หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 1,302
ตอนที่ 1,302 : ระบำไหมปีศาจสวรรค์
ตอนที่ 1302
ภูตหยานซัดคุณชายน้อยถอยไปในกระบวนท่าเดียว แต่ไม่ไล่ตาม กลับประสานอินมือหนึ่งแล้วชี้ไปยังราชาศพปฐพีอัปมงคลทั้งแปดตน
ลำแสงสีม่วงแปดสายพุ่งออกจากมือของมัน แต่ละสายกลายเป็น(@NameIsNovel)แก่นผลึกสีม่วงพุ่งผ่านเซินลั่วไป แล้ววาบหายเข้าร่างเหล่าราชาศพ ทันใดนั้น ร่างของราชาศพปฐพีอัปมงคลทั้งแปดก็ส่องแสงสีม่วงหม่นออกมา ไอแห่งความตายที่(@NameIsNovel)เคยแผ่ออกมาก็หดกลับไปจนหมดสิ้น แทนที่(@NameIsNovel)ด้วยเสน่ห์อันน่าหลงใหลชวนพิศวง
ร่างทั้งแปดเริ่มโบกสะบัดแขนเสื้ออย่างนุ่มนวล เคลื่อนไหวอย่างสง่างามราวกับนกกระเรียนที่(@NameIsNovel)กำลังโบยบิน ใครเลยจะคาดคิดว่า(@NameIsNovel)พวกมันจะเริ่มร่ายรำอยู่กับที่(@NameIsNovel)ด้วยท่วงท่าเย้ายวนถึงเพียงนั้น
เซินลั่วสังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงของเหล่าราชาศพ จึงหยุดชะงักเพื่อพิจารณาดู เพียงแค่จ้องมองไม่กี่ครั้ง ก็รู้สึกมึนงงราวกับต้องมนตร์สะกด ร่างกายของเขา(@NameIsNovel)โคลงเคลงเล็กน้อย มี(@NameIsNovel)ทีท่าอยากจะร่ายรำไปพร้อมกับราชาศพปฐพีอัปมงคลทั้งแปด
โชคดีที่(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)ทะลวงสู่ระดับเซียนแท้ พลังจิตวิญญาณจึงถูกขัดเกลาใหม่ จึงตระหนักได้(@NameIsNovel)อย่างรวดเร็วว่า(@NameIsNovel)บางสิ่งผิดแปลกไป จึงรีบโคจรเคล็ดวิชาสะกดเทวะ พลันขจัดความมัวหมองในจิตใจให้กระจ่างใส
“ระบำสะกดใจที่(@NameIsNovel)น่าสะพรึงกลัวเช่นไรกัน! นี่เป็น(@NameIsNovel)พลังเทวะประเภทใดกันแน่?” เซินลั่วถอยวาบกลับไป ในใจรู้สึกตื่นตระหนกยิ่ง
เขา(@NameIsNovel)เคยเห็นวิชาสะกดใจมามากมาย และ(@NameIsNovel)เนตรภูตแห่งยมโลกของเขา(@NameIsNovel)ก็มี(@NameIsNovel)พลังในการลวงตาได้(@NameIsNovel)เช่นกัน แต่เมื่อเทียบกับพลังเทวะที่(@NameIsNovel)ราชาศพปฐพีอัปมงคลทั้งแปดแสดงออกมาแล้ว นับว่า(@NameIsNovel)ยังห่างไกลนัก
เมื่อครู่ จิตใจของเขา(@NameIsNovel)ไม่ได้(@NameIsNovel)เพียงแค่ถูกสะกด แต่จิตมารในใจก็พลอยปั่นป่วนขึ้นมาด้วย แสดงให้เห็นว่า(@NameIsNovel)การร่ายรำของเหล่าราชาศพ สามารถเชื่อมโยงและ(@NameIsNovel)ชักนำจิตมารในใจของผู้คนได้(@NameIsNovel)!
เซินลั่วกำลังจะตรวจสอบสภาพของราชาศพปฐพีอัปมงคลเหล่านั้น ทว่า(@NameIsNovel)พลันสีหน้ากลับแปรเปลี่ยนอย่างกะทันหัน
เพียงชั่วพริบตาที่(@NameIsNovel)เบนความสนใจไป หมอกสีม่วงเข้มก็ปรากฏขึ้นรอบกาย ก่อเกิดอาณาเขตหมอกม่วงมิด ห่อหุ้มตัวเขา(@NameIsNovel) รวมถึงเหล่าศิษย์เมืองเทียนจีและ(@NameIsNovel)ผู้อาวุโสโม่หวังเอาไว้ในคราเดียว
ราชาศพปฐพีอัปมงคลทั้งแปดหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย ทว่า(@NameIsNovel)ภายในม่านหมอกสีม่วงโดยรอบ กลับมี(@NameIsNovel)เงาร่างเลือนรางวูบไหวไปมา พลังเสน่ห์ของพวกมันรุนแรงยิ่งกว่า(@NameIsNovel)เดิม
เหล่าศิษย์เมืองเทียนจีต่างมี(@NameIsNovel)สีหน้าเหม่อลอย เคลื่อนไหวตามเงาร่างของราชาศพปฐพีอัปมงคล เห็นได้(@NameIsNovel)ชัดว่า(@NameIsNovel)จิตใจของพวกเขา(@NameIsNovel)ถูกสะกดจนไม่อาจขัดขืนได้(@NameIsNovel)โดยสมบูรณ์แล้ว
แม้ผู้อาวุโสโม่หวังจะเป็น(@NameIsNovel)สตรี แต่ก็ไม่รอดพ้น ใบหน้าของนางแดงก่ำ หายใจหอบถี่ รีบนั่งขัดสมาธิลงบนพื้น
ระดับการบำเพ็ญที่(@NameIsNovel)สูงส่งของนางได้(@NameIsNovel)บรรลุถึงระดับเซียนแท้ขั้นกลางแล้ว จึงยังพอจะรักษาจิตใจให้สงบนิ่งไว้ได้(@NameIsNovel)บ้าง
“นี่คือพื้นที่(@NameIsNovel)กระบวนอาคมหรือ?” ทว่า(@NameIsNovel)เซินลั่วแต่ไม่ใส่ใจเหล่าศิษย์เมืองเทียนจี แต่กลับกวาดสายตามองไปรอบอาณาเขตหมอกม่วงมิด พลันตระหนักว่า(@NameIsNovel)นี่น่าจะเป็น(@NameIsNovel)การสำแดงพลังเทวะแห่งเสน่ห์ลวงนั้น
ขณะที่(@NameIsNovel)ยังคงโคจรเคล็ดวิชาสะกดเทวะเพื่อรักษาความมั่นคงของจิตใจ พลันกระโจนทะยานหมายพุ่งทะลวงออกไปด้านนอก
อาณาเขตหมอกม่วงแห่งนี้แปลกประหลาดยิ่งนัก ทางที่(@NameIsNovel)ดีควรรีบออกไปให้เร็วที่(@NameIsNovel)สุด ส่วนเหล่าศิษย์เมืองเทียนจีนั้น ขอเพียงเขา(@NameIsNovel)ทะลวงออกไปจากอาณาเขตหมอกม่วงได้(@NameIsNovel) ด้วยความแข็งแกร่งในปัจจุบัน การทำลายอาณาเขตแห่งนี้ก็เป็น(@NameIsNovel)เรื่องง่ายดาย
ทว่า(@NameIsNovel) ทันทีที่(@NameIsNovel)เซินลั่วเริ่มเคลื่อนไหว ลำแสงสีม่วงสายหนึ่งวาบผ่าน ราชาศพปฐพีอัปมงคลตนหนึ่งก็ปรากฏร่างขึ้นเบื้องหน้าอย่างกะทันหัน เป็น(@NameIsNovel)ตนเดียวกับที่(@NameIsNovel)เคยใช้ปืนใหญ่ศาสตราเทพก่อนหน้านี้ แต่ครานี้นางไม่ได้(@NameIsNovel)ถือคันธนูสายฟ้าในมือ หากแต่ฟาดลำแสงสีม่วงเข้าใส่
แววตาของเซินลั่วไม่สั่นไหว กวัดแกว่งพลองเสวียนเหลืองในมือออกไป ไม่เพียงแต่ทำลายลำแสงสีม่วงจนแตกสลาย แต่ยังฟาดเข้าใส่ร่างของราชาศพปฐพีอัปมงคลตนนั้นด้วย
ร่างของราชาศพปฐพีอัปมงคลถูกตัดขาดเป็น(@NameIsNovel)สองท่อน ท่อนทั้งสองสลายกลายเป็น(@NameIsNovel)หมอกสีม่วง เห็นได้(@NameIsNovel)ชัดว่า(@NameIsNovel)ล้วนเป็น(@NameIsNovel)เพียงภาพลวงตา
คิ้วของเขา(@NameIsNovel)ขมวดเข้าหากัน หมายจะหลบหนีทะยานออกไปด้านนอกต่อ พลังเสน่ห์อันรุนแรงสายหนึ่งก็จู่โจมเข้าสู่กายา แม้จะโคจรเคล็ดวิชาสะกดเทวะอยู่ ก็ยังรู้สึกวิงเวียนในใจ จำต้องเร่งโคจรเคล็ดวิชาสะกดเทวะหลายครั้งจึงจะสามารถสะกดพลังเสน่ห์นั้นไว้ได้(@NameIsNovel)
ทว่า(@NameIsNovel)ก่อนที่(@NameIsNovel)จะได้(@NameIsNovel)ทันตั้งหลัก ลำแสงสีม่วงหลายสายวาบขึ้นเบื้องหน้า ร่างของราชาศพปฐพีอัปมงคลสามตนปรากฏขึ้น ฝ่ามือราวกับหยกสีม่วงทั้งสามข้างยื่นตรงเข้ามาหมายจะจู่โจมหน้าผาก หน้าอก และ(@NameIsNovel)ท้องน้อย
เซินลั่วขมวดคิ้ว ทว่า(@NameIsNovel)กลับมิได้(@NameIsNovel)ใช้เพลงพลองเข้าตอบโต้
ราชาศพปฐพีอัปมงคลเหล่านี้แฝงพลังเสน่ห์อันรุนแรงเอาไว้ หลังจากใช้ศาสตราเวททำลายพวกมัน พลังเสน่ห์นั้นก็จะโจมตีเข้าร่างกายผ่านศาสตราเวท ดังนั้นเขา(@NameIsNovel)จึงให้มือขวาสว่า(@NameIsNovel)งวาบด้วยแสงสีฟ้า ก่อนจะสะบัดแขนเสื้อออกไป
ลำแสงเย็นเยือกสีฟ้ารูปพัดพุ่งออกจากมือ กระทบราชาศพปฐพีอัปมงคลทั้งสามตน ไอเย็นรุนแรงปะทุออกมา ทำให้ราชาศพทั้งสามกลายเป็น(@NameIsNovel)ประติมากรรมน้ำแข็งในทันที
เซินลั่วกระโดดข้ามประติมากรรมน้ำแข็งทั้งสาม เตรียมจะทะยานบินออกไปด้านนอก
ร่างของราชาศพปฐพีอัปมงคลทั้งสามที่(@NameIsNovel)ถูกแช่แข็งก็ระเบิดออก กลายเป็น(@NameIsNovel)หมอกสีม่วงสามสายสลายไป ซึ่งแม้แต่ไอเย็นแห่งทะเลครามก็ไม่อาจแช่แข็งพวกมันไว้ได้(@NameIsNovel)
จิตใจของเซินลั่วสั่นไหว พลังเสน่ห์อันรุนแรงสามสายพุ่งเข้าจิตใจจากอากาศธาตุ ทำให้หัวใจของเขา(@NameIsNovel)สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง เซถอยหลังไปหลายก้าว ก่อนจะทรงกายยืนหยัดได้(@NameIsNovel) แล้วรีบโคจรเคล็ดวิชาสะกดเทวะอีกครั้งเพื่อทำให้จิตใจสงบลง ต้องใช้เวลาชั่วอึดใจจึงจะฟื้นคืนสติได้(@NameIsNovel)ดังเดิม
“หากมิได้(@NameIsNovel)ใช้ศาสตราเวท พลังเสน่ห์นี้ก็ยังส่งผลกระทบต่อข้าได้(@NameIsNovel)หรือ?” ใจของเขา(@NameIsNovel)รู้สึกหนักอึ้งลงเล็กน้อย ก่อนจะกำพลองเสวียนเหลืองในมือแน่นกระชับ
อาณาเขตหมอกม่วงแห่งนี้เต็มไปด้วยปริศนา การจะฝ่าทะลวงออกไปคงเป็น(@NameIsNovel)เรื่องยากยิ่ง และ(@NameIsNovel)สถานการณ์ภายนอกก็เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว จะชักช้าเสียเวลาต่อไปอีกมิได้(@NameIsNovel)แล้ว
กลยุทธ์เดียวในยามนี้คือใช้พลังทั้งหมดของเพลงกระบองพิรุณโกลาหล เพื่อใช้กำลังที่(@NameIsNovel)เหนือกว่า(@NameIsNovel)ทำลายอาณาเขตหมอกม่วงแห่งนี้ให้สิ้น
ขณะที่(@NameIsNovel)เซินลั่วกำลังจะใช้พลังทั้งหมดทำลายค่ายกลหมอกม่วง สถานการณ์ภายนอกอาณาเขตก็เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่หลวง
ภายในถ้ำวิญญาณ คุณชายน้อยหรี่ตามองภาพที่(@NameIsNovel)เซินลั่วและ(@NameIsNovel)พวกพ้องแห่งเมืองเทียนจีถูกห่อหุ้มด้วยค่ายกลหมอกม่วง
“นี่คือระบำไหมปีศาจสวรรค์รึ? เจ้าไปเรียนรู้วิชาปีศาจเช่นนี้มาจากที่(@NameIsNovel)ใดกัน?” คุณชายน้อยก็หันไปมองภูตหยานแล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มลึก
ภูตหยานเย้ยหยันโดยไม่กล่าวสิ่งใด มือประสานอินอย่างรวดเร็ว ปลายนิ้วมี(@NameIsNovel)แสงสีม่วงวูบวาบ ค่ายกลหมอกม่วงที่(@NameIsNovel)อยู่ห่างไกลเริ่มหมุนอย่างรวดเร็วตามคาถาของมัน
แม้สัมผัสจิตเทวะของคุณชายน้อยจะไม่สามารถสำรวจสถานการณ์ภายในค่ายกลหมอกม่วงได้(@NameIsNovel) แต่ก็รู้ว่า(@NameIsNovel)เซินลั่วและ(@NameIsNovel)พวกพ้องตกอยู่ในสถานการณ์ที่(@NameIsNovel)เลวร้าย กำลังหมายหาทางหยุดยั้งการกระทำนั้น
เสียงคำรามสนั่นหวั่นไหวราวกับสวรรค์ถล่มดังมาจากอีกด้านหนึ่ง มาจากเมืองหุ่นเชิดซึ่งอยู่ไม่ไกล ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)สมบัติชิ้นนี้จะกลืนกินแร่ทองแดงสีทองเข้มจนอิ่มหนำแล้ว ทั่วทั้งเมืองกลายเป็น(@NameIsNovel)สีทองเข้ม เปล่งประกายแสงสีชมพูระเรื่อ ดูราวกับเป็น(@NameIsNovel)นครสวรรค์
พลังมหาศาลที่(@NameIsNovel)ไม่อาจต้านทานได้(@NameIsNovel) ดุจคลื่นยักษ์ถาโถมซัดสาด ก็ปะทุออกมาจากใจกลางเมือง
ถ้ำวิญญาณทั้งถ้ำสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงราวกับเกิดแผ่นดินไหว ผนังหินที่(@NameIsNovel)แข็งแกร่งอย่างยิ่งภายในถ้ำเกิดเสียงแตกดังลั่นหลายครั้ง เผยให้เห็นรอยแยกขนาดใหญ่หลายรอยอันน่าตื่นตะลึง
ภายในเมืองหุ่นเชิด แสงสีทองพลุ่งพล่าน การสั่นสะเทือนสะท้านปฐพีมิได้(@NameIsNovel)หยุดนิ่งลง กลับทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ และ(@NameIsNovel)รอยแยกบนผนังถ้ำก็ขยายกว้างขึ้นไปอีก
“ในที่(@NameIsNovel)สุดก็สำเร็จแล้วรึ?”
แววตาของภูตหยานฉายแววดีใจอย่างบ้าคลั่ง ก็เลิกต่อสู้กับคุณชายน้อยในทันที ร่างของมันก็กลายเป็น(@NameIsNovel)เงาดำทะยานพุ่งตรงไปยังเมืองหุ่นเชิด
เมื่อเห็นดังนั้น แววตาของคุณชายน้อยก็สว่า(@NameIsNovel)งวาบขึ้นเช่นกัน พ่นแก่นแท้สองสายออกมาหลอมรวมเข้ากับกระบี่พันกลและ(@NameIsNovel)นกไม้ทมิฬ กระบี่พันกลเปล่งแสงกระบี่สีดำและ(@NameIsNovel)ขาว จากนั้นก็แยกออกเป็น(@NameIsNovel)สองส่วน กลายเป็น(@NameIsNovel)งูหลามปราณกระบี่ยักษ์สีดำและ(@NameIsNovel)ขาว ซึ่งพุ่งวาบตามภูตหยานไปติดๆ แล้วงับเข้าใส่อย่างดุเดือด
นกไม้ทมิฬสยายปีกแล้วไล่ตามภูตหยานไปเช่นกัน ปีกของมันเปล่งแสงสีดำขณะที่(@NameIsNovel)กระพืออย่างแรง ก็ปล่อยเส้นด้ายสีดำนับไม่ถ้วนพุ่งออกมาราวกับห่าฝนถล่มเข้าใส่ภูตหยาน พลังโจมตีของมันเพิ่มพูนขึ้นหลายเท่าตัวกว่า(@NameIsNovel)ก่อนหน้านี้
-------------------