หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 1,009

ตอนที่ 1,009 : เดิมพัน

ตอนที่ 1009

เซินลั่วประสานคาถาในมือ พลางพึมพำมนต์ตรา เส้นผมสองเส้นของเขา(@NameIsNovel)พลันพองโตอย่างรวดเร็ว และ(@NameIsNovel)แปรสภาพเป็น(@NameIsNovel)สองร่างจำแลง นั่นคือ ราชาอสูรวัวกระทิงและ(@NameIsNovel)เจิ้นหยวนจื่อ (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

ร่างจำแลงทั้งสองสมจริงยิ่ง จนแทบไม่แตกต่างจากราชาอสูรวัวกระทิงและ(@NameIsNovel)เจิ้นหยวนจื่อตัวจริงเลยแม้แต่น้อย มิอาจมองเห็นข้อบกพร่องใดๆ

“ข้าเคยได้(@NameIsNovel)ยินมานานถึงความลึกลับอันลึกซึ้งของเคล็ดวิชาหวงถิงแห่งภูเขา(@NameIsNovel)ฟางชุ่นและ(@NameIsNovel)เคล็ดวิชาแปลงกายเจ็ดสิบสองปฐพี มาวันนี้ได้(@NameIsNovel)ประจักษ์แก่สายตาแล้ว ข้าก็รู้สึกประทับใจอย่างแท้จริง เคล็ดวิชาที่(@NameIsNovel)ใช้สรรพสิ่งเพื่อแปลงกายนี้ นับเป็น(@NameIsNovel)การประยุกต์ใช้ขั้นสูงของเคล็ดวิชาแปลงกายเจ็ดสิบสองปฐพี เป็น(@NameIsNovel)ความลึกซึ้งที่(@NameIsNovel)ควรค่าแก่การสรรเสริญยิ่ง” เจิ้นหยวนจื่อเอ่ยชม (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“สหายเจิ้นหยวนประเมินข้าสูงส่งเกินไปแล้ว พวกเรามี(@NameIsNovel)เวลาไม่มากนัก รีบแยกย้ายไปทำหน้าที่(@NameIsNovel)ของตนเถิด” เซินลั่วพยักหน้าพร้อมโบกมือ นำหยางเจี่ยน, เนี่ยไฉจู และ(@NameIsNovel)ชิงหลูเข้าสู่ห้วงมิติแห่งคัมภีร์สวรรค์ จากนั้น แสงสีทองก็ปะทุขึ้นในมือ แล้วใช้เคล็ดวิชาทะยานปีกพันลี้อีกครั้ง พุ่งทะยานไปยังทิศทางของนครแห่งภูตผี

เจิ้นหยวนจื่อประสานคาถา ขับเคลื่อนคัมภีร์ปฐพี เพื่อแผ่พลังของสมบัติชิ้นนี้ออกไปให้ไกลที่(@NameIsNovel)สุดเท่าที่(@NameIsNovel)จะกระทำได้(@NameIsNovel) ขณะเดียวกัน ราชาอสูรวัวกระทิงก็นั่งลงบนพื้น โดยมี(@NameIsNovel)อู๋คุนนั่งอยู่เบื้องหน้า ยังไม่ร่ายคาถาทันที เพราะจำเป็น(@NameIsNovel)ต้องรอการประสานงานกับเซินลั่วและ(@NameIsNovel)พวก

[Source: NameIsNovel] ครึ่งชั่วยามผ่านไป แสงสีเขียวก็วาบขึ้นที่(@NameIsNovel)เอวของเจิ้นหยวนจื่อ จี้หยกชิ้นหนึ่งบินออกมาปรากฏอักษรเล็กๆ แถวหนึ่งระบุว่า(@NameIsNovel) พร้อมแล้ว เมื่อเห็นสัญญาณนี้ ราชาอสูรวัวกระทิงก็ใช้เคล็ดวิชาฝันมายาสุญญในทันที ดวงตาของเขา(@NameIsNovel)ก็ค่อยๆ เต็มไปด้วยแสงสีขาวขุ่นมัว แล้วเพ่งไปยังดวงตาของอู๋คุน

ดวงตาที่(@NameIsNovel)มืดมัวของอู๋คุนก็ดูคล้ายถูกสิ่งเดียวกันเข้าครอบงำ สว่า(@NameIsNovel)งขึ้นด้วยจุดแสงสีขาว สร้างภาพอันน่าขนลุกอย่างยิ่ง เขา(@NameIsNovel)ประสานคาถาต่อไป และ(@NameIsNovel)เมื่อเวลาผ่านไป แสงสีขาวในดวงตาของอู๋คุนก็รุนแรงขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งดวงตาทั้งสองข้างกลายเป็น(@NameIsNovel)สีขาวโดยสิ้นเชิง

[Source: NameIsNovel] “เร็วเข้า!” ราชาอสูรวัวกระทิงตะโกนเสียงต่ำพร้อมกับแตะจุดหนึ่งบนหน้าผากของอู๋คุนด้วยนิ้วที่(@NameIsNovel)งอ ร่างของอู๋คุนสั่นสะท้านเฮือกหนึ่ง แล้วจึงกลับคืนสู่สภาพปกติ เว้นแต่เพียงอักขระเวทรูปร่างคล้ายดวงตาที่(@NameIsNovel)ปรากฏขึ้นบนหน้าผาก หมุนวนอย่างเชื่องช้า

ขณะเดียวกัน ภายในวังขนาดใหญ่แห่งหนึ่งในนครแห่งภูตผี จานขนาดมหึมาราวภูเขา(@NameIsNovel)ลอยแขวนอยู่กลางอากาศ จานนั้นมี(@NameIsNovel)รูสีดำสนิทหกรูเรียงตามลำดับ ส่วนลึกของช่องว่า(@NameIsNovel)งเหล่านั้นนั้นสุดหยั่งคาด ไม่อาจทราบได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)นำไปสู่สถานที่(@NameIsNovel)ใด

พลังที่(@NameIsNovel)กว้างใหญ่ไพศาลดุจฟ้าดิน อันเป็น(@NameIsNovel)พลังแห่งการเวียนว่า(@NameIsNovel)ยตายเกิด แผ่ออกมาจากจานนั้น ผู้ที่(@NameIsNovel)เข้าใกล้ย่อมประสบกับภาพลวงตานับไม่ถ้วน ราวกับได้(@NameIsNovel)เห็นอดีตและ(@NameIsNovel)อนาคตเบื้องหน้าของตนเอง วัตถุชิ้นนี้ก็คือ จานเวียนว่า(@NameIsNovel)ยหกวิถี ซึ่งควบคุมวัฏจักรแห่งชีวิตและ(@NameIsNovel)ความตายของสิ่งมี(@NameIsNovel)ชีวิตทั่วหล้า

เดิมที จานเวียนว่า(@NameIsNovel)ยหกวิถีนี้หมุนอย่างไม่หยุดหย่อนมาตั้งแต่สมัยโบราณจนถึงปัจจุบัน แต่บัดนี้กลับหยุดนิ่งสนิท และ(@NameIsNovel)แสงของมันก็ดับลงโดยสิ้นเชิง

ขณะนี้ มี(@NameIsNovel)ผู้บำเพ็ญสิบสองตนยืนล้อมรอบจานเวียนว่า(@NameIsNovel)ยหกวิถี ทั้งหมดล้วนมาจากเผ่าภูต แต่ละตนถือธงดำขนาดใหญ่ในมือ เสาธงทำจากกระดูกขาว มี(@NameIsNovel)ความยาวประมาณหนึ่งจั้ง เปล่งกลิ่นอายที่(@NameIsNovel)ทรงพลังยิ่ง เทียบเท่าได้(@NameIsNovel)กับศาสตราประทับระดับสูง

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ธงใหญ่ทั้งสิบสองผืนปักลวดลายของสิ่งมี(@NameIsNovel)ชีวิตคล้ายมนุษย์ที่(@NameIsNovel)น่าสะพรึงกลัว บางตนมี(@NameIsNovel)หกขาและ(@NameIsNovel)สี่ปีก ไร้ซึ่งใบหน้า บางตนมี(@NameIsNovel)ร่างเป็น(@NameIsNovel)นกและ(@NameIsNovel)หน้าเป็น(@NameIsNovel)มนุษย์ เท้าเหยียบอยู่บนมังกรสองตัว อสูรรูปร่างมนุษย์แต่ละตนมี(@NameIsNovel)กลิ่นอายที่(@NameIsNovel)น่าเกรงขาม ราวกับเป็น(@NameIsNovel)ทรราชผู้ยิ่งใหญ่จากสมัยโบราณ สามารถสั่นสะเทือนจักรวาลได้(@NameIsNovel)ด้วยการเหลือบมองเพียงครั้งเดียว

ผู้บำเพ็ญสิบสองตนควบคุมธงดำ ทำให้เกิดระลอกคลื่นแสงสีดำ ก่อตัวเป็น(@NameIsNovel)ค่ายกลหกเหลี่ยมขนาดยักษ์ที่(@NameIsNovel)ห่อหุ้มจานเวียนว่า(@NameIsNovel)ยหกวิถี ค่ายกลหกเหลี่ยมอันยิ่งใหญ่นี้เต็มไปด้วยกลิ่นอายที่(@NameIsNovel)โหดร้ายไร้สิ้นสุด พลังอำนาจของมันน่าทึ่งยิ่ง ผนึกจานเวียนว่า(@NameIsNovel)ยหกวิถีพร้อมกับห้วงสุญญตาโดยรอบ ไม่ชัดเจนว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ค่ายกลประเภทใดกันแน่

ผู้บำเพ็ญทั้งสิบสองล้วนบรรลุถึงระดับเซียนแท้ขั้นปลายแล้ว โดยมี(@NameIsNovel)สองตนที่(@NameIsNovel)ก้าวถึงจุดสูงสุดของเซียนแท้ ห่างจากระดับไท่อี่เพียงก้าวเดียว ทว่า(@NameIsNovel)แม้แต่ผู้ทรงพลังเหล่านี้ก็ยังพบว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)เรื่องยากยิ่งที่(@NameIsNovel)จะควบคุมค่ายกล

นอกจากผู้บำเพ็ญสิบสองตนนี้แล้ว ยังมี(@NameIsNovel)สมาชิกของเผ่าปีศาจอยู่ภายในโถง ไม่ใช่ใครอื่น หากแต่เป็น(@NameIsNovel) ท่านจิ่วหมิง

นอกวังใหญ่ มี(@NameIsNovel)นายพลผีและ(@NameIsNovel)ทหารปีศาจประจำการอยู่เป็น(@NameIsNovel)ชั้นๆ ปิดล้อมตำหนักแห่งนี้ไว้อย่างแน่นหนาโดยสิ้นเชิง

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “ดีมาก พวกเจ้าจงควบคุมค่ายกลสิบสองนครสวรรค์พิฆาตเทพต่อไปอีกสามวัน นี่คือน้ำเก้าบาดาลที่(@NameIsNovel)สามารถฟื้นฟูปราณหยินได้(@NameIsNovel)อย่างรวดเร็ว ซึ่งเพียงพอสำหรับการสนับสนุนพวกเจ้าเป็น(@NameIsNovel)เวลาสามวัน” ท่านจิ่วหมิงสั่ง

ขณะกล่าว ด้วยการสะบัดแขนเสื้อ ขวดหยกดำสิบสองใบก็บินออกมา และ(@NameIsNovel)ตกลงอยู่ข้างๆ ผู้บำเพ็ญภูตทั้งสิบสองตน

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “ขอบคุณท่านจิ่วหมิงอย่างสูง พวกเราจะร่ายคาถาอย่างระมัดระวัง และ(@NameIsNovel)จะไม่เกียจคร้านอย่างแน่นอน” ชายในชุดคลุมสีดำกล่าว ชายผู้นี้มี(@NameIsNovel)รูปพรรณสัณฐานคล้ายกับอู๋คุนถึงเจ็ดถึงแปดส่วน และ(@NameIsNovel)ยังเป็น(@NameIsNovel)หนึ่งในสองผู้บำเพ็ญภูตระดับสูงสุดของเซียนแท้ขั้นปลายด้วย

จิ่วหมิงพยักหน้า ก่อนจะหันหลังเดินออกไป มุ่งหน้าไปยังโถงด้านข้างที่(@NameIsNovel)อยู่ติดกัน

ณ ที่(@NameIsNovel)แห่งนั้นมี(@NameIsNovel)ผู้บำเพ็ญปีศาจตนหนึ่งยืนอยู่ ซึ่งเป็น(@NameIsNovel)สมาชิกสายเลือดบริสุทธิ์ของเผ่าปีศาจ ร่างกายสูงใหญ่ มี(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)สองเขา(@NameIsNovel)อยู่บนศีรษะ ระดับการบำเพ็ญของเขา(@NameIsNovel)บรรลุถึงจุดสูงสุดของเซียนแท้ขั้นปลายแล้ว

“ท่านจิ่วหมิง การหยุดจานเวียนว่า(@NameIsNovel)ยหกวิถีก็เป็น(@NameIsNovel)เรื่องหนึ่ง แต่เหตุใดจึงต้องใช้ค่ายกลสิบสองนครสวรรค์พิฆาตเทพด้วย? แม้ว่า(@NameIsNovel)ค่ายกลนี้จะเป็น(@NameIsNovel)ของตกทอดจากสมัยโบราณ และ(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)รับการปรับปรุงส่วนใหญ่จากการอนุมานของท่านฉือโย่วแล้วก็ตาม แต่มันก็ยังไม่ได้(@NameIsNovel)รับการซ่อมแซมอย่างสมบูรณ์ การเปิดใช้งานค่ายกลนี้จะสิ้นเปลืองอย่างมาก และ(@NameIsNovel)ยังดึงพลังชีวิตจากผู้ที่(@NameIsNovel)ตั้งค่ายกลด้วย หากดูแลต่อเนื่องเป็น(@NameIsNovel)เวลาสามวัน ผู้บำเพ็ญทั้งสิบสองอาจได้(@NameIsNovel)รับความสูญเสียอย่างหนักต่อการบำเพ็ญของพวกเขา(@NameIsNovel)” ปีศาจสองเขา(@NameIsNovel)รีบเดินเข้ามาใกล้เมื่อเห็นจิ่วหมิงมาถึง และ(@NameIsNovel)กล่าวเสียงต่ำ [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

“ช่างโง่เขลายิ่งนัก! คนเหล่านี้ล้วนเป็น(@NameIsNovel)ผู้บำเพ็ญระดับไท่อี่ พวกเขา(@NameIsNovel)จะยอมถูกกักขังอยู่ในยมโลกอย่างสงบเสงี่ยม เมื่อพบว่า(@NameIsNovel)ตนไม่สามารถจากไปได้(@NameIsNovel)รึ? กองกำลังที่(@NameIsNovel)เหลืออยู่ของสามภพอยู่ในเงื้อมมือของคนเหล่านั้น เราต้องไม่ประเมินพลังอำนาจของพวกเขา(@NameIsNovel)ต่ำไปแม้แต่น้อย! ส่วนผู้บำเพ็ญภูตที่(@NameIsNovel)อยู่ข้างนอกนั้น ก็เป็น(@NameIsNovel)เพียงเบี้ยที่(@NameIsNovel)ใช้แล้วทิ้ง หาได้(@NameIsNovel)น่าสงสารไม่” จิ่วหมิงกล่าวด้วยสายตาเย็นชา [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ปีศาจสองเขา(@NameIsNovel)ตอบรับอย่างนอบน้อม และ(@NameIsNovel)ไม่กล้าเอ่ยสิ่งใดอีก

“กองกำลังทั้งหมดของยมโลกถูกเรียกกลับมาแล้วใช่หรือไม่?” จิ่วหมิงถาม

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “นอกจากเทพแม่น้ำ เทพภูเขา(@NameIsNovel) และ(@NameIsNovel)เทพที่(@NameIsNovel)ดินที่(@NameIsNovel)กระจัดกระจายอยู่ทั่วดินแดนแล้ว กองกำลังอื่นทั้งหมดได้(@NameIsNovel)ถอยกลับมายังนครแห่งภูตผีแล้ว มี(@NameIsNovel)การตั้งแนวป้องกันสามชั้นนอกเมือง และ(@NameIsNovel)ข้อห้ามทุกอย่างภายในนครแห่งภูตผีก็ได้(@NameIsNovel)ถูกเปิดใช้งานจนหมดสิ้น แม้แต่ผู้ทรงพลังระดับเทียนจุนก็ไม่สามารถแทรกซึมเข้ามาอย่างเงียบๆ ได้(@NameIsNovel) ท่านจิ่วหมิงโปรดวางใจได้(@NameIsNovel)” ปีศาจสองเขา(@NameIsNovel)ตอบกลับด้วยความกังวล

จิ่วหมิงพยักหน้า และ(@NameIsNovel)กำลังจะกล่าวสิ่งใดเพิ่มเติม ทันใดนั้นก็มี(@NameIsNovel)เสียงดังสนั่นดังมาจากระยะไกล และ(@NameIsNovel)พื้นดินในโถงด้านข้างก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ทำให้เกิดความโกลาหลในหมู่ทหารปีศาจและ(@NameIsNovel)นายพลผีที่(@NameIsNovel)อยู่ด้านนอก

“เกิดอะไรขึ้น?” ปีศาจสองเขา(@NameIsNovel)ตื่นตระหนก รีบหยิบศาสตราเวทสื่อสารออกมาเพื่อสอบถามสถานการณ์ภายนอก เนื่องจากข้อห้ามของเมืองถูกเปิดใช้งานจนหมดสิ้น สัมผัสจิตเทวะของพวกเขา(@NameIsNovel)จึงถูกปิดกั้น ไม่สามารถรับรู้ถึงสถานการณ์ภายนอกได้(@NameIsNovel)

แต่จิ่วหมิงยังคงสงบนิ่ง พลิกฝ่ามือแล้วหยิบกระจกสีเหลืองออกมา กระจกนั้นมี(@NameIsNovel)กรอบประดับด้วยไม้ท้อ รอบขอบมี(@NameIsNovel)รูปสลักมนุษย์ที่(@NameIsNovel)เหมือนจริงพันเกี่ยวกันอยู่ แสดงสีหน้าเจ็บปวดอย่างสุดขีด ลวดลายปีศาจสีแดงเลือดพันรอบรูปสลัก เปล่งคลื่นปราณปีศาจที่(@NameIsNovel)ดุร้ายออกมา แสดงให้เห็นว่า(@NameIsNovel)ปีศาจแก่นท้อถูกหลอมรวมเข้ากับกระจกอย่างลึกซึ้งโดยใช้เคล็ดลับของเผ่าปีศาจ ดวงตาของร่างมนุษย์นั้นสว่า(@NameIsNovel)งวาบด้วยแสงสีเหลือง ดูมี(@NameIsNovel)ชีวิตชีวามาก [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

[Source: NameIsNovel] จิ่วหมิงประสานอินด้วยมือแล้วชี้ ลำแสงสีเหลืองสองสายก็พุ่งออกมาจากดวงตาเหล่านั้น ตกลงบนพื้นผิวกระจก ซึ่งก็แสดงภาพที่(@NameIsNovel)สะท้อนทิวทัศน์นอกเมืองในทันที

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] กองทัพที่(@NameIsNovel)เหลืออยู่ของภพมนุษย์ รวมถึงเจิ้นหยวนจื่อ, เซินลั่ว และ(@NameIsNovel)หยางเจี่ยน ได้(@NameIsNovel)ปรากฏตัวอยู่นอกนครแห่งภูตผีจนครบทุกคน ไม่มี(@NameIsNovel)ผู้ใดหายไป

เซินลั่วซึ่งยืนอยู่เบื้องหน้า ได้(@NameIsNovel)แปลงกายเป็น(@NameIsNovel)ยักษ์สูงหลายสิบฉื่อ พลองเหล็กสะกดสมุทรของเขา(@NameIsNovel)ขยายใหญ่ขึ้นอย่างมาก เปล่งประกายแสงสีทองออกมาเป็น(@NameIsNovel)สาย แล้วฟาดเข้าใส่ม่านแสงสีดำนอกเมือง ม่านแสงสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงจนปรากฏรอยแตกราวกับใยแมงมุมอ่านตอนต่อไปฟรี

“ไม่ต้องตื่นตระหนก ให้กองกำลังข้างนอกรักษาตำแหน่งไว้ และ(@NameIsNovel)ส่งองครักษ์ฝันร้ายทมิฬไปสมทบ ใช้ข้อห้ามทั้งหมดต้านทานการโจมตีของคนเหล่านั้น” จิ่วหมิงกล่าวพร้อมรอยยิ้มเย็นชาบางๆ แล้วออกคำสั่งอย่างเป็น(@NameIsNovel)ระบบ

ปีศาจสองเขา(@NameIsNovel)เห็นภาพในกระจกสีเหลือง สีหน้าฉายแววตกใจอย่างชัดเจน แต่เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินคำสั่งของจิ่วหมิง เขา(@NameIsNovel)ก็ฟื้นสติได้(@NameIsNovel)ในทันทีและ(@NameIsNovel)รีบวิ่งออกไปด้านนอก

ทว่า(@NameIsNovel) ในขณะนั้น เสียงดังสนั่นหวั่นไหวที่(@NameIsNovel)ดังยิ่งกว่า(@NameIsNovel)เดิมก็ดังมาจากภายนอก วังเริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงราวกับเกิดแผ่นดินไหว ทำให้แม้แต่สีหน้าของจิ่วหมิงที่(@NameIsNovel)เคยสงบนิ่งมาตลอด ก็เปลี่ยนไปโดยไม่สมัครใจ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ---------------