ตอนที่ 996 : ติดเบ็ด

เสียงของเซินลั่วเลือนหาย ความเงียบงันจึงกลับมาปกคลุมอาณาบริเวณภายนอกอีกครั้ง

[Source: NameIsNovel] “หากข้าจำไม่ผิด ราชสำนักสวรรค์ล่มสลายก่อน จากนั้นเผ่าปีศาจจึงเข้าโจมตียมโลกใช่หรือไม่?” ชั่วอึดใจถัดมา เซินลั่วก็เอ่ยทำลายความเงียบขึ้น

“ถูกต้องแล้ว” จงขุยตอบรับ

“ในเมื่อเป็น(@NameIsNovel)เช่นนั้น ยมโลกน่าจะเตรียมพร้อมอยู่แล้ว แล้วเหตุใดในปีนั้นจึงพ่ายแพ้อย่างรวดเร็วถึงเพียงนั้น?” เซินลั่วซักถามต่อเนื่อง [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

[Source: NameIsNovel] ครั้นเวลาล่วงเลยไปเนิ่นนาน เสียงของจงขุยจึงดังขึ้นในที่(@NameIsNovel)สุด:

[Source: NameIsNovel] “ปีนั้น… เหตุการณ์ในปีนั้นก็ค่อนข้างลึกลับไม่น้อย ในทางทฤษฎีแล้ว ด้วยการเตรียมการของพระกษิติครรภ์โพธิสัตว์ แม้พวกเราจะต้านทานเผ่าปีศาจไว้มิได้(@NameIsNovel)ในท้ายที่(@NameIsNovel)สุด แต่ก็ไม่ควรพ่ายแพ้อย่างรวดเร็วและ(@NameIsNovel)น่าสมเพชถึงเพียงนี้ ถึงขั้นที่(@NameIsNovel)หลายปีให้หลัง พวกเรายังถูกวิพากษ์วิจารณ์ ถูกกล่าวหาว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ผู้ยอมจำนน ผู้คนต่างกล่าวว่า(@NameIsNovel)พวกเรามิได้(@NameIsNovel)ต่อต้านเลยแม้แต่น้อย”

เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนี้ เซินลั่วก็มิได้(@NameIsNovel)กล่าวอะไรอีก ดวงตาค่อยๆ ก้มต่ำลงมองวงแหวนมังกรพันธนาการในมือ พลางจมดิ่งสู่ห้วงความคิดคำนึง (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) จงขุยที่(@NameIsNovel)อยู่ด้านนอก เมื่อเห็นเซินลั่วเงียบไป ก็มิได้(@NameIsNovel)กล่าวสิ่งใดต่อเช่นกัน

มิอาจทราบว่า(@NameIsNovel)เวลาล่วงเลยไปนานเพียงใด เซินลั่วพลันได้(@NameIsNovel)ยินเสียงประหลาดจากด้านนอก ตามมาด้วยเสียงตะโกนของจงขุยที่(@NameIsNovel)ดังขึ้นอย่างกะทันหัน: (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“ใคร…?”
อย่างไรก็ตาม ทันทีที่(@NameIsNovel)เสียงเขา(@NameIsNovel)กำลังจะเอ่ย ก็ราวกับมี(@NameIsNovel)บางสิ่งมาปิดกั้นลำคอ จนเกิดเสียงสำลักในทันที แล้วจึงเงียบหายไปอย่างรวดเร็ว

[Source: NameIsNovel] “ใครอยู่ด้านนอกนั่น?” เซินลั่วพลันตระหนักว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)บางอย่างผิดปกติแล้วเอ่ยเสียงต่ำ

“ข้าเอง” เสียงแหบแห้งเสียงหนึ่งดังมาจากด้านนอก

“เนี่ยไฉจูรึ?” เซินลั่วค่อนข้างประหลาดใจ (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“ฉาบทองคำนี้เป็น(@NameIsNovel)ศาสตราเวทของอาจารย์หวงเหมย ข้าสามารถเปิดได้(@NameIsNovel)เพียงรอยแยกเล็กๆ เท่านั้น ท่านแน่ใจหรือไม่ว่า(@NameIsNovel)จะออกมาได้(@NameIsNovel)?” เนี่ยไฉจูถาม

“ท่านมาที่(@NameIsNovel)นี่ได้(@NameIsNovel)อย่างไร?” เซินลั่วเอ่ยถามอย่างเร่งร้อน

[Source: NameIsNovel] “อย่าเพิ่งพูดถึงเรื่องนั้นตอนนี้ ข้าจะช่วยท่านออกไปก่อน” เนี่ยไฉจูกล่าวอย่างเร่งร้อน

[Source: NameIsNovel] “ตกลง” เซินลั่วลังเลชั่วครู่หนึ่ง แล้วจึงพยักหน้า

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ด้านนอกฉาบทองคำ เนี่ยไฉจูมองจงขุยที่(@NameIsNovel)หมดสติอยู่ข้างกายด้วยสีหน้าซับซ้อน ในมือของนางถือขวดหยกชำระล้างอันละเอียดอ่อน นิ้วเรียวยาวหยิกกิ่งหยางหลิวที่(@NameIsNovel)เสียบอยู่ภายในขวด แล้วจึงเริ่มสวดมนต์อย่างเงียบงัน

ชั่วอึดใจถัดมา นางก็หยิกกิ่งหยางหลิวแล้วดึงออกจากแจกันในทันที พลางชี้ไปยังฉาบทองคำ [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

หยดน้ำที่(@NameIsNovel)ใสราวกับศิลาผลึกหยดหนึ่ง ตกลงมาจากปลายกิ่งหยางหลิว บินเข้าไปในรอยต่อระหว่า(@NameIsNovel)งแผ่นฉาบทองคำ [Source: NameIsNovel]

ฉาบทองคำที่(@NameIsNovel)ผนึกแน่นหนานั้น พลันเริ่มสั่นสะเทือนอย่างรวดเร็วทันทีที่(@NameIsNovel)หยดน้ำแทรกซึมเข้าสู่รอยแยก พร้อมกับแสงสีทองที่(@NameIsNovel)สั่นไหวระยิบระยับอยู่บนผิวฉาบ

[Source: NameIsNovel] เมื่อเห็นเช่นนี้ สีหน้าของเนี่ยไฉจูพลันตึงเครียด นางประสานอินด้วยมือข้างหนึ่ง พลังปราณเต๋าพลันพวยพุ่งออกจากร่าง เกือบจะสูญเสียพลังสำรองทั้งหมดขณะที่(@NameIsNovel)พลังนั้นหลั่งไหลเข้าสู่หยดน้ำ

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) หยดน้ำที่(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)รับการบำรุงจากพลังปราณเต๋าของนางอย่างต่อเนื่อง ก็เริ่มส่องประกายด้วยแสงสีขาวราวหิมะ พลางขยายตัวคล้ายฟองสบู่ พยายามอย่างดุเดือดที่(@NameIsNovel)จะบังคับเปิดรอยแยกที่(@NameIsNovel)แทบมองไม่เห็นระหว่า(@NameIsNovel)งสองแผ่นของฉาบทองคำ

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ในชั่วพริบตาถัดมา แสงบนฉาบทองคำก็พลุ่งพล่าน และ(@NameIsNovel)หยดน้ำที่(@NameIsNovel)กำลังขยายตัวนั้นก็ ‘เปรี๊ยะ!’ แตกออก ทำให้แผ่นฉาบทองคำทั้งสองกลับมาปิดผนึกเข้าด้วยกันอีกครั้ง

แววตาแห่งความสิ้นหวังฉายชัดขึ้นในดวงตาของเนี่ยไฉจู เมื่อพลังปราณเต๋าของนางเหือดหาย นางก็เกือบจะทรุดกายลง

ในขณะนั้น พลันมี(@NameIsNovel)ไหล่กว้างปรากฏขึ้นด้านหลังนาง ประคองรับร่างของนางไว้

“ญาติผู้พี่…” เมื่อเห็นว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)เซินลั่ว เนี่ยไฉจูก็หันกลับมา พลันฉายแววความยินดีอย่างท่วมท้น

“ที่(@NameIsNovel)แห่งนี้มิใช่ที่(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะสนทนากัน พวกเราไปที่(@NameIsNovel)ธารผีใต้พิภพก่อนเถิด” เซินลั่วเอ่ยเบาๆ มือของอีกฝ่ายยังคงถูกพันธนาการด้วยวงแหวนมังกรพันธนาการ

“ข้าจะนำทางเอง” เนี่ยไฉจูพยักหน้าและ(@NameIsNovel)รวบรวมกำลังใจขึ้นมาใหม่ [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ภายใต้การนำทางของเนี่ยไฉจู ทั้งสองก็เร่งหลบหนีออกจากแท่นบูชาไปอย่างรวดเร็วและ(@NameIsNovel)เงียบงัน มุ่งหน้าตรงไปยังวงกตนรก

…

ในขณะเดียวกัน ณ อีกแห่งหนึ่งซึ่งอยู่ไม่ไกล ภายในอาคารอันทรุดโทรมแห่งหนึ่ง เจิ้นหยวนจื่อที่(@NameIsNovel)นั่งขัดสมาธิอยู่ ค่อยๆ ลืมตาขึ้น พลางขมวดคิ้วเอ่ยขึ้นว่า(@NameIsNovel) “ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)เหยื่อจะติดเบ็ดแล้ว” [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

กล่าวจบ ร่างแยกอีกร่างก็แยกออกจากกายของเขา(@NameIsNovel) ในทันที ร่างนั้นก็สลายหายไปในอากาศธาตุ หายลับไปจากจุดที่(@NameIsNovel)ยืนอยู่

[Source: NameIsNovel] …

ณ อีกแห่งหนึ่ง เซินลั่วและ(@NameIsNovel)เนี่ยไฉจูก็เร่งรุดหนีไปยังทางเข้าของหุบเขา(@NameIsNovel)หยินชั่วร้าย ทว่า(@NameIsNovel)เนี่ยไฉจูพลันหยุดฝีเท้าลง (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“มี(@NameIsNovel)อะไรผิดปกติรึ?” เซินลั่วเอ่ยถามอย่างกังวลเมื่อเห็นเช่นนี้

[Source: NameIsNovel] “ญาติผู้พี่ ท่านมิใช่ผู้ทรยศจริงๆ รึ?” เนี่ยไฉจูจ้องมองดวงตาของเซินลั่วอย่างตั้งใจ แล้วเอ่ยถามอย่างจริงจัง

“ข้ามิใช่” เซินลั่วตอบ ดวงตาของเขา(@NameIsNovel)มิได้(@NameIsNovel)สั่นคลอนแม้แต่น้อยขณะส่ายหน้าอย่างหนักแน่น

“เช่นนั้นข้าก็เบาใจแล้ว ท่านไปเถิด ข้าจะส่งท่านเพียงเท่านี้แหละ” เนี่ยไฉจูกล่าว พลางถอนหายใจด้วยความโล่งอก

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “ท่านไม่ไปกับข้ารึ?” เซินลั่วเอ่ยถามด้วยความประหลาดใจ

“ท่านแบกรับปณิธานที่(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)รับมอบหมายจากผู้อื่น เช่นเดียวกับที่(@NameIsNovel)ข้ามี(@NameIsNovel)คำสั่งสุดท้ายจากสำนัก ข้ามิอาจทนเห็นท่านทอดทิ้งชีวิตไปอย่างเปล่าประโยชน์เช่นนี้ได้(@NameIsNovel) แต่ข้าก็มิอาจละทิ้งหน้าที่(@NameIsNovel)ของตนได้(@NameIsNovel) ดังนั้นจึงไม่อาจไปกับท่านได้(@NameIsNovel)” เนี่ยไฉจูกล่าวพร้อมริมฝีปากที่(@NameIsNovel)สั่นระริกเล็กน้อย

“ข้า…”
เซินลั่วชะงักงันไปชั่วขณะ เอ่ยอะไรไม่ออก

“ญาติผู้พี่ เรื่องที่(@NameIsNovel)ท่านพูดเกี่ยวกับการเดินทางข้ามเวลา นั่นก็เป็น(@NameIsNovel)ความจริงรึ?” เนี่ยไฉจูเอ่ยถามอีกครา

“เป็น(@NameIsNovel)ความจริง” เซินลั่วพยักหน้า

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “หากท่านสามารถย้อนกลับไปเมื่อพันปีก่อนได้(@NameIsNovel)จริงดังว่า(@NameIsNovel) ข้าหวังว่า(@NameIsNovel)ท่านจะสามารถเปลี่ยนแปลงวันวิบัติอสูรที่(@NameIsNovel)เกิดขึ้นในครานั้น และ(@NameIsNovel)กอบกู้กาลภายภาคหน้าที่(@NameIsNovel)เลวร้ายนี้ได้(@NameIsNovel) หรือ… ข้าหวังว่า(@NameIsNovel)ท่านจะอยู่เคียงข้างข้า ข้าไม่ต้องการโดดเดี่ยวเช่นนั้นอีกต่อไป” เนี่ยไฉจูกล่าวพร้อมรอยยิ้มอันซับซ้อน เอ่ยอย่างเชื่องช้า

“ข้าสัญญา” เซินลั่วเอ่ยขึ้นหลังจากหยุดนิ่งไปเนิ่นนาน พลางพยักหน้าอย่างจริงจัง

เมื่อได้(@NameIsNovel)รับคำตอบของเซินลั่ว รอยยิ้มของเนี่ยไฉจูจึงผ่อนคลายลงในที่(@NameIsNovel)สุด นางมิได้(@NameIsNovel)กล่าวสิ่งใดอีก เพียงแค่โบกมือให้เซินลั่ว ก่อนจะหันหลังแล้วเดินกลับไปยังทางที่(@NameIsNovel)จากมา (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

เมื่อมองดูร่างที่(@NameIsNovel)ค่อนข้างอ้างว้างของสตรีผู้นั้น เซินลั่วก็อดรู้สึกผิดในใจมิได้(@NameIsNovel)

อย่างไรก็ตาม หลังจากเฝ้ามองสตรีผู้นั้นอยู่ชั่วครู่หนึ่ง เขา(@NameIsNovel)ก็หันหลังและ(@NameIsNovel)มุ่งหน้าไปยังสะพานโซ่เหล็กเช่นกัน

ทันทีที่(@NameIsNovel)เซินลั่วข้ามสะพาน ร่างหนึ่งก็พลันปรากฏขึ้นอย่างเชื่องช้าจากภายในป่าไผ่ดำที่(@NameIsNovel)อยู่เบื้องหน้า ราวกับกำลังรอคอยอยู่ก่อนแล้ว (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“สหายเซิน ท่านจะไปแห่งหนใดรึ?” ชายผู้นั้นเอ่ยถามพร้อมรอยยิ้มบนใบหน้าของเขา(@NameIsNovel)

“นักพรตหวงเหมย…” เซินลั่วเลิกคิ้วขึ้น พลางเอ่ยเรียก

[Source: NameIsNovel] “เมื่อเห็นปฏิกิริยาของท่าน ท่านดูไม่ประหลาดใจเท่าใดนัก เช่นนั้นรึ ท่านล่วงรู้ว่า(@NameIsNovel)ข้าจะหยุดท่าน?” พระภิกษุหวงเหมยขมวดคิ้วเล็กน้อย พลางเอ่ยถามเมื่อเห็นปฏิกิริยาของอีกฝ่าย

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “ในท้ายที่(@NameIsNovel)สุดแล้ว ฉาบทองคำก็เป็น(@NameIsNovel)ศาสตราเวทของท่าน ท่านจะไม่ล่วงรู้ได้(@NameIsNovel)อย่างไรว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ปัญหา ณ ที่(@NameIsNovel)แห่งนี้? ข้ามิกล้าแตะต้องวงแหวนมังกรพันธนาการของเจิ้นหยวนต้าเซียนด้วยเกรงว่า(@NameIsNovel)จะทำให้ท่านตื่นตกใจ ทว่า(@NameIsNovel)ก็ยังประหลาดใจอยู่บ้างที่(@NameIsNovel)ท่านมาถึงเร็วถึงเพียงนี้ได้(@NameIsNovel)อย่างไร?” เซินลั่วกล่าวพร้อมรอยยิ้ม

“เรื่องนั้นมิได้(@NameIsNovel)แปลกประหลาดอันใด ในเมื่อข้าได้(@NameIsNovel)หยุดท่านแล้ว ก็อย่าได้(@NameIsNovel)ดิ้นรนโดยเปล่าประโยชน์เลย ส่งมอบคัมภีร์สวรรค์มาเถิด และ(@NameIsNovel)ในเมื่อข้ามิอาจรับประกันได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)ผู้อื่นจะกระทำการใด แต่ข้าสามารถเสนอหนทางให้ท่านได้(@NameIsNovel)” พระภิกษุหวงเหมยกล่าวอ่านตอนต่อไปฟรี

“แต่ข้านึกว่า(@NameIsNovel)ท่านจะบอกให้ข้ากลับไปกับท่านอย่างเชื่อฟังเสียอีก” เซินลั่วกล่าวอย่างงุนงง [Source: NameIsNovel]

“การนำท่านกลับไปกับข้าก็เท่ากับการผลักดันท่านไปสู่ทางตัน แล้วท่านจะยอมตกลงด้วยเหตุใด? อย่างไรก็ตาม มันมิสำคัญสำหรับข้าว่า(@NameIsNovel)ท่านจะเป็น(@NameIsNovel)สายลับของเผ่าปีศาจหรือไม่ เพียงแค่ส่งมอบคัมภีร์สวรรค์มาเสีย อย่าได้(@NameIsNovel)ขัดขวางความพยายามของพวกเราในการแก้ไขความโกลาหลและ(@NameIsNovel)ฟื้นฟูวิถีสวรรค์ สำหรับภูเขา(@NameIsNovel)จี๋เหลยและ(@NameIsNovel)อารามอู่จวง… นั่นเป็น(@NameIsNovel)ความแค้นส่วนตัวระหว่า(@NameIsNovel)งท่านกับพวกเขา(@NameIsNovel)” พระภิกษุหวงเหมยกล่าวอย่างตรงไปตรงมา

“ท่านกล่าวค่อนข้างเปิดเผย แต่เหตุใดข้าจึงควรเชื่อท่าน?” เซินลั่วกล่าวพร้อมหัวเราะ [Source: NameIsNovel]

“พระภิกษุมิกล่าวเท็จ ส่งมอบคัมภีร์สวรรค์มา แล้วข้าจักปล่อยท่านไปได้(@NameIsNovel)จริงๆ” พระภิกษุหวงเหมยกล่าว พลางทำท่าทางประกอบด้วยมือ

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “ฮ่าๆ มอบคัมภีร์สวรรค์รึ… ข้าว่า(@NameIsNovel)ไม่ดีกว่า(@NameIsNovel) มิจำเป็น(@NameIsNovel)ต้องแสร้งทำอีกต่อไปแล้ว มาถึงจุดนี้ ข้าได้(@NameIsNovel)แปรพักตร์ไปสวามิภักดิ์กับเผ่าปีศาจอย่างแท้จริงแล้ว ข้าตั้งใจจะยืนหยัดต่อสู้เป็น(@NameIsNovel)ครั้งสุดท้าย แต่น่าเสียดายที่(@NameIsNovel)ข้าถูกท่านค้นพบในทันทีที่(@NameIsNovel)มาถึง บัดนี้ ท่านจิ่วหมิงได้(@NameIsNovel)ส่งกองกำลังจากสองทิศทาง เข้าโจมตีที่(@NameIsNovel)นี่จากทั้งนรกสิบแปดขุมและ(@NameIsNovel)วงกตนรกนี้แล้ว” เซินลั่วกล่าวด้วยท่าทีสบายๆ พร้อมหัวเราะเสียงดัง

พระภิกษุหวงเหมยขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนั้น มิแน่ใจว่า(@NameIsNovel)คำพูดของเซินลั่วเป็น(@NameIsNovel)จริงหรือเท็จกันแน่

--------------- (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)