หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 970
ตอนที่ 970 : ทะลวงน้ำแข็ง
ตอนที่ 970
“ค่ายกลนี้ขึ้นชื่อเรื่องความแข็งแกร่งจริงๆ แม้แต่กระบี่หักสังหารปีศาจก็ยังทะลวงผ่านไม่ได้(@NameIsNovel)” ร่างของเซินลั่วปรากฏขึ้นข้างโล่แสง พึมพำด้วยความชื่นชมก่อนจะยกมือขึ้นเรียกกระบี่หักสังหารปีศาจกลับคืน
จากนั้นก็เริ่มร่ายคาถาอย่างรวดเร็ว ร่างกายทั้งหมดแผ่รัศมี(@NameIsNovel)สีเขียว และ(@NameIsNovel)ในพริบตาเดียว ก็หายไปจากจุดนั้น
ข้างนอก แสงสีเขียววาบขึ้นที่(@NameIsNovel)ทางเข้าถ้ำที่(@NameIsNovel)กำลังละลาย และ(@NameIsNovel)ร่างของเซินลั่วก็ปรากฏขึ้น พร้อมกับแสงกระบี่สีแดงฉานที่(@NameIsNovel)ผุดขึ้นใต้ฝ่าเท้าขณะที่(@NameIsNovel)เร่งความเร็วออกไปอย่างรวดเร็วอย่างไม่น่าเชื่อ
“เจ้าโจร! หยุดเดี๋ยวนี้!” ชายผิวทองคำอยู่ในบริเวณใกล้เคียงกับทางเข้าถ้ำ ดวงตาสว่า(@NameIsNovel)งวาบ และ(@NameIsNovel)ละทิ้งทุกคนในถ้ำเพื่อไล่ตามในทันที
พระภิกษุเป่าซานซึ่งเห็นฉากนี้จากระยะไกล ก็ตามไปไล่ล่าเช่นกัน แต่ในขณะที่(@NameIsNovel)ไปถึงทางเข้าถ้ำที่(@NameIsNovel)กำลังละลาย แสงสีทองก็วาบขึ้นเบื้องหน้า และ(@NameIsNovel)ร่างของลี่หลีเอ๋อร์ก็ปรากฏขึ้น มือของนางสานกันเป็น(@NameIsNovel)ภาพติดตาหลายชุด
“ฝนบุปผาสวรรค์!”
อาวุธลับต่างๆ พุ่งออกมาจากมือของนาง อาบด้วยพิษร้ายแรงนานาชนิด ก่อตัวเป็น(@NameIsNovel)กระแสน้ำหลากสีพร้อมกับเสียงลมที่(@NameIsNovel)รุนแรง คล้ายกับเสียงร่ำไห้ที่(@NameIsNovel)น่าสะพรึงกลัวของภูตผี ห่อหุ้มพระภิกษุเป่าซานจากทุกทิศทุกทาง
พระภิกษุเป่าซานตกใจและ(@NameIsNovel)หยุดอย่างรวดเร็ว ชี้กระบองเขี้ยวหมาป่าไปข้างหน้า เรียกเกราะป้องกันสีทองขึ้นมาเบื้องหน้า
เสียง ‘ติ๊งลิ่ง ตังลัง’ ที่(@NameIsNovel)คมชัดดังขึ้นเป็น(@NameIsNovel)ชุดเมื่ออาวุธลับกระทบกับเกราะป้องกัน ทำให้เกิดประกายแสงวิญญาณสีทองเล็กๆ
อาวุธลับเหล่านี้ทรงพลังอย่างน่าตกใจ บางชิ้นแทงลึกเข้าไปในเกราะหลายนิ้ว ทำให้เกราะป้องกันสีทองสั่นสะเทือนอย่างต่อเนื่อง แสงวิญญาณบนพื้นผิวของมันลอกออกอย่างรวดเร็ว และ(@NameIsNovel)ถูกสั่นสะเทือนถอยหลังซ้ำแล้วซ้ำเล่า
สีหน้าของพระภิกษุเป่าซานแย่ลง และ(@NameIsNovel)ในไม่ช้าก็แค่นเสียงเย็นชา รัศมี(@NameIsNovel)สีทองเจิดจ้าพวยพุ่งออกมาจากร่างกาย เผยให้เห็นร่างมายาของอรหันต์อยู่ภายใน เกราะป้องกันสีทองรอบตัวก็มั่นคงขึ้นในทันที
พลิกฝ่ามือและ(@NameIsNovel)กระทืบกระบองเขี้ยวหมาป่าลงบนพื้นอย่างแรง
ด้วยเสียง “ตูม” ที่(@NameIsNovel)ดังสนั่น วงแหวนคลื่นแสงสีทองก็กระเพื่อมออกไป สั่นสะเทือนอากาศอย่างรุนแรงเพื่อสร้างพายุที่(@NameIsNovel)ทรงพลังซึ่งพัดพาอาวุธลับทั้งหมดออกไป บางชิ้นถึงกับสะท้อนกลับไปยังเส้นทางเดิม
แต่ถึงตอนนี้ ลี่หลีเอ๋อร์ได้(@NameIsNovel)หายไปอย่างไร้ร่องรอย และ(@NameIsNovel)ไม่มี(@NameIsNovel)ใครรู้ว่า(@NameIsNovel)นางไปไหน เซินลั่วและ(@NameIsNovel)ชายผิวทองคำก็หายไปนานแล้วอย่างไร้ร่องรอย
“ไล่ตามไป!” พระภิกษุเป่าซานคำราม พุ่งไปยังข้างนอก
แต่ในขณะนั้น แสงสีฟ้าก็สว่า(@NameIsNovel)งวาบที่(@NameIsNovel)ทางเข้าถ้ำ และ(@NameIsNovel)ร่างหนึ่งก็ปรากฏขึ้น—เป็น(@NameIsNovel)เซินลั่ว
ร่างกายทั้งหมดเปล่งประกายด้วยแสงสีฟ้าที่(@NameIsNovel)รุนแรง และ(@NameIsNovel)ความเย็นยะเยือกที่(@NameIsNovel)น่าตกใจก็ปะทุออกมา น้ำทะเลในรัศมี(@NameIsNovel)ร้อยฉื่อรอบทางเข้าถ้ำก็แข็งตัวในทันที ปิดกั้นเส้นทางข้างหน้าอย่างสมบูรณ์
ในขณะเดียวกัน ดาบหักสีทองก็พุ่งออกมาจากตัว รวมเข้ากับตนกลายเป็น(@NameIsNovel)ปราณกระบี่ที่(@NameIsNovel)คมกริบอย่างไม่น่าเชื่อยาวร้อยฉื่อที่(@NameIsNovel)ดูเหมือนจะสามารถตัดผ่านฟ้าดินได้(@NameIsNovel) ขณะที่(@NameIsNovel)มันฟาดลงมายังพระภิกษุเป่าซานจากเบื้องบน
พระภิกษุเป่าซานตกใจอย่างยิ่งกับการปรากฏตัวอย่างกะทันหันของเซินลั่ว มี(@NameIsNovel)ปฏิกิริยาตอบสนองเมื่อปราณกระบี่ขนาดใหญ่มาถึงตัวแล้ว โบกกระบองเขี้ยวหมาป่าเพื่อป้องกัน
หลังจากปะทะกันอย่างดุเดือดหลายครั้ง กระบองเขี้ยวหมาป่าในมือของพระภิกษุเป่าซานก็มี(@NameIsNovel)รอยดาบหลายรอย แต่ปราณกระบี่ที่(@NameIsNovel)น่าสะพรึงกลัวก็ถูกผลักกลับไปเช่นกัน
พระภิกษุเป่าซานยืนมือข้างหนึ่งไว้เบื้องหน้า ธรรมจักรสีเงินบินออกมาจากปลายนิ้ว ขณะที่(@NameIsNovel)ร่ายคาถาเป็น(@NameIsNovel)ชุด
ธรรมจักรสีเงินหมุนอยู่กลางอากาศครู่หนึ่ง แล้วจึงพลันยิงลำแสงวิญญาณเจ็ดสีออกมา ก่อตัวเป็น(@NameIsNovel)ม่านแสงที่(@NameIsNovel)กว้างอย่างยิ่งซึ่งห่อหุ้มเซินลั่วไว้ภายใน
เซินลั่วไม่ได้(@NameIsNovel)พยายามจะทะลวงผ่านม่านแสงในทันที แต่กลับประสานอินด้วยการสะบัดข้อมือ และ(@NameIsNovel)ธงใหญ่สีเลือดก็ปรากฏขึ้นรอบตัว ในแสงโลหิตที่(@NameIsNovel)วาบขึ้น มันก็ขยายใหญ่ขึ้นสิบเท่า และ(@NameIsNovel)ในทางกลับกัน ก็พันรอบร่างกาย
พระภิกษุเป่าซานพบว่า(@NameIsNovel)ปฏิกิริยาของเซินลั่วค่อนข้างจะแปลก แต่ก็ไม่ได้(@NameIsNovel)ติดใจ แต่กลับหันไปสั่งผู้คนข้างหลัง
“ศิษย์ทุกคนของเกาะเสวียนกุย ฟังคำสั่งข้า ไม่ต้องสนใจน้ำแข็งที่(@NameIsNovel)ทางออกและ(@NameIsNovel)ใช้กำลังทั้งหมดเพื่อจับชายผู้นี้!”
ยังไม่ทันสิ้นคำ คาถาอาคมในมือก็เปลี่ยนไป และ(@NameIsNovel)โล่แสงห้าสีรอบตัวก็หนาแน่นและ(@NameIsNovel)แข็งแกร่งขึ้น ล็อกทุกทิศทางอย่างแน่นหนาเพื่อป้องกันไม่ให้เซินลั่วหลบหนี
สมบัติกระบองเขี้ยวหมาป่าในมือถูกโยนออกไป แปลงร่างเป็น(@NameIsNovel)แสงสีทองขนาดใหญ่ที่(@NameIsNovel)ฟาดเข้าใส่ธงใหญ่อย่างรุนแรง
พระภิกษุเป่าซานไม่รู้ว่า(@NameIsNovel)เหตุใดเซินลั่วจึงมาอยู่ที่(@NameIsNovel)นี่ แต่ก่อนหน้านี้ได้(@NameIsNovel)เห็นว่า(@NameIsNovel)คนผู้นี้พกสมบัติที่(@NameIsNovel)สามารถต่อต้านพิษร้ายแรงของแดนลับได้(@NameIsNovel) หากสามารถได้(@NameIsNovel)มาไว้ในมือ ก็ย่อมได้(@NameIsNovel)เปรียบอย่างมากในการสำรวจแดนลับ
ยิ่งไปกว่า(@NameIsNovel)นั้น เซินลั่วได้(@NameIsNovel)เข้าไปในแดนลับและ(@NameIsNovel)แน่นอนว่า(@NameIsNovel)ต้องพกของที่(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)มาติดตัวไปด้วย
เมื่อคิดเช่นนี้ หัวใจของพระภิกษุเป่าซานก็ยิ่งตื่นเต้นมากขึ้น ยกมือขึ้นและ(@NameIsNovel)เหวี่ยงมี(@NameIsNovel)ดวงแหวนทองคำอีกเล่มไปยังธงโลหิต
เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนี้ คนอื่นๆ จากเกาะเสวียนกุยก็พุ่งเข้าหาเซินลั่วทั้งหมด แสงจากศาสตราเวทของพวกเขา(@NameIsNovel)ระดมยิงเข้าใส่ธงโลหิต
เหล่าศิษย์ของสำนักจินหยางแอบกังวลใจ แต่เมื่อไม่มี(@NameIsNovel)หมิ่นชวนอยู่ ก็ไม่สามารถจะแข่งขันกับพระภิกษุเป่าซานได้(@NameIsNovel)เลย
ศิษย์ผู้นำสองสามคนแลกเปลี่ยนสายตากัน แล้วจึงพุ่งไปยังน้ำแข็งสีฟ้าที่(@NameIsNovel)ทางเข้าถ้ำ ใช้สมบัติของตนระดมยิง หวังว่า(@NameIsNovel)จะทะลวงผ่านน้ำแข็งได้(@NameIsNovel)อย่างรวดเร็วเพื่อแจ้งให้หมิ่นชวนทราบถึงสถานการณ์ที่(@NameIsNovel)นี่
แต่ผลึกน้ำแข็งสีฟ้าเหล่านั้นแข็งแกร่งอย่างยิ่ง หลังจากถูกโจมตีจากสมบัติของพวกเขา(@NameIsNovel)หนึ่งครั้ง ก็สามารถทำลายผลึกน้ำแข็งได้(@NameIsNovel)เพียงขนาดเท่าโม่หินเท่านั้น
เป็น(@NameIsNovel)ไปไม่ได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะทะลวงผ่านได้(@NameIsNovel)อย่างสมบูรณ์โดยไม่ใช้เวลาอย่างน้อยหนึ่งในสี่ของชั่วยาม
ภายในม่านป้องกันห้าสี ธงโลหิตในตอนแรกก็ต้านทานการโจมตีจากพระภิกษุเป่าซานและ(@NameIsNovel)คนอื่นๆ ได้(@NameIsNovel)
แต่หลังจากถูกระดมยิงอย่างต่อเนื่องหลายครั้ง แสงโลหิตบนพื้นผิวของธงก็หม่นลงอย่างรวดเร็วและ(@NameIsNovel)ในไม่ช้า ด้วยเสียง “ฟู่” มันก็ระเบิดออกโดยสิ้นเชิง เผยให้เห็นเซินลั่วอยู่ข้างใน
ร่างกายของเซินลั่วถูกฉีกขาดโดยการระเบิดเมื่อครู่นี้ เหลือเพียงท่อนบนและ(@NameIsNovel)ขาข้างเดียว
พระภิกษุเป่าซานเห็นเช่นนี้ก็ดีใจอย่างยิ่ง พร้อมที่(@NameIsNovel)จะจับกุม
อย่างไรก็ตาม รอยยิ้มก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเซินลั่วซึ่งร่างกายเต็มไปด้วยบาดแผล ร่างกายพลันทรุดลง กลายเป็น(@NameIsNovel)จุดแสงสีฟ้านับไม่ถ้วนที่(@NameIsNovel)สลายไป
และ(@NameIsNovel)กระบี่หักสีทอง ธงโลหิตกระหายเลือด และ(@NameIsNovel)วัตถุอื่นๆ ในมือก็หายไปราวกับเป็น(@NameIsNovel)ฟองสบู่ที่(@NameIsNovel)แตกออก
“นี่คือพลังเทวะร่างแยก! บ้าจริง ข้าถูกหลอก!” พระภิกษุเป่าซานตกตะลึงชั่วขณะ แล้วจึงพูดอย่างรำคาญ
คนอื่นๆ ก็พลันตระหนักได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)เซินลั่วปิดกั้นทางเข้าถ้ำก่อนแล้วจึงเข้าสู่การต่อสู้ครั้งใหญ่กับพวกเขา(@NameIsNovel) เห็นได้(@NameIsNovel)ชัดว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)เป้าหมายที่(@NameIsNovel)จะรั้งทุกคนไว้ที่(@NameIsNovel)นี่
กลอุบายเช่นนี้ไม่ได้(@NameIsNovel)ยากที่(@NameIsNovel)จะมองทะลุ แต่ไม่มี(@NameIsNovel)ใครคาดคิดว่า(@NameIsNovel)เซินลั่วที่(@NameIsNovel)พวกเขา(@NameIsNovel)เห็นก่อนหน้านี้จะเป็น(@NameIsNovel)ร่างแยก
“รีบทำลายน้ำแข็งนี่เร็ว เป้าหมายของเขา(@NameIsNovel)ต้องเป็น(@NameIsNovel)สหายหมิ่นชวน เขา(@NameIsNovel)คงจะตกอยู่ในอันตรายแล้วตอนนี้” พระภิกษุเป่าซานกระตุ้น
ขณะที่(@NameIsNovel)กระบองเขี้ยวหมาป่าและ(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ดวงแหวนทองคำกลายเป็น(@NameIsNovel)ลำแสงสีทองสองสาย ฟาดเข้าใส่น้ำแข็งแข็งอย่างดุเดือด และ(@NameIsNovel)ด้วยเสียง “ตูม” น้ำแข็งส่วนใหญ่ก็ถล่มลงมา
คนอื่นๆ จากเกาะเสวียนกุยก็ตามมาอย่างรวดเร็ว พร้อมกับลำแสงจากสมบัติของพวกเขา(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)ฟาดเข้าใส่น้ำแข็งสีฟ้าแข็งที่(@NameIsNovel)ทางเข้า
ชายผิวทองคำกำลังลอยอยู่เหนือบริเวณทะเลที่(@NameIsNovel)ไร้ขอบเขต ล้อมรอบด้วยหมอกหนาทึบที่(@NameIsNovel)จำกัดทัศนวิสัยเหลือเพียงไม่กี่สิบฉื่อ ทุกสิ่งทุกอย่างเกินกว่า(@NameIsNovel)นั้นถูกบดบังและ(@NameIsNovel)มองไม่เห็น แม้จะใช้สัมผัสจิตเทวะก็ตาม
จากภายในหมอกที่(@NameIsNovel)อยู่ห่างออกไปสิบกว่า(@NameIsNovel)ฉื่อ เซินลั่วก็ทำท่าประสานอิน และ(@NameIsNovel)ตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์ก็ออกจากมือ สว่า(@NameIsNovel)งวาบและ(@NameIsNovel)แปลงร่างเป็น(@NameIsNovel)ไหมกระบี่สีแดงฉานเกือบร้อยเส้นที่(@NameIsNovel)หวีดหวิวไปยังแผ่นหลังของชายผิวทองคำ
แต่ ราวกับว่า(@NameIsNovel)หูหนวก ชายผิวทองคำก็ไม่ทันสังเกตเห็นจนกระทั่งไหมกระบี่อยู่ห่างออกไปสี่หรือห้าฉื่อ และ(@NameIsNovel)รีบยกฉาบทองคำขึ้นป้องกันข้างหลัง
ไหมกระบี่สีแดงส่งเสียงแคร้งที่(@NameIsNovel)แหลมคมต่อเนื่องกับฉาบ ซึ่งแม้จะแข็งแกร่งอย่างยิ่ง ก็ไม่ถูกแทงทะลุ ชายที่(@NameIsNovel)อยู่ข้างหลังดูจะไม่สะทกสะท้านเลยแม้แต่น้อย
เสียงฟู่ๆ ขนาดใหญ่ดังลงมาจากเบื้องบน ซึ่งกลับกลายเป็น(@NameIsNovel)เงาของไม้เท้าปราบอสูร ขนาดประมาณสิบกว่า(@NameIsNovel)ฉื่อ ฟาดลงมาด้วยพลังที่(@NameIsNovel)ดูเหมือนจะสามารถผ่าฟ้าดินได้(@NameIsNovel)
ในทำนองเดียวกัน ไม้เท้าปราบอสูรก็ถูกสังเกตเห็นเมื่ออยู่ห่างจากชายผิวทองคำเพียงไม่กี่ฉื่อ ซึ่งทำท่าทางไปยังฉาบทองคำอีกอัน ฉาบก็สั่นไหวและ(@NameIsNovel)ขยับไปป้องกันเหนือศีรษะ
ด้วยเสียง “แคร้ง” ไม้เท้าก็แตกสลาย และ(@NameIsNovel)ฉาบก็สั่นสะเทือนครู่หนึ่งก่อนจะกลับสู่สภาพเดิม
ก่อนที่(@NameIsNovel)ชายผิวทองคำจะทันได้(@NameIsNovel)หายใจ กระบี่บินสีดำเจ็ดแปดเล่มและ(@NameIsNovel)ลูกบอลอัสนีสีฟ้าที่(@NameIsNovel)เต็มไปด้วยประกายไฟฟ้าก็พุ่งมาจากสองทิศทางที่(@NameIsNovel)แตกต่างกันไปยังจุดอ่อนที่(@NameIsNovel)เปิดเผยของเขา(@NameIsNovel)
ในขณะเดียวกัน ไหมกระบี่สีแดงฉานที่(@NameIsNovel)ถูกเบี่ยงเบนไปก่อนหน้านี้ก็พุ่งมาจากอีกทิศทางหนึ่ง โปรยปรายลงมาราวกับพายุ
แต่ชายผิวทองคำก็หมุนตัวอย่างคล่องแคล่ว ฉาบทองคำทั้งสองของเขา(@NameIsNovel)ทิ้งร่องรอยภาพติดตาสีทองไว้เบื้องหลังขณะที่(@NameIsNovel)เบี่ยงเบนกระบี่บินสีดำ ลูกบอลอัสนีสีฟ้า และ(@NameIsNovel)ไหมกระบี่สีแดงฉาน
------------
ขอบพระคุณทุกท่านที่(@NameIsNovel)สนับสนุนและ(@NameIsNovel)ติดตามเรา