หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 1,366
ตอนที่ 1,366 : โต้กลับหน้าประตูมรณะ
ตอนที่ 1366
ทันทีที่(@NameIsNovel)ปรมาจารย์โพธิญาณกล่าวจบ สองมือก็เคลื่อนไหว พลันก่อให้เกิดกระแสลมและ(@NameIsNovel)อัสนีปั่นป่วนขึ้น
เพียงชั่วพริบตา ทั่วทั้งแดนลับพลันเกิดลมพายุโหมกระหน่ำ แผ่นดินสั่นสะเทือน ภูเขา(@NameIsNovel)สั่นคลอนหนักหน่วง รอยแยกปริแตกจากใต้ฝ่าเท้าและ(@NameIsNovel)แผ่ขยายออกไปทั้งสองข้างอย่างรวดเร็ว จนลามไปถึงแทบเท้าของพญาปักษีปีกทอง
เมื่อได้(@NameIsNovel)เห็นภาพเบื้องหน้า เหล่าภูตอสูรพลันตกตะลึง แต่ละตนต่างเผยสีหน้าตื่นตระหนกทั่วหน้า
ทว่า(@NameIsNovel)พญาปักษีปีกทองเพียงแค่นเสียงอย่างเย็นชา กระทืบเท้าลงครั้งหนึ่งอย่างแรง พื้นดินเบื้องหน้าพลันยุบตัวลงไปถึงสามฉื่อ สกัดกั้นรอยแยกที่(@NameIsNovel)กำลังคืบคลานเข้ามา จากนั้นจึงเอ่ยขึ้นว่า(@NameIsNovel)
“ปรมาจารย์โพธิญาณ มาถึงขั้นนี้แล้ว ไฉนต้องแสร้งทำเป็น(@NameIsNovel)ข่มขู่กันอีกเล่า? อาการบาดเจ็บของท่านมิอาจหลอกลวงได้(@NameIsNovel) เหตุใดจึงยังต้องฝืนทนทำเป็น(@NameIsNovel)เข้มแข็งอยู่อีก?”
“หากข้าต้องสู้สุดชีวิต การจะเอาชนะเจ้า...อาจยากอยู่บ้าง แต่กับผู้อื่นแล้ว มิใช่ปัญหาเลย ทว่า(@NameIsNovel)ข้าคิดว่า(@NameIsNovel)เจ้าคงไม่สนใจชีวิตของพวกมัน ดังนั้นหากจะสู้ ก็ต้องสู้กับเจ้า เช่นนั้นเรามาสู้กันสักครั้ง ถึงขั้นตัดสินความเป็น(@NameIsNovel)ความตาย ถึงขั้นที่(@NameIsNovel)อาจตัดขาดเจ้าจากมรรคามหาเต๋าเลยดีหรือไม่?” ปรมาจารย์โพธิญาณกล่าวด้วยรอยยิ้มสบายๆ ราวกับกำลังพูดคุยเรื่องเล็กน้อยดุจเมล็ดงา
เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนั้น พญาปักษีปีกทองพลันมี(@NameIsNovel)สีหน้าเคร่งขรึมลง ก่อนจะครุ่นคิดถึงข้อเสนอนั้นอย่างจริงจัง
“ก็ได้(@NameIsNovel) ข้ายอมปล่อยผู้อื่นไป ทว่า(@NameIsNovel)ก่อนหน้านั้น นอกจากเรื่องที่(@NameIsNovel)ตกลงกันไว้ เจ้าต้องมอบแผนที่(@NameIsNovel)สมบัติสวรรค์แห่งภูเขา(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)แม่น้ำมาให้ข้าเสียก่อน” ครู่ต่อมาพญาปักษีปีกทองจึงเอ่ยขึ้น
เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินดังนั้น เซินลั่วพลันขมวดคิ้วเล็กน้อย
ในดวงตาของซุนหงอคงพลันฉายแววประหลาดใจ พลางทอดมองไปยังปรมาจารย์โพธิญาณ
ปรมาจารย์โพธิญาณกล่าวด้วยรอยยิ้มอย่างไม่รีบร้อนว่า(@NameIsNovel) “ฮ่าๆ พวกเจ้า... ข้าชักไม่แน่ใจแล้วว่า(@NameIsNovel)เป้าหมายที่(@NameIsNovel)แท้จริงของพวกเจ้าคือบ่อเทพปีศาจ หรือแผนที่(@NameIsNovel)สมบัติสวรรค์แห่งภูเขา(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)แม่น้ำกันแน่ น่าเสียดายยิ่งนัก ต่อให้ข้าต้องตาย ก็มิอาจมอบสิ่งนั้นให้เจ้าได้(@NameIsNovel)”
“เช่นนั้นก็ไม่มี(@NameIsNovel)สิ่งใดต้องกล่าวกันอีกแล้ว ต่างฝ่ายต่างแสดงฝีมือกันเถิด” พญาปักษีปีกทองกล่าวด้วยสีหน้าเคร่งขรึม ไม่กล่าววาจาให้มากความอีกต่อไป
กล่าวจบ ร่างของพญาปักษีปีกทองพลันทะยานขึ้นสู่ท้องนภา ปีกพลันกางออก บดบังฟากฟ้าจนหมดสิ้น และ(@NameIsNovel)ทอดเงาขนาดมหึมาลงมาสองสาย แรงกดดันมหาศาลพลันถาโถมจากเบื้องบน ราวกับจะบดขยี้ทุกสิ่งให้แหลกยับ
เซินลั่วเห็นได้(@NameIsNovel)อย่างชัดเจนว่า(@NameIsNovel)ห้วงอากาศเบื้องบนบิดเบี้ยวราวกับฟากฟ้าทั้งผืนกำลังถูกกดทับลงมา แรงกดดันอันท่วมท้นมหาศาลนั้นทำให้ทุกคนรู้สึกอึดอัดแน่นอก วิงเวียนศีรษะ และ(@NameIsNovel)ร่างกายพลันโค้งงอลงโดยไม่รู้ตัว
ในยามนี้ พลังอำนาจของพญาปักษีปีกทองนั้นไร้ข้อกังขาโดยแท้
เซินลั่วพยายามอย่างสุดกำลังที่(@NameIsNovel)จะเงยหน้าขึ้นมองร่างของพญาปักษีปีกทองที่(@NameIsNovel)ลอยอยู่กลางอากาศ ในแววตาของเขา(@NameIsNovel)ปราศจากความโกรธแค้น หากแต่เปี่ยมด้วยความไม่ยอมแพ้
นับตั้งแต่เขา(@NameIsNovel)กลับมายังโลกปัจจุบัน เขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)ฝ่าฟันอุปสรรคนานัปการ บำเพ็ญเพียรอย่างขยันขันแข็งยิ่งกว่า(@NameIsNovel)แต่ก่อน ทั้งหมดนี้ก็เพื่อยกระดับพลังบำเพ็ญของตนให้รวดเร็วยิ่งขึ้น เมื่อต้องเผชิญหน้ากับศัตรูที่(@NameIsNovel)แข็งแกร่ง เขา(@NameIsNovel)จึงปรารถนาที่(@NameIsNovel)จะมี(@NameIsNovel)พลังพอจะต่อกรด้วยได้(@NameIsNovel) ทว่า(@NameIsNovel)ช่องว่า(@NameIsNovel)งบางอย่างก็ไม่สามารถเติมเต็มได้(@NameIsNovel)ด้วยความพยายามเพียงอย่างเดียว
เขา(@NameIsNovel)รู้สึกราวกับร่างกายถูกภูเขา(@NameIsNovel)มหึมาทับไว้ หัวเข่าหนักอึ้งจนแทบจะทรุดลงกับพื้น
“ไม่... ข้าไม่ยอม!” ดวงตาของเซินลั่วแดงก่ำ พลางตะโกนก้องดังสายฟ้าฟาด
เคล็ดวิชาแปลงกายอสูรเสวียนหยางในตัวเขา(@NameIsNovel)พลันโคจรอย่างบ้าคลั่ง เขา(@NameIsNovel)ไม่สนใจความสมดุลของหยินหยางอีกต่อไป ทั้งยังไม่สนใจความเสี่ยงที่(@NameIsNovel)จะกลายร่างเป็น(@NameIsNovel)อสูรโดยสมบูรณ์ เกล็ดบนร่างกายของเซินลั่วขยับขึ้นลงราวกับกำลังหายใจ ปราณอสูรแผ่พุ่งจากส่วนที่(@NameIsNovel)กำลังกลายร่าง พลังอันเปี่ยมล้นพลันพลุ่งพล่านขึ้นในกายของเขา(@NameIsNovel)
บนหน้าผากซ้ายของเซินลั่ว เขา(@NameIsNovel)มารอันดุร้ายเริ่มงอกยาวขึ้นอีกครั้ง จนมี(@NameIsNovel)ความยาวกว่า(@NameIsNovel)สามชุ่น ขณะที่(@NameIsNovel)รอยประทับแนวตั้งสีแดงพุทราที่(@NameIsNovel)หว่า(@NameIsNovel)งคิ้วก็มี(@NameIsNovel)สีเข้มขึ้นเรื่อยๆ ผิวหนังและ(@NameIsNovel)เนื้อพลันเริ่มปรากฏร่องรอยการปริแตก
“ท่านพี่...” เนี่ยไฉจูเอ่ยด้วยน้ำเสียงแหบแห้งและ(@NameIsNovel)ตกตะลึงเมื่อได้(@NameIsNovel)เห็นภาพเบื้องหน้า
เซินลั่วหันไปมองเนี่ยไฉจู ในแววตายังคงเปี่ยมด้วยอารมณ์ความรู้สึกมิเสื่อมคลาย สติสัมปชัญญะยังคงแจ่มชัด ทว่า(@NameIsNovel)ปราณอสูรที่(@NameIsNovel)แผ่ออกมาจากร่างกายเขา(@NameIsNovel)กลับบริสุทธิ์ยิ่งขึ้น
เซินลั่วส่ายหน้าให้เนี่ยไฉจู ก่อนจะค่อยๆ ยืดตัวตรง ยกหมัดขึ้น ชกออกไปอย่างแรงสู่ห้วงอากาศเบื้องบน
“ตู้ม!”
พร้อมกับเสียงดังสนั่นราวกับฟ้าร้อง เงาหมัดสีดำขนาดมหึมาซึ่งห่อหุ้มด้วยเพลิงอสูรสีดำ พลันพุ่งทะยานขึ้นไป
หลังจากเงาหมัดสีดำนั้นพุ่งขึ้นไปสูงร้อยจั้ง มันก็ราวกับชนเข้ากับภูเขา(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)มองไม่เห็น ความเร็วพลันชะลอลงจนกระทั่งหมดพลัง และ(@NameIsNovel)ระเบิดออกดังสนั่น
เพลิงอสูรสีดำที่(@NameIsNovel)เกาะติดอยู่ร่วงหล่นลงสู่พื้นดินเบื้องล่างราวกับสายฝน
ฟากฟ้าทั้งผืนพลันสั่นสะเทือนตามไปด้วย ราวกับถูกหมัดนั้นผลักถอยหลังไปสามฉื่อ แรงกดดันที่(@NameIsNovel)ถาโถมใส่ทุกคนจึงผ่อนคลายลงเล็กน้อย
ร่างของพญาปักษีปีกทองพลันสั่นไหวเล็กน้อย ขณะทอดมองลงไปยังเซินลั่วเบื้องล่าง ในแววตาพญาปักษีปีกทองพลันฉายแววประหลาดใจ
“พลังปราณอสูรของฉือโย่วที่(@NameIsNovel)บริสุทธิ์ถึงเพียงนี้... มนุษย์หนุ่มผู้นี้...”
ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แววตาของพญาปักษีปีกทองพลันฉายประกายแหลมคม ก่อนจะกระทืบเท้ากลางอากาศ ส่งผลให้แรงกดดันที่(@NameIsNovel)เซินลั่วเพิ่งทำให้ผ่อนคลายลงเมื่อครู่กลับเพิ่มขึ้นเป็น(@NameIsNovel)สองเท่า กดทับลงมาด้วยพลังที่(@NameIsNovel)ไม่สามารถต้านทานได้(@NameIsNovel)ยิ่งกว่า(@NameIsNovel)เดิม
ปรมาจารย์โพธิญาณถอนหายใจเงียบๆ เมื่อได้(@NameIsNovel)เห็นเช่นนั้น
ปรมาจารย์โพธิญาณยกฝ่ามือขึ้น ก่อนจะตบไปบนฟากฟ้าอย่างช้าๆ พลันปรากฏแสงสว่า(@NameIsNovel)งเจิดจ้าเบื้องหลังรวมตัวเป็น(@NameIsNovel)ฝ่ามือมายาขนาดมหึมา นิ้วทั้งห้าพลันกางออกต้านทานพลังจากเบื้องบน ดุจต้นไม้โบราณสูงตระหง่าน คอยปกป้องคุ้มครองทุกคนไว้เบื้องล่าง
ในยามนี้ เซินลั่วไม่สามารถทนรับเคล็ดวิชาแปลงกายอสูรเสวียนหยางได้(@NameIsNovel)อีกต่อไป จึงทำได้(@NameIsNovel)เพียงกดพลังปราณอสูรกลับคืนสู่ร่างกาย และ(@NameIsNovel)กลับคืนสู่ร่างมนุษย์ดังเดิม
ทุกคนรู้สึกว่า(@NameIsNovel)แรงกดดันคลายลงอย่างกะทันหัน ทว่า(@NameIsNovel)เมื่อหันกลับไปมองปรมาจารย์โพธิญาณ ก็ได้(@NameIsNovel)เห็นว่า(@NameIsNovel)ใบหน้าท่านซีดขาวราวกับไร้สีเลือด และ(@NameIsNovel)ลมหายใจอ่อนลงในทันที
เห็นได้(@NameIsNovel)ชัดว่า(@NameIsNovel)ท่าทีสงบนิ่งที่(@NameIsNovel)ปรมาจารย์โพธิญาณแสดงออกเมื่อครู่ เป็น(@NameIsNovel)เพียงกลอุบายที่(@NameIsNovel)ใช้ทำให้ศัตรูสับสนเท่านั้น
“ท่านปรมาจารย์!” เหล่าศิษย์พลันก้าวไปข้างหน้าด้วยความเป็น(@NameIsNovel)ห่วง
ปรมาจารย์โพธิญาณโบกมือพลางกล่าวว่า(@NameIsNovel) “พิษอสูรของเจวี๋ยหมิงและ(@NameIsNovel)เจวี๋ยอันรุนแรงเกินไปจริงๆ ผู้เฒ่าเช่นข้าไม่ควรไร้ประโยชน์ถึงเพียงนี้แล้ว...”
“ท่านปรมาจารย์ หงอคงผู้นี้ได้(@NameIsNovel)เข้าสู่เส้นทางบำเพ็ญเซียนก็เพราะการชี้แนะของท่าน ในชีวิตนี้ข้าไม่มี(@NameIsNovel)สิ่งใดให้ต้องเสียใจอีกแล้ว ต่อให้สิ่งที่(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)รับจากสวรรค์ในวันนี้ต้องคืนไป ก็คุ้มค่ากับการแลกทางรอดของทุกคน” ซุนหงอคงกล่าวขณะที่(@NameIsNovel)ใบหน้ายังคงเปื้อนรอยยิ้ม
ปรมาจารย์โพธิญาณตอบกลับด้วยรอยยิ้มเมื่อได้(@NameIsNovel)เห็นดังนั้นว่า(@NameIsNovel) “เจ้าลิงตัวนี้... เป็น(@NameIsNovel)สิ่งที่(@NameIsNovel)ข้ากังวลใจมากที่(@NameIsNovel)สุดมาโดยตลอด ยังไม่ถึงเวลาที่(@NameIsNovel)เจ้าจะต้องสละทุกสิ่งเพื่อสำนัก ตราบใดที่(@NameIsNovel)ข้ายังอยู่ เรื่องราวจะยังไม่ไปถึงขั้นนั้นหรอก”
พญาปักษีปีกทองตะโกนบอกหั่วสือเหนียงและ(@NameIsNovel)เหล่าภูตอสูรตนอื่นเมื่อได้(@NameIsNovel)เห็นเช่นนั้นว่า(@NameIsNovel) “ปรมาจารย์โพธิญาณกำลังจะโต้กลับเฮือกสุดท้ายแล้ว หากพวกเจ้ามี(@NameIsNovel)ไม้ตายอะไร ก็อย่าได้(@NameIsNovel)เก็บงำไว้อีก พวกเรามาช่วยกันส่งผู้เฒ่าผู้นี้ไปสู่สุคติกันเถิด”
เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินดังนั้น หั่วสือเหนียงและ(@NameIsNovel)ภูตอสูรอีกสองสามตนก็สบตากัน ก่อนจะก้าวออกมา
ราชันย์คชสารหกงาบิดข้อมือ ทวนทองคำพลันปรากฏอยู่ในมือ ส่วนหั่วสือเหนียงอ้าปากพ่นกระบี่ยาวสีขาวใสบริสุทธิ์ออกมา
ชื่อหรงยังคงถือกระบี่กระดูกขาวดำที่(@NameIsNovel)หลอมรวมกันอยู่ในมือ สายตาจับจ้องไปยังเซินลั่วพร้อมกับความเสียดายเล็กน้อย ทว่า(@NameIsNovel)มาถึงตอนนี้ คงไม่มี(@NameIsNovel)ทางได้(@NameIsNovel)เคล็ดวิชาแปลงกายอสูรไปจากบุรุษผู้นั้นอีกแล้ว
“ฆ่า!” พญาปักษีปีกทองออกคำสั่งก้อง
“ครืน...”
เสียงฟ้าร้องดังกึกก้องจากเบื้องบน สะท้อนก้องทั่วผืนฟ้าแดนลับ ทำให้แดนลับทั้งหมดสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง
ทุกชีวิตที่(@NameIsNovel)อยู่ในแดนลับ รวมทั้งพญาปักษีปีกทองและ(@NameIsNovel)เหล่าภูตอสูร ต่างก็มี(@NameIsNovel)สีหน้าเปลี่ยนไปในทันที
เมื่อเงยหน้ามองขึ้นสู่ฟากฟ้า ก็ได้(@NameIsNovel)เห็นแสงวาบขึ้นเหนือผืนนภา สายฟ้าสีม่วงขนาดมหึมาสายหนึ่งฟาดลงมาจากเบื้องบน กระทบเข้ากับม่านแสงกึ่งโปร่งใสนั้นอย่างจัง
“ตู้ม!”
นี่เป็น(@NameIsNovel)เพียงสายฟ้าฟาดครั้งที่(@NameIsNovel)สองเท่านั้น ทว่า(@NameIsNovel)รอยแยกยาวร้อยจั้งพลันปรากฏขึ้นบนฟากฟ้าแล้ว
-------------------