ตอนที่ 1,127 : เข้าสู่ป่าพฤกษา

เมื่ออูหม่านเอ๋อร์กับบุรุษวัยกลางคนก้าวเข้ามา หญิงชราก็โค้งคำนับให้เขา(@NameIsNovel)พลางเอ่ยขึ้นว่า(@NameIsNovel)

“ท่านผู้นำเผ่า เจ้าหม่านเอ๋อร์ผู้นี้ครานี้เอาแต่ใจเกินไปแล้ว ไม่เพียงแอบหลบหนีออกจากเผ่า ยังบังอาจพานคนนอกกลับมาอีก หากไม่ลงโทษนางอย่างหนัก เกรงว่า(@NameIsNovel)คนในเผ่าจะเอาเยี่ยงอย่าง ผลที่(@NameIsNovel)ตามมาคงยากจะคาดเดาได้(@NameIsNovel)”

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ขณะเอ่ยคำ หญิงชราบอกเป็น(@NameIsNovel)นัยว่า(@NameIsNovel) “คนในเผ่า” ที่(@NameIsNovel)กล่าวถึง ย่อมหมายรวมถึงสองสหายผู้กระตือรือร้นจะทำตามผู้นั้นด้วย

ผู้นำเผ่างั้นรึ? บุรุษวัยกลางคนผู้นี้แท้จริงแล้วคือ อูขุยหู่ ผู้นำเผ่าพฤกษาเทวะ ซึ่งทำให้ทั้งเซินลั่วและ(@NameIsNovel)เจียงเสินเทียนประหลาดใจมิใช่น้อย [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

[Source: NameIsNovel] “ผู้อาวุโสหยุน อย่างไรเสียก็ปล่อยคนทั้งสองก่อนเถอะ เผ่าพฤกษาเทวะของเราแม้จะไม่ได้(@NameIsNovel)ติดต่อกับโลกภายนอกมานาน แต่ก็ยังคงมี(@NameIsNovel)มารยาทต่อแขกอยู่บ้าง

อีกทั้งพวกเขา(@NameIsNovel)ก็ยังไม่ได้(@NameIsNovel)ก้าวเข้าสู่เขตแดนของเผ่าพฤกษาเทวะอย่างแท้จริง ไม่ควรได้(@NameIsNovel)รับการปฏิบัติเช่นนี้” ผู้นำเผ่ากล่าวด้วยน้ำเสียงที่(@NameIsNovel)อ่อนโยนอย่างไม่คาดคิด

เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินคำพูดของผู้นำเผ่า หญิงชราก็ไม่ลังเล โบกมือคราหนึ่ง เถาวัลย์เหล่านั้นก็คลายออก ปล่อยสหายทั้งสองให้เป็น(@NameIsNovel)อิสระ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] เซินลั่วขยับข้อมือเล็กน้อย ก่อนจะประสานมือคารวะขอบคุณพร้อมกับเจียงเสินเทียน

[Source: NameIsNovel] “ท่านยาย แล้วพวกเราเล่า?” หยุนเสี่ยวหนูเห็นดังนั้นก็รีบร้องถาม

ทว่า(@NameIsNovel)สิ่งที่(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)รับกลับเป็น(@NameIsNovel)เถาวัลย์สีเขียวที่(@NameIsNovel)รัดพันและ(@NameIsNovel)อุดปากของนางไว้

“ท่านผู้นำเผ่า เรื่องของคนทั้งสองนั้นพักไว้ก่อนได้(@NameIsNovel) แต่เรื่องที่(@NameIsNovel)หม่านเอ๋อร์แอบหลบหนีออกจากเผ่า ซึ่งสร้างความปั่นป่วนในหมู่พวกเราไม่น้อย จะจัดการอย่างไรดี?” ผู้อาวุโสหยุนเอ่ยถามอ่านตอนต่อไปฟรี

“นับตั้งแต่หม่านเอ๋อร์จากไป เผ่าพฤกษาเทวะของเราก็ไม่สงบสุขเหมือนเก่าก่อน ผู้คนในเผ่า โดยเฉพาะคนรุ่นใหม่ ต่างก็มี(@NameIsNovel)ความคิดอยากจะจากไปเช่นกัน ดังนั้นข้าจึงกำลังใคร่ครวญอยู่ว่า(@NameIsNovel) บางที...” (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“ท่านผู้นำเผ่า ท่านกำลังคิดเรื่องนั้นอยู่หรือ? โปรดอย่าลืมว่า(@NameIsNovel)เหตุใดเผ่าของเราจึงเลือกตั้งรกรากที่(@NameIsNovel)นี่ เหตุใดเราจึงตัดสินใจตัดขาดจากโลกภายนอก เหตุใดเราจึงตัดสัมพันธ์กับโลกภายนอกทั้งหมด” ผู้อาวุโสหยุนขัดจังหวะอูขุยหู่ก่อนเขา(@NameIsNovel)จะพูดจบ [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

“เจ้าว่า(@NameIsNovel)อะไรนะ? ภัยพิบัติจากอสูรสงบลงแล้ว?” เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนั้น ผู้อาวุโสหยุนก็หัวเราะเย็นชาขึ้นมาทันที

บนใบหน้าของผู้นำเผ่าที่(@NameIsNovel)อยู่ข้างกายนางก็ปรากฏแววประหลาดใจขึ้นมาเช่นกัน

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “ท่านยาย... ท่านหมายความว่า(@NameIsNovel)อย่างไร? ฉือโย่วถูกผนึกอีกครั้งแล้ว ฝ่ายหัวรุนแรงในเผ่าปีศาจที่(@NameIsNovel)สนับสนุนการปลดปล่อยก็ถูกปราบปรามแล้ว โลกภายนอกสงบสุขจากพลังปราณปีศาจแล้วจริงๆ” อูหม่านเอ๋อร์กล่าว

“หม่านเอ๋อร์ เกรงว่า(@NameIsNovel)เรื่องราวหาได้(@NameIsNovel)เรียบง่ายอย่างที่(@NameIsNovel)เจ้าพูดไม่” อูขุยหู่ถอนหายใจแล้วกล่าวต่อ (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“ท่านอาจารย์ เกิดอะไรขึ้นกันแน่?” อูหม่านเอ๋อร์ขมวดคิ้วถาม [Source: NameIsNovel]

เมื่อนั้นเซินลั่วและ(@NameIsNovel)คนอื่นๆ ถึงได้(@NameIsNovel)รู้ว่า(@NameIsNovel) ที่(@NameIsNovel)แท้อูหม่านเอ๋อร์เป็น(@NameIsNovel)ศิษย์รักของผู้นำเผ่าพฤกษาเทวะ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“ช่างเถอะ พอกลับไปดูพฤกษาเทวะแล้วเจ้าก็จะเข้าใจเอง” อูขุยหู่ส่ายหน้าแล้วค่อยๆ กล่าว

[Source: NameIsNovel] เมื่อฟังบทสนทนาของพวกเขา(@NameIsNovel) เซินลั่วก็สัมผัสได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)สถานการณ์ดูเหมือนจะซับซ้อนมิใช่น้อย

“ท่านอาจารย์ แล้วสหายทั้งสองของข้าเล่า?” อูหม่านเอ๋อร์ขมวดคิ้วถาม

“คนนอกห้ามเหยียบย่างเข้าสู่เขตแดนของเผ่าพฤกษาเทวะ” ผู้อาวุโสหยุนกล่าวอย่างเย็นชา

อูขุยหู่ขมวดคิ้วมุ่น มองประเมินเซินลั่วและ(@NameIsNovel)สหาย ดูเหมือนจะลังเลใจ

“ท่านผู้นำเผ่าอู ผู้อาวุโสหยุน พวกเรามาที่(@NameIsNovel)นี่ด้วยความบริสุทธิ์ใจจริงๆ เพียงแต่ต้องการขอยืมแก่นแท้ปฐพีบางส่วนเพื่อฟื้นฟูต้นผลโสมของสำนักอู๋จวงเท่านั้น” เจียงเสินเทียนกล่าวอย่างจริงจัง

“ต้นผลโสม?” ผู้อาวุโสหยุนขมวดคิ้วถาม

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) มิใช่นางไม่เคยได้(@NameIsNovel)ยินเรื่องต้นผลโสม ตรงกันข้าม นางรู้ดีว่า(@NameIsNovel)ต้นผลโสมนั้นก็เหมือนกับพฤกษาเทวะของเผ่าพฤกษาเทวะ และ(@NameIsNovel)ต้นฝูซูโบราณในหนองบึงอวิ๋นเหมิง ล้วนเป็น(@NameIsNovel)หนึ่งในไม้วิญญาณสวรรค์และ(@NameIsNovel)ปฐพี

นางเพียงแต่สงสัยว่า(@NameIsNovel)ต้นผลโสมประสบปัญหาใด เหตุใดจึงต้องใช้แก่นแท้ปฐพี

อูหม่านเอ๋อร์จึงเล่าเรื่องราวที่(@NameIsNovel)พบเห็นในสำนักอู๋จวง ทั้งยังตั้งข้อสันนิษฐานว่า(@NameIsNovel)ต้นผลโสมอาจถูกปนเปื้อนด้วยพลังปราณปีศาจให้นางฟังในทันที

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “ผู้อาวุโสหยุน ข้าคิดว่า(@NameIsNovel)เรื่องนี้อาจเกี่ยวข้องกับพฤกษาเทวะ บางทีครั้งนี้เราควรจะยกเว้นให้พวกเขา(@NameIsNovel)เข้าเผ่า บางทีอาจจะเป็น(@NameIsNovel)ประโยชน์กับพวกเราก็ได้(@NameIsNovel)” อูขุยหู่เอ่ยถาม

“ท่านผู้นำเผ่า ก่อนหน้านี้ข้าแอบสังเกตการณ์และ(@NameIsNovel)พบว่า(@NameIsNovel)ในกายของบุรุษผู้นี้มี(@NameIsNovel)พลังปราณปีศาจแฝงเร้นอยู่ หากปล่อยให้เขา(@NameIsNovel)เข้าเผ่า อาจจะนำปัญหามาให้ได้(@NameIsNovel) (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

อย่างไรเสีย นี่ก็เกี่ยวข้องกับการพิทักษ์แท่นบูชาเทพอสูร เราจะประมาทไม่ได้(@NameIsNovel)เด็ดขาด” ผู้อาวุโสหยุนกล่าวพลางมองไปยังเซินลั่ว

เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนั้น อูขุยหู่ก็พินิจมองเซินลั่วอย่างละเอียด ใบหน้าเต็มไปด้วยความครุ่นคิด [Source: NameIsNovel]

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “ขอเรียนถามท่านผู้อาวุโส เมื่อครู่ตอนที่(@NameIsNovel)ท่านตรวจพบพลังปราณปีศาจบนตัวของผู้น้อย ท่านเห็นหรือไม่ว่า(@NameIsNovel)ผู้น้อยกำลังทำสิ่งใดอยู่?” เซินลั่วพลันเอ่ยปากขึ้น

“เจ้าพยายามจะสะกดพลังปราณปีศาจ แต่ดูเหมือนจะทำได้(@NameIsNovel)ยากลำบากนัก” ผู้อาวุโสหยุนกล่าว

“ถูกต้อง ผู้น้อยกำลังพยายามอย่างสุดความสามารถเพื่อสะกดพลังปราณปีศาจ มิใช่เพื่อปิดบังสิ่งใด แต่เพื่อรักษาชีวิตของตนเอง ก่อนหน้านี้ผู้น้อยได้(@NameIsNovel)เข้าร่วมการทดสอบและ(@NameIsNovel)บังเอิญติดเชื้อพลังปราณปีศาจในดินแดนลับแห่งหนึ่ง ข้าไม่มี(@NameIsNovel)ความเกี่ยวข้องใดๆ กับเผ่าปีศาจอย่างแน่นอน” เซินลั่ว แก้ต่าง (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “ข้ารู้แน่ว่า(@NameIsNovel)เจ้ามิใช่คนของเผ่าปีศาจ มิเช่นนั้นเจ้าคงไม่มี(@NameIsNovel)ชีวิตรอดมาจนถึงตอนนี้” ผู้อาวุโสหยุนแค่นเสียงเย็นชา

“ในเมื่อเป็น(@NameIsNovel)เช่นนั้น ก็ให้พี่เซินกลับไปที่(@NameIsNovel)เผ่ากับพวกเราเถอะ” อูหม่านเอ๋อร์เสนอ

“ในกายของเขา(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)พลังปราณปีศาจ การเข้าเผ่าของเราอาจจะนำมันไปยังแท่นบูชาเทพอสูรได้(@NameIsNovel) หากเป็น(@NameIsNovel)เช่นนั้น พวกเรา...” ผู้อาวุโสหยุนพูดได้(@NameIsNovel)เพียงครึ่งประโยคก็หยุดไป แต่ความหมายในคำพูดนั้นชัดเจนยิ่งนัก (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

นางไม่เห็นด้วยที่(@NameIsNovel)จะเสี่ยงให้เซินลั่วเข้าสู่เผ่าพฤกษาเทวะ

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ขณะที่(@NameIsNovel)กำลังปรึกษาหารือกัน อูขุยหู่ก็จับจ้องเซินลั่วไม่วางตา จนกระทั่งทุกคนแสดงความคิดเห็นเสร็จสิ้น เขา(@NameIsNovel)จึงยุติการถกเถียงและ(@NameIsNovel)ตัดสินใจในท้ายที่(@NameIsNovel)สุด

“ผู้บำเพ็ญเพียรระดับมหาโพธิญาณเพียงคนเดียว แม้จะมี(@NameIsNovel)พลังปราณปีศาจติดตัว ก็คงก่อเรื่องวุ่นวายอะไรไม่ได้(@NameIsNovel)มากนัก หากเผ่าพฤกษาเทวะของเราแม้แต่เขา(@NameIsNovel)ยังรับมือไม่ได้(@NameIsNovel) ก็สู้ยอมแพ้การพิทักษ์แท่นบูชาเทพอสูรเสียยังจะดีกว่า(@NameIsNovel) เพราะไม่ช้าก็เร็วเราก็คงไม่อาจปกป้องมันไว้ได้(@NameIsNovel)อยู่ดี”

เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินคำประกาศนี้ ในที่(@NameIsNovel)สุดผู้อาวุโสหยุนก็ยอมตกลง

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) หลังจากปล่อยตัวม่านเทียนซิงและ(@NameIsNovel)หยุนเสี่ยวหนูแล้ว กลุ่มคนก็เริ่มเดินทางกลับไปยังเผ่าพฤกษาเทวะ

[Source: NameIsNovel] ครู่ต่อมา อูขุยหู่พลันสะบัดแขนเสื้อครั้งใหญ่ ดูดกลืนเซินลั่วและ(@NameIsNovel)เจียงเสินเทียนเข้าไป สองสหายรู้สึกราวกับโลกหมุนกลับตาลปัตร ก่อนจะถูกปล่อยออกจากแขนเสื้อในทันที

หลังจากทรงตัวได้(@NameIsNovel) เซินลั่วก็ต้องประหลาดใจเมื่อพบว่า(@NameIsNovel)ตนเองไม่ได้(@NameIsNovel)อยู่ในป่าเขา(@NameIsNovel)ทึบอีกต่อไป แต่กลับปรากฏตัวขึ้นในโลกประหลาดที่(@NameIsNovel)อาบไปด้วยสีเขียวขจี

ใต้ฝ่าเท้าคือเถาวัลย์ที่(@NameIsNovel)หนาเป็น(@NameIsNovel)พิเศษ ลำต้นของมันคดเคี้ยวสอดประสานกัน ทอดยาวออกไปทุกทิศทุกทาง ปกคลุมไปด้วยใบไม้สีเขียวสดใส เปี่ยมด้วยพลังชีวิต

ในทิศทางต่างๆ ที่(@NameIsNovel)เถาวัลย์ทอดออกไป สามารถมองเห็นเรือนต้นไม้ที่(@NameIsNovel)ซ่อนอยู่หลังม่านใบไม้ได้(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ระยะ

เรือนต้นไม้ดูมี(@NameIsNovel)ขนาดเล็ก บางหลังมี(@NameIsNovel)หลังคาลาดเอียงคล้ายกระท่อมสี่ด้าน บางหลังเป็น(@NameIsNovel)ทรงกลมมี(@NameIsNovel)ยอดคล้ายโคมไฟ หลังคาปกคลุมด้วยตะไคร่สีเขียว และ(@NameIsNovel)ผนังก็พันรอบด้วยบุปผาอันสดใส เป็น(@NameIsNovel)ภาพที่(@NameIsNovel)งดงามอย่างแท้จริง

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] เซินลั่วเคยเห็นบ้านที่(@NameIsNovel)สร้างบนต้นไม้มาก่อน แต่การก่อสร้างขนาดใหญ่เช่นนี้เป็น(@NameIsNovel)ครั้งแรกที่(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)เห็น ซึ่งกระตุ้นความอยากรู้อยากเห็นเป็น(@NameIsNovel)อย่างมาก

“ตามข้ามา” อูขุยหู่กล่าวด้วยเสียงทุ้ม (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

พูดจบ เขา(@NameIsNovel)ก็เดินนำขึ้นไปบนเถาวัลย์ที่(@NameIsNovel)แข็งแรงนั้น

เซินลั่วเดินตามไปพลางมองไปรอบๆ พบว่า(@NameIsNovel)ทุกสิ่งน่าทึ่งยิ่งขึ้นเรื่อยๆ เถาวัลย์ที่(@NameIsNovel)สลับซับซ้อนดูเหมือนจะไม่มี(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)สิ้นสุด เมื่อถึงปลายด้านหนึ่ง ก็มี(@NameIsNovel)อีกเส้นหนึ่งเชื่อมต่อกับเถาวัลย์อีกเส้น

ในบางพื้นที่(@NameIsNovel) เถาวัลย์นับร้อยนับพันเส้นพันกันจนกลายเป็น(@NameIsNovel)พื้นที่(@NameIsNovel)ราบเรียบกลางพงไม้หนาทึบ ซึ่งดูคล้ายกับลานกว้าง

ขณะเดินอยู่ท่ามกลางเถาวัลย์ เซินลั่วรู้สึกราวกับว่า(@NameIsNovel)กำลังอยู่ในป่าเถาวัลย์ พื้นที่(@NameIsNovel)แห่งนี้อบอวลไปด้วยพลังปราณฟ้าดินอันเข้มข้น (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

------------------- (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)