หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 1,204
ตอนที่ 1,204 : สถานการณ์คับขัน
ตอนที่ 1204
“ศัตรูซ่อนตัว ส่วนพวกเราอยู่ในที่(@NameIsNovel)แจ้ง สถานการณ์ไม่น่าไว้วางใจนัก ควรจะถอยไปตั้งหลักก่อน” แม่ทัพผีกระซิบกล่าวอย่างแผ่วเบาพลางเตรียมถอยร่น
ทว่า(@NameIsNovel)เบื้องหลัง พลันบังเกิดระลอกคลื่นในอากาศธาตุ เงาร่างสีเทาจางปรากฏขึ้นจากความว่า(@NameIsNovel)งเปล่า ยกมือขึ้นหมายจะจู่โจม
ระลอกคลื่นสีเหลืองสายหนึ่งพุ่งออกจากฝ่ามือ กระทบเข้าใส่ร่างแม่ทัพผีและ(@NameIsNovel)อู๋ม่านเอ๋อร์อย่างรวดเร็ว ก่อนจะเลือนหายไปในชั่วพริบตา
แม่ทัพผีราวกับเตรียมการไว้แล้ว พลันปล่อยแสงสีดำสูงหลายจั้งออกมาห่อหุ้มร่างตนและ(@NameIsNovel)อู๋ม่านเอ๋อร์ไว้ จากนั้นร่างของทั้งสองก็จมหายเข้าไปในม่านแสงสีดำ พุ่งถอยหลังไป
ระลอกคลื่นสีเหลืองซัดเข้าใส่แสงสีดำ ทว่า(@NameIsNovel)กลับเลือนหายไปราวกับไม่เคยมี(@NameIsNovel)อยู่ มิอาจสร้างอานุภาพใดได้(@NameIsNovel)เลย
เงาร่างสีเทานั้นชะงักไปครู่หนึ่ง สีหน้าฉายแววประหลาดใจอย่างยิ่ง
แม้แม่ทัพผีจะใช้พลังเทวะแห่งวิถีภูตผีสลายพลังทำลายส่วนใหญ่ไปได้(@NameIsNovel) แต่ยังคงรู้สึกราวกับกายถูกหินผาขนาดมหึมานับไม่ถ้วนกระแทกใส่ ไม่มี(@NameIsNovel)ส่วนใดในร่างที่(@NameIsNovel)ไม่บอบช้ำ พลังปราณภูตในกายก็สลายไปกว่า(@NameIsNovel)ครึ่ง ร่างของเขา(@NameIsNovel)ยังคงปลิวถอยหลังไปตามแรงปะทะอย่างไม่อาจควบคุม
ส่วนอู๋ม่านเอ๋อร์ซึ่งอยู่เบื้องหลังกลับได้(@NameIsNovel)รับการปกป้องไว้ จึงไม่ได้(@NameIsNovel)รับผลกระทบจากระลอกคลื่นสีเหลือง
จังหวะนั้นเอง องค์หญิงว่า(@NameIsNovel)นเซิงและ(@NameIsNovel)เหล่าพรรคพวกก็พุ่งเข้าจู่โจมอย่างไม่ปรานี ศาสตราเวทนานาชนิดสาดซัดเข้าใส่ร่างของแม่ทัพผีและ(@NameIsNovel)อู๋ม่านเอ๋อร์ที่(@NameIsNovel)ห่อหุ้มด้วยแสงสีดำราวกับห่าฝน
“ท่านหญิง โปรดระวังเล่ห์กลของพวกมัน!” เงาร่างสีเทานั้นยังคงมี(@NameIsNovel)สีหน้ามึนงงอยู่บ้าง เมื่อเห็นเหล่าพรรคพวกขององค์หญิงว่า(@NameIsNovel)นเซิงบุ่มบ่ามเข้าโจมตี ประกอบกับพิรุธของแม่ทัพผีและ(@NameIsNovel)อู๋ม่านเอ๋อร์ จึงรีบร้องเตือน
แต่ก็สายเกินไปเสียแล้ว พื้นดินพลันปริแตกออก ต้นไม้และ(@NameIsNovel)เถาวัลย์สีเขียวนับไม่ถ้วนพวยพุ่งขึ้นมา ในชั่วพริบตาก็กลายเป็น(@NameIsNovel)ป่าทึบเข้าพันธนาการกลุ่มขององค์หญิงว่า(@NameIsNovel)นเซิงพร้อมทั้งศาสตราเวทของพวกนางไว้
องค์หญิงว่า(@NameIsNovel)นเซิงและ(@NameIsNovel)พรรคพวกต่างตื่นตระหนกอย่างยิ่ง
ก่อนที่(@NameIsNovel)พวกนางจะทันได้(@NameIsNovel)ดิ้นรน แม่ทัพผีก็หันกลับมาอย่างรวดเร็วดุจสายฟ้า แสงสีดำพลันสว่า(@NameIsNovel)งวาบขึ้นหลายเท่าตัว พร้อมกับเสียงร่ำไห้โหยหวนของภูตผีที่(@NameIsNovel)ดังสะท้อนออกมาจากภายใน ก้องกังวานเข้าไปในโสตประสาทของเหล่าอสูรผู้ติดตามองค์หญิงว่า(@NameIsNovel)นเซิง
เหล่าอสูรชั้นผู้น้อยที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ระดับบำเพ็ญตื้นเขินพลันแสดงอาการประหลาด บ้างหัวร่อ บ้างร่ำไห้ เริ่มร่ายรำสะบัดแขนขาไปมาอย่างบ้าคลั่ง
เงาร่างสีเทาผู้ที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)สีหน้ามึนงงอยู่ก่อนแล้วก็ตกอยู่ในอาณาเขตของเสียงอสูรกลืนวิญญาณเช่นกัน สีหน้าแปรเปลี่ยนไปอย่างมาก ร่างกายสั่นไหวเล็กน้อยแล้วหายวับไป
“ระบำหนาม!” แววตาของอู๋ม่านเอ๋อร์ฉายแววอำมหิต พลางประสานอินด้วยมือทั้งสอง
ต้นไม้และ(@NameIsNovel)เถาวัลย์ที่(@NameIsNovel)พันธนาการกลุ่มอสูรพลันแหลมคมขึ้นราวกับใบมี(@NameIsNovel)ด ก่อนจะรัดแน่นเข้าอย่างรุนแรง
แสงโลหิตสาดกระจาย อสูรที่(@NameIsNovel)อ่อนแอกว่า(@NameIsNovel)หลายสิบตนถูกฉีกร่างเป็น(@NameIsNovel)ชิ้นๆ สิ้นใจอย่างน่าอนาถ ส่วนที่(@NameIsNovel)เหลืออีกจำนวนมากก็ได้(@NameIsNovel)รับบาดเจ็บ
มี(@NameIsNovel)เพียงองค์หญิงว่า(@NameIsNovel)นเซิง เหลียนซาน กุ้ยชาง และ(@NameIsNovel)อสูรอีกสองสามตนที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ระดับบำเพ็ญลึกซึ้ง จึงสามารถป้องกันตนเองได้(@NameIsNovel)ทันท่วงทีและ(@NameIsNovel)ไม่ได้(@NameIsNovel)รับบาดเจ็บ
องค์หญิงว่า(@NameIsNovel)นเซิงและ(@NameIsNovel)เหล่าพรรคพวกต่างทั้งตกใจและ(@NameIsNovel)โกรธเกรี้ยว คำรามลั่นอย่างเดือดดาล ศาสตราเวทอันทรงพลังขนาดมหารามระดมโจมตีใส่ป่าโดยรอบ ท่ามกลางเสียงเปรี๊ยะปร๊ะ ป่าทึบและ(@NameIsNovel)เถาวัลย์ก็ถูกทำลายไปเป็น(@NameIsNovel)ส่วนใหญ่
อู๋ม่านเอ๋อร์เห็นดังนั้นจึงถอนหายใจออกมา เมื่อปราศจากพลังวิญญาณของพฤกษาเทวะแปะก๊วย พลังของวิชาใบไม้ร่วงสะท้านปฐพีเพียงลำพังย่อมไม่เพียงพออย่างเห็นได้(@NameIsNovel)ชัด
นางพุ่งถอยหลัง แปลงเป็น(@NameIsNovel)ลำแสงสีเขียวหนีไปยังที่(@NameIsNovel)ไกล พร้อมทั้งใช้สัมผัสจิตเทวะกวาดสำรวจไปรอบๆ อย่างต่อเนื่อง เพื่อระวังการลอบโจมตีจากเงาร่างสีเทาพิศวงนั้นอีกครั้ง
แม่ทัพผีก็แปลงกายเป็น(@NameIsNovel)เงาดำสายหนึ่ง หนีไปพร้อมกับอู๋ม่านเอ๋อร์ พลางปล่อยคลื่นพลังปราณภูตออกมาเป็น(@NameIsNovel)ระลอกแผ่กระจายไปรอบๆ ดูเหมือนจะเป็น(@NameIsNovel)เคล็ดวิชาตรวจจับของสายภูตผี
“พวกเจ้าโจรคิดหนีไปไหน!”
กลุ่มอสูรแม้จะมี(@NameIsNovel)กำลังเหนือกว่า(@NameIsNovel)อย่างเห็นได้(@NameIsNovel)ชัด แต่กลับถูกลอบโจมตีจนสูญเสียอย่างหนัก ความโกรธแค้นพลุ่งพล่านในใจ ทันทีที่(@NameIsNovel)หลุดจากการพันธนาการก็ไล่ตามอู๋ม่านเอ๋อร์และ(@NameIsNovel)แม่ทัพผีไปทันที
มี(@NameIsNovel)เพียงองค์หญิงว่า(@NameIsNovel)นเซิงและ(@NameIsNovel)อสูรอีกสองสามตนที่(@NameIsNovel)ยังคงความสงบไว้ได้(@NameIsNovel) คิดจะร้องห้าม แต่พรรคพวกได้(@NameIsNovel)ไล่ตามเป้าหมายไปแล้ว
องค์หญิงว่า(@NameIsNovel)นเซิงและ(@NameIsNovel)เหล่าพรรคพวกจึงไม่มี(@NameIsNovel)ทางเลือกอื่นนอกจากตามไป พร้อมกับปล่อยศาสตราเวทต่างๆ โจมตีใส่อู๋ม่านเอ๋อร์และ(@NameIsNovel)แม่ทัพผี หวังจะกำจัดทั้งสองให้สิ้นซากในคราวเดียว
อู๋ม่านเอ๋อร์และ(@NameIsNovel)แม่ทัพผีเห็นว่า(@NameIsNovel)ล่อกลุ่มอสูรมาได้(@NameIsNovel)ก็ลอบยินดีในใจ ทั้งสองเร่งความเร็วหนีไปข้างหน้าสุดกำลัง พร้อมกับป้องกันการโจมตีของศาสตราเวทจากเบื้องหลังอย่างสุดชีวิต
แม้ว่า(@NameIsNovel)อู๋ม่านเอ๋อร์และ(@NameIsNovel)แม่ทัพผีจะพยายามหลบหลีกอย่างเต็มที่(@NameIsNovel) แต่ด้วยจำนวนอสูรที่(@NameIsNovel)ไล่ล่ามี(@NameIsNovel)มากมายเกินกว่า(@NameIsNovel)จะต้านทาน ทั้งยังมี(@NameIsNovel)องค์หญิงว่า(@NameIsNovel)นเซิง เหลียนซาน กุ้ยชาง และ(@NameIsNovel)ผู้มี(@NameIsNovel)พลังระดับมหาโพธิญาณอีกหลายตน เพียงชั่วครู่ ทั้งสองก็ถูกโจมตีเข้าหลายครั้งจนได้(@NameIsNovel)รับบาดเจ็บสาหัส
องค์หญิงว่า(@NameIsNovel)นเซิงขมวดคิ้วเล็กน้อย พลิกฝ่ามือหยิบธงสีครามผืนหนึ่งออกมา ร่ายอาคมลงบนธงนั้นเพียงครั้งเดียว ธงผืนนั้นก็สาดแสงสีครามเจิดจ้า ปรากฏเป็น(@NameIsNovel)ม่านหมอกสีครามจำนวนนับไม่ถ้วนพวยพุ่งออกมา ม้วนตัวเข้าหาผู้หลบหนีทั้งสองด้วยความเร็วอันน่าทึ่ง
ธงสีครามผืนนี้เห็นได้(@NameIsNovel)ชัดว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ศาสตราเวทธาตุน้ำ ในอากาศธาตุโดยรอบพลันเต็มไปด้วยไอระเหยของน้ำ
“แยกกันหนี!” เมื่อเห็นม่านหมอกสีครามเคลื่อนเข้าใกล้ด้วยความเร็วสูง อู๋ม่านเอ๋อร์จึงรีบแยกทางกับแม่ทัพผี พุ่งหนีไปคนละทิศละทาง
แต่ในชั่วขณะนั้นเอง เงาร่างสีเทาวาบผ่านเบื้องหน้าของคนทั้งคู่ ร่างเงาพิศวงนั้นปรากฏขึ้นอีกครั้งราวกับภูตผี ยกมือขึ้นส่งระลอกคลื่นสีเหลืองซัดเข้าใส่ร่างของคนทั้งคู่
ครานี้ทั้งสองไม่ทันได้(@NameIsNovel)เตรียมตัวแม้แต่น้อย จึงถูกระลอกคลื่นสีเหลืองซัดเข้าเต็มๆ ร่างสั่นสะท้านปลิวถอยหลังไปราวกับใบไม้ร่วงสองใบ
องค์หญิงว่า(@NameIsNovel)นเซิงมี(@NameIsNovel)สีหน้าเปี่ยมด้วยความยินดี นางเปลี่ยนอาคมในมือ ม่านหมอกสีครามพลันเร่งความเร็วขึ้นเป็น(@NameIsNovel)หลายเท่าตัว เข้ากลืนกินร่างของอู๋ม่านเอ๋อร์และ(@NameIsNovel)แม่ทัพผีไว้ในทันที
อู๋ม่านเอ๋อร์และ(@NameIsNovel)แม่ทัพผีพลันรู้สึกว่า(@NameIsNovel)กายหนักอึ้ง ราวกับดิ่งลงสู่ก้นบึ้งของมหาสมุทร แม้แต่แม่ทัพผีซึ่งเป็น(@NameIsNovel)กายภูตก็ยังรู้สึกว่า(@NameIsNovel)การขยับแขนเป็น(@NameIsNovel)เรื่องยากลำบากอย่างยิ่ง
เหล่าอสูรที่(@NameIsNovel)ตามติดอยู่เบื้องหลังต่างโห่ร้องด้วยความยินดีปรีดา ระดมศาสตราเวทเข้าใส่ราวกับพายุฝน
เงาร่างสีเทาซึ่งอยู่เบื้องหน้าก็ฉวยโอกาสนี้เข้าจู่โจมอย่างอำมหิต แสงสีขาวสายหนึ่งพุ่งออกจากแขนเสื้อราวกับอสรพิษ พุ่งเข้าใส่ลำคอของอู๋ม่านเอ๋อร์อย่างรวดเร็ว
แต่ในชั่วขณะชี้เป็น(@NameIsNovel)ชี้ตายนั้นเอง พลันเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้น!
ณ เบื้องข้างม่านหมอกสีคราม พลันเกิดระลอกคลื่นในอากาศธาตุ ฝ่ามือหนึ่งยื่นออกมาจากความว่า(@NameIsNovel)งเปล่า กดลงบนม่านหมอกสีครามนั้น
ประกายแสงสีครามวาบวับบนฝ่ามือนั้น พลันบังเกิดไอเย็นยะเยือกแผ่ซ่านออกมาในทันที ห่อหุ้มพื้นที่(@NameIsNovel)โดยรอบนับร้อยจั้งไว้ในชั่วอึดใจ
ม่านหมอกสีครามซึ่งเกิดจากพลังวิญญาณวารีอันบริสุทธิ์กลายเป็น(@NameIsNovel)ก้อนผลึกน้ำแข็งสีครามขนาดมหึมาเพียงชั่วพริบตา องค์หญิงว่า(@NameIsNovel)นเซิงพร้อมกับอสูรอีกกว่า(@NameIsNovel)สิบตนที่(@NameIsNovel)อยู่ข้างกายนางล้วนถูกแช่แข็งอยู่ภายในผลึกน้ำแข็งนั้น
ไอเย็นนี้ช่างน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่งยวด ในอากาศถึงกับเกิดเกล็ดน้ำแข็งขึ้น ราวกับว่า(@NameIsNovel)อากาศธาตุทั้งหมดถูกแช่แข็งไปแล้ว
เหล่าอสูรจำนวนมากที่(@NameIsNovel)อยู่นอกม่านหมอกสีครามก็ได้(@NameIsNovel)รับผลกระทบจากความเย็นยะเยือกนี้จนกลายเป็น(@NameIsNovel)ประติมากรรมน้ำแข็ง มี(@NameIsNovel)เพียงไม่กี่ตนที่(@NameIsNovel)ยืนอยู่ไกลออกไป
หรือเรียกศาสตราเวทออกมาป้องกันได้(@NameIsNovel)ทันท่วงที จึงรอดพ้นจากหายนะไปได้(@NameIsNovel)อย่างหวุดหวิด
เงาร่างสีเทาผู้ยืนอยู่ใกล้แม่ทัพผีและ(@NameIsNovel)อู๋ม่านเอ๋อร์ที่(@NameIsNovel)สุด ย่อมไม่อาจหลีกหนี พลันเกิดเสียง ‘แคร็ก’ ร่างกายแข็งค้างกลายเป็น(@NameIsNovel)ประติมากรรมน้ำแข็งไปอีกตน เผยให้เห็นร่างที่(@NameIsNovel)แท้จริงซึ่งเป็น(@NameIsNovel)อสูรจิ้งจอกสีเทา
แม้ว่า(@NameIsNovel)อู๋ม่านเอ๋อร์และ(@NameIsNovel)แม่ทัพผีจะอยู่ใจกลางผลึกน้ำแข็งสีคราม แต่กลับไม่ถูกแช่แข็งแต่อย่างใด ยังคงมี(@NameIsNovel)ช่องว่า(@NameIsNovel)งราวครึ่งฉื่อระหว่า(@NameIsNovel)งร่างของทั้งสองกับผลึกน้ำแข็งโดยรอบ แสดงให้เห็นถึงการควบคุมพลังอันน่าทึ่งของผู้ที่(@NameIsNovel)ลงมือ
กลุ่มอสูรถูกกวาดล้างไปเกือบหมดสิ้นในพริบตาเดียว ผู้ที่(@NameIsNovel)รอดชีวิตต่างแสดงสีหน้าหวาดกลัวอย่างสุดขีด หนีตายกันจ้าละหวั่นราวกับหนีโรคระบาด มุ่งหน้าไปยังที่(@NameIsNovel)ไกล
ฝ่ามือสีครามนั้นหดกลับไป ขณะเดียวกันก็เกิดระลอกคลื่นในอากาศธาตุเบื้องหลัง พลันปรากฏร่างบุรุษผู้หนึ่งขึ้นนั่นคือเซินลั่ว
“พี่เซิน!”
“นายท่าน!”
อู๋ม่านเอ๋อร์และ(@NameIsNovel)แม่ทัพผีต่างร้องเรียกออกมาด้วยความยินดียิ่ง ส่วนองค์หญิงว่า(@NameIsNovel)นเซิง เหลียนซาน กุ้ยชาง และ(@NameIsNovel)เหล่าอสูรตนอื่นๆ กลับมี(@NameIsNovel)สีหน้าแปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)หวาดหวั่นถึงขีดสุด พยายามโคจรพลังอสูรอย่างบ้าคลั่งเพื่อทลายน้ำแข็งที่(@NameIsNovel)เกาะกุมร่างอยู่
ทว่า(@NameIsNovel)ไอเย็นนั้นทรงพลังอย่างเหลือเชื่อ พลังอสูรในร่างของพวกมันถูกแช่แข็งจนแข็งทื่อ ทำให้การโคจรพลังเป็น(@NameIsNovel)ไปอย่างยากลำบากอย่างยิ่ง ไม่ต้องพูดถึงการทลายน้ำแข็งเลย
-------------------