หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 1,292
ตอนที่ 1,292 : ถอยเพื่อล่อศัตรู
ตอนที่ 1292
“ใช่แล้ว สระน้ำแห่งนั้นคือบ่อน้ำพุวิญญาณ ลึกลงไปราวสี่ถึงห้าร้อยจั้ง ณ ก้นบึ้งสุด อันเป็น(@NameIsNovel)จุดตาน้ำพุ คือที่(@NameIsNovel)ตั้งของรอยแยกมิติขนาดมหึมา ซึ่งรายล้อมไปด้วยรอยแยกมิติเล็กๆ อีกมากมาย อันตรายอย่างยิ่ง เพียงแค่สัมผัสก็จะถูกดูดเข้าไป ร่างกายจะแหลกสลายจนไม่เหลือซาก แต่เพราะมันอันตรายถึงเพียงนี้ จึงเป็น(@NameIsNovel)สถานที่(@NameIsNovel)หลบซ่อนตัวชั้นยอด” จื่อจู๋กล่าว
เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนั้น ใจของเซินลั่วก็กระตุกวูบ แต่บัดนี้ไม่มี(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)อื่นให้หลบซ่อนแล้ว จึงจำต้องมุ่งหน้าไปที่(@NameIsNovel)นั่น
ร่างของเซินลั่วพุ่งทะยานไปด้วยความเร็วดุจสายฟ้า บังเกิดเสียงแหวกอากาศดังฟุ่บขณะบินข้ามสระน้ำ ก่อนจะพุ่งลงไปโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย ดำดิ่งสู่เบื้องล่าง
ทันทีที่(@NameIsNovel)ร่างของเซินลั่วลับหายไป พยัคฆ์กลืนสวรรค์ วานรพลังยักษ์ และ(@NameIsNovel)ราชาศพปฐพีอัปมงคลทั้งแปดก็มาถึง เตรียมจะไล่ตามลงไปในสระ
“พลังมิติใต้สระน้ำนั้นปั่นป่วน มี(@NameIsNovel)รอยแยกมิติอยู่มากมาย อันตรายอย่างยิ่ง หยุดไล่ตามได้(@NameIsNovel)แล้ว” เสียงของชายร่างใหญ่ศีรษะล้านดังแว่วมาแต่ไกล พยัคฆ์กลืนสวรรค์และ(@NameIsNovel)พวกจึงหยุดการไล่ตามทันที
“ท่านอาจารย์ ปืนใหญ่ศาสตราเทพของข้าถูกคนผู้นั้นช่วงชิงไปแล้ว พวกเราต้องเอามันกลับคืนมาให้ได้(@NameIsNovel)!” ราชาศพปฐพีอัปมงคลที่(@NameIsNovel)ถือหน้าไม้หยานยักษ์เอ่ยอย่างร้อนรน
“ไม่ต้องกังวล รอให้เมืองหุ่นเชิดพัฒนาการเสร็จสิ้น ไม่เพียงแค่เด็กคนนี้ แต่ทุกคนที่(@NameIsNovel)เข้ามาในถ้ำอเวจีทมิฬจะต้องตาย สิ่งสำคัญที่(@NameIsNovel)สุดในตอนนี้คือเมืองหุ่นเชิด อย่าสร้างปัญหาโดยไม่จำเป็น(@NameIsNovel)” ชายร่างใหญ่ศีรษะล้านกล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มลึก
กล่าวจบก็กระทืบเท้าลงบนเมืองหุ่นเชิดอีกครั้ง ลำแสงพลังสีเหลืองหนาราวหนึ่งจั้งพุ่งออกมาจากภายใน กระทบเข้ากับผนังถ้ำส่วนหนึ่งใกล้กับสระน้ำ
ผนังถ้ำปกคลุมไปด้วยโลหะสีทองเหลือง ดูเหมือนจะเป็น(@NameIsNovel)วัตถุดิบวิญญาณโลหะที่(@NameIsNovel)ล้ำค่าอย่างยิ่ง แสงสีเหลืองจากเมืองหุ่นเชิดหายเข้าไปในนั้น วัตถุดิบวิญญาณสีทองเหลืองพลันมี(@NameIsNovel)ชีวิตชีวาขึ้นมาทันที มันพรั่งพรูออกมาด้านนอกและ(@NameIsNovel)แปรสภาพอย่างรวดเร็ว
นี่คือพลังเทวะของเมืองหุ่นเชิด สามารถเปลี่ยนสรรพสิ่งในโลกให้กลายเป็น(@NameIsNovel)หุ่นเชิดได้(@NameIsNovel)!
เพียงชั่วสองสามลมหายใจ วัตถุดิบวิญญาณสีทองเหลืองทั้งหมดบนผนังถ้ำก็หลุดออกมา ก่อตัวเป็น(@NameIsNovel)นครทองเหลืองขนาดมหึมา ดูคล้ายกับเมืองหุ่นเชิดอีกแห่งหนึ่ง
ด้วยเสียง “ครืน” ดังสนั่น นครทองเหลืองตกลงมาอย่างหนักหน่วงบนพื้นดินเหนือสระน้ำ กดทับสระน้ำและ(@NameIsNovel)พื้นดินโดยรอบไว้อย่างแน่นหนา
ลำแสงพลังสีเหลืองจากเมืองหุ่นเชิดยังคงไหลเข้าสู่นครทองเหลืองอย่างไม่ขาดสาย
ลวดลายวิญญาณหยานพุ่งออกจากนครทองเหลือง แผ่ขยายไปทั่วพื้นดินโดยรอบอย่างรวดเร็ว ในไม่ช้าก็ครอบคลุมพื้นที่(@NameIsNovel)ขนาดใหญ่ในส่วนลึกของถ้ำวิญญาณ ก่อเกิดเป็น(@NameIsNovel)กระบวนอาคมขนาดมหึมาที่(@NameIsNovel)กินพื้นที่(@NameIsNovel)หลายหมู่
แสงวิญญาณอันเจิดจ้าส่องประกายจากภายในกระบวนอาคม ส่งเสียงดังหึ่งๆ พร้อมทำงาน นครทองเหลืองภายในกระบวนอาคมก็สาดแสงสีทองขึ้นสู่ท้องฟ้า ทำให้ดูคล้ายกับนครแห่งการผนึกขนาดมหึมา
ชายร่างใหญ่ศีรษะล้านจึงหยุดโคจรพลังเมืองหุ่นเชิด สีหน้าซีดเผือดลงเล็กน้อย บ่งบอกว่า(@NameIsNovel)การกระทำทั้งหมดเมื่อครู่ไม่ใช่เรื่องง่ายสำหรับตน
แสงวิญญาณบนเมืองหุ่นเชิดก็หรี่ลงเล็กน้อย พลังของมันก็ลดลงเช่นกัน
“เมื่อตั้งนครผนึกทองเหลืองนี้แล้ว ต่อให้เด็กคนนั้นจะเก่งกาจเพียงใดก็ไม่มี(@NameIsNovel)ทางออกมาได้(@NameIsNovel) พวกเจ้าจงเฝ้าทุกส่วนของถ้ำวิญญาณต่อไป สังหารผู้บุกรุกทุกคน!” ชายร่างใหญ่ศีรษะล้านสั่งการอย่างเย็นชา
ราชาศพปฐพีอัปมงคลทั้งแปดขานรับคำสั่ง ส่วนพยัคฆ์กลืนสวรรค์และ(@NameIsNovel)วานรพลังยักษ์ก็คำรามเสียงต่ำ ก่อนจะแยกย้ายกันไปตามส่วนต่างๆ ของถ้ำวิญญาณ
ชายร่างใหญ่ศีรษะล้านยังคงโคจรพลังเมืองหุ่นเชิดต่อไป ดูดซับวัตถุดิบวิญญาณสีทองเข้มจากผนังถ้ำส่วนนั้น พลังที่(@NameIsNovel)สูญเสียไปจากการกดดันเซินลั่วก็ฟื้นฟูอย่างรวดเร็วและ(@NameIsNovel)เพิ่มพูนขึ้นเรื่อยๆ
เมื่อเข้ามาในสระน้ำลึก เซินลั่วก็ดำดิ่งลงไปอย่างรวดเร็ว ในไม่ช้าก็เข้าใกล้ก้นสระ จึงหยุดการเคลื่อนไหว
สัมผัสจิตเทวะเริ่มตรวจจับรอยแยกมิติเล็กๆ ที่(@NameIsNovel)ก่อตัวขึ้นเบื้องล่างได้(@NameIsNovel) บางรอยก็มองเห็นได้(@NameIsNovel)ชัดเจน แต่บางรอยก็ปรากฏและ(@NameIsNovel)หายไปอย่างรวดเร็ว แทบจะตรวจจับไม่ได้(@NameIsNovel)
ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ เขา(@NameIsNovel)จึงไม่กล้าดำดิ่งลงไปต่อ
“รอยแยกมิติภายในตาน้ำพุวิญญาณมี(@NameIsNovel)ทั้งที่(@NameIsNovel)มองเห็นและ(@NameIsNovel)มองไม่เห็น บางส่วนซ่อนเร้นอย่างสมบูรณ์ และ(@NameIsNovel)ตำแหน่งของมันก็เปลี่ยนแปลงตลอดเวลา สหายเซินต้องระวังให้มาก” จื่อจู๋เตือนอีกครั้ง
เซินลั่วพยักหน้า แสงสีทองรอบกายจางลง เผยให้เห็นแสงสีฟ้าชั้นหนึ่งที่(@NameIsNovel)แผ่ออกไปอย่างรวดเร็ว ก่อตัวเป็น(@NameIsNovel)อาณาเขตสีฟ้าขนาดร้อยจั้ง
น้ำในสระสั่นไหวเล็กน้อยแล้วกลับสู่สภาพปกติ แสงสีฟ้าก็หายไปโดยไม่ทิ้งร่องรอยใดๆ
พลังเทวะนี้คือเคล็ดวิชาม่านวารี ซึ่งเป็น(@NameIsNovel)วิชาเทวะรองที่(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)รับมาพร้อมกับเคล็ดวิชาบำเพ็ญไร้นามเมื่อบรรลุระดับมหาโพธิญาณ ไม่ได้(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)พลังโจมตีที่(@NameIsNovel)รุนแรง แต่มี(@NameIsNovel)ผลในการผนึกที่(@NameIsNovel)แข็งแกร่ง ผู้ใดที่(@NameIsNovel)ก้าวเข้ามาในอาณาเขตวารีสีฟ้าจะถูกเคล็ดวิชาม่านวารีพันธนาการ แม้จะไม่สามารถผนึกเป้าหมายได้(@NameIsNovel)อย่างสมบูรณ์ แต่ก็ส่งผลกระทบอย่างมากต่อการไหลเวียนของปราณเต๋าและ(@NameIsNovel)การเคลื่อนไหวของร่างกาย
ทว่า(@NameIsNovel)พลังเทวะนี้มี(@NameIsNovel)ข้อเสียสำคัญคือ ต้องใช้ในน้ำจึงจะแสดงอานุภาพได้(@NameIsNovel)เต็มที่(@NameIsNovel) ในที่(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)ไม่มี(@NameIsNovel)น้ำ พลังของเคล็ดวิชาม่านวารีจะลดลงอย่างมาก และ(@NameIsNovel)อาณาเขตวารีสีฟ้าก็โดดเด่นเกินไปภายนอก มองเห็นได้(@NameIsNovel)ในพริบตาเดียว มี(@NameIsNovel)เพียงในน้ำเท่านั้นที่(@NameIsNovel)แสงสีฟ้าของอาณาเขตวารีจะกลมกลืนไปกับกระแสน้ำโดยรอบและ(@NameIsNovel)ซ่อนเร้นกายได้(@NameIsNovel)
ด้วยข้อเสียนี้ เซินลั่วจึงไม่เคยใช้เคล็ดวิชานี้มาก่อน
หลังจากเคล็ดวิชาม่านวารีก่อตัวขึ้น เซินลั่วก็ใช้ยันต์ล่องหนและ(@NameIsNovel)เสื้อคลุมผ้าไหมหมอกควันเพื่อซ่อนตัวอีกครั้ง รอให้คนข้างบนไล่ตามลงมา
แต่สิ่งที่(@NameIsNovel)น่าประหลาดใจคือ ผ่านไปเนิ่นนาน ก็ไม่มี(@NameIsNovel)ผู้ไล่ตามมา
“หรือว่า(@NameIsNovel)ภูตหยานจะยอมแพ้แล้ว?” เซินลั่วครุ่นคิดในใจ กำลังจะลงมือทำอะไรบางอย่าง
เสียง “ครืน” ดังสนั่นมาจากเบื้องบน แสงสว่า(@NameIsNovel)งในสระพลันหรี่ลง พลังมหาศาลกดลงมาจากฟากฟ้า
สระน้ำสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง น้ำกระฉอกอย่างบ้าคลั่ง เคล็ดวิชาม่านวารีถูกทำลายอย่างง่ายดายจนไม่เหลือร่องรอย
ร่างของเซินลั่วถูกพลังมหาศาลกดทับจนงอตัว ในชั่วพริบตาแม้แต่นิ้วเดียวก็ขยับไม่ได้(@NameIsNovel) ทั้งร่างร่วงหล่นลงไปสามฉื่ออย่างรวดเร็ว ก่อนจะหยุดลงข้างรอยแยกมิติยาวประมาณสามฉื่อ
ม่านตาของเซินลั่วหดเล็กลงเท่าปลายเข็ม พยายามโคจรเคล็ดวิชาหวงถิงอย่างสุดชีวิตเพื่อดิ้นรน แต่แรงกดดันนั้นมหาศาลเกินไป ไม่ว่า(@NameIsNovel)จะต่อต้านอย่างไรก็เหมือนมดเขย่าต้นไม้ ไม่สามารถขยับเขยื้อนได้(@NameIsNovel)เลย
“ฮ่า!” เซินลั่วพยายามเรียกศาสตราเวทหลายชิ้นข้างกายออกมา ธงแก่นโลหิตและ(@NameIsNovel)โล่วิญญาณเต่าก็ถูกพลังผนึกมหาศาลนี้กดทับไว้ ไม่สามารถบินขึ้นได้(@NameIsNovel)เลย มี(@NameIsNovel)เพียงถ้วยทองคำพันจอกเท่านั้นที่(@NameIsNovel)ส่องแสงสีทองเจิดจ้า ลอยขึ้นมาเหนือศีรษะอย่างช้าๆ
ใบหน้าของเซินลั่วปรากฏความยินดี รีบกระตุ้นพลังผนึกภายในถ้วยทองคำพันจอก ลำแสงสีทองสาดส่องลงมาจากเบื้องบน ก่อตัวเป็น(@NameIsNovel)ม่านพลังป้องกันสีทองทรงกลม
แรงกดดันมหาศาลจากเบื้องบนถูกต้านทานไปส่วนใหญ่ในทันที ส่วนแรงกดดันที่(@NameIsNovel)เหลือ ด้วยกายาที่(@NameIsNovel)แข็งแกร่งอย่างไม่น่าเชื่อ เขา(@NameIsNovel)ก็สามารถต้านทานไว้ได้(@NameIsNovel)อย่างง่ายดาย
เซินลั่วสูดหายใจลึก พุ่งขึ้นไปด้านบนพร้อมกับม่านพลังป้องกันทันที พยายามจะหนีให้ห่างจากรอยแยกมิติที่(@NameIsNovel)อยู่ใกล้เคียงให้มากที่(@NameIsNovel)สุด
แต่พลังมหาศาลนั้นมาพร้อมกับพลังผนึกที่(@NameIsNovel)แข็งแกร่งซึ่งหลอมรวมเข้ากับมิติ ไม่ว่า(@NameIsNovel)จะพยายามผลักดันถ้วยทองคำพันจอกอย่างสุดกำลังเพียงใด เขา(@NameIsNovel)ก็ทำได้(@NameIsNovel)เพียงลอยขึ้นทีละน้อยเท่านั้น
ใช้เวลาถึงหนึ่งเค่อเต็มๆ เซินลั่วจึงลอยขึ้นไปได้(@NameIsNovel)ราวหนึ่งฉื่อครึ่ง ปราณเต๋าในร่างกายใกล้จะหมดสิ้นลง เขา(@NameIsNovel)จึงจำต้องหยุดลง
“ไม่น่าแปลกใจที่(@NameIsNovel)ภูตหยานไม่ไล่ตามลงมา ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)พวกมันตั้งใจจะกดข้าไว้ที่(@NameIsNovel)นี่ เพื่อจะได้(@NameIsNovel)ไม่ไปขัดขวางการใช้เมืองหุ่นเชิดรวบรวมโลหะสีทองเข้มมาเสริมพลัง!” ความคิดของเซินลั่วหมุนเวียนอย่างรวดเร็ว เข้าใจทุกอย่างในทันที
-------------------