ตอนที่ 1,007 : ทางรอด

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “นี่คือ... เจตจำนงแห่งสวรรค์! เจตจำนงแห่งสวรรค์อย่างแท้จริง!” เจิ้นหยวนจื่อกล่าวด้วยดวงตาที่(@NameIsNovel)เปล่งประกาย ขณะจับจ้องกระดองเต่าในมือ

“ท่านเซียนผู้ยิ่งใหญ่ กระดองเต่าแตกร้าวด้วยตนเองเช่นนี้ หรือเป็น(@NameIsNovel)ไปได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)คำทำนายได้(@NameIsNovel)เปลี่ยนแปลงไปแล้ว?” หยางเจี่ยนเอ่ยถามด้วยแววตาแห่งความหวัง

ในหมู่ผู้คนทั้งหมด หยางเจี่ยนนับเป็น(@NameIsNovel)ผู้ที่(@NameIsNovel)หยั่งรู้ศาสตร์แห่งการทำนายมากที่(@NameIsNovel)สุด แม้ในช่วงสงครามผนึกเทพจะมี(@NameIsNovel)ผู้เชี่ยวชาญมากมาย และ(@NameIsNovel)แม้ตนจะไม่ได้(@NameIsNovel)ฝึกฝนเป็น(@NameIsNovel)การส่วนตัว แต่เขา(@NameIsNovel)ก็เคยได้(@NameIsNovel)ประจักษ์แก่สายตามาหลายครา [Source: NameIsNovel]

“ถูกต้องแล้ว คำทำนายเดิมทีบ่งชี้ถึงทางตัน ทว่า(@NameIsNovel)บัดนี้รอยร้าวนี้ได้(@NameIsNovel)บังเกิดขึ้น ซึ่งบ่งบอกถึงโอกาสอันริบหรี่ท่ามกลางความสิ้นหวัง บางทีมันอาจจะช่วยให้เราหลุดพ้นจากสถานการณ์อันยุ่งยากนี้ได้(@NameIsNovel)” เจิ้นหยวนจื่อกล่าวอย่างตื่นเต้น [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

“เช่นนั้นแล้ว โอกาสใดกันเล่าที่(@NameIsNovel)ท่านกล่าวถึง?” เซินลั่วเอ่ยถาม (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“ข้าไม่อาจมองเห็นรายละเอียดได้(@NameIsNovel)ชัดเจน ทว่า(@NameIsNovel)คำทำนายบ่งชี้ว่า(@NameIsNovel)โอกาสนั้นอยู่ใกล้กับแม่น้ำหวงเฉวียน” เจิ้นหยวนจื่อตอบ

[Source: NameIsNovel] “ถ้าเป็น(@NameIsNovel)เช่นนั้นก็รีบเร่งกันเถิด” หยางเจี่ยนกล่าวจบ ก็แปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)ลำแสงสีขาว พุ่งทะยานไปยังแม่น้ำหวงเฉวียนอย่างรวดเร็ว ด้วยความเชื่อมั่นอย่างยิ่งในคำทำนายของเจิ้นหยวนจื่อ ส่วนคนอื่นๆ ก็เร่งติดตามไปติดๆ ด้วยความเร็วระดับนั้น พวกเขา(@NameIsNovel)จึงมาถึงบริเวณแม่น้ำหวงเฉวียนได้(@NameIsNovel)ในเวลาไม่ถึงครึ่งชั่วยาม

สถานที่(@NameIsNovel)แห่งนี้ยังคงสภาพเดิม ถูกปกคลุมไปด้วยพลังปราณหยินมหาศาลและ(@NameIsNovel)กระแสน้ำอันเชี่ยวกรากของแม่น้ำหวงเฉวียน ทว่า(@NameIsNovel)บรรยากาศกลับเงียบสงัดน่าขนลุกอย่างยิ่ง ไม่ปรากฏแม้เงาของอสูรกายหรือภูตผีแม้แต่ตนเดียว

“แปลกนัก... ก่อนหน้านี้ที่(@NameIsNovel)เรามา ที่(@NameIsNovel)แห่งนี้เต็มไปด้วยเหล่าภูตผี บัดนี้กลับเงียบสงบเช่นนี้ ช่างพิกลนัก” ราชาอสูรวัวกระทิงพึมพำเบาๆ

“เป็น(@NameIsNovel)ไปได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)จิ่วโยวเรียกภูตผีทั้งหมดกลับไปนครแห่งภูตผีแล้ว สถานที่(@NameIsNovel)แห่งนั้นคงได้(@NameIsNovel)รับการเสริมกำลังอย่างแน่นหนา หากพวกเราร่วมมือโจมตี ข้าเกรงว่า(@NameIsNovel)คงต้องเผชิญกับความยากลำบากอย่างยิ่ง เราควรมุ่งหน้าไปตามหาโอกาสที่(@NameIsNovel)เจิ้นหยวนต้าเซียนกล่าวถึงก่อน!” หยางเจี่ยนเสนอแนะ

เหล่าผู้บำเพ็ญอื่นพยักหน้าเห็นด้วย เซินลั่วเห็นดังนั้นจึงไม่เอ่ยสิ่งใดอีก เขา(@NameIsNovel)เปิดใช้งานดวงตาเพลิงสีทองเพื่อสำรวจรอบทิศ พร้อมทั้งแผ่สัมผัสจิตเทวะออกไป แต่ก็ไม่พบร่องรอยใด ส่วนผู้ที่(@NameIsNovel)เหลือก็ใช้พลังเทวะค้นหาตามไปด้วย แต่ก็ไร้ผลเช่นกัน

“พวกเราควรแบ่งออกเป็น(@NameIsNovel)สองสาย กลุ่มหนึ่งค้นหาบริเวณต้นน้ำ อีกกลุ่มหนึ่งค้นหาบริเวณปลายน้ำ และ(@NameIsNovel)ใช้สิ่งนี้เป็น(@NameIsNovel)เครื่องมือสื่อสารระหว่า(@NameIsNovel)งกัน” เจิ้นหยวนจื่อเสนอ พลางยื่นจี้หยกสีเขียวให้เซินลั่ว

“ได้(@NameIsNovel) ข้า สหายหนิว และ(@NameIsNovel)ไฉจูจะไปยังต้นน้ำ ส่วนท่านอาวุโสเจิ้นหยวน พร้อมกับหยางเจี่ยนและ(@NameIsNovel)นาจาไปค้นหาปลายน้ำ” เซินลั่วกล่าวขณะรับจี้หยก ก่อนจะทะยานขึ้นเหนือไปยังทิศทางต้นน้ำพร้อมกับราชาอสูรวัวกระทิงและ(@NameIsNovel)เนี่ยไฉจู

“ศิษย์พี่เซิน ท่านคิดว่า(@NameIsNovel)คำทำนายของท่านเซียนเจิ้นหยวนน่าเชื่อถือจริงหรือ?” เนี่ยไฉจูเอ่ยถามหลังจากทะยานไปได้(@NameIsNovel)ครู่หนึ่ง

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “ศาสตร์แห่งการทำนายนั้นมี(@NameIsNovel)มาแต่โบราณ ย่อมไม่น่าจะมี(@NameIsNovel)สิ่งใดให้เคลือบแคลง” เซินลั่วตอบ

“ถูกต้องแล้ว มหาปราชญ์ขงเซวียนแห่งเผ่าอสูรก็เชี่ยวชาญด้านนี้อย่างยิ่ง น่าเสียดายที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)เข้าร่วมนิกายพุทธในช่วงสงครามผนึกเทพ ทุกวันนี้ศาสตร์แห่งการทำนายเช่นนี้เริ่มเสื่อมถอยลงไปมาก แต่พลังอำนาจของมันย่อมไม่อาจสงสัยได้(@NameIsNovel)เลย” ราชาอสูรวัวกระทิงเสริมขึ้น

“หวังว่า(@NameIsNovel)จะเป็น(@NameIsNovel)เช่นนั้น” เนี่ยไฉจูพยักหน้าอย่างครุ่นคิด [Source: NameIsNovel]

“สหายเซิน ท่านเคยเอ่ยว่า(@NameIsNovel)มาจากโลกมนุษย์เมื่อหนึ่งพันปีก่อน เรื่องนี้เป็น(@NameIsNovel)ความจริงอย่างนั้นหรือ?” ราชาอสูรวัวกระทิงเปลี่ยนสายตาจากเนี่ยไฉจูมายังเซินลั่ว และ(@NameIsNovel)เปิดประเด็นสนทนาขึ้นมา [Source: NameIsNovel]

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “ย่อมเป็น(@NameIsNovel)ความจริง ท่านมี(@NameIsNovel)ประสงค์ใดกันแน่ สหายหนิว?” เซินลั่วถามกลับพร้อมกับหรี่ตาลงเล็กน้อย เมื่อความลับของตนถูกกล่าวถึง ก็อดรู้สึกไม่สบายใจไม่ได้(@NameIsNovel)

[Source: NameIsNovel] “หากสหายเซินมาจากช่วงพันปีก่อนจริงดังว่า(@NameIsNovel) ข้ามี(@NameIsNovel)เรื่องที่(@NameIsNovel)อยากจะขอร้องอย่างไม่เกรงใจสักเรื่องหนึ่ง หวังว่า(@NameIsNovel)ท่านจะตกลงรับปาก” ราชาอสูรวัวกระทิงกล่าวพร้อมกับคำนับ

“สหายหนิว เพียงเอ่ยออกมาตามตรงเถิด ทว่า(@NameIsNovel)ข้าต้องเตือนท่านล่วงหน้า ระดับพลังของข้าเมื่อหนึ่งพันปีก่อนนั้นอ่อนแออย่างยิ่งเมื่อเทียบกับตอนนี้ และ(@NameIsNovel)ข้าอาจไม่สามารถทำสิ่งที่(@NameIsNovel)เกินความสามารถได้(@NameIsNovel)” เซินลั่วตอบกลับโดยไม่ให้คำมั่นสัญญาจนเกินจริง

[Source: NameIsNovel] “เรื่องนั้นไม่ยากเกินไป มันเกี่ยวข้องกับบุตรชายของข้า ‘เด็กแดง’ ไม่ว่า(@NameIsNovel)ผลลัพธ์ของการหยุดยั้งฉือโย่วของเราจะเป็น(@NameIsNovel)เช่นไร เมื่อท่านกลับคืนสู่ความเป็น(@NameIsNovel)จริงแล้ว ข้าอยากให้ท่านช่วยดูแลบุตรชายของข้า และ(@NameIsNovel)ป้องกันไม่ให้เขา(@NameIsNovel)ตกเข้าสู่เส้นทางอสูร ในยุคสมัยของท่าน เขา(@NameIsNovel)ยังไม่ควรต้องเผชิญหน้ากับเผ่าอสูรอย่างเต็มตัว” ราชาอสูรวัวกระทิงกล่าวด้วยน้ำเสียงลังเล

“สหายหนิว ท่านประเมินข้าสูงเกินไปแล้ว ดังที่(@NameIsNovel)ข้าได้(@NameIsNovel)กล่าวไปก่อนหน้านี้ ข้าอ่อนแอเมื่อพันปีก่อน ขณะที่(@NameIsNovel)เด็กแดงทรงพลัง บรรลุถึงระดับเซียนแท้และ(@NameIsNovel)เชี่ยวชาญในเพลิงสมาธิแท้จริงเป็น(@NameIsNovel)พิเศษ ข้าจะควบคุมเขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)อย่างไร?” เซินลั่วส่ายหน้าและ(@NameIsNovel)ยิ้มอย่างขมขื่น (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“สหายเซิน ไม่จำเป็น(@NameIsNovel)ต้องถ่อมตน ข้ากล่าวได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)ความแข็งแกร่งของท่านในความเป็น(@NameIsNovel)จริงนั้นไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน ระดับการบำเพ็ญของเด็กแดงไม่ได้(@NameIsNovel)แข็งแกร่งมากนัก ส่วนใหญ่เป็น(@NameIsNovel)เพราะพลังเพลิงสมาธิแท้จริงที่(@NameIsNovel)ทรงอานุภาพ คลังสมบัติลับภายในภูเขา(@NameIsNovel)ชุ่ยอวิ๋นมี(@NameIsNovel)เพียงข้าผู้เดียวที่(@NameIsNovel)รู้ ทั้งยังมี(@NameIsNovel)วิธีการเปิดประตูคลังสมบัติ... ภายในนั้นมี(@NameIsNovel)ของวิเศษชิ้นหนึ่ง นั่นคือ ‘ไข่มุกแบ่งสมุทรศักดิ์สิทธิ์’ ซึ่งสามารถเอาชนะพลังเทวะเปลวเพลิงทุกชนิดได้(@NameIsNovel) รวมถึงเพลิงสมาธิแท้จริงด้วย วันนี้ข้าจะถ่ายทอดเคล็ดลับนี้ให้ท่าน เมื่อท่านกลับไป ท่านสามารถฉวยโอกาสไปนำไข่มุกแบ่งสมุทรศักดิ์สิทธิ์มาได้(@NameIsNovel) และ(@NameIsNovel)ของอื่นๆ ที่(@NameIsNovel)อยู่ในนั้น ท่านก็สามารถนำไปเป็น(@NameIsNovel)รางวัลสำหรับภารกิจที่(@NameIsNovel)ข้าขอร้องนี้” ราชาอสูรวัวกระทิงหยิบแผ่นหยกจารึกออกมาและ(@NameIsNovel)ส่งให้เซินลั่ว ดูเหมือนจะเตรียมการไว้ล่วงหน้าแล้ว

“ในเมื่อสหายหนิวกล่าวเช่นนี้แล้ว หากข้าปฏิเสธ ก็จะดูใจร้ายเกินไป ข้าจะพยายามป้องกันไม่ให้เด็กแดงยอมจำนนต่อเส้นทางอสูร แม้ว่า(@NameIsNovel)ข้าจะไม่สามารถรับประกันความสำเร็จได้(@NameIsNovel)เต็มร้อย” เซินลั่วพิจารณาครู่หนึ่งก่อนจะรับแผ่นหยกจารึกนั้น (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“แน่นอน” ราชาอสูรวัวกระทิงไม่ได้(@NameIsNovel)โกรธเคืองต่อคำตอบที่(@NameIsNovel)ไม่ให้คำมั่นสัญญาของเซินลั่ว แต่กลับพอใจเป็น(@NameIsNovel)อย่างยิ่ง

สัมผัสจิตเทวะของเซินลั่วแทรกซึมเข้าไปในแผ่นหยกจารึก ข้อมูลเกี่ยวกับสถานที่(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)วิธีลับในการเปิดประตูคลังสมบัติดูไม่น่าเป็น(@NameIsNovel)เรื่องโกหก ทว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ไม่ได้(@NameIsNovel)ใส่ใจรายละเอียดมากนัก คิดเพียงว่า(@NameIsNovel)เมื่อกลับสู่ความเป็น(@NameIsNovel)จริงแล้ว ค่อยหาโอกาสไปสำรวจด้วยตนเอง [Source: NameIsNovel]

ทั้งสามยังคงทะยานไปเบื้องหน้า เพื่อค้นหาเบาะแสต่อไป

หลังจากทะยานไปได้(@NameIsNovel)ครู่หนึ่ง สีหน้าของเซินลั่วก็พลันเปลี่ยนไปเล็กน้อย

เขา(@NameIsNovel)ใช้สัมผัสจิตเทวะได้(@NameIsNovel)สัมผัสถึงร่างในชุดคลุมสีเทาที่(@NameIsNovel)ปรากฏขึ้นเบื้องหน้า ร่างนั้นนั่งขัดสมาธิอยู่บนผิวน้ำ พร้อมกับปราณหยินที่(@NameIsNovel)หมุนวนรวมตัวเข้าหารอบกาย และ(@NameIsNovel)หลอมรวมเข้ากับร่าง ดูดซับปราณหยินของสถานที่(@NameIsNovel)แห่งนี้เพื่อบำเพ็ญเพียร (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“สหายเซิน มี(@NameIsNovel)สิ่งใดผิดสังเกตหรือ?” ราชาอสูรวัวกระทิงสังเกตเห็นพฤติกรรมที่(@NameIsNovel)เปลี่ยนไปของเซินลั่วและ(@NameIsNovel)เอ่ยถาม (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“ไม่มี(@NameIsNovel)สิ่งใด มี(@NameIsNovel)ภูตตนหนึ่งอยู่ข้างหน้าเท่านั้น” เซินลั่วตอบ

เนื่องจากสัมผัสจิตเทวะของเซินลั่วแข็งแกร่งกว่า(@NameIsNovel) เขา(@NameIsNovel)จึงครอบคลุมรัศมี(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)กว้างกว่า(@NameIsNovel)ราชาอสูรวัวกระทิงและ(@NameIsNovel)คนอื่นๆ ราชาอสูรวัวกระทิงแสดงความประหลาดใจ ก่อนจะเร่งทะยานไปเบื้องหน้าอย่างรวดเร็ว ในไม่ช้าก็ตรวจจับการมี(@NameIsNovel)อยู่ของภูตตนนั้นได้(@NameIsNovel) เช่นเดียวกับเนี่ยไฉจู

“หึ! ในแดนยมโลกมี(@NameIsNovel)งานสบายตั้งมากมาย พวกมันกล้าดียังไงส่งข้ามายังที่(@NameIsNovel)ห่างไกลเช่นนี้ ช่างไม่มี(@NameIsNovel)ความเคารพกันเลยจริงๆ” ร่างในชุดคลุมสีเทาบ่นพึมพำขณะยังคงดูดซับปราณหยินต่อไปอ่านตอนต่อไปฟรี

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “ดูเหมือนจะเป็น(@NameIsNovel)เพียงทูตยมบาลธรรมดา แต่รูปลักษณ์ของมันช่างแปลกประหลาดนัก จับมันมาสอบถามข้อมูลบางอย่างเถอะ” ราชาอสูรวัวกระทิงกล่าว

ทั้งสามทะยานไปยังร่างนั้น และ(@NameIsNovel)ในชั่วอึดใจก็ปรากฏตัวอยู่เหนือศีรษะของบุรุษชุดเทา [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเสียง ชายผู้นั้นก็หันศีรษะกลับมา เมื่อเห็นเซินลั่วและ(@NameIsNovel)พวก เขา(@NameIsNovel)ก็สีหน้าเปลี่ยนไปอย่างมาก และ(@NameIsNovel)พยายามจะหนีลงไปยังแม่น้ำหวงเฉวียนทันที [Source: NameIsNovel]

ทว่า(@NameIsNovel)ทั้งสามจะปล่อยให้มันหนีไปได้(@NameIsNovel)ง่ายๆ อย่างไร เนี่ยไฉจูโบกสะบัดกิ่งหยางหลิว แสงสีเขียวหลายสายก็พุ่งออกไป พันธนาการบุรุษผู้นั้นไว้อย่างแน่นหนาจนไม่สามารถขยับเขยื้อนได้(@NameIsNovel)

“ท่านอาวุโสทั้งหลาย โปรดไว้ชีวิตข้าด้วย! ข้าเป็น(@NameIsNovel)เพียงสมาชิกธรรมดาของเผ่าภูตจากยมโลก เมื่อเหล่าอสูรเข้ายึดครองยมโลก ข้าก็ไม่มี(@NameIsNovel)ทางเลือกอื่นนอกจากต้องสวามิภักดิ์เพื่อรักษาชีวิต” แม้ร่างกายของบุรุษชุดเทาจะไม่สามารถขยับได้(@NameIsNovel) แต่ปากก็ยังคงเอ่ยอ้อนวอนขอความเมตตาไม่หยุด

“เจ้าชื่ออะไร? เหล่าอสูรและ(@NameIsNovel)ภูตผีทั้งหมดได้(@NameIsNovel)ถอยกลับจากที่(@NameIsNovel)นี่ไปแล้ว เหตุใดเจ้าจึงยังอยู่ที่(@NameIsNovel)นี่เพียงลำพัง?” ราชาอสูรวัวกระทิงถาม (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“ข้าชื่ออู๋คุน เป็น(@NameIsNovel)เทพเจ้าแห่งแม่น้ำหวงเฉวียนสายนี้” บุรุษชุดเทารีบกล่าวตอบ

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “เซียนอาวุโส รีบควบคุมจิตวิญญาณของมันเร็วเข้า! ด้วยการใช้ตัวมัน พวกเราอาจจะสามารถออกจากยมโลกและ(@NameIsNovel)กลับไปยังโลกมนุษย์ได้(@NameIsNovel)จริง!” เซินลั่วพลันได้(@NameIsNovel)ยินเสียงของชิงหลูที่(@NameIsNovel)ดังขึ้นในใจ

[Source: NameIsNovel] เนื่องจากชิงหลูมี(@NameIsNovel)ระดับการบำเพ็ญที่(@NameIsNovel)ต่ำกว่า(@NameIsNovel) จึงถูกเก็บไว้ในห้วงมิติแห่งคัมภีร์สวรรค์ตลอดเวลา ทว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)นั้นคุ้นเคยกับยมโลกดี เซินลั่วจึงเปิดช่องให้เขา(@NameIsNovel)สามารถแผ่สัมผัสจิตเทวะออกมาได้(@NameIsNovel)

เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินคำพูดกะทันหันของชิงหลู เซินลั่วก็ครุ่นคิดอย่างรวดเร็ว ก่อนจะตัดสินใจชี้นิ้วออกไป

ลำแสงสีทองพุ่งออกจากปลายนิ้ว หายเข้าไปในร่างของบุรุษชุดเทาแทบจะในทันที ส่งผลให้สายตาของเทพแม่น้ำอู๋คุนพลันมืดมัว และ(@NameIsNovel)ร่างกายก็แข็งทื่อนิ่งไม่ไหวติง ราวกับกลายเป็น(@NameIsNovel)รูปปั้นศิลาไปแล้ว (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ---------------