่นางจะอนุญาตให้ข้าดูโอสถเนตรครามนั่นใกล้ๆ ได้(@NameIsNovel)หรือไม่?” ชายหนุ่มในชุดขาวมองดูโอสถเนตรครามด้วยสีหน้าที่(@NameIsNovel)หลงใหล
“โอสถเนตรครามเหล่านี้มี(@NameIsNovel)ฤทธิ์แรงที่(@NameIsNovel)สุดในบรรดาโอสถทั้งห้าชนิด คุณชายหมิ่นช่างมี(@NameIsNovel)รสนิยมดีนัก เชิญดูได้(@NameIsNovel)เลย”
หญิงสาวในชุดสีเขียวกล่าวพร้อมรอยยิ้มเล็กน้อย โดยไม่มี(@NameIsNovel)ทีท่าลังเลขณะยื่นโอสถเนตรครามให้
ชายหนุ่มในชุดขาวรับขวดยาและ(@NameIsNovel)ตรวจสอบอย่างใกล้ชิด พยักหน้าซ้ำๆ
“ดี ข้าจะเอาโอสถเนตรครามนี่แหละ ขวดหนึ่งราคาเท่าใด?” เด็กหนุ่มรีบวางขวดลงและ(@NameIsNovel)ถามเสียงดัง
“การหลอมโอสถเนตรครามเหล่านี้ต้องใช้วัตถุดิบจากอสูรเกล็ดครามระดับก่อกำเนิดและ(@NameIsNovel)ปลาตาเดียว วัตถุดิบวิญญาณเสริมก็มี(@NameIsNovel)คุณภาพสูงและ(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ค่ามากเช่นกัน
ขวดหนึ่งราคาหนึ่งร้อยศิลาเซียน” หญิงสาวในชุดสีเขียวกล่าวพร้อมรอยยิ้ม
สองพี่น้องฉินและ(@NameIsNovel)ชายหน้าเหลืองต่างก็สูดลมหายใจเมื่อได้(@NameIsNovel)ยินราคา โอสถเพียงขวดเดียวมี(@NameIsNovel)ค่าเท่ากับศาสตราตราประทับชั้นสูงสุด
ยิ่งไปกว่า(@NameIsNovel)นั้น โอสถชนิดนี้ไม่เหมือนกับสิ่งอื่น โอสถหนึ่งหรือสองเม็ดไม่ได้(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ประโยชน์มากนัก ต้องบริโภคในปริมาณมากจึงจะเห็นผล
“โอสถเนตรครามล้ำค่าถึงเพียงนี้ก็สมราคาแล้ว ให้ข้าสิบขวด” ชายหนุ่มในชุดขาวเมื่อสังเกตเห็นปฏิกิริยาของสองพี่น้องฉิน และ(@NameIsNovel)ชายหน้าเหลืองก็มี(@NameIsNovel)แววภาคภูมิใจฉายขึ้นในดวงตา กล่าวพร้อมกับโบกมือราวกับใช้เงินเป็น(@NameIsNovel)เบี้ย
หญิงสาวในชุดสีเขียวแอบดีใจและ(@NameIsNovel)ตกลงทันที สั่งให้พนักงานไปนำโอสถมา
สองพี่น้องฉินและ(@NameIsNovel)ชายหน้าเหลืองมองดูขวดยาอื่นๆ ด้วยสีหน้าที่(@NameIsNovel)ครุ่นคิด
“โอสถใดเข้าตาสหายผู้บำเพ็ญฉินบ้าง? เพียงแค่เอ่ยปาก ข้า หมิ่น จะซื้อให้เอง” ชายหนุ่มในชุดขาวกล่าว พลางเหลือบมองสองพี่น้องฉิน แววตาเต็มไปด้วยความใคร่ที่(@NameIsNovel)ฉายวับผ่านไป
“ไม่จำเป็น(@NameIsNovel) พวกเราสองพี่น้องนำศิลาเซียนมาเพียงพอแล้ว” ฉินอวิ๋นตอบอย่างเย็นชา ดูเหมือนจะค่อนข้างรังเกียจชายหนุ่มในชุดขาว
แววโกรธฉายขึ้นในดวงตาของชายหนุ่มในชุดขาว แต่หลังจากเหลือบมองหญิงสาวในชุดสีเขียว ก็ระงับมันไว้
จากนั้นฉินอวิ๋นก็ถามราคาของโอสถชนิดหนึ่งและ(@NameIsNovel)ซื้อมาห้าขวด หลังจากนั้นไม่นาน ชายหน้าเหลืองก็เลือกโอสถชนิดหนึ่งเช่นกัน
“ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)สหายเซินจะไม่สนใจโอสถเหล่านี้เลย หรือว่า(@NameIsNovel)ของเช่นนี้ไม่คู่ควรแก่การพิจารณาของท่านรึ?” หญิงสาวในชุดสีเขียวมองไปยังเซินลั่วซึ่งเงียบมาตลอดและ(@NameIsNovel)ถามด้วยรอยยิ้มบางๆ
“แม้ว่า(@NameIsNovel)โอสถเหล่านี้จะดี แต่ก็ไม่ได้(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ประโยชน์กับข้ามากนัก” เซินลั่วตอบอย่างสงบ
“หึ ช่างอวดดีนัก! โอสถเนตรครามนั้นทรงพลังและ(@NameIsNovel)เพียงพอแม้แต่สำหรับผู้บำเพ็ญระดับก่อกำเนิดขั้นปลาย หากจ่ายไม่ไหวก็แค่พูดมา กล้าดียังไงมาพูดจาไร้สาระเช่นนี้!” ชายหนุ่มในชุดขาวเย้ยหยัน
“กบในกะลา!” เซินลั่วสัมผัสได้(@NameIsNovel)ถึงความเป็น(@NameIsNovel)ศัตรูจากชายผู้นี้อยู่แล้ว เดิมทีไม่ได้(@NameIsNovel)ใส่ใจ แต่ตอนนี้เมื่ออีกฝ่ายพูดจาดูถูก ก็โต้กลับด้วยความดูแคลนในทันที
“เจ้าว่า(@NameIsNovel)อะไรนะ!” ชายหนุ่มในชุดขาวโกรธจัดและ(@NameIsNovel)ลุกขึ้นยืนทันที ทุบโต๊ะ
-----------