หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 1,116
ตอนที่ 1,116 : พิธีการหลอมศาสตราเวท
ตอนที่ 1116
ณ ส่วนลึกของสำนักอู๋จวง ภายในห้องลับแห่งหนึ่ง นักพรตเจียอิ่นยืนเอามือไพล่หลัง ทอดสายตามองเบื้องหน้ากระจกสัมฤทธิ์โบราณ ซึ่งกำลังฉายภาพเหตุการณ์ภายในโถงสุริยันจันทรา
แม้ว่า(@NameIsNovel)เจิ้นหยวนจื่อจะเคยสั่งห้ามมิให้ลอบสอดส่องการหลอมศาสตราเวทของเซินลั่ว แต่หลังจากไตร่ตรองอยู่นานหลายครา ก็ยังคงฝ่าฝืนคำสั่ง แอบเฝ้าสังเกตการณ์ศิษย์ผู้นี้อยู่ดี
บุรุษชุดคลุมดำมอซ่อที่(@NameIsNovel)ขโมยผลโสมถูกพบตัวแล้ว แต่สุดท้ายกลับปลิดชีพตนเองด้วยการระเบิดร่าง ทำลายศาสตราเวทเก็บของบนตัวจนไม่เหลือร่องรอย จึงมิอาจสืบสาวได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)แท้จริงแล้วขโมยผลโสมไปกี่ผล
นักพรตเจียอิ่นสงสัยอย่างยิ่งว่า(@NameIsNovel)ชายผู้นั้นมิใช่คนเดียวที่(@NameIsNovel)ขโมยผลโสม กลิ่นอายจากกระบี่หยางบริสุทธิ์ของเซินลั่วยังคล้ายคลึงกับกลิ่นอายที่(@NameIsNovel)หลงเหลืออยู่ในสวนผลโสม ทำให้ความคลางแคลงใจในตัวเซินลั่วยังคงวนเวียนอยู่ในใจมิเสื่อมคลาย
แน่นอนว่า(@NameIsNovel)นักพรตเจียอิ่นเองก็มิสู้พึงพอใจในตัวเซินลั่วเท่าใดนัก
“เชี่ยวชาญค่ายกลสุริยันจันทราเฉียนคุนได้(@NameIsNovel)รวดเร็วเพียงนี้เชียวหรือ?” นักพรตเจียอิ่นขมวดคิ้ว
เมื่อครั้งที่(@NameIsNovel)พบกับค่ายกลสุริยันจันทราเฉียนคุนเป็น(@NameIsNovel)ครั้งแรก ต้องใช้เวลาหลายเดือนกว่า(@NameIsNovel)จะเปิดใช้งานได้(@NameIsNovel)อย่างเชี่ยวชาญ ในยามนั้นระดับพลังบำเพ็ญก็บรรลุถึงขั้นเซียนแท้แล้วก็ตาม
เซินลั่วมิอาจล่วงรู้ได้(@NameIsNovel)เลยว่า(@NameIsNovel)กำลังถูกจับตามอง ยังคงควบคุมค่ายกลสุริยันจันทราเฉียนคุนต่อไปจนเป็น(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)พอใจแล้วจึงค่อยหยุดลง
จึงลุกขึ้น ปิดประตูตำหนัก แล้วหยิบเอาค่ายกลผนึกป้องกันหลายชุดออกมา พร้อมด้วยกระบวนค่ายกลธุลีสองลักษณ์ ก่อนจะนำไปติดตั้งรอบโถงใหญ่
แม้หมิงเยว่จะบอกว่า(@NameIsNovel)ภายในโถงสุริยันจันทรามิได้(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)การติดตั้งวิธีการสอดแนมใดๆ ไว้ กระนั้นก็ยังคงรู้สึกสบายใจก็ต่อเมื่อได้(@NameIsNovel)ติดตั้งค่ายกลผนึกป้องกันของตนเองเสียก่อน
ครู่ต่อมา พลันม่านแสงผนึกป้องกันหลายชั้นก็ปรากฏขึ้น โอบล้อมโถงใหญ่เอาไว้ โดยเฉพาะม่านแสงหมอกสีขาวที่(@NameIsNovel)เกิดจากกระบวนค่ายกลธุลีสองลักษณ์ ซึ่งปิดกั้นกลิ่นอายทั้งหมดภายในโถงได้(@NameIsNovel)อย่างสมบูรณ์ มิให้เล็ดลอดออกไปแม้แต่นิดเดียว
ณ ส่วนลึกของสำนักอู๋จวง กระจกสัมฤทธิ์เบื้องหน้านักพรตเจียอิ่นถูกปกคลุมด้วยม่านหมอกสีขาวหนา จนปิดบังทุกสิ่งมิดชิด
“นี่เป็น(@NameIsNovel)ค่ายกลผนึกป้องกันประเภทใดกัน? ถึงกับสามารถหลบเลี่ยงการตรวจสอบของกระจกโจวอี้ได้(@NameIsNovel)!” นักพรตเจียอิ่นอุทานอย่างประหลาดใจ พร้อมกับเร่งเร้าพลังใส่กระจกสัมฤทธิ์มิขาดสาย
พลันแสงผลึกชั้นหนึ่งก็ปรากฏขึ้นบนผิวกระจก ส่องประกายวูบวาบอย่างรวดเร็วว่องไว ทว่า(@NameIsNovel)หมอกสีขาวนั้นเพียงแค่กระเพื่อมเล็กน้อย ไร้ซึ่งทีท่าว่า(@NameIsNovel)จะสลายไป
สีหน้าของนักพรตเจียอิ่นพลันมืดครึ้มลง หลังจากนิ่งเงียบไปชั่วครู่ ก็แค่นเสียงเย็นชาพลางดีดนิ้วใส่กระจกสัมฤทธิ์
แสงผลึกทั้งหมดบนกระจกสัมฤทธิ์หายไป และ(@NameIsNovel)ทุกสิ่งภายในกระจกก็พลันเลือนหายไปด้วย นักพรตเจียอิ่นจึงหมุนกายเดินจากไป
ภายในโถงสุริยันจันทรา เซินลั่วเปิดใช้งานค่ายกลผนึกป้องกันหลายชั้นจนมั่นใจว่า(@NameIsNovel)ปลอดภัยแล้ว จึงนั่งลงเบื้องหน้าเตาหลอมสุริยันจันทราดารา ก่อนจะใช้ป้ายสีแดงเพื่อเปิดใช้งาน
พลันแสงสีม่วงชั้นหนึ่งก็ปรากฏขึ้นบนเตาหลอมสุริยันจันทราดารา ฝาเตาก็ลอยขึ้นโดยพลัน
จากนั้นจึงโบกแขนเสื้อ ตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์พลันพุ่งออกจากมือ บินเข้าไปในเตาหลอม ก่อนจะลอยนิ่งอยู่กลางอากาศ
ลวดลายสุริยันจันทราและ(@NameIsNovel)ดวงดาวทั้งหมดบนเตาหลอมพลันสว่า(@NameIsNovel)งวาบขึ้น ลำแสงสีม่วงจากทั่วทุกสารทิศภายในเตาหลอมพุ่งเข้าโอบล้อมตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์ไว้
อักขระวิญญาณบนตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์ทั้งหมดพลันสว่า(@NameIsNovel)งเรืองรองขึ้น พลังวิญญาณภายในก็บริสุทธิ์ผุดผ่องขึ้นเรื่อยๆ พร้อมกับส่งเสียงกังวานใสอย่างยินดี
“สมกับเป็น(@NameIsNovel)เตาหลอมเทวะเก้าสวรรค์โดยแท้!” เซินลั่วประหลาดใจในตอนแรก ก่อนจะอุทานชื่นชมออกมา
ตามที่(@NameIsNovel)เจิ้นหยวนจื่อเคยกล่าวไว้ในแดนฝัน เตาหลอมสุริยันจันทราดารานี้หลอมขึ้นจากหยกเซียนไพฑูรย์ม่วง แสงสีม่วงนี้จึงน่าจะเป็น(@NameIsNovel)แสงวิญญาณที่(@NameIsNovel)สาดส่องจากหยกเซียนไพฑูรย์ม่วง ซึ่งมี(@NameIsNovel)ผลในการบำรุงศาสตราเวทได้(@NameIsNovel)อย่างน่าอัศจรรย์ยิ่ง
หากสามารถทิ้งตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์ไว้ในเตาหลอมนี้เป็น(@NameIsNovel)เวลานาน พลังของย่อมเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาลแน่นอน แต่น่าเสียดายที่(@NameIsNovel)เพียงแค่ยืมเตานี้มาใช้ชั่วคราวเท่านั้น
เซินลั่วสลัดความคิดฟุ้งซ่านทิ้งไปพลางหยิบไม้ฉีหลินอัคคีหมื่นปีโยนลงในเตาหลอม พลันค่ายกลสุริยันจันทราเฉียนคุนบนพื้นก็เริ่มส่งเสียงหึ่งๆ พร้อมกับทำงานขึ้นโดยพลัน
ใกล้กับเตาหลอมสุริยันจันทราดารา รูปสลักมังกรอัคคีพลันพ่นเปลวเพลิงสีแดงฉานออกมา ค่ายกลผนึกป้องกันบนเตาหลอมก็เริ่มทำงานขึ้น ก่อเกิดม่านแสงดาวพร่างพรายชั้นหนึ่ง
เมื่อเปลวเพลิงสีแดงฉานสัมผัสกับค่ายกลผนึกป้องกันแสงดาวรอบเตาหลอม ก็แทรกซึมผ่านเข้าไปโดยพลัน ก่อนจะปรากฏออกมาจากช่องเก้าช่องที่(@NameIsNovel)ก้นเตา
เพลิงศักดิ์สิทธิ์ใจกลางปฐพีที่(@NameIsNovel)แต่เดิมเปี่ยมด้วยความรุนแรง เมื่อผ่านการกรองจากค่ายกลของเตาหลอมสุริยันจันทราดาราก็กลับกลายเป็น(@NameIsNovel)เชื่องลงอย่างน่าประหลาด
เซินลั่วใช้เคล็ดวิชาควบคุมอัคคีเสวียนเทียน เปลี่ยนเพลิงศักดิ์สิทธิ์ใจกลางปฐพีให้กลายเป็น(@NameIsNovel)สายเปลวเพลิงคล้ายริบบิ้นที่(@NameIsNovel)พันรอบไม้ฉีหลินอัคคีหมื่นปีอย่างหนาแน่น
พื้นผิวของไม้ฉีหลินอัคคีลุกโชนด้วยประกายแสงสีแดงเข้ม และ(@NameIsNovel)พลังหยางบริสุทธิ์ภายในก็ค่อยๆ ถูกเร่งเร้าออกมา อย่างไรก็ตาม ไม้วิญญาณนี้ถูกขัดเกลามานับหมื่นปี พลังวิญญาณของถูกเก็บงำไว้ภายใน ส่งผลให้การรั่วไหลเกิดขึ้นช้าเกินไป
เซินลั่วขมวดคิ้วเล็กน้อย จึงเร่งการควบคุมค่ายกลสุริยันจันทราเฉียนคุนให้รุนแรงขึ้น เรียกเพลิงศักดิ์สิทธิ์ใจกลางปฐพีออกมาเพิ่มขึ้น ความผันผวนของพลังหยางบริสุทธิ์บนไม้ฉีหลินอัคคีก็พลันเร่งความเร็วขึ้นโดยพลัน
ครึ่งชั่วยามต่อมา
ไม้ฉีหลินอัคคีหมื่นปีมี(@NameIsNovel)ขนาดลดลงอย่างเห็นได้(@NameIsNovel)ชัด แก่นแท้กลับกลายเป็น(@NameIsNovel)สภาพกึ่งโปร่งแสง มิเหมือนไม้วิญญาณอีกต่อไปแล้ว ทว่า(@NameIsNovel)กลับคล้ายอัญมณีสีแดงเข้มมากกว่า(@NameIsNovel) แสงสีแดงบนไม้ฉีหลินอัคคีสว่า(@NameIsNovel)งเจิดจ้ายิ่งกว่า(@NameIsNovel)เดิมถึงสิบเท่า คล้ายโคมไฟสีแดงขนาดยักษ์ พลังหยางบริสุทธิ์ทั้งหมดถูกดึงออกมาจนหมดสิ้น
สีหน้าของเซินลั่วพลันปรากฏร่องรอยแห่งความยินดี ร่ายผนึกมือ ก่อนจะชี้ไปยังตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์
ตัวอ่อนกระบี่ก็พลันบินเข้ามาโดยพลัน กลายร่างเป็น(@NameIsNovel)เงาสีแดงพุ่งวาบเข้าไปในแก่นไม้ฉีหลินอัคคี
ร่ายผนึกมืออย่างรวดเร็ว เพื่อเร่งเร้าตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์
วัตถุดิบหลักของตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์คือไม้ฉีหลินอัคคี เมื่อสัมผัสได้(@NameIsNovel)ถึงกลิ่นอายของไม้ฉีหลินอัคคีที่(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ธาตุเดียวกันที่(@NameIsNovel)อยู่โดยรอบ ก็เริ่มกลืนกินอย่างดุร้ายโดยพลัน
เมื่อเห็นเช่นนี้ เซินลั่วก็ถอนหายใจอย่างโล่งอกขึ้นบ้าง อย่างไรก็ตาม สิ่งที่(@NameIsNovel)ต้องการในวันนี้มิใช่เพียงการหลอมรวมไม้ฉีหลินอัคคีหมื่นปีเข้ากับตัวอ่อนกระบี่ แต่ยังรวมถึงอัคคีบัวสวรรค์ก้อนนั้นเข้าด้วยกัน
จึงโบกแขนเสื้อ พลันลำแสงสีขาวสองสายพุ่งออกจากมือเข้าไปในเตาหลอมสุริยันจันทราดารา สิ่งหนึ่งคือลูกปัดกลมสีขาวที่(@NameIsNovel)บรรจุอัคคีบัวสวรรค์เอาไว้ และ(@NameIsNovel)อีกสิ่งหนึ่งคือจานหยกขาวขนาดไม่กี่ฉื่อ
บนจานหยกสลักค่ายกลที่(@NameIsNovel)ซับซ้อนยุ่งยากเอาไว้ ซึ่งเคยใช้ในระหว่า(@NameIsNovel)งการหลอมอัคคีบัวสวรรค์ในคราแรก
เมื่อวานนี้ เซินลั่วได้(@NameIsNovel)นำของสำรองของตนเองมาใช้ พร้อมทั้งรวบรวมวัตถุดิบวิญญาณเพิ่มเติมจากภายในสำนักอู๋จวง เพื่อสร้างจานหยกนี้ขึ้นมา
ยกมือขึ้นแล้วส่งพลังปราณเต๋าเข้าไปในลูกปัดกลมสีขาว พลันปรากฏม่านแสงสีขาวขึ้นโดยพลัน
“แยก!” เซินลั่วตะโกนเสียงต่ำ พลางดีดนิ้วออกไป
ปราณกระบี่อันคมกริบพุ่งเข้าปะทะม่านแสงสีขาวบนลูกปัดกลม ก่อเกิดรอยแยกเล็กๆ โดยทันที
อัคคีบัวสวรรค์พลันพวยพุ่งออกมาเป็น(@NameIsNovel)ฝูงอย่างรวดเร็ว เติมเต็มพื้นที่(@NameIsNovel)ส่วนใหญ่ภายในเตาหลอมสุริยันจันทราดาราในพริบตา
เมื่อเห็นปริมาณมหาศาลของอัคคีบัวสวรรค์ที่(@NameIsNovel)ถูกเก็บกักอยู่ภายในลูกปัดสีขาว ใบหน้าของเซินลั่วก็พลันปรากฏแววปลาบปลื้ม
เซินลั่วเร่งรวมสมาธิ ก่อนจะกระตุ้นจานหยกขาวด้วยผนึกมือ จานหยกลอยขึ้นเหนือกระบี่ตัวอ่อนหยางบริสุทธิ์ทันที ค่ายกลบนจานหยกเริ่มส่งเสียงหึ่งๆ พร้อมเปล่งลำแสงสีแดงออกมาราวกับสายธาร
เมื่อปลายนิ้วของเขา(@NameIsNovel)ขยับ ลำแสงสีแดงเหล่านั้นก็หมุนวนรอบจานหยกก่อเกิดเป็น(@NameIsNovel)วังวนทรงกรวย สะท้อนพลังดูดมหาศาลที่(@NameIsNovel)ปลายก้นกรวยตรงตำแหน่งด้านบนของกระบี่ตัวอ่อนหยางบริสุทธิ์
อัคคีบัวสวรรค์ภายในเตาหลอมสุริยันจันทราดารา ถูกแรงดูดของวังวนดึงเข้าไปช้าๆ ก่อนจะไหลทะลุผ่านลงด้านล่าง รวมเข้ากับตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์ในที่(@NameIsNovel)สุด
หลังถูกคัดกรองด้วยค่ายกลบนจานหยก ความดุร้ายอันเดิมของอัคคีบัวสวรรค์ก็ถูกกลั่นแปรไปมากแล้ว อัคคีบัวสวรรค์ที่(@NameIsNovel)ถูกรวมไว้ภายในกระบี่หยางบริสุทธิ์พลันสั่นวูบรุนแรง เมื่อสัมผัสได้(@NameIsNovel)ถึงธาตุไฟสวรรค์ที่(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)เนื้อเดียวกัน ก็ระเบิดพลังออกมา กลืนกินอัคคีบัวสวรรค์ที่(@NameIsNovel)ถูกดึงเข้ามาอย่างรวดเร็วและ(@NameIsNovel)ตะกละตะกลาม
เซินลั่วโล่งอกขึ้นเล็กน้อย แต่ยังไม่กล้าผ่อนแรงลงแม้แต่นิดเดียว คอยควบคุมเตาหลอมสุริยันจันทราดาราอย่างเต็มกำลัง
ชั่วพริบตาเดียว ก็กาลเวลาเจ็ดวันเจ็ดคืนล่วงผ่านไป
เบื้องหน้าเตาหลอมสุริยันจันทราดารา ใบหน้าของเซินลั่วซีดเผือดอิดโรยอย่างยิ่ง
ตลอดเจ็ดวันเจ็ดคืนที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ต้องคอยหลอมศาสตราเวทอย่างต่อเนื่องไม่หยุดพัก แม้ระดับพลังของเขา(@NameIsNovel)จะสูงส่งเพียงใด ก็ยังมิอาจไม่รู้สึกอ่อนแรงได้(@NameIsNovel) โชคดีที่(@NameIsNovel)การบ่มเพาะตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์กำลังจะเสร็จสิ้นแล้ว
ภายในเตาหลอมสุริยันจันทราดารา ไม่เหลือแม้เงาไม้ฉีหลินอัคคีหมื่นปีอีกต่อไป พลังชีวิตทั้งหมดของมันหลอมรวมเข้ากับตัวอ่อนกระบี่แล้ว เช่นเดียวกับอัคคีบัวสวรรค์ก็ถูกกลืนผสานจนหมดสิ้น
รูปทรงของตัวอ่อนกระบี่หยางบริสุทธิ์ก็พลันแปรเปลี่ยน ดูเรียวบางกว่า(@NameIsNovel)เดิม ลำแสงสีแดงระยับไหวเต้นรอบตัวกระบี่อย่างงดงาม
ปราณกระบี่สีชาดพวยพุ่งเข้าออกสลับกัน ก่อนที่(@NameIsNovel)พลังหยางบริสุทธิ์ซึ่งเข้มข้นกว่า(@NameIsNovel)เดิมถึงสิบเท่าจะระเบิดตัวออกมา ทำให้เตาหลอมสุริยันจันทราดาราสะท้านไหวอย่างแผ่วเบา
-------------------