หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 1,078
ตอนที่ 1,078 : คิดบัญชี
ตอนที่ 1078
“พอแล้ว...เรื่องที่(@NameIsNovel)เจ้าพูดจริงหรือเท็จข้าไม่สน ครานี้ข้าเป็น(@NameIsNovel)ฝ่ายเสียเปรียบ ภูผาสายนทีอันกว้างใหญ่ไพศาล หากวาสนาถึงพร้อมคงได้(@NameIsNovel)พบกันอีก”
เหอเชียนซานเหลือบสายตาไปทางอื่น กล่าวทิ้งท้ายพลางสะบัดแขนอย่างแรง ร่างกายก็พลันแปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)สัตว์ปีกทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้ายามค่ำคืน
ฝูตงไหลมองตามร่างนั้นไป สีหน้าของเขา(@NameIsNovel)พลันแปรเปลี่ยน เมื่อพลันเห็นแสงสีดำปรากฏขึ้นบนท้องฟ้า สว่า(@NameIsNovel)นเหล็กดำเกือบร้อยเล่มร่วงหล่นจากฟากฟ้า พุ่งเข้าใส่เซินลั่วและ(@NameIsNovel)สหายทั้งสองด้วยความเร็วดุจสายฟ้าฟาด
“ฮ่า!”
ฝูตงไหลตะโกนก้อง ตวัดแขนพลางใช้วิชา “พยัคฆ์ร้ายผุดจากถ้ำ” จู่โจมใส่ความว่า(@NameIsNovel)งเปล่าเบื้องบน
ทันใดนั้น แสงมายาสาดส่องรอบกาย เงาพยัคฆ์ร้ายหลากสีขนาดร้อยจั้งพลันผุดจากพื้นดิน เงาพยัคฆ์นั้นพุ่งเข้าปะทะสว่า(@NameIsNovel)นเหล็กดำจนแหลกลาญ ก่อนจะคำรามกึกก้องสะท้านฟากฟ้า
เสียงแค่นหัวเราะเย็นชาดังมาจากเบื้องบน แล้วร่างของเหอเชียนซานก็หายลับไปในความมืดมิดเบื้องไกล
พลังปราณของฝูตงไหลค่อยๆ สงบลง ครั้นกวาดสายตามองรอบกายชั่วอึดใจ ก็รีบเข้าไปประคองเซินลั่ว
“สหายเซิน เป็น(@NameIsNovel)อย่างไรบ้าง”
“ไม่เป็น(@NameIsNovel)ไร...แค่กๆ...” เซินลั่วไอออกมาสองสามครั้ง โลหิตสดยังคงไหลรินจากมุมปากมิหยุดหย่อน
เซินลั่วได้(@NameIsNovel)รับการพยุงจากฝูตงไหล ในที่(@NameIsNovel)สุดก็ค่อยๆ ลุกขึ้นนั่งได้(@NameIsNovel)สำเร็จ ยกมือขึ้นเช็ดคราบโลหิตที่(@NameIsNovel)มุมปาก พลางกล่าวอย่างขมขื่น “คาดไม่ถึงจริงๆ ว่า(@NameIsNovel)จะต้องให้พี่ฝูช่วยชีวิตเอาไว้”
“มิต้องเอ่ยถึง ข้าเพียงแค่ผ่านมาพอดี แต่สหายเซิน เหตุใดท่านจึงตกอยู่ในสภาพเช่นนี้ได้(@NameIsNovel)เล่า” ฝูตงไหลส่ายหน้าพลางกล่าว
เซินลั่วเหลือบมองจ้าวถงที่(@NameIsNovel)อยู่ในสภาพปางตายยิ่งกว่า(@NameIsNovel)คนตาย แล้วจึงเล่าเรื่องราวที่(@NameIsNovel)เกิดขึ้นให้ฟังอย่างขมขื่น
ฝูตงไหลขมวดคิ้วแน่นขณะรับฟัง พร้อมเหลือบมองด้วยสายตาดูแคลน
หลังจากเซินลั่วเล่าจบ ก็หันไปสอบถามฮวงอี้ “สหายฮวง อาการบาดเจ็บของท่านเป็น(@NameIsNovel)อย่างไรบ้าง”
“อาการบาดเจ็บมิได้(@NameIsNovel)ร้ายแรงถึงชีวิต เพียงแต่ข้าสูญเสียแก่นโลหิตไปมากเกินไป พลังปราณเต๋าจึงอ่อนแรงลงมาก ด้วยสภาพเช่นนี้ เกรงว่า(@NameIsNovel)จะฟื้นตัวได้(@NameIsNovel)ยากในชั่วเวลาอันสั้น” ฮวงอี้ค่อยๆ ลืมตาขึ้นแล้วตอบ
“พี่ฝู รบกวนท่านช่วยส่งโอสถวิญญาณนี้ให้สหายฮวงด้วย” เซินลั่วได้(@NameIsNovel)ยินดังนั้นจึงกล่าว พลางพลิกข้อมือ หยิบขวดโอสถวิญญาณหลายขวดออกมา
ฝูตงไหลไม่ลังเล ยื่นโอสถเหล่านั้นให้ฮวงอี้ทันที
“พวกท่านทั้งสองวางใจนั่งสมาธิฟื้นฟูร่างกายเถิด ข้าจะช่วยคุ้มกันให้ชั่วคราว” ฝูตงไหลเอ่ยขึ้น
“ขอบคุณมาก” เซินลั่วประสานหมัดคารวะ
หลังจากกล่าวจบ ก็หยิบโอสถเม็ดสองเม็ดออกมากลืนพร้อมกับน้ำทิพย์โอสถ หลังจากโคจรพลังปราณอยู่ครู่หนึ่ง ก็ใช้เคล็ดวิชาผนึกสวรรค์ซ่อมแซมบาดแผลของตนต่อไป
ค่ำคืนผ่านไปอย่างเงียบงัน แสงอรุณรุ่งเริ่มสาดส่อง
เซินลั่วอาบไล้แสงสีทองของอรุณรุ่ง แม้ใบหน้ายังคงซีดเซียวอยู่บ้าง แต่ก็มิได้(@NameIsNovel)ปรากฏสภาพซูบผอมแห้งเหี่ยวเช่นก่อนหน้านี้อีกต่อไป
ฝูตงไหลซึ่งคอยคุ้มกันอยู่เงียบๆ อดไม่ได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะรู้สึกว่า(@NameIsNovel)ความสามารถในการฟื้นตัวเช่นนี้น่าพรั่นพรึงอยู่บ้าง
ในทางกลับกัน แม้ว่า(@NameIsNovel)ฮวงอี้จะดูดีขึ้นกว่า(@NameIsNovel)เดิมมาก แต่การฟื้นตัวของเขา(@NameIsNovel)กลับด้อยกว่า(@NameIsNovel)เซินลั่วอยู่หลายส่วน
เซินลั่วค่อยๆ ลืมตาตื่นขึ้นพลางลุกยืน เป็น(@NameIsNovel)ฝ่ายประสานหมัดคารวะฝูตงไหลก่อนแล้วกล่าวว่า(@NameIsNovel) “พี่ฝู บุญคุณครั้งใหญ่นี้ข้ามิอาจกล่าวคำขอบคุณได้(@NameIsNovel)หมดสิ้น
หากภายภาคหน้าท่านต้องการความช่วยเหลือ ข้าเซินลั่วผู้นี้จะไม่บ่ายเบี่ยงอย่างแน่นอน”
“สหายเซินมิต้องเกรงใจถึงเพียงนั้นดอก ตามจริงแล้ว ก่อนเข้าสู่แดนลับ สหายหลู่ได้(@NameIsNovel)ไหว้วานให้ข้าคอยช่วยเหลือท่าน และ(@NameIsNovel)ให้ช่วยชีวิตท่านหากตกอยู่ในอันตรายเข้า” ฝูตงไหลโบกมือพร้อมรอยยิ้ม
เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนั้น จิตใจของเซินลั่วก็พลันรู้สึกอบอุ่นขึ้นมา บัดนี้จึงเข้าใจแล้วว่า(@NameIsNovel)การที่(@NameIsNovel)ฝูตงไหลเข้ามาช่วยเหลือนั้น มิได้(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)เพราะความเที่(@NameIsNovel)ยงธรรมเพียงอย่างเดียว
“เป็น(@NameIsNovel)เช่นนี้นี่เอง ไม่ว่า(@NameIsNovel)จะเป็น(@NameIsNovel)มิตรภาพที่(@NameIsNovel)สหายหลู่ฝากฝังมา หรือบุญคุณช่วยชีวิตของพี่ฝู ข้าล้วนจดจำไว้ในหทัยแล้ว” เซินลั่วกล่าวพร้อมรอยยิ้ม
ครั้นกล่าวจบ ก็เดินเข้าไปหาฮวงอี้อย่างช้าๆ แล้วถามว่า(@NameIsNovel) “สหายฮวง ท่านรู้สึกเป็น(@NameIsNovel)อย่างไรบ้าง”
“ชีวิตข้ามิเป็น(@NameIsNovel)อันตรายแล้ว แต่สำหรับการชิงอันดับหนึ่งในคราวนี้ เกรงว่า(@NameIsNovel)คงเป็น(@NameIsNovel)ไปไม่ได้(@NameIsNovel)แล้ว” ฮวงอี้ยกแขนข้างที่(@NameIsNovel)ขาดขึ้น เนื้อหนังยังคงฟื้นฟูมิสมบูรณ์ พลางส่ายหน้า
“อันดับหนึ่งนี้สำคัญกับท่านมากหรือ สหายฮวง” เซินลั่วถาม
“มิใช่สำหรับข้า แต่สำหรับเผ่ามนุษย์ของพวกเรา สิ่งนี้เป็น(@NameIsNovel)ตัวกำหนดว่า(@NameIsNovel)ผู้ใดจะเป็น(@NameIsNovel)ผู้นำในการปฏิสัมพันธ์ระหว่า(@NameIsNovel)งเผ่าพันธุ์นับจากนี้ไป ข้าได้(@NameIsNovel)รับมอบหมายจากสำนักให้มาช่วงชิงตำแหน่งนี้
แต่คาดไม่ถึงว่า(@NameIsNovel)เพื่อตอบแทนบุญคุณจากการเดินทางปีนเขา(@NameIsNovel)ในอดีต ข้ากลับต้องตกอยู่ในสภาพเช่นนี้” ฮวงอี้กล่าวพลางเหลือบมองจ้าวถงที่(@NameIsNovel)นอนใกล้ตายอยู่ไกลออกไป แววตาฉายความขุ่นเคืองเล็กน้อย
เซินลั่วเหลือบมองจ้าวถงแล้วหันกลับมาหาฮวงอี้ พลางส่งกระแสจิตถามด้วยความลังเล “อันที่(@NameIsNovel)จริง ตั้งแต่เมื่อคืน ข้าก็สงสัยมาโดยตลอดว่า(@NameIsNovel)เหตุใดสหายฮวงจึงช่วยเหลือข้า”
“ท่านมิรู้หรือ” ฮวงอี้ตอบกลับด้วยความประหลาดใจผ่านกระแสจิต
“ข้ากับสหายฮวงมิเคยรู้จักกันมาก่อน พวกเรามิเคยมี(@NameIsNovel)ความเกี่ยวข้องใดๆ ข้าจึงมิอาจทราบได้(@NameIsNovel)จริงๆ” เซินลั่วส่งกระแสจิตกลับ
“สหายเซิน ท่านเคยฝึกฝนเคล็ดวิชาหวงถิงลับของสำนักภูเขา(@NameIsNovel)ฝางฉุนหรือไม่” ฮวงอี้เห็นว่า(@NameIsNovel)มิมี(@NameIsNovel)ทางเลือกอื่นจึงถามออกไป
“เคยขอรับ เป็น(@NameIsNovel)เพราะเหตุนี้เองหรือ สหายฮวง” เซินลั่วพลันเข้าใจในทันที
“สหายเซินมิได้(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ศิษย์ของสำนักภูเขา(@NameIsNovel)ฝางฉุน แล้วท่านได้(@NameIsNovel)วิชาหวงถิงมาได้(@NameIsNovel)อย่างไร” ฮวงอี้ถาม
“นั่น...” เซินลั่วมี(@NameIsNovel)สีหน้าลำบากใจ มิอาจอธิบายได้(@NameIsNovel)
“สหายเซินมิต้องเอ่ย ข้าเดาได้(@NameIsNovel) ต้องเป็น(@NameIsNovel)ท่านปรมาจารย์ที่(@NameIsNovel)ชี้แนะท่านระหว่า(@NameIsNovel)งการเดินทางเป็น(@NameIsNovel)แน่ หากท่านปรมาจารย์เล็งเห็นท่านแล้ว
แม้ท่านจะยังมิได้(@NameIsNovel)เข้าร่วมสำนักอย่างเป็น(@NameIsNovel)ทางการ ก็ถือเป็น(@NameIsNovel)ศิษย์ร่วมสำนักไปแล้วครึ่งหนึ่ง เมื่อคนในสำนักมี(@NameIsNovel)ภัย ข้าจะนิ่งดูดายได้(@NameIsNovel)อย่างไร” ฮวงอี้กล่าวพร้อมรอยยิ้ม
เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนั้น เซินลั่วก็รู้สึกกระดากอายเล็กน้อย มิเคยคาดคิดว่า(@NameIsNovel)ฮวงอี้จะปะติดปะต่อเรื่องราวขึ้นมาเองได้(@NameIsNovel)ถึงเพียงนี้ จึงมิได้(@NameIsNovel)ปฏิเสธ ปล่อยเลยตามเลยไป พลางแสร้งทำสีหน้าประหลาดใจราวกับว่า(@NameIsNovel)ความลับของตนถูกคาดเดาได้(@NameIsNovel)ถูกต้อง
“พวกเราต่างรู้ดีถึงอุปนิสัยของท่านปรมาจารย์ ดังนั้นเรื่องที่(@NameIsNovel)มิสะดวกจะเอ่ยก็อย่าเอ่ยเลยดีกว่า(@NameIsNovel)” ฮวงอี้สังเกตเห็นท่าทีจึงยิ่งมั่นใจในความคิดของตนเอง พยักหน้าให้เซินลั่ว
“มัน...ท่านวางแผนจะจัดการกับมันอย่างไร” ฮวงอี้เปลี่ยนเรื่องพลางถามตรงๆ
“สหายฮวงยังคิดจะปกป้องมันอยู่หรือไม่ หากเป็น(@NameIsNovel)เช่นนั้น ข้าก็มิขัดข้องที่(@NameIsNovel)จะปล่อยมันไป” เซินลั่วรู้ว่า(@NameIsNovel)กำลังพูดถึงจ้าวถง จึงครุ่นคิด
“สหายเซินเข้าใจผิดแล้ว ระหว่า(@NameIsNovel)งทางมานี้ มันก่อเรื่องนับครั้งไม่ถ้วน ข้าก็ช่วยมันมาหลายครั้งแล้ว แม้จะเป็น(@NameIsNovel)บุญคุณอันยิ่งใหญ่ก็ถือว่า(@NameIsNovel)ชดใช้หมดสิ้นแล้ว
ยิ่งไปกว่า(@NameIsNovel)นั้น ตอนนี้ข้าบาดเจ็บสาหัส ต่อให้ต้องการจะปกป้องก็คงมิอาจทำได้(@NameIsNovel) ใช่หรือไม่” ฮวงอี้ยักคิ้วถาม
“เป็น(@NameIsNovel)จริงดังว่า(@NameIsNovel) เช่นนั้นข้าคงต้องคิดบัญชีหนี้แค้นนี้ให้ดีแล้ว” เซินลั่วกล่าวพร้อมรอยยิ้มพลางพยักหน้า
จ้าวถงถูกตรึงอยู่กับที่(@NameIsNovel)ราวกับหุ่นไล่กา ม่านตาของมันสั่นระริกโดยมิรู้ตัว เมื่อสัมผัสได้(@NameIsNovel)ถึงสายตาอันเย็นเยียบของเซินลั่ว
เมื่อคืนมันพยายามใช้วิธีทุกอย่างเพื่อหลบหนี แต่ก็มิอาจทำได้(@NameIsNovel)เลยตลอดมา ตอนนี้ทำได้(@NameIsNovel)เพียงมองเซินลั่วเดินเข้ามาใกล้ทีละก้าวด้วยความสิ้นหวัง เผยให้เห็นคมฟันขาวน่าขนลุกแถวหนึ่ง
เซินลั่วมิได้(@NameIsNovel)ถอดยันต์หนังสัตว์ออกจากศีรษะ แต่กลับจับสว่า(@NameIsNovel)นเหล็กดำที่(@NameIsNovel)แทงทะลุร่างแล้วค่อยๆ ดึงออก เสียง ‘เคร้ง’ ดังขึ้นเมื่อโยนอาวุธนั้นทิ้งไปด้านข้าง
ร่างของจ้าวถงอ่อนยวบลงกับพื้น ยังคงมิอาจขยับได้(@NameIsNovel)
“สหายเซิน...พวกเรามาตกลงกันเถิด ท่านจะว่า(@NameIsNovel)อย่างไรหากท่านจะไว้ชีวิตข้า ขอเพียงท่านให้ทางรอดแก่ข้า ข้ารับรองว่า(@NameIsNovel)จะให้รางวัลอย่างงาม” มันอ้อนวอนอย่างร้อนรนขณะมองเซินลั่วค่อยๆ เรียกดาบตัวอ่อนหยางบริสุทธิ์ออกมา
“โอ้ ข้าสงสัยยิ่งนักว่า(@NameIsNovel)รางวัลล้ำค่าแบบไหนกันที่(@NameIsNovel)คุ้มค่าพอจะแลกกับชีวิตของเจ้า” เซินลั่วเล่นดาบตัวอ่อนในมือพลางถามด้วยรอยยิ้ม
--------------------