หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 1,284
ตอนที่ 1,284 : ถูกหลอกลวง
ตอนที่ 1284
ชายชุดดำและ(@NameIsNovel)ภูตหุ่นเชิดอสุราซึ่งกำลังประหัตประหารกันอย่างดุเดือด พลันเหลือบเห็นความเคลื่อนไหวจากทางเซินลั่ว ต่างฝ่ายต่างอาศัยจังหวะนี้ซัดฝ่ามือเข้าปะทะกันอย่างรุนแรงจนร่างเซถอย ก่อนจะพุ่งทะยานตรงไปยังตำแหน่งที่(@NameIsNovel)เซินลั่วอยู่พร้อมกันในทันที
เปลือกตาของอาจารย์หยานพลันกระตุกถี่ อดจะสบถในใจมิได้(@NameIsNovel) “ไฉนบอกว่า(@NameIsNovel)จะมาดูลาดเลาเพียงชั่วครู่แล้วรีบกลับเล่า? นี่มันเรื่องอันใดกันแน่!”
นี่มิใช่การสืบสวนอย่างลับ ๆ เลยแม้แต่น้อย หากแต่เป็น(@NameIsNovel)การยั่วยุอย่างโจ่งแจ้งชัดเจน!
ทว่า(@NameIsNovel)คร่ำครวญไปก็ไร้ประโยชน์ ในสถานการณ์เช่นนี้ก็ไม่อาจยืนนิ่งได้(@NameIsNovel)อีกต่อไป จึงเผยกายออกไปในทันที แล้วรุดหน้าเข้าช่วยเหลือ
เหล่าสัตว์อสูรหยินซึ่งอยู่รายล้อม เมื่อเห็นดังนั้นจึงกรูกันเข้ามาสกัดกั้นขวางทางไว้
เซินลั่วซึ่งยังคงอยู่ใต้ผืนดิน มิได้(@NameIsNovel)สนใจความโกลาหลเบื้องบนแต่อย่างใด กวาดสายตาอ่านอักขระที่(@NameIsNovel)จารึกอยู่บนศิลาอย่างรวดเร็ว พบว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)เคล็ดวิชาแห่งป้อมปราการราชาปีศาจนามว่า(@NameIsNovel) “เคล็ดวิชาเพลิงระเบิด” ซึ่งสามารถอัญเชิญเพลิงอสูรออกมาโจมตี และ(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)อานุภาพมิใช่น้อยเลย
ทว่า(@NameIsNovel)เช่นเดียวกับเคล็ดวิชาก้าวย่างผ่าศิลา เคล็ดวิชานี้มิได้(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ความหมายอันใดต่อเซินลั่วมากนัก เขา(@NameIsNovel)จึงเพียงแค่จดจำไว้คร่าว ๆ มิได้(@NameIsNovel)ให้ความสนใจอันใดเป็น(@NameIsNovel)พิเศษ
หากเทียบกันแล้ว เซินลั่วสนใจมากกว่า(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)ศิลาจารึกชิ้นนี้จะแปรสภาพเป็น(@NameIsNovel)สมบัติวิเศษเช่นไม้สั้นสีดำดังคราก่อนหรือไม่
ในยามที่(@NameIsNovel)กำลังครุ่นคำนึง พลันปรากฏเสียงดังสนั่นสะท้านจากเบื้องบน
ซากปรักหักพังของวังทั้งปวง รวมทั้งผืนดินเบื้องล่าง ถูกหัตถ์สุญญตาขนาดมหึมายกขึ้นจากพื้นดิน ก่อนจะถูกเหวี่ยงขึ้นสู่ห้วงดาราอันไกลโพ้น
รอยแยกขนาดมหึมาฉีกขาดลงบนผืนปฐพี รอบกายของเซินลั่วพลันถูกเผยออก ราวกับหม้อใบยักษ์ที่(@NameIsNovel)ถูกเปิดฝา
เซินลั่วเพียงแค่เหลือบมองขึ้นไปชั่วอึดใจ ก่อนจะรีบหันกลับมาจับจ้องเบื้องหน้าอย่างรวดเร็ว
เบื้องหน้าของเขา(@NameIsNovel) ศิลาจารึกสีดำได้(@NameIsNovel)ส่งเสียงฉ่า ก่อนจะสลายกลายเป็น(@NameIsNovel)เถ้าถ่านสีนิลไปแล้ว
แทบจะในเวลาเดียวกัน ไม้บรรทัดสั้นสีดำสลับเหลืองอันวิจิตรก็ร่วงหล่นลงมา
ไม้บรรทัดนั้นมี(@NameIsNovel)ความยาวใกล้เคียงกับไม้สั้นสีดำ บนพื้นผิวมี(@NameIsNovel)เส้นสายสีทองสั้น ๆ สลักแทนมาตราส่วน และ(@NameIsNovel)แผ่คลื่นพลังวิญญาณอันรุนแรงออกมา
ไม่ว่า(@NameIsNovel)ผู้ใดต่างก็มองออกว่า(@NameIsNovel)นี่คือสมบัติล้ำค่าอย่างแท้จริง
เซินลั่วรีบก้มกายลงในทันที พลางเอื้อมมือออกไป หมายจะหยิบไม้บรรทัดสั้นขึ้นมาแล้วหลบหนีไป
ทว่า(@NameIsNovel)ในชั่วขณะที่(@NameIsNovel)ปลายนิ้วกำลังจะสัมผัสไม้บรรทัด แรงกดดันทางจิตวิญญาณอันทรงอำนาจพลันถาโถมเข้าใส่จากเบื้องหน้าอย่างกะทันหัน
เมื่อเงยพักตร์ขึ้นมอง เซินลั่วก็เห็นระฆังสีนิลขนาดเท่าฝ่ามือลอยระลิ่วอยู่กลางอากาศเหนือทุกผู้คน ส่งเสียงกังวานสนั่นไม่ขาดสาย
เสียงนั้นมิได้(@NameIsNovel)ดังกึกก้องมากนัก ทว่า(@NameIsNovel)เมื่อก้องกังวาน พลังลึกลับบางอย่างก็ทะลุทะวงผ่านกายเข้าสู่ห้วงทะเลจิตวิญญาณได้(@NameIsNovel)โดยตรง
ในชั่วพริบตา เซินลั่วพลันรู้สึกว่า(@NameIsNovel)ห้วงจิตสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง คลื่นมหึมาก่อตัวปั่นป่วนในห้วงทะเลจิตวิญญาณ จิตวิญญาณเทวะ (ร่างจำแลงขนาดเล็ก) มิอาจยืนหยัดอยู่ได้(@NameIsNovel) มันโคลงเคลงไปมาอย่างบ้าคลั่งตามกระแสคลื่นที่(@NameIsNovel)ปั่นป่วน
ภาพเบื้องหน้าพร่ามัวไปด้วยวงแสงอันสว่า(@NameIsNovel)งจ้า ราวกับถูกแสงจ้าสาดส่องจนพร่าเลือน
เมื่อตระหนักว่า(@NameIsNovel)สถานการณ์ไม่สู้ดีนัก เซินลั่วจึงเร่งใช้เคล็ดวิชาสะกดเทวะในทันที พยายามระงับห้วงทะเลจิตวิญญาณให้สงบลง
น่าเสียดายที่(@NameIsNovel)คลื่นปั่นป่วนในห้วงทะเลจิตวิญญาณหยุดนิ่งได้(@NameIsNovel)เพียงชั่วครู่ ก่อนจะถาโถมขึ้นมาอย่างรุนแรงอีกครา ทำให้เซินลั่วสั่นสะท้านไปทั่วสรรพางค์กาย มิอาจควบคุมร่างของตนให้เอื้อมคว้าไม้บรรทัดสั้นดำเหลืองที่(@NameIsNovel)อยู่เบื้องหน้าได้(@NameIsNovel)
อันที่(@NameIsNovel)จริงแล้ว มิใช่เพียงเขา(@NameIsNovel)ผู้เดียวเท่านั้น สรรพสิ่งรอบกาย ณ ขณะนั้น ล้วนตกอยู่ภายใต้อำนาจของเสียงระฆังที่(@NameIsNovel)สั่นสะเทือนจิตวิญญาณ
เซินลั่วมิอาจขยับเขยื้อน ภูตหุ่นเชิดอสุราก็มิอาจเคลื่อนไหว แม้แต่อาจารย์หยานซึ่งกำลังจะปลดปล่อยเกราะก็แข็งทื่อไปเช่นกัน ส่วนเศียรของพวกสัตว์อสูรหยินพลันปริแตก ร่างของพวกมันก็ค่อย ๆ สลายเลือนไป
ในเวลาเดียวกันนั้น เงาร่างสีนิลสายหนึ่งซึ่งมิได้(@NameIsNovel)รับผลกระทบอันใดเลย ค่อย ๆ ย่างกรายมาหยุดอยู่เบื้องหน้าเซินลั่ว ย่อกายลงพลางสบตากับเขา(@NameIsNovel) แล้วหยิบไม้บรรทัดสั้นดำเหลืองที่(@NameIsNovel)อยู่เบื้องหน้าไปครอบครอง
ในชั่วอึดใจนั้น เซินลั่วจึงตระหนักได้(@NameIsNovel)ทันทีว่า(@NameIsNovel)ตนถูกชายชุดดำหลอกลวงเข้าให้แล้ว
ฝ่ายนั้นค้นพบตนและ(@NameIsNovel)อาจารย์หยานที่(@NameIsNovel)แอบสะกดรอยตามมาเนิ่นนานแล้ว แต่ด้วยติดพันอยู่กับการประหัตประหารกับภูตหุ่นเชิดอสุรา จึงมิมี(@NameIsNovel)เวลาปลดผนึกบนศิลาจารึกเพื่อนำไม้บรรทัดสั้นออกมา จึงฉวยอาศัยมือเซินลั่วช่วยหยิบสมบัติชิ้นนี้
แม้ใจจะบังเกิดความขุ่นเคือง แต่เซินลั่วก็พลันคิดขึ้นได้(@NameIsNovel)ในทันทีว่า(@NameIsNovel)ความสามารถในการสั่นสะเทือนจิตวิญญาณของระฆังสีนิล น่าจะมี(@NameIsNovel)ระยะเวลาจำกัด มิอาจนานพอให้บุรุษชุดดำคลายผนึกบนศิลาจารึกได้(@NameIsNovel)
ดังนั้น เมื่อตนกลับมาเคลื่อนไหวได้(@NameIsNovel)อีกครา ขอเพียงเข้าปะทะกับบุรุษชุดดำในทันที ก็ยังพอมี(@NameIsNovel)โอกาสชิงไม้บรรทัดสั้นกลับคืนมาได้(@NameIsNovel)
เมื่อคิดได้(@NameIsNovel)ดังนั้น เซินลั่วก็เริ่มพยายามโคจรปราณเต๋าเพื่อรวบรวมพลังขึ้นในกาย
ทว่า(@NameIsNovel)การสั่นสะเทือนของจิตวิญญาณเทวะนั้นรุนแรงเกินไป เพียงแค่รักษาสมาธิและ(@NameIsNovel)ห้วงความคิดให้มั่นคงก็ยากยิ่งแล้ว นับประสาอะไรกับการโคจรปราณเต๋าเพื่อใช้พลัง
“ฮ่าฮ่า ขอบคุณที่(@NameIsNovel)ช่วยเหลือ!” บุรุษชุดดำหัวเราะอย่างร่าเริง พลางยกมือขึ้นเรียก
ระฆังทองคำและ(@NameIsNovel)ระฆังสีนิลที่(@NameIsNovel)ลอยอยู่กลางอากาศก็บินกลับไปอยู่ในมือของเขา(@NameIsNovel)ทันที
และ(@NameIsNovel)ในชั่วพริบตานั้นเอง ทุกผู้คนก็กลับมาเคลื่อนไหวได้(@NameIsNovel)อีกครา
เงาร่างใต้ฝ่าเท้าของเซินลั่วพลันเลือนหาย ร่างของเขา(@NameIsNovel)พุ่งทะยานออกไปด้วยเคล็ดวิชาเยื้องย่างจันทรา ปรากฏกายเบื้องหน้าบุรุษชุดดำในชั่วพริบตา แล้วยื่นมือออกไปหมายจะคว้าจับ
นัยน์ตาของบุรุษชุดดำพลันฉายแววประหลาดใจ
เขา(@NameIsNovel)รู้สึกตกตะลึงอย่างแท้จริง มิคาดคิดว่า(@NameIsNovel)เซินลั่วจะสามารถเปิดฉากโจมตีได้(@NameIsNovel)รวดเร็วถึงเพียงนี้ในทันทีที่(@NameIsNovel)หลุดพ้นจากการควบคุม
ทว่า(@NameIsNovel)ผลกระทบจากการสั่นสะเทือนจิตวิญญาณยังคงหลงเหลืออยู่ บุรุษชุดดำเพียงแค่ขยับกายเล็กน้อยก็หลบหลีกมือของเซินลั่วไปได้(@NameIsNovel)อย่างง่ายดาย
จากนั้น ด้วยรอยยิ้มพรายในดวงตา บุรุษผู้นั้นจึงถือไม้บรรทัดสั้นดำเหลืองขึ้นมาโบกไปยังเซินลั่ว
แสงสีเหลืองพลันวาบขึ้นบนไม้บรรทัดสั้น พลันห้วงมิติโดยรอบก็บิดเบี้ยวอย่างรุนแรง ก่อนที่(@NameIsNovel)เซินลั่วจะได้(@NameIsNovel)เปิดฉากโจมตีอีกครา ห้วงมิติที่(@NameIsNovel)บิดเบี้ยวนั้นก็ได้(@NameIsNovel)ก่อตัวเป็น(@NameIsNovel)วังวนกึ่งโปร่งแสงขึ้น กลืนกินร่างของบุรุษชุดดำเข้าไปจนหายลับไปจากสายตา
เซินลั่วเร่งไล่ตามไป ทว่า(@NameIsNovel)กลับคว้าได้(@NameIsNovel)เพียงอากาศธาตุ มิพบสิ่งใดหลงเหลืออยู่
“เฮ้อ... หนีไปจนได้(@NameIsNovel)...” ด้วยอาศัยเคล็ดวิชาสะกดเทวะเข้าช่วย ในที่(@NameIsNovel)สุดเซินลั่วก็สามารถระงับห้วงทะเลจิตวิญญาณของตนให้สงบลงได้(@NameIsNovel) มองดูความผันผวนของห้วงมิติที่(@NameIsNovel)กำลังสลายเลือนไปในสุญญตา พลางอดรู้สึกขุ่นมัวในใจมิได้(@NameIsNovel)
“โฮก!” ทันใดนั้น เสียงคำรามของอสูรก็ฉุดดึงความคิดของเซินลั่วให้กลับคืนสู่ความเป็น(@NameIsNovel)จริง
เซินลั่วรีบหันไปมอง ก็เห็นภูตหุ่นเชิดอสุราพลันตระหนักได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)บุรุษชุดดำที่(@NameIsNovel)มันกำลังประหัตประหารอยู่ได้(@NameIsNovel)หายตัวไปแล้ว มันจึงคำรามก้องใส่บริเวณโดยรอบอย่างบ้าคลั่ง แสดงถึงความโกรธเกรี้ยวถึงขีดสุด
เมื่อตระหนักว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)บางสิ่งผิดแปลกไป เซินลั่วก็เห็นว่า(@NameIsNovel)ภูตหุ่นเชิดอสุราซึ่งสูญเสียเป้าหมายอย่างบุรุษชุดดำไปแล้ว ได้(@NameIsNovel)หันคมแห่งความโกรธแค้นมาทางตนแทน และ(@NameIsNovel)กำลังก้าวย่างพุ่งเข้ามาหา
เซินลั่วมาที่(@NameIsNovel)นี่เพื่อสมบัติ เมื่อไม่ได้(@NameIsNovel)สมบัติแล้วยังต้องมาพานพบกับปัญหาใหญ่หลวงถึงเพียงนี้ ย่อมมิมี(@NameIsNovel)ความปรารถนาที่(@NameIsNovel)จะเข้าไปพัวพันด้วยอีกต่อไป
“ศิษย์พี่หยาน ได้(@NameIsNovel)เวลาถอยหนีแล้ว...” เซินลั่วร้องเรียกอย่างรวดเร็ว พร้อมกับร่างที่(@NameIsNovel)วูบไหว เคลื่อนไปยังทิศทางที่(@NameIsNovel)ศิษย์พี่หยานยืนอยู่
ศิษย์พี่หยานได้(@NameIsNovel)รับการบ่มเพาะในเมืองเทียนจี การรวบรวมจิตวิญญาณเทวะจึงก้าวหน้าไปมากโข ศิษย์พี่หยานควบคุมร่างกายของตนได้(@NameIsNovel)แล้ว และ(@NameIsNovel)เมื่อเห็นว่า(@NameIsNovel)สัตว์อสูรหยินรอบกายถูกกำจัดไปจนเกือบหมดสิ้น พอได้(@NameIsNovel)ยินเสียงตะโกนของเซินลั่วก็พร้อมจะหลบหนีในทันที
ในบรรดาพวกเขา(@NameIsNovel)ทั้งสาม ภูตหุ่นเชิดอสุราได้(@NameIsNovel)รับผลกระทบจากระฆังสีนิลมากที่(@NameIsNovel)สุด ท่าทางการวิ่งของมันจึงยังคงดูติดขัดอยู่บ้างเล็กน้อย
ทว่า(@NameIsNovel)มันเห็นว่า(@NameIsNovel)เซินลั่วและ(@NameIsNovel)สหายอีกคนมิมี(@NameIsNovel)เจตนาจะต่อสู้ ทว่า(@NameIsNovel)ก็มิได้(@NameIsNovel)คิดจะปล่อยพวกเขา(@NameIsNovel)ไปเฉย ๆ คทาวัชรปราบอสูรในมือของมันก็สาดแสงโลหิตออกมา ก่อนจะหมุนคว้างกลางอากาศ ฟาดลงมายังเซินลั่ว
ในขณะที่(@NameIsNovel)คทาวัชรปราบอสูรเคลื่อนมาถึงกลางคัน พลันแสงสีนิลก็สว่า(@NameIsNovel)งวาบ หมอกดำหนาทึบพวยพุ่งออกมาจากคทา แปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)ราชาภูตหยินอัปมงคลกว่า(@NameIsNovel)ร้อยตน พุ่งเข้าจู่โจมจากทุกสารทิศ ล้อมกรอบและ(@NameIsNovel)โถมเข้าใส่เซินลั่วพร้อมกันในคราเดียว
-------------------