หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 1,017
ตอนที่ 1,017 : วางแผน
ตอนที่ 1017
ทันใดนั้น แสงวูบหนึ่งก็ฉายผ่านยอดถ้ำ ร่างสองร่างร่วงหล่นลงมา—คือราชาอสูรวัวกระทิงและ(@NameIsNovel)เนี่ยไฉจู
“ข้าไปที่(@NameIsNovel)วัดหัวเซิง วัดจินซาน และ(@NameIsNovel)อีกหลายสำนักใหญ่ในที่(@NameIsNovel)ราบภาคกลาง สถานที่(@NameIsNovel)เหล่านั้นล้วนถูกเผ่าปีศาจทำลายล้างจนสิ้น ไม่เหลือแม้แต่ชีวิตเดียว
ข้าพยายามติดต่อกับเหล่าศิษย์จากภูเขา(@NameIsNovel)ผู่ถัวด้วย แต่ก็ไร้ผล” เนี่ยไฉจูกล่าวด้วยแววตาอันสิ้นหวัง
“ทางข้าก็เช่นกัน ถ้ำสวรรค์ของสำนักปีศาจที่(@NameIsNovel)รอดชีวิตอยู่ไม่กี่แห่งบัดนี้ก็ถูกทำลายไปหมดแล้ว ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)ปีศาจเหล่านี้ตั้งใจจะสังหารทุกชีวิตในสามภพจริงๆ!” ใบหน้าของราชาอสูรวัวกระทิงก็เคร่งขรึมไม่แพ้กัน
“พัฒนาการเหล่านี้ล้วนอยู่ในความคาดหมาย พวกท่านทั้งสองไม่จำเป็น(@NameIsNovel)ต้องท้อแท้” เจิ้นหยวนจื่อถอนหายใจ
“สถานการณ์ทางนี้เป็น(@NameIsNovel)อย่างไรบ้าง? ท่านซ่อมแซมแผนที่(@NameIsNovel)ภูเขา(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)แม่น้ำกับคัมภีร์สวรรค์ได้(@NameIsNovel)หรือไม่?” เนี่ยไฉจูถาม
“แผนที่(@NameIsNovel)ภูเขา(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)แม่น้ำได้(@NameIsNovel)รับการซ่อมแซมแล้ว แต่คัมภีร์สวรรค์ยังคงมี(@NameIsNovel)ข้อบกพร่องอยู่ ตามที่(@NameIsNovel)สหายเจิ้นหยวนกล่าว
มันต้องใช้…มันต้องใช้การสังเวยโลหิตด้วยวิญญาณของสิ่งมี(@NameIsNovel)ชีวิตที่(@NameIsNovel)ทรงพลังจึงจะสามารถซ่อมแซมได้(@NameIsNovel)” เซินลั่วกล่าวอย่างลังเล
“สังเวยโลหิต!” สีหน้าของเนี่ยไฉจูพลันเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็วนางเอ่ยออกมาแล้วจึงเงียบไป
“พวกเจ้าผู้บำเพ็ญมนุษย์ช่างน่ารำคาญนัก มัวแต่จุกจิกเรื่องถูกผิด และ(@NameIsNovel)กระทำการด้วยข้อจำกัดมากมาย! หากคัมภีร์สวรรค์ต้องการการสังเวยโลหิต ก็ทำไปสิ เพื่อกอบกู้ผู้คนทั่วไปในโลก
การเสียสละชื่อเสียงบางส่วนจะมี(@NameIsNovel)ค่าอะไร? หากพวกเจ้าทำไม่ได้(@NameIsNovel) ก็ให้ข้าทำเอง” ราชาอสูรวัวกระทิงคำราม
“แต่…” เนี่ยไฉจูพยายามจะประท้วง
“บัดนี้เป็น(@NameIsNovel)ช่วงเวลาวิกฤตสำหรับการอยู่รอดของทั้งสามภพ เราจะปล่อยให้เรื่องเล็กน้อยเหล่านี้ส่งผลกระทบต่อเราได้(@NameIsNovel)อย่างไร? เจิ้นหยวนจื่อ มี(@NameIsNovel)ข้อจำกัดใดๆ เกี่ยวกับสิ่งมี(@NameIsNovel)ชีวิตที่(@NameIsNovel)ใช้ในการสังเวยโลหิตหรือไม่
และ(@NameIsNovel)เราสามารถใช้พวกจากเผ่าปีศาจได้(@NameIsNovel)หรือไม่?” ราชาอสูรวัวกระทิงโบกมือ ตัดบทเนี่ยไฉจู และ(@NameIsNovel)หันไปมองเจิ้นหยวนจื่อ
“เป็น(@NameIsNovel)ไปได้(@NameIsNovel)” เจิ้นหยวนจื่อพยักหน้า
“เช่นนั้นก็ง่ายแล้ว มี(@NameIsNovel)ใครรู้บ้างว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ปีศาจกี่ตนในเมืองฉางอัน ระหว่า(@NameIsNovel)งการต่อสู้ครั้งใหญ่ที่(@NameIsNovel)กำลังจะมาถึง เราก็แค่จับพวกที่(@NameIsNovel)แข็งแกร่งมาสองสามตน” ราชาอสูรวัวกระทิงหัวเราะ
“ปล่อยเรื่องนี้ให้ข้าเอง แผนที่(@NameIsNovel)ภูเขา(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)แม่น้ำอยู่ในมือข้าและ(@NameIsNovel)สะดวกที่(@NameIsNovel)สุดสำหรับการจับคน” เซินลั่วกล่าวจากด้านข้าง
เมื่อได้(@NameIsNovel)คิดไตร่ตรองแล้ว แม้วิธีการสังเวยโลหิตจะโหดร้ายและ(@NameIsNovel)ขัดต่อหลักการของตน แต่ในยามคับขันเช่นนี้ ก็ไม่อาจพิจารณาอะไรได้(@NameIsNovel)มากนัก
ยิ่งไปกว่า(@NameIsNovel)นั้น เป้าหมายของการสังเวยโลหิตก็คือพวกจากเผ่าปีศาจ ดังนั้นในแง่หนึ่ง มันก็เป็น(@NameIsNovel)การตอบแทนพวกมันด้วยกลยุทธ์ของพวกมันเอง
ริมฝีปากของเนี่ยไฉจูขยับเล็กน้อย แต่สุดท้ายนางก็ไม่ได้(@NameIsNovel)พูดอันใด
“ท่านแม่ทัพสวรรค์เอ้อหลางกลับมาแล้ว และ(@NameIsNovel)ก็ไม่ได้(@NameIsNovel)กลับมามือเปล่า” เจิ้นหยวนจื่อมองขึ้นไปบนท้องฟ้าและ(@NameIsNovel)โบกแขนเสื้อ
แสงสีเหลืองสั่นไหวบนผนังหินเบื้องหน้า เผยให้เห็นทางเดินที่(@NameIsNovel)นำไปสู่พื้นดินเอง
ครู่ต่อมา ก็ได้(@NameIsNovel)ยินเสียงฝีเท้าจำนวนมาก
“สหายเจิ้นหยวน สหายเซิน ข้ามี(@NameIsNovel)ข่าวดี! ข้าได้(@NameIsNovel)ผู้ช่วยมาบ้างแล้ว” เสียงตื่นเต้นของหยางเจี่ยนดังขึ้นขณะที่(@NameIsNovel)เข้าไปในถ้ำ
ข้างกายตามมาด้วยขุนพลสวรรค์ร่างสูง มี(@NameIsNovel)คิ้วหนา จมูกกว้าง และ(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ตาที่(@NameIsNovel)สามอยู่บนหน้าผาก แสงเทวะส่องประกายอยู่ภายใน และ(@NameIsNovel)เอวก็คาดด้วยแส้สีม่วงน้ำเงินคู่หนึ่ง ดูน่าเกรงขามแม้จะไม่ได้(@NameIsNovel)โกรธ
เบื้องหลังทั้งสองคนมี(@NameIsNovel)กลุ่มทหารสวรรค์ในเกราะเงินตามมา จำนวนสี่ถึงห้าร้อยนาย
หลังจากกลุ่มคนเข้ามาแล้ว แสงสีเหลืองของทางเดินบนพื้นก็วาบและ(@NameIsNovel)ปิดลงโดยทันที
“เอ๊ะ เป็น(@NameIsNovel)ท่านรึ!” เซินลั่วเพ่งมองขุนพลสวรรค์สามตา
ชายผู้นี้มิใช่ใครอื่นนอกจากผู้นำอัสนีเก้าสวรรค์ ผู่ฮว่า(@NameIsNovel)เทียนจุน ผู้ซึ่งเคยเอาชนะตนด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียวในห้วงมิติแห่งคัมภีร์สวรรค์ บัดนี้เซินลั่วสามารถสัมผัสได้(@NameIsNovel)ถึงความแข็งแกร่งของบุคคลผู้นี้ได้(@NameIsNovel)อย่างชัดเจน ระดับไท่อี่ขั้นปลาย
“เหะเหะ เป็น(@NameIsNovel)เจ้านั่นเอง—เจ้าหนุ่มที่(@NameIsNovel)ถูกแส้ของข้าฟาดกระเด็นไปครั้งล่าสุด การบำเพ็ญของเจ้าก้าวหน้าไปเร็วทีเดียวนะ” ผู่ฮว่า(@NameIsNovel)เทียนจุนกล่าวกับเซินลั่วพร้อมรอยยิ้มบางๆ
“ท่านยังจำข้าได้(@NameIsNovel) เซินลั่ว ช่างเป็น(@NameIsNovel)เกียรติอย่างแท้จริง” เซินลั่วตอบกลับ ไม่ได้(@NameIsNovel)ถือสา และ(@NameIsNovel)คำนับ
“สหายเจิ้นหยวน หลายปีแล้วที่(@NameIsNovel)เราไม่ได้(@NameIsNovel)พบกัน ไม่คาดคิดว่า(@NameIsNovel)วันนี้เราจะได้(@NameIsNovel)กลับมาพบกันอีกครั้ง” เจิ้นหยวนจื่อก็เดินไปข้างหน้าเช่นกัน
“สหายเจิ้นหยวน ข้าได้(@NameIsNovel)ยินเกี่ยวกับสถานการณ์ของท่านจากท่านแม่ทัพสวรรค์เอ้อหลางแล้ว มหาวิบัติปีศาจมาถึงแล้ว
และ(@NameIsNovel)ท่านก็เลือกที่(@NameIsNovel)จะลุกขึ้นต่อต้านมัน ไม่เหมือนข้าที่(@NameIsNovel)หลบภัยอยู่อย่างสันโดษ ซึ่งทำให้ข้ารู้สึกละอายใจอย่างแท้จริง” ผู่ฮว่า(@NameIsNovel)เทียนจุนกล่าวด้วยร่องรอยของความละอายบนใบหน้า
“อย่าได้(@NameIsNovel)พูดเช่นนั้นเลย สหายข้า การที่(@NameIsNovel)ท่านได้(@NameIsNovel)รักษากองกำลังเหล่านี้ไว้เพื่อราชสำนักสวรรค์ก็น่ายกย่องอย่างยิ่งแล้ว” เจิ้นหยวนจื่อรีบกล่าว
“คำพูดเช่นนั้นทำให้ข้ารู้สึกดีขึ้นอยู่บ้าง ว่า(@NameIsNovel)แต่ ข้าได้(@NameIsNovel)ติดต่อกับท่านเจ้าดาวคุณธรรมอัคคีแล้ว ขณะนี้เขา(@NameIsNovel)อยู่กับสมาชิกเผ่าปีศาจบางส่วน
ข้าได้(@NameIsNovel)แจ้งให้เขา(@NameIsNovel)ทราบเกี่ยวกับแผนการที่(@NameIsNovel)จะโต้กลับฉือโย่วแล้ว และ(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ก็น่าจะนำคนมาที่(@NameIsNovel)นี่ในไม่ช้า” ผู่ฮว่า(@NameIsNovel)เทียนจุนกล่าว
เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนี้ เซินลั่วก็นึกถึงท่านเจ้าดาวคุณธรรมอัคคีและ(@NameIsNovel)คนอื่นๆ ซึ่งตนได้(@NameIsNovel)ลืมไปก่อนหน้านี้จริงๆ พลังที่(@NameIsNovel)เหลืออยู่ของภูเขา(@NameIsNovel)ฮวากั่วก็ไม่ได้(@NameIsNovel)อ่อนแอ โชคดีที่(@NameIsNovel)ผู่ฮว่า(@NameIsNovel)เทียนจุนสามารถติดต่อพวกเขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)
“นั่นยอดเยี่ยมไปเลย ด้วยการเข้าร่วมของท่านเจ้าดาวคุณธรรมอัคคีและ(@NameIsNovel)คนอื่นๆ โอกาสแห่งชัยชนะของเราก็เพิ่มขึ้นอย่างมาก” เจิ้นหยวนจื่อกล่าวอย่างยินดี แล้วจึงทำท่ากวาดด้วยแขนเสื้อ
กองกำลังที่(@NameIsNovel)เหลืออยู่ของสามภพมารวมตัวกันที่(@NameIsNovel)นี่ ใบหน้าที่(@NameIsNovel)คุ้นเคยบางคนทักทายกัน และ(@NameIsNovel)บรรยากาศที่(@NameIsNovel)เคยอึดอัดก็พลันเบาบางลง
“ทุกท่าน! หายนะแห่งปีศาจได้(@NameIsNovel)มาถึงเราแล้ว สิ่งมี(@NameIsNovel)ชีวิตนับไม่ถ้วนของสามภพต้องทนทุกข์ บัดนี้เมื่อฉือโย่วกำลังจะตื่นขึ้น เราต้องหยุดมันให้ได้(@NameIsNovel)! มิฉะนั้น จะไม่มี(@NameIsNovel)ความหวังเหลืออยู่สำหรับสามภพอีกต่อไป” เจิ้นหยวนจื่อกล่าวหลังจากที่(@NameIsNovel)ฝูงชนได้(@NameIsNovel)เงียบลง
“เป็น(@NameIsNovel)เช่นนั้นโดยแท้!” คนส่วนใหญ่ไม่ได้(@NameIsNovel)ขี้ขลาดแต่กลับเต็มไปด้วยความกระตือรือร้น หลายคนมี(@NameIsNovel)ดวงตาแดงก่ำ ราวกับว่า(@NameIsNovel)พวกเขา(@NameIsNovel)แทบจะรอไม่ไหวที่(@NameIsNovel)จะโต้กลับฉางอันในทันที
นับตั้งแต่ที่(@NameIsNovel)มหาวิบัติปีศาจเริ่มต้นขึ้น พวกเขา(@NameIsNovel)ก็ถูกเผ่าปีศาจไล่ล่าอย่างต่อเนื่อง หลบหนีและ(@NameIsNovel)ซ่อนตัว สะสมความโกรธแค้นที่(@NameIsNovel)ไม่สิ้นสุดไว้ในใจ วันนี้ ในที่(@NameIsNovel)สุดพวกเขา(@NameIsNovel)ก็สามารถจะคืนทั้งหมดให้กับเผ่าปีศาจได้(@NameIsNovel)
อย่างไรก็ตาม คนที่(@NameIsNovel)สงบนิ่งเพียงไม่กี่คนก็ดูกังวล เผ่าปีศาจอยู่ในช่วงที่(@NameIsNovel)รุ่งเรืองที่(@NameIsNovel)สุด และ(@NameIsNovel)อาจกล่าวได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)สามภพเกือบจะอยู่ในมือของพวกเขา(@NameIsNovel)โดยสิ้นเชิง กองกำลังที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)อยู่แทบจะไม่สามารถแข่งขันกับพวกเขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)
“เผ่าปีศาจทรงพลัง และ(@NameIsNovel)เราก็ด้อยกว่า(@NameIsNovel)อย่างแท้จริงเมื่อเทียบกับพวกเขา(@NameIsNovel) อย่างไรก็ตาม สวรรค์ได้(@NameIsNovel)มองดูเราอย่างเมตตา สมบัติสวรรค์ที่(@NameIsNovel)ผนึกฉือโย่ว—
แผนที่(@NameIsNovel)ภูเขา(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)แม่น้ำและ(@NameIsNovel)คัมภีร์สวรรค์ที่(@NameIsNovel)สะกดราชสำนักสวรรค์—ต่างก็กลับมาอยู่ในมือของเราและ(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)รับการซ่อมแซมแล้ว!
ด้วยสมบัติทั้งสองนี้ เราอาจจะไม่ได้(@NameIsNovel)ไร้ซึ่งโอกาสแห่งชัยชนะ” เจิ้นหยวนจื่อนำเสนอคัมภีร์สวรรค์ด้วยการพลิกมือ
แสงสีทองอันรุ่งโรจน์ปะทุออกมา ราวกับดวงตะวันสีทองที่(@NameIsNovel)ค่อยๆ ลอยสูงขึ้น สาดส่องทุกคนภายในถ้ำให้เป็น(@NameIsNovel)สีทอง
แสงสีทองที่(@NameIsNovel)อบอุ่นปลอบประโลมความไม่สบายใจของทุกคน เติมเต็มพวกเขา(@NameIsNovel)ด้วยความกล้าหาญที่(@NameIsNovel)ไม่สิ้นสุด
เซินลั่วก็เรียกแผนที่(@NameIsNovel)ภูเขา(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)แม่น้ำออกมาเช่นกัน เปิดใช้งานสมบัติเพื่อเปล่งแสงวิญญาณสีขาวทะลุทะลวงฟ้าดิน
กลิ่นอายของแผนที่(@NameIsNovel)ภูเขา(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)แม่น้ำแตกต่างอย่างสิ้นเชิงจากของคัมภีร์สวรรค์ ขาดความยิ่งใหญ่และ(@NameIsNovel)รู้สึกใกล้ชิดกับเต๋าธรรมชาติมากกว่า(@NameIsNovel) ราวกับดวงจันทร์ที่(@NameIsNovel)สว่า(@NameIsNovel)งสดใสแขวนอยู่สูงบนท้องฟ้า
เมื่อเห็นสมบัติทั้งสอง ฝูงชนก็โห่ร้อง
“สหายเจิ้นหยวน ท่านคุ้นเคยกับสถานการณ์ในปัจจุบันมากกว่า(@NameIsNovel)พวกเราทุกคน เพียงแค่ให้คำสั่งโดยตรง และ(@NameIsNovel)พวกเราทุกคนจะทำตามคำสั่งของท่าน”
ผู่ฮว่า(@NameIsNovel)เทียนจุนกล่าวเมื่อเห็นสมบัติทั้งสองได้(@NameIsNovel)รับการฟื้นฟูสู่สภาพเดิม ความประหลาดใจปรากฏบนใบหน้า แล้วจึงกล่าวต่อ
คนอื่นๆ ก็พยักหน้าเห็นด้วย
“ในเมื่อทุกคนได้(@NameIsNovel)มอบหมายภารกิจนี้ให้ข้าแล้ว ผู้น้อยผู้นี้ก็จะไม่ปฏิเสธ จากสถานการณ์ปัจจุบัน เรามี(@NameIsNovel)ช่องว่า(@NameIsNovel)งในด้านความแข็งแกร่งอย่างมากเมื่อเทียบกับเผ่าปีศาจและ(@NameIsNovel)ไม่สามารถจะเผชิญหน้ากับพวกเขา(@NameIsNovel)โดยตรงได้(@NameIsNovel)
เราต้องใช้กลยุทธ์ที่(@NameIsNovel)ไม่ธรรมดาจึงจะมี(@NameIsNovel)โอกาสแห่งชัยชนะ ข้อเสนอของข้าคือการแบ่งกองกำลังออกเป็น(@NameIsNovel)สองกลุ่ม—
กลุ่มหนึ่งเพื่อโจมตีและ(@NameIsNovel)เบี่ยงเบนความสนใจของเมืองฉางอัน ดึงดูดความสนใจจากกองทัพเผ่าปีศาจให้ได้(@NameIsNovel)มากที่(@NameIsNovel)สุด
และ(@NameIsNovel)อีกกลุ่มหนึ่งเพื่อส่งคนสองสามคนไปแทรกซึมเข้าไปในเมืองฉางอันเพื่อหาที่(@NameIsNovel)ซ่อนของฉือโย่วและ(@NameIsNovel)ใช้แผนที่(@NameIsNovel)ภูเขา(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)แม่น้ำเพื่อผนึกเขา(@NameIsNovel)!” เจิ้นหยวนจื่อเสนอแนะ
หลังจากได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนี้ ทุกคนก็พยักหน้า จากสถานการณ์ปัจจุบัน นี่เป็น(@NameIsNovel)สิ่งเดียวที่(@NameIsNovel)พวกเขา(@NameIsNovel)สามารถทำได้(@NameIsNovel)จริงๆ
---------------