หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 1,000
ตอนที่ 1,000 : ถุงบรรจุมนุษย์
ตอนที่ 1000
"ค่ายกลหมิงหุน...เปิด!" ในขณะนั้น เจิ้นหยวนจื่อพลันลืมตาโพลง ตะโกนก้องสนั่น
เบื้องหน้าผู้คน กระดาษยันต์พลันลุกไหม้เป็น(@NameIsNovel)เปลวเพลิงสีดำสนิท กลายเป็น(@NameIsNovel)เถ้าถ่าน เหลือเพียงอักขระเวทสีทองที่(@NameIsNovel)ควบแน่น ลอยนิ่งอยู่กลางอากาศ
ในเวลาเดียวกัน ค่ายกลอักขระใต้ฝ่าเท้าของทุกผู้คนก็สว่า(@NameIsNovel)งวาบขึ้น ลำแสงพวยพุ่งขึ้น ห่อหุ้มแต่ละร่างไว้ภายใน
ถัดจากนั้นไม่นาน จุดแสงเจ็ดจุดก็พุ่งออกจากกลางหน้าผากของแต่ละคน ทะลุผ่านอักขระเวทสีทองเบื้องหน้า แสงสีทองห่อหุ้มรอบจุดแสงเหล่านั้น ก่อนพุ่งเข้ากระแทกยังกลางหน้าผากของหวงเหมยอย่างจัง
ร่างของหวงเหมยพลันกระตุกอย่างรุนแรง ราวกับถูกอัสนีบาตฟาดผ่า ศีรษะสะบัดไปด้านหลังอย่างไม่อาจควบคุม
“อึก…”
เสียงแผ่วดังออกมาจากลำคอ ศีรษะของเขา(@NameIsNovel)ก็ห้อยตกลงมาด้านหน้าอย่างหมดสิ้นเรี่ยวแรง ราวกับหมดสติไปแล้ว
ในเวลาเดียวกัน ภายในทะเลจิตสำนึกของหวงเหมย จุดแสงสีทองทั้งเจ็ดก็รวมตัวกัน ปรากฏเป็น(@NameIsNovel)ร่างของเซินลั่วและ(@NameIsNovel)พรรคพวก
ใจกลางทะเลจิตสำนึกนั้น พระภิกษุคิ้วเหลืองในร่างจิตวิญญาณนั่งขัดสมาธิอยู่เบื้องหน้า ดูเหมือนกับพระภิกษุหวงเหมยทุกประการ ทว่า(@NameIsNovel)สีหน้าน่าสะพรึงกลัวกว่า(@NameIsNovel)มาก และ(@NameIsNovel)หูของเขา(@NameIsNovel)ก็มิได้(@NameIsNovel)ห้อยลงมาถึงไหล่แล้ว แต่กลับสวมแหวนแทนชุดเดิม ทั้งยังคงสวมชุดพระภิกษุ แต่ทับด้วยจีวรสีดำที่(@NameIsNovel)เปี่ยมด้วยพลังชั่วร้าย ทำให้กลิ่นอายความชั่วร้ายยิ่งเข้มข้นขึ้นอีกขั้น
ร่างย่อส่วนของเซินลั่วและ(@NameIsNovel)พรรคพวก เมื่อจิตวิญญาณเทวะของพวกเขา(@NameIsNovel)สัมผัสได้(@NameIsNovel)ถึงการปรากฏตัว ก็ประสานอินและ(@NameIsNovel)ล้อมรอบจิตวิญญาณเทวะของหวงเหมยในทันที
ร่างของพระภิกษุคิ้วเหลืองมิได้(@NameIsNovel)แสดงอาการหวาดกลัวอันใด แต่กลับหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง "ฮ่า ฮ่า! เจ้าคิดว่า(@NameIsNovel)เพียงแค่บุกรุกเข้ามาในทะเลจิตสำนึกของข้า ก็จะสามารถควบคุมจิตวิญญาณเทวะของข้าได้(@NameIsNovel)ง่ายๆ อย่างนั้นรึ?"
เหล่าคนมิได้(@NameIsNovel)ใส่ใจคำพูดของเขา(@NameIsNovel) ยังคงขยับมือประสานอินอย่างต่อเนื่องโดยไม่หยุดยั้ง
จากมือของแต่ละผู้คน แสงสีทองส่องสว่า(@NameIsNovel)งเจิดจ้า โซ่ทองคำที่(@NameIsNovel)ประกอบขึ้นจากลวดลายมนตราเล็กๆ ก็ยื่นพุ่งออกมาจากฝ่ามือ พุ่งตรงเข้าแทงไปยังจิตวิญญาณเทวะของหวงเหมย
หวงเหมยเพ่งสายตา เมื่อสังเกตเห็นว่า(@NameIsNovel)โซ่ทองคำนั้นปกคลุมไปด้วยอักขระขนาดเล็กหนาแน่น และ(@NameIsNovel)กำลังเปล่งคลื่นพลังวิญญาณอันรุนแรงออกมา
แววจริงจังฉายขึ้นในดวงตาของเขา(@NameIsNovel) ก่อนที่(@NameIsNovel)เสียงสวดมนต์จะเริ่มดังออกมาจากปาก
ในทะเลจิตสำนึกของตนเอง หวงเหมยย่อมได้(@NameIsNovel)เปรียบในด้านภูมิประเทศ ทันทีที่(@NameIsNovel)การสวดมนต์เริ่มขึ้น พลังจิตวิญญาณเทวะที่(@NameIsNovel)กระจัดกระจายอยู่โดยรอบพลันหดตัวและ(@NameIsNovel)รุดเข้าสู่ร่างจิตวิญญาณเทวะของเขา(@NameIsNovel)อย่างรวดเร็ว
จีวรสีดำที่(@NameIsNovel)ห่อหุ้มจิตวิญญาณเทวะของเขา(@NameIsNovel)พลันพองออกโดยปราศจากลม ราวกับมี(@NameIsNovel)ชีวิต เริ่มขยายใหญ่ขึ้น และ(@NameIsNovel)แสงทมิฬจากมันก็พุ่งขึ้นเพื่อเผชิญหน้ากับโซ่อักขระที่(@NameIsNovel)กำลังรุกเข้ามา
“แคร้ง…”
เสียงโลหะปะทะกันดังก้องสะท้อนอยู่ในทะเลจิตสำนึก เมื่อโซ่ทองคำทั้งเจ็ดเส้นฟาดเข้าใส่จีวรสีดำ แรงกระแทกนั้นกดให้จีวรบุ๋มลึกลงไป ทว่า(@NameIsNovel)มันก็มิอาจทะลวงผ่านได้(@NameIsNovel)ในทันที
“ช่างเหนียวแน่นนัก…”
เซินลั่วสัมผัสได้(@NameIsNovel)ถึงการเปลี่ยนแปลงที่(@NameIsNovel)เกิดขึ้นกับจีวรผืนนั้น อดไม่ได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะอุทานในใจว่า(@NameIsNovel) จีวรสีดำผืนนี้มิได้(@NameIsNovel)ด้อยไปกว่า(@NameIsNovel)จีวรทองคำที่(@NameIsNovel)เคยกลายร่างมาจากจิตวิญญาณเทวะของพระกษิติครรภ์โพธิสัตว์เลยแม้แต่น้อย
“อย่าได้(@NameIsNovel)ใส่ใจ พลังวิญญาณของเขา(@NameIsNovel)เพียงลำพังมิอาจต้านทานพวกเราทั้งเจ็ดได้(@NameIsNovel) สวดคาถาวิญญาณกระจ่างต่อไปเถิด” เสียงของเจิ้นหยวนจื่อพลันดังขึ้นในห้วงความคิดของพวกเขา(@NameIsNovel)
เซินลั่วและ(@NameIsNovel)พรรคพวกจึงรวบรวมสมาธิในทันที และ(@NameIsNovel)สวดคาถาวิญญาณกระจ่างต่อไปอย่างต่อเนื่อง
การสวดมนต์ในครานี้แตกต่างจากเมื่อก่อน เนื่องจากพวกเขา(@NameIsNovel)กำลังสวดมนต์โดยตรงด้วยจิตวิญญาณของตน สิ้นเปลืองพลังวิญญาณอย่างมหาศาล เสียงของแต่ละผู้คนมิได้(@NameIsNovel)ดังนัก แต่เมื่อรวมกันแล้ว กลับฟังดูคล้ายเสียงฟ้าร้องที่(@NameIsNovel)ประดังเข้ามา ระเบิดออกในทะเลจิตสำนึกของหวงเหมยอย่างต่อเนื่อง
สีหน้าของหวงเหมยพลันแปรเปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน และ(@NameIsNovel)ในที่(@NameIsNovel)สุด เขา(@NameIsNovel)ก็เข้าใจถึงพลังอันน่าเกรงขามของค่ายกลหมิงหุน
เศษเสี้ยวจิตวิญญาณเทวะที่(@NameIsNovel)บุกรุกเข้าสู่จิตวิญญาณของเขา(@NameIsNovel) เป็น(@NameIsNovel)เพียงเศษเสี้ยวจากเซินลั่วและ(@NameIsNovel)พรรคพวกเท่านั้น แต่กลับได้(@NameIsNovel)รับพลังถึงเพียงนี้ ก็เพียงเพราะการเสริมพลังของค่ายกล พวกเขา(@NameIsNovel)สามารถสร้างความหายนะในทะเลจิตสำนึกของหวงเหมยได้(@NameIsNovel)ตามอำเภอใจ แม้ว่า(@NameIsNovel)จิตวิญญาณเทวะเหล่านี้จะใช้พลังจนหมดสิ้นและ(@NameIsNovel)แตกสลายอยู่ภายใน ก็มิเป็น(@NameIsNovel)ไร ทว่า(@NameIsNovel)ทะเลจิตสำนึกของเขา(@NameIsNovel)นั้น มิอาจทนทานต่อความวุ่นวายเช่นนั้นได้(@NameIsNovel) เมื่อทะเลจิตสำนึกพังทลายลง จิตวิญญาณเทวะก็จะไม่มี(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)พึ่งพิง ไม่ต่างอะไรกับการล่องลอยอยู่ภายนอกร่าง ถูกลมกระโชกแรงพัดพาไปทุกวัน และ(@NameIsNovel)ในที่(@NameIsNovel)สุดก็จะสลายมอดไป ยิ่งไปกว่า(@NameIsNovel)นั้น เมื่อทะเลจิตสำนึกพังทลายลง เหล่าคนย่อมมิให้โอกาสจิตวิญญาณเทวะของเขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)หลบหนีเป็น(@NameIsNovel)แน่ ถึงครานั้น ก็แทบจะเป็น(@NameIsNovel)ไปไม่ได้(@NameIsNovel)เลยที่(@NameIsNovel)จะต่อต้านการควบคุมของคาถาวิญญาณกระจ่าง
“ในเมื่อพวกเจ้าทุกผู้คนยืนกรานที่(@NameIsNovel)จะสู้จนตัวตาย เช่นนั้นก็อย่าหวังเลยว่า(@NameIsNovel)ผู้ใดจะได้(@NameIsNovel)อยู่อย่างเป็น(@NameIsNovel)สุข!” จิตวิญญาณเทวะของพระภิกษุคิ้วเหลืองคำรามก้อง
จีวรสีดำของเขา(@NameIsNovel)พลันหดตัวลงอย่างกะทันหัน ห่อหุ้มจิตวิญญาณเทวะของตนอย่างแน่นหนา กระตุ้นให้โซ่ทองคำทั้งเจ็ดเส้นที่(@NameIsNovel)พุ่งเข้าหา ยังคงแทงเข้าใส่เขา(@NameIsNovel)อย่างต่อเนื่อง ทว่า(@NameIsNovel)จิตวิญญาณเทวะของเขา(@NameIsNovel)พลันลุกขึ้นยืนตรง หมุนตัวกลางอากาศ และ(@NameIsNovel)พันโซ่ทั้งหมดรอบร่างของตนอย่างบ้าคลั่ง
ขณะที่(@NameIsNovel)โซ่ถูกพันรัดและ(@NameIsNovel)ดึงรั้ง จิตวิญญาณเทวะของเซินลั่วและ(@NameIsNovel)พรรคพวกก็ถูกดึงเข้ามาใกล้อย่างรวดเร็ว เคลื่อนเข้าหาร่างจิตวิญญาณเทวะของพระภิกษุคิ้วเหลือง
“ไม่ดีแล้ว! เขา(@NameIsNovel)ต้องการจะทำลายจิตวิญญาณเทวะของตนเอง!” ราชาอสูรวัวกระทิงตะโกนก้อง
ความแข็งแกร่งของจิตวิญญาณเทวะของผู้บำเพ็ญระดับไท่อี่ขั้นปลาย มิได้(@NameIsNovel)ด้อยไปกว่า(@NameIsNovel)ร่างกายเลย และ(@NameIsNovel)เมื่อมันทำลายตนเองและ(@NameIsNovel)พังทลายลง พลังที่(@NameIsNovel)ระเบิดออกมานั้นย่อมมิอาจจินตนาการได้(@NameIsNovel) ด้วยเหตุนี้ ก่อนที่(@NameIsNovel)ค่ายกลจะเริ่มทำงาน เจิ้นหยวนจื่อจึงให้ทุกคนนอกเหนือจากกลุ่มทั้งเจ็ดของพวกเขา(@NameIsNovel) เคลื่อนย้ายไปยังที่(@NameIsNovel)ห่างไกลออกไป
“อย่าได้(@NameIsNovel)คิดฝัน!”
ทันใดนั้น เสียงตะโกนก้องก็ดังออกมาจากร่างแยกจิตวิญญาณเทวะของเจิ้นหยวนจื่อ เขา(@NameIsNovel)พลันเคลื่อนผ่านเหล่าคนไปเบื้องหน้า และ(@NameIsNovel)ด้วยการโบกมือ ร่างแยกนั้นก็แปลงเป็น(@NameIsNovel)ฝ่ามือขนาดมหึมา กดลงไปยังจิตวิญญาณเทวะของพระภิกษุคิ้วเหลืองทันที
บนฝ่ามือนั้น แสงสีดำและ(@NameIsNovel)สีขาวรวมเข้าด้วยกัน ก่อตัวเป็น(@NameIsNovel)รูปแบบหยินหยางไท่จี๋ที่(@NameIsNovel)หมุนวนอย่างเงียบงันขณะที่(@NameIsNovel)ร่วงหล่นลงมา
เมื่อเห็นเช่นนั้น สายตาของพระภิกษุคิ้วเหลืองก็คมกริบขึ้น และ(@NameIsNovel)ลมหายใจที่(@NameIsNovel)กำลังจะระเบิดออกมาจากร่างพลันสลายไปอย่างกะทันหัน
“เจ้าถูกหลอกแล้ว!” เขา(@NameIsNovel)เอ่ยพร้อมกับรอยยิ้มเยาะที่(@NameIsNovel)มุมปาก
ขณะที่(@NameIsNovel)เสียงของเขา(@NameIsNovel)จางหายไป ถุงทองคำพลันบินออกมาจากเอวของตน ปากถุงอ้าออกกว้างพร้อมกับเสียง "ฟู่" ตวัดตักร่างจิตวิญญาณเทวะของเจิ้นหยวนจื่อที่(@NameIsNovel)กำลังร่วงหล่น และ(@NameIsNovel)ยัดเข้าไปในถุงนั้นโดยตรง
“ถุงบรรจุมนุษย์เช่นนั้นรึ?” หยางเจี่ยนอุทานด้วยความประหลาดใจ
“มิใช่ว่า(@NameIsNovel)สมบัติชิ้นนี้ถูกทำลายไปในการต่อสู้พร้อมกับพระศรีอาริยเมตไตรยหรอกหรือ?” นาจาก็แสดงความตกใจเช่นกัน
เซินลั่วไม่เคยพบเห็นศาสตราเวทที่(@NameIsNovel)สามารถใช้ภายในทะเลจิตสำนึกได้(@NameIsNovel)มาก่อน จึงรู้สึกประหลาดใจอย่างสุดซึ้งเช่นกัน
เมื่อผู้ควบคุมหลักเจิ้นหยวนจื่อหายไปจากค่ายกลแห่งเจ็ดคน พลังของมันก็อ่อนลงอย่างมากในทันที ณ จุดนี้ แทนที่(@NameIsNovel)จะถอยกลับไปอีก พระภิกษุคิ้วเหลืองกลับคว้าโซ่ทองคำของหยางเจี่ยน และ(@NameIsNovel)ดึงเข้าหาร่างของตนอย่างดุเดือด
ร่างแยกของหยางเจี่ยนพลันโซเซและ(@NameIsNovel)ถูกดึงขึ้นในทันที ก่อนจะบินตรงไปยังพระภิกษุคิ้วเหลือง
เมื่อร่างแยกของหยางเจี่ยนเข้าใกล้ เขา(@NameIsNovel)ก็เตะออกไปอย่างดุเดือด ส่งร่างของพระภิกษุคิ้วเหลืองบินถอยหลังไป และ(@NameIsNovel)โซ่ทองคำที่(@NameIsNovel)ยื่นออกมาจากฝ่ามือของหยางเจี่ยนก็ขาดสะบั้นลงในทันที
นอกทะเลจิตสำนึกนั้น หยางเจี่ยนและ(@NameIsNovel)เจิ้นหยวนจื่อต่างก็ฟื้นคืนสติขึ้นมาทีละคน เสาแสงที่(@NameIsNovel)ห่อหุ้มรอบตัวหายไป พร้อมกับสีหน้าที่(@NameIsNovel)ไม่พอใจ
“ท่านเซียนผู้ยิ่งใหญ่ บัดนี้เราจะทำประการใดดี?” หยางเจี่ยนเอ่ยถามด้วยความจนปัญญา
“ข้าไม่คาดคิดว่า(@NameIsNovel)มันจะมี(@NameIsNovel)ถุงบรรจุมนุษย์ พวกเราประมาทไปเสียแล้ว... ค่ายกลใหญ่เมื่อเริ่มขึ้นแล้วก็มิอาจเปลี่ยนแปลงกลางคันได้(@NameIsNovel)อีก พวกเราทำได้(@NameIsNovel)เพียงรอให้คนที่(@NameIsNovel)เหลือล้มเหลว และ(@NameIsNovel)ลองอีกครั้งในคราต่อไป” เจิ้นหยวนจื่อกล่าว
“ในคราต่อไปเราจะแน่ใจได้(@NameIsNovel)อย่างไร? แม้ว่า(@NameIsNovel)จะเป็น(@NameIsNovel)เพียงร่างแยกของจิตวิญญาณเทวะของเรา แต่พวกมันก็มิอาจทนทานต่อความเสียหายเช่นนั้นได้(@NameIsNovel)อีก…” หยางเจี่ยนถามด้วยความกังวล
“บัดนี้เมื่อเรารู้แล้วว่า(@NameIsNovel)มันมี(@NameIsNovel)ถุงบรรจุมนุษย์ ข้าจะระมัดระวังมากขึ้นในคราต่อไป เพียงแต่ไม่แน่ใจว่า(@NameIsNovel)มันมี(@NameIsNovel)กลอุบายอื่นใดอีกหรือไม่” เจิ้นหยวนจื่อตอบกลับด้วยความไม่แน่นอนใจอยู่บ้าง
เมื่อกล่าวถึงวิถีแห่งจิตวิญญาณเทวะ พวกเขา(@NameIsNovel)แห่งอารามอู่จวงนั้นมิได้(@NameIsNovel)เชี่ยวชาญอย่างแท้จริง ค่ายกลหมิงหุนนี้ก็ได้(@NameIsNovel)รับมาจากการแลกเปลี่ยนกับพระกษิติครรภ์โพธิสัตว์ในอดีต เมื่อครั้งที่(@NameIsNovel)ทั้งสองยังเป็น(@NameIsNovel)สหายที่(@NameIsNovel)ดีต่อกันมานานหลายปี
ขณะที่(@NameIsNovel)ทั้งสองกำลังสนทนากันอยู่ ลำแสงหลบหนีก็พลันบินผ่านไป และ(@NameIsNovel)ร่างของโม่หลัวนาก็ร่อนลงจอด
“เจิ้นหยวนต้าเซียน! กองกำลังของจิ่วโยวได้(@NameIsNovel)เปิดฉากการโจมตีแล้ว เจ้าค่ะ!” โม่หลัวนาประกาศอย่างเร่งร้อน ในขณะที่(@NameIsNovel)แทบจะทรงตัวไม่อยู่
“อะไรนะ?” เจิ้นหยวนจื่อพลันลุกขึ้นยืนอย่างกะทันหัน
“ต้องเป็น(@NameIsNovel)เพราะพระภิกษุคิ้วเหลืองเปิดเผยตนเองและ(@NameIsNovel)แอบส่งข่าวสารไปยังจิ่วโยว พวกมันจึงได้(@NameIsNovel)ทำการโจมตีแล้ว เจ้าค่ะ เจ้าคนชั่วนั่นเรียกวิญญาณภูตผีหยินนับไม่ถ้วนออกมา และ(@NameIsNovel)การป้องกันที่(@NameIsNovel)เราเตรียมไว้ในชั้นบนๆ คงจะต้านทานได้(@NameIsNovel)ไม่นาน” โม่หลัวนากล่าวด้วยความกังวล
----------