ตอนที่ 958 : ผ่านแดนมายา

เซินลั่วเมื่อได้(@NameIsNovel)ยินคำเตือนของหยวนชิว หัวใจก็เกิดการเคลื่อนไหว หยุดการหลบหนีด้วยการบิน และ(@NameIsNovel)โคจรเคล็ดวิชาเนตรเสวียนอิน อย่างเต็มกำลัง เปล่งลำแสงสีเขียวสองสายออกจากดวงตาและ(@NameIsNovel)มองไปรอบๆ

[Source: NameIsNovel] ในห้วงสุญญตาเบื้องหน้าดวงตา ปรากฏสีสันมายาที่(@NameIsNovel)ผิดปกติบางอย่าง นอกจากนั้นแล้ว กลับไม่มี(@NameIsNovel)สิ่งใดอีก และ(@NameIsNovel)ไม่สามารถแยกแยะสิ่งใดได้(@NameIsNovel)จากสีสันมายาเหล่านี้

“สหายหยวน ท่านแยกแยะได้(@NameIsNovel)อย่างไรว่า(@NameIsNovel)สายฟ้านั้นไม่ใช่ภาพลวงตา?” เซินลั่วครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง งุนงงอยู่บ้างขณะสื่อสารทางกระแสจิตกับหยวนชิว (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

ได้(@NameIsNovel)แอบสังเกตการณ์รอบๆ ด้วยเคล็ดวิชาเนตรเสวียนอิน มาตลอดและ(@NameIsNovel)ไม่ได้(@NameIsNovel)สังเกตเห็นความผิดปกติของสายฟ้าและ(@NameIsNovel)ปีศาจ แล้วหยวนชิวตรวจจับมันได้(@NameIsNovel)อย่างไร? [Source: NameIsNovel] อ่านตอนต่อไปฟรี

แม้ว่า(@NameIsNovel)ระดับการบำเพ็ญของหยวนชิวจะสูงกว่า(@NameIsNovel)ของตนเล็กน้อย แต่เซินลั่วก็จำไม่ได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)เชี่ยวชาญในการทำลายภาพลวงตาเป็น(@NameIsNovel)พิเศษ

“หยวนไม่ได้(@NameIsNovel)เชี่ยวชาญในภาพลวงตา และ(@NameIsNovel)ก็ไม่มี(@NameIsNovel)วิธีการใดๆ ในการทำลายมัน เป็น(@NameIsNovel)เพราะพื้นที่(@NameIsNovel)สีทองของสหายเซินโดยสิ้นเชิงที่(@NameIsNovel)ข้าสามารถมองทะลุภาพลวงตาภายนอกได้(@NameIsNovel)

[Source: NameIsNovel] พื้นที่(@NameIsNovel)นี้ดูเหมือนจะแยกพลังของภาพลวงตาได้(@NameIsNovel)อย่างมี(@NameIsNovel)ประสิทธิภาพ และ(@NameIsNovel)ข้าสามารถมองเห็นภาพลวงตาส่วนใหญ่ภายนอกได้(@NameIsNovel)ขณะอยู่ที่(@NameIsNovel)นี่ สหายเซิน ท่านไม่รู้เรื่องนี้รึ?”

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) หยวนชิวเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะพูดอีกครั้ง น้ำเสียงเต็มไปด้วยความประหลาดใจ

เซินลั่วตกตะลึง แท้จริงแล้วไม่ได้(@NameIsNovel)ตระหนักว่า(@NameIsNovel)ห้วงมิติแห่งคัมภีร์สวรรค์มี(@NameIsNovel)ความสามารถนี้ และ(@NameIsNovel)ก่อนหน้านี้ก็ไม่เคยรู้เรื่องนี้เลย

“ข้าประมาทไปจริงๆ ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)ข้าจะต้องศึกษาภาพฉายคัมภีร์สวรรค์นี้ให้มากขึ้นในภายภาคหน้า” เขา(@NameIsNovel)คิดกับตัวเอง แล้วหลังจากครุ่นคิดคร่าวๆ ก็ยกมือขึ้นและ(@NameIsNovel)โบก (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

ร่างหนึ่งพร่าเลือน และ(@NameIsNovel)ร่างของไป๋เสี่ยวเถียนก็ปรากฏขึ้น [Source: NameIsNovel]

“สหายเซิน มี(@NameIsNovel)อะไรที่(@NameIsNovel)ท่านเรียกข้าออกมา?” ไป๋เสี่ยวเถียนซึ่งไม่ได้(@NameIsNovel)ยินการสนทนาทางกระแสจิตระหว่า(@NameIsNovel)งหยวนชิวและ(@NameIsNovel)เซินลั่ว ดูงุนงงอย่างสิ้นเชิง

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “สหายไป๋ รับนี่ไป—ข้าจะบอกวิธีเคลื่อนไหวให้ท่านในอีกสักครู่ และ(@NameIsNovel)ท่านก็ทำตามคำสั่งของข้า” เวลามี(@NameIsNovel)ค่า ดังนั้นเซินลั่วจึงไม่ได้(@NameIsNovel)อธิบาย แต่ถอดวงแหวนหลินหลางออกโดยตรงและ(@NameIsNovel)ยื่นให้ไป๋เสี่ยวเถียน

[Source: NameIsNovel] “ตกลง” แม้ว่า(@NameIsNovel)ไป๋เสี่ยวเถียนจะไม่เข้าใจเหตุผล แต่ก็ยังคงตกลง

ร่างของเซินลั่วขยับ และ(@NameIsNovel)หายไปจากจุดนั้น เข้าไปในห้วงมิติแห่งคัมภีร์สวรรค์

กระตุ้นพลังของห้วงมิติแห่งคัมภีร์สวรรค์ ทำให้ทัศนวิสัยของตนฉายออกไปข้างนอกและ(@NameIsNovel)มองไปรอบๆ (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

เป็น(@NameIsNovel)ไปตามที่(@NameIsNovel)หยวนชิวกล่าวจริงๆ ด้วยการขัดขวางของห้วงมิติแห่งคัมภีร์สวรรค์ สภาพแวดล้อมโดยรอบก็เปลี่ยนแปลงไปอย่างมาก แสงสีต่างๆ ก็ชัดเจนขึ้น

และ(@NameIsNovel)ลวดลายค่ายกลมายาจำนวนมากก็ปรากฏขึ้น

จากลวดลายค่ายกลเหล่านี้ เซินลั่วก็เริ่มแยกแยะสิ่งต่างๆ ได้(@NameIsNovel)ไม่น้อย [Source: NameIsNovel]

“น่าอัศจรรย์จริงๆ ไม่เคยคิดเลยว่า(@NameIsNovel)ห้วงมิติแห่งคัมภีร์สวรรค์จะลึกลับถึงเพียงนี้ แต่มันก็สมเหตุสมผลในเมื่อพื้นที่(@NameIsNovel)นี้เป็น(@NameIsNovel)ของสถานที่(@NameIsNovel)ในอีกพันปีข้างหน้า ถูกแยกออกจากความเป็น(@NameIsNovel)จริงโดยสิ้นเชิง

โดยธรรมชาติแล้ว เคล็ดวิชาภาพลวงตาและ(@NameIsNovel)ข้อห้ามในแดนลับก็ไม่สามารถส่งผลกระทบต่อผู้ที่(@NameIsNovel)อยู่ภายในได้(@NameIsNovel)” เขา(@NameIsNovel)คิดอย่างละเอียดและ(@NameIsNovel)รู้สึกว่า(@NameIsNovel)มันสมเหตุสมผล

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “สหายไป๋ บินไปข้างหน้าทางซ้ายหน้า” เขา(@NameIsNovel)รวบรวมความคิดอย่างรวดเร็วและ(@NameIsNovel)ถ่ายทอดคำสั่งไปยังไป๋เสี่ยวเถียน

ไป๋เสี่ยวเถียนได้(@NameIsNovel)ยินและ(@NameIsNovel)บินไปในทิศทางนั้นทันที [Source: NameIsNovel]

“เลี้ยวขวา!”

“ถอยหลังสามร้อยฉื่อ!”

“บินขึ้นไป…” (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

เซินลั่วภายในห้วงมิติแห่งคัมภีร์สวรรค์ เฝ้ามองข้างนอกและ(@NameIsNovel)นำทางการเคลื่อนไหวของไป๋เสี่ยวเถียน ขณะเดียวกันก็หลบหลีกการโจมตีจากสายฟ้าและ(@NameIsNovel)ปีศาจจริงๆ

ในพริบตาเดียว ครึ่งชั่วยามก็ผ่านไป และ(@NameIsNovel)ทิวทัศน์เบื้องหน้าดวงตาของไป๋เสี่ยวเถียนก็พลันพร่ามัว พร้อมกับเกาะแห่งหนึ่งที่(@NameIsNovel)ปรากฏขึ้นข้างหน้า

เกาะนั้นไม่ใหญ่โตนัก มี(@NameIsNovel)เส้นรอบวงเพียงประมาณยี่สิบหรือสามสิบลี้ แต่กลับเป็น(@NameIsNovel)สีทองทั้งหมด ด้วยเหตุผลบางอย่างที่(@NameIsNovel)ไม่ทราบแน่ชัด (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

ยิ่งไปกว่า(@NameIsNovel)นั้น พลังปราณฟ้าดินที่(@NameIsNovel)นี่อุดมสมบูรณ์อย่างยิ่ง เหนือกว่า(@NameIsNovel)แม้แต่ถ้ำเสียงคลื่นในภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัว

“ในที่(@NameIsNovel)สุดเราก็มาถึง!”

จากจุดชมวิวที่(@NameIsNovel)สูง ไป๋เสี่ยวเถียนสามารถเห็นได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ทุ่งวิญญาณหลายแห่งถูกเพาะปลูกบนเกาะ ปลูกด้วยสมุนไพรวิญญาณและ(@NameIsNovel)วัตถุดิบวิญญาณจำนวนมาก แต่ละชนิดเป็น(@NameIsNovel)วัตถุดิบระดับสูง มี(@NameIsNovel)หลายชนิดที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ค้นหาอย่างจริงจัง

น่าเสียดายที่(@NameIsNovel)ม่านแสงชั้นต่างๆ ปกคลุมทุ่งวิญญาณเหล่านั้น สั่นไหวด้วยแสงวิญญาณ เห็นได้(@NameIsNovel)ชัดว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ข้อห้ามที่(@NameIsNovel)น่าเกรงขามทั้งหมด

สายตาของไป๋เสี่ยวเถียนกวาดไปรอบๆ หันไปยังใจกลางเกาะอย่างรวดเร็วที่(@NameIsNovel)ซึ่งมี(@NameIsNovel)หอคอยทองคำสูงตระหง่านอยู่ สูงเจ็ดหรือแปดชั้น ส่องประกายด้วยทองคำและ(@NameIsNovel)งดงาม ประดับด้วยลวดลายพุทธมากมาย [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

ที่(@NameIsNovel)ยอดของหอคอยทองคำ แสงสีทองเจิดจ้าปะทุออกมา ราวกับว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)สมบัติทางพุทธศาสนาบางอย่างวางอยู่ที่(@NameIsNovel)นั่น (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ข้างหอคอยทองคำ มี(@NameIsNovel)สระน้ำขนาดประมาณครึ่งหมู่ น้ำในสระก็เป็น(@NameIsNovel)สีทองอ่อนเช่นกัน

ไป๋เสี่ยวเถียนด้วยประสาทสัมผัสที่(@NameIsNovel)เฉียบแหลม รับรู้ได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)สระน้ำแห่งนี้เป็น(@NameIsNovel)ศูนย์กลางของพลังวิญญาณของเกาะ และ(@NameIsNovel)ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)จะซ่อนดวงตาวิญญาณไว้ที่(@NameIsNovel)ก้นสระ

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ซึ่งจากนั้นพลังปราณฟ้าดินที่(@NameIsNovel)บริสุทธิ์และ(@NameIsNovel)ไร้ขอบเขตก็พวยพุ่งออกมาอย่างต่อเนื่อง

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ภายในสระน้ำมี(@NameIsNovel)ใบบัวแผ่กว้าง และ(@NameIsNovel)บัวทองคำกว่า(@NameIsNovel)สิบดอกก็ลอยอยู่อย่างเงียบงัน เปล่งกลิ่นหอมที่(@NameIsNovel)สงบและ(@NameIsNovel)แจ่มใสออกมา

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “บัวเก้าพรหม!” ลมหายใจของไป๋เสี่ยวเถียนพลันหยุดลง และ(@NameIsNovel)ดำดิ่งลงไปในทันที

ด้วยเสียง “ตุ้บ” เสียงทื่อๆ! (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ไป๋เสี่ยวเถียนพลันหยุดลงห่างจากพื้นดินประมาณร้อยฉื่อ ถูกหยุดโดยม่านแสงสีขาวรูปครึ่งวงกลมที่(@NameIsNovel)ห่อหุ้มเกาะทั้งเกาะไว้ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ม่านแสงสีขาวนี้ ยิ่งไปกว่า(@NameIsNovel)นั้น ยังเหมือนกับในทางเดินก่อนหน้านี้ และ(@NameIsNovel)ดูเหมือนจะหนากว่า(@NameIsNovel)ด้วยซ้ำ [Source: NameIsNovel]

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “นี่มันอะไรกันวะ!” ไป๋เสี่ยวเถียนสบถใต้ลมหายใจ

“สมกับเป็น(@NameIsNovel)สถานที่(@NameIsNovel)ซ่อนสมบัติ เป็น(@NameIsNovel)ไปไม่ได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะไม่มี(@NameIsNovel)ข้อห้ามที่(@NameIsNovel)ทรงพลังคอยปกป้อง” จากด้านข้าง ห้วงสุญญตาขยับ และ(@NameIsNovel)ร่างของเซินลั่วก็ปรากฏขึ้น ใบหน้าแสดงแววตื่นเต้นขณะมองดูบัวทองคำในสระทองคำ

[Source: NameIsNovel] “ข้อห้ามนี้แข็งแกร่งกว่า(@NameIsNovel)ในทางเดินเสียอีก ท่านคิดว่า(@NameIsNovel)จะทำลายมันได้(@NameIsNovel)หรือไม่ สหายเซิน?” ไป๋เสี่ยวเถียนถามด้วยความกังวลอยู่บ้าง

เมื่อครู่นี้ ตอนที่(@NameIsNovel)ชนเข้ากับม่านแสง รู้สึกราวกับว่า(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)ชนเข้ากับภูเขา(@NameIsNovel)ใหญ่ ไม่สามารถเคลื่อนย้ายได้(@NameIsNovel)เลย ประมาณว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)เพียงพลังของเซียนแท้เท่านั้นที่(@NameIsNovel)จะสามารถทำลายมันได้(@NameIsNovel)

เซินลั่วไม่ได้(@NameIsNovel)ตอบในทันที แต่กลับใช้เคล็ดวิชาเนตรเสวียนอิน เพื่อสังเกตการณ์สถานการณ์เบื้องล่างอย่างระมัดระวัง ยืนยันว่า(@NameIsNovel)ไม่มี(@NameIsNovel)ผู้ซุ่มโจมตีอยู่ (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

[Source: NameIsNovel] จากนั้นก็พลิกมือและ(@NameIsNovel)หยิบกระบี่หักสังหารปีศาจออกมา เริ่มโคจรวิชากระบี่หยางบริสุทธิ์

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) หึ่ง!

กระบี่หักสังหารปีศาจลุกโชนด้วยแสงสีทองที่(@NameIsNovel)ทะลุทะลวงฟ้าดิน ตัวกระบี่เปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)สีทองบริสุทธิ์โดยสิ้นเชิง และ(@NameIsNovel)พลังหยางบริสุทธิ์ที่(@NameIsNovel)ยิ่งใหญ่ราวกับดวงตะวันก็ปะทุออกมา

ตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์พุ่งออกมาจากตันเถียนอีกครั้ง โคจรรอบกระบี่หักสังหารปีศาจอย่างร่าเริงและ(@NameIsNovel)ดูดซับพลังหยางบริสุทธิ์ที่(@NameIsNovel)มันเปล่งออกมา

[Source: NameIsNovel] โดยไม่สนใจปรากฏการณ์เหล่านี้ เซินลั่วก็ถือกระบี่ด้วยมือทั้งสองข้าง และ(@NameIsNovel)ด้วยพลังแห่งการผ่าภูเขา(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)แยกทะเล ก็ฟาดลงบนม่านแสงสีขาว

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ด้วยเสียง “ฉัวะ” ม่านแสงแม้จะหนากว่า(@NameIsNovel)มาก ก็ถูกผ่าเปิดออก เผยให้เห็นรอยแยกยาวหลายฉื่อ

ไป๋เสี่ยวเถียนยืนตะลึง จ้องมองดาบหักในมือของเซินลั่ว พินิจพิเคราะห์มันหลายครั้ง [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

[Source: NameIsNovel] “ไปกันเถอะ!” ร่างของเซินลั่วสั่นไหวราวกับสายฟ้า และ(@NameIsNovel)ด้วยเสียง “ฟิ้ว” ก็พุ่งผ่านรอยแตกเข้าไป

ไป๋เสี่ยวเถียนในที่(@NameIsNovel)สุดก็ได้(@NameIsNovel)สติและ(@NameIsNovel)รีบตามไป แทบจะไม่ทันได้(@NameIsNovel)เข้าไปผ่านรอยแตกที่(@NameIsNovel)กำลังแคบลงในม่านแสง (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ทันทีที่(@NameIsNovel)เซินลั่วเข้าไป ก็มุ่งหน้าไปยังสระทองคำทันที

[Source: NameIsNovel] แต่เมื่อก้าวเข้าไปในระยะสิบกว่า(@NameIsNovel)ฉื่อของสระน้ำ เสียงสวดมนต์ของชาวพุทธก็สะท้อนก้องอยู่ในห้วงสุญญตา และ(@NameIsNovel)แสงสีทองเจิดจ้าก็ปรากฏขึ้นข้างหน้า ก่อตัวเป็น(@NameIsNovel)ค่ายกลแสงสีทองที่(@NameIsNovel)ห่อหุ้มสระน้ำไว้ภายใน

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เสียงสวดมนต์ของชาวพุทธก็เต็มไปทั่วบริเวณโดยรอบในทันที!

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) อักขระมนต์ของชาวพุทธจำนวนมากสว่า(@NameIsNovel)งวาบเข้าและ(@NameIsNovel)ออกจากสายตาภายในนั้น และ(@NameIsNovel)พลังพุทธที่(@NameIsNovel)พวยพุ่งออกมาจากระยะไกลก็น่าเกรงขาม

“ไป!”

ด้วยเสียงตะโกนต่ำๆ จากเซินลั่ว กระบี่หักสังหารปีศาจก็บินออกจากมือ “ฟู่” ผ่านค่ายกลแสงและ(@NameIsNovel)สร้างรูขนาดใหญ่ ขณะที่(@NameIsNovel)ร่างของเขา(@NameIsNovel)ก็สั่นไหวและ(@NameIsNovel)พุ่งเข้าไปข้างใน

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ----------