หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 935
ตอนที่ 935 : หมื่นพิษ
ตอนที่ 935
“ครั้งสุดท้ายที่(@NameIsNovel)บัวเก้าพรหมปรากฏในโลก ข้าเพิ่งจะมาถึงนครดาวหลัว น่าจะประมาณเก้าสิบกว่า(@NameIsNovel)ปีมาแล้ว ใช่ เก้าสิบหกปีพอดี ส่วนที่(@NameIsNovel)มันปรากฏขึ้นที่(@NameIsNovel)ไหนนั้น ชายชราผู้นี้ไม่แน่ใจ
ได้(@NameIsNovel)ยินมาเพียงว่า(@NameIsNovel)เกิดการต่อสู้ครั้งใหญ่ใกล้กับเกาะหินแดงเพื่อแย่งชิงบัวเก้าพรหมเพียงไม่กี่ดอกนั้น” ชายชราเห็นได้(@NameIsNovel)ชัดว่า(@NameIsNovel)รู้ความและ(@NameIsNovel)เล่าทุกสิ่งที่(@NameIsNovel)ตนรู้โดยไม่ปิดบัง
เซินลั่วพยักหน้า ถามชายชราอีกสองสามข้อเกี่ยวกับบัวเก้าพรหม ก่อนกล่าวอำลาและ(@NameIsNovel)จากไป
“ใครจะคาดคิดว่า(@NameIsNovel)บัวเก้าพรหมจะเลื่องชื่อถึงเพียงนี้ในหมู่เกาะดาวหลัว แม้แต่เจ้าของร้านค้าธรรมดายังรู้รายละเอียดมากมาย ดูท่าการตามหาคงไม่ยากนัก” หยวนชิวเอ่ยด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น
สำหรับเขา(@NameIsNovel)แล้ว สิ่งล้ำค่าที่(@NameIsNovel)แท้จริงไม่ใช่เพียงบัวเก้าพรหม แต่คือคลังโอสถเซียนซึ่งจะได้(@NameIsNovel)ครอบครองครึ่งหนึ่งจากข้อตกลงกับเซินลั่ว
ส่วนแมลงกู่ทรงพลังที่(@NameIsNovel)ถูกกล่าวถึงในนั้นกลับเป็น(@NameIsNovel)เพียงของรอง เพราะร่างกายที่(@NameIsNovel)ฟื้นคืนชีพอยู่ได้(@NameIsNovel)ทุกวันนี้ก็อาศัยแมลงกู่ควบคุมอยู่แล้ว
แม้หนทางบำเพ็ญจะหยุดชะงัก แต่คลังโอสถเซียนคือคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์ของสายตระกูลปรมาจารย์กู่ เขา(@NameIsNovel)ยังหวังว่า(@NameIsNovel)จะพบวิธีทะลวงข้อจำกัดของตนจากบันทึกเหล่านั้น
“ข้าก็หวังว่า(@NameIsNovel)จะเป็น(@NameIsNovel)เช่นนั้น” เซินลั่วตอบเรียบๆ
หลังจากครุ่นคิดอยู่บนถนนครู่หนึ่ง ก็มุ่งหน้าไปยังร้านค้าที่(@NameIsNovel)ใหญ่กว่า(@NameIsNovel)อีกแห่ง ครู่ต่อมา ก็ออกมาและ(@NameIsNovel)เดินไปยังร้านค้าที่(@NameIsNovel)สาม
ในพริบตา วันหนึ่งก็ผ่านไป และ(@NameIsNovel)ในตอนเย็น เซินลั่วก็มาถึงโรงเตี๊ยมที่(@NameIsNovel)เงียบสงบในเมืองซึ่งให้บริการเฉพาะผู้บำเพ็ญเพียรระดับสูงและ(@NameIsNovel)จองห้องพักชั้นบนสุด
หลังจากตรวจสอบห้องพักและ(@NameIsNovel)ไม่พบปัญหาใดๆ ก็โบกมือและ(@NameIsNovel)ลำแสงสีขาวหลายสายก็ตกลงมาในทุกมุมของห้อง กลายเป็น(@NameIsNovel)ข้อห้ามสีขาวที่(@NameIsNovel)แข็งตัว
หลังจากเตรียมการเหล่านี้แล้ว เซินลั่วก็นั่งลงในที่(@NameIsNovel)สุด แม้จะดูไม่ค่อยพอใจนัก
ตลอดทั้งวัน ได้(@NameIsNovel)สอบถามเกี่ยวกับบัวเก้าพรหมไปทั่วทุกแห่ง ไม่ใช่แค่ร้านค้าเล็กๆ
แต่ยังได้(@NameIsNovel)ไปเยือนศาลาชิงอวี้ หอเมฆขาว และ(@NameIsNovel)หอเทียนหั่ว และ(@NameIsNovel)ใช้ศิลาเซียนไปไม่น้อยเพื่อรวบรวมข้อมูล น่าเสียดายที่(@NameIsNovel)ยังคงไม่สามารถหาที่(@NameIsNovel)มาของบัวเก้าพรหมได้(@NameIsNovel)
เกือบทุกแห่งเล่ารายละเอียดเดียวกัน ทุกๆ ร้อยปีหรือราวๆ นั้น บัวเก้าพรหมหลายดอกจะปรากฏขึ้นจากความว่า(@NameIsNovel)งเปล่าในหมู่เกาะดาวหลัว
และ(@NameIsNovel)แต่ละครั้งก็จะปรากฏในสถานที่(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)แตกต่างกันโดยไม่มี(@NameIsNovel)รูปแบบที่(@NameIsNovel)แน่นอน ไม่มี(@NameIsNovel)ใครรู้ว่า(@NameIsNovel)บัวเก้าพรหมมาจากไหน
อย่างไรก็ตาม ก็ได้(@NameIsNovel)ยินข่าวลือเกี่ยวกับหมู่เกาะดาวหลัว นอกจากสี่พันธมิตรการค้าใหญ่แล้ว ยังมี(@NameIsNovel)สำนักลึกลับแห่งหนึ่งที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ความแข็งแกร่งเหนือกว่า(@NameIsNovel)พันธมิตรเหล่านั้น
ว่า(@NameIsNovel)กันว่า(@NameIsNovel)บัวเก้าพรหมอยู่ภายใต้การควบคุมของสำนักลึกลับแห่งนี้ ซึ่งจะแจกจ่ายบัวสองสามดอกทุกๆ ร้อยปี สำหรับข้อมูลเกี่ยวกับตัวสำนักเองนั้น ไม่มี(@NameIsNovel)ใครรู้
“ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)บัวเก้าพรหมจะไม่ได้(@NameIsNovel)หาง่ายนัก ในความคิดของข้า ที่(@NameIsNovel)มาของสมบัติชิ้นนี้ต้องเกี่ยวข้องกับสี่พันธมิตรการค้าใหญ่นั่นอย่างแน่นอน” หยวนชิวกล่าวจากภายในห้วงมิติแห่งคัมภีร์สวรรค์ ดูจะอารมณ์เสียยิ่งกว่า(@NameIsNovel)เดิม
การมาที่(@NameIsNovel)หมู่เกาะดาวหลัวเป็น(@NameIsNovel)ความคิดของตน และ(@NameIsNovel)ถ้าหาบัวเก้าพรหมไม่พบ มันไม่ได้(@NameIsNovel)หมายความเพียงแค่ไม่มี(@NameIsNovel)หวังสำหรับคลังโอสถเซียนเท่านั้น—ชื่อเสียงของตนเองก็จะเสื่อมเสียอย่างสิ้นเชิงด้วย
“เรื่องลับๆ เช่นนี้ แม้ว่า(@NameIsNovel)เราจะใช้ศิลาเซียนเพื่อซื้อข้อมูล ก็มี(@NameIsNovel)ความเป็น(@NameIsNovel)ไปได้(@NameIsNovel)สูงที่(@NameIsNovel)จะไม่มี(@NameIsNovel)ใครเต็มใจจะบอกเรา” ไป๋เสี่ยวเถียนกล่าว หยุดการวิจัยหมอกพิษสีม่วงเพื่อหารือเรื่องบัวเก้าพรหมกับหยวนชิว
ระดับการบำเพ็ญของเขา(@NameIsNovel)บรรลุถึงระดับก่อกำเนิดขั้นปลายแล้ว และ(@NameIsNovel)วัดหัวเซิงก็ได้(@NameIsNovel)เตรียมวิธีการเสริมบางอย่างไว้สำหรับการเลื่อนระดับสู่มหาโพธิญาณ
แต่ก็ไม่ได้(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)การรับประกันความสำเร็จอย่างแน่นอน โดยธรรมชาติแล้ว ก็สนใจในสมบัติเช่นบัวเก้าพรหมอย่างมากเช่นกัน
“หากมันมาถึงจุดนั้นจริงๆ เราก็แค่จับผู้อาวุโสจากสี่พันธมิตรการค้าใหญ่มาสักคนแล้วสอบสวนตามใจชอบ
ด้วยเคล็ดวิชาเนตรของสหายเซินผสมกับเคล็ดวิชากู่ของข้า ข้าไม่เชื่อว่า(@NameIsNovel)เราจะไม่ได้(@NameIsNovel)คำตอบ” หยวนชิวกล่าวพร้อมกับแววดุร้ายในดวงตา
ไป๋เสี่ยวเถียนจ้องมองหยวนชิวและ(@NameIsNovel)แอบคิดว่า(@NameIsNovel)ไม่น่าแปลกใจที่(@NameIsNovel)ชายผู้นี้กล้าที่(@NameIsNovel)จะเผชิญหน้ากับปีศาจและ(@NameIsNovel)ต่อสู้ฝ่าฟันขึ้นไปบนภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัว เพียงแค่ความขัดแย้งเล็กน้อย ก็พร้อมที่(@NameIsNovel)จะลักพาตัวคนแล้ว
“ไม่จำเป็น(@NameIsNovel)ต้องรีบร้อน นครดาวหลัวนี้อำนาจซ่อนลึกนัก ในเมื่อเพิ่งมาถึง ควรรอบคอบไว้ก่อน ยังมี(@NameIsNovel)เวลาอยู่ ลองค้นหาต่ออีกสองสามวันเถอะ”
หยวนชิวโพล่งคำพูดเหล่านั้นออกมาในช่วงเวลาที่(@NameIsNovel)ใจร้อนและ(@NameIsNovel)ไม่ได้(@NameIsNovel)วางแผนที่(@NameIsNovel)จะลักพาตัวใครจริงๆ ดังนั้นเขา(@NameIsNovel)จึงทิ้งเรื่องนั้นไป
หลังจากหารือกันอีกครู่หนึ่ง กลุ่มก็ยุติการหารือ แต่ละคนกลับไปทำเรื่องของตนเอง
เซินลั่วพิจารณาวิธีการอื่นในการค้นหาบัวเก้าพรหมอยู่ครู่หนึ่งแต่ก็คิดไม่ออก ส่ายหน้าและ(@NameIsNovel)เลิกคิดถึงเรื่องนั้น ตัดสินใจพักผ่อนด้วยการหลับตาลงแทน
ครู่ต่อมา ก็พลิกมือหยิบศาสตราเวทเก็บของหกหรือเจ็ดชิ้นออกมา ซึ่งเป็น(@NameIsNovel)ของอาจารย์เป่าเซียง เยาวชนพัดขาว และ(@NameIsNovel)คนอื่นๆ
ยุ่งอยู่กับการเดินทางเกินไปที่(@NameIsNovel)จะตรวจสอบพวกมันก่อนหน้านี้ แต่ตอนนี้เมื่อมี(@NameIsNovel)เวลาแล้ว ก็ต้องตรวจสอบพวกมันอย่างละเอียด
ครู่ต่อมา เซินลั่วก็ได้(@NameIsNovel)ตรวจสอบศาสตราเวทเก็บของของชายห้าคนแซ่เจินแล้ว ทั้งห้าเป็น(@NameIsNovel)ผู้บำเพ็ญอิสระที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)สมบัติน้อยนิดและ(@NameIsNovel)ไม่มี(@NameIsNovel)ของมี(@NameIsNovel)ค่าอะไรมากนัก
ส่ายหน้า หยิบศาสตราเวทเก็บของของอาจารย์เป่าเซียงและ(@NameIsNovel)เยาวชนพัดขาวขึ้นมา และ(@NameIsNovel)สัมผัสจิตเทวะก็เข้าไปในทั้งสองพร้อมกัน ในที่(@NameIsNovel)สุดก็มี(@NameIsNovel)ร่องรอยของรอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้า
ที่(@NameIsNovel)มาของทั้งสองนั้นไม่ธรรมดา ของในศาสตราเวทเก็บของค่อนข้างจะอุดมสมบูรณ์ รวมถึงศิลาเซียนหลายพันชิ้นเพียงอย่างเดียว ศาสตราเวทที่(@NameIsNovel)ดีสองสามชิ้น และ(@NameIsNovel)วัตถุมี(@NameIsNovel)ค่ามากมาย
“เอ๊ะ หางหงส์!” ดวงตาของเซินลั่วพลันสว่า(@NameIsNovel)งขึ้น ขณะหยิบไม้ทิพย์สีแดงเพลิงออกมาจากศาสตราเวทเก็บของของอาจารย์เป่าเซียง ซึ่งมี(@NameIsNovel)ลักษณะคล้ายขนนกหางหงส์และ(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)ชื่อมาเช่นนั้น มันเป็น(@NameIsNovel)หนึ่งในวัตถุดิบหลักที่(@NameIsNovel)จำเป็น(@NameIsNovel)สำหรับยันต์อัสนีเรียกปฐพี
วัตถุดิบหลักที่(@NameIsNovel)จำเป็น(@NameIsNovel)สำหรับยันต์อัสนีเรียกปฐพีมี(@NameIsNovel)สามชนิด: ดอกอัสนีม่วง หางหงส์ และ(@NameIsNovel)ดาราจันทรา
ได้(@NameIsNovel)พบดอกอัสนีม่วงที่(@NameIsNovel)ถ้ำเสียงคลื่นบนภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัวในวันนั้น และ(@NameIsNovel)ตอนนี้ก็ได้(@NameIsNovel)หางหงส์นี้มา เหลือเพียงดาราจันทราชิ้นสุดท้ายและ(@NameIsNovel)วัตถุดิบเสริมบางอย่างที่(@NameIsNovel)ต้องหา
ยันต์อัสนีเรียกปฐพีเป็น(@NameIsNovel)ยันต์กึ่งเซียนที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)พลังมหาศาล ตามตำราของเผ่าพันธุ์จิ้งจอกหยกในดินแดนแห่งความฝัน มันไม่ได้(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)พลังน้อยไปกว่า(@NameIsNovel)การโจมตีจากผู้บำเพ็ญเซียนแท้เลย
ในดินแดนแห่งความฝัน อาจจะไม่ต้องการมัน แต่สำหรับตนในโลกแห่งความเป็น(@NameIsNovel)จริง มันเป็น(@NameIsNovel)สมบัติล้ำค่าสำหรับใช้เป็น(@NameIsNovel)ไม้ตายอย่างแน่นอน
เซินลั่วเก็บหางหงส์อย่างมี(@NameIsNovel)ความสุขและ(@NameIsNovel)ค้นหาต่อไป
คิ้วพลันเลิกขึ้นขณะหยิบวัตถุชิ้นหนึ่งออกมาจากศาสตราเวทเก็บของของเยาวชนพัดขาว ซึ่งเป็น(@NameIsNovel)ลูกปัดขนาดเท่ากำปั้น ลูกปัดนี้เป็น(@NameIsNovel)สีม่วงอ่อนทั้งลูก
เนื้อของมันคล้ายหยกแต่ไม่ใช่หยก และ(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)คลื่นของความผันผวนของพลังวิญญาณอยู่ภายใน ดูไม่ธรรมดาเลยทีเดียว
เยาวชนพัดขาวเก็บลูกปัดนี้ไว้ที่(@NameIsNovel)ก้นสุดของศาสตราเวทเก็บของและ(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)ผนึกมันไว้ด้วยยันต์ผนึกหลายชั้น เห็นได้(@NameIsNovel)ชัดว่า(@NameIsNovel)ทะนุถนอมมันอย่างยิ่ง
“หรือว่า(@NameIsNovel)จะเป็น(@NameIsNovel)ศาสตราเวทบางอย่าง?” เซินลั่วถ่ายพลังปราณเต๋าเข้าไป และ(@NameIsNovel)ลูกปัดก็เปล่งแสงสีม่วงจางๆ ออกมา แต่หลังจากนั้นก็ไม่มี(@NameIsNovel)อะไรเกิดขึ้นอีก
ตรวจสอบแสงสีม่วงแต่ก็ไม่สามารถแยกแยะผลพิเศษใดๆ ได้(@NameIsNovel)
“อืม นี่มันอะไรกัน?” เซินลั่วมองไปยังภายในลูกปัด
แสงสีม่วงบนลูกปัดสั่นไหว เผยให้เห็นอักษรเล็กๆ สองตัวภายใน
เพิ่มการป้อนพลังปราณเต๋าเข้าไป และ(@NameIsNovel)ร่องรอยของแสงสีเขียวก็ปรากฏขึ้นในดวงตาขณะเปิดใช้งานเคล็ดวิชาเนตรเสวียนอิน และ(@NameIsNovel)ในที่(@NameIsNovel)สุดก็มองเห็นอักษรเล็กๆ สองตัวนั้น ซึ่งอ่านว่า(@NameIsNovel) “หมื่นพิษ”
“หมื่นพิษรึ? หรือว่า(@NameIsNovel)นี่จะเป็น(@NameIsNovel)ลูกปัดพิษ?” เซินลั่วตกใจและ(@NameIsNovel)นึกถึงการเผชิญหน้ากับหมอกพิษสีม่วงในถ้ำใต้ทะเล รีบก้าวไปด้านข้างสองสามก้าว
โชคดีที่(@NameIsNovel)สถานการณ์ที่(@NameIsNovel)คาดการณ์ไว้ไม่เกิดขึ้น และ(@NameIsNovel)ร่างกายก็ไม่แสดงอาการถูกพิษ
“ในเมื่อมันไม่ได้(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ไว้สำหรับใช้พิษ หรือว่า(@NameIsNovel)จะเป็น(@NameIsNovel)ยาถอนพิษ?” เซินลั่วพึมพำกับตัวเอง พลิกมือเก็บลูกปัดไว้ในจุดหนึ่งภายในห้วงมิติแห่งคัมภีร์สวรรค์
ที่(@NameIsNovel)นั่น มี(@NameIsNovel)หมอกพิษสีม่วงขนาดใหญ่ลอยอยู่ แต่มันถูกยับยั้งอย่างแน่นหนาโดยแสงสีทองภายในพื้นที่(@NameIsNovel) ป้องกันไม่ให้มันแพร่กระจาย
ไข่มุกหมื่นพิษปรากฏขึ้นเหนือหมอกพิษและ(@NameIsNovel)ค่อยๆ ตกลงมา สัมผัสกับหมอกพิษสีม่วงในไม่ช้า
ด้วยเสียง “หึ่ง” แสงสีม่วงบนลูกปัดก็ถูกกระตุ้นและ(@NameIsNovel)พลันสว่า(@NameIsNovel)งขึ้นสิบเท่า ก่อตัวเป็น(@NameIsNovel)วงแสงขนาดประมาณครึ่งจั้งรอบตัวมัน
เมื่อหมอกพิษสัมผัสกับวงแสง มันก็สลายไปอย่างรวดเร็ว ราวกับว่า(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)พบกับศัตรูคู่อาฆาตของมัน
----------