หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 1,523
ตอนที่ 1,523 : สุดยอดค่ายกลกักขัง
ตอนที่ 1523
เมื่อเซินลั่วก้าวลงสู่ใต้ดิน พลันพบผู้คนมากหน้าหลายตากำลังมุ่งหน้าสู่ทิศทางเดียวกัน ซึ่งก็คือคฤหาสน์ของผู้อาวุโสไร้นาม ความสงสัยพลันก่อตัวขึ้นในใจของเขา(@NameIsNovel) เขา(@NameIsNovel)จึงรีบเร่งติดตามไปอย่างมิรอช้า
ในขณะเดียวกัน ผู้อาวุโสไร้นามกำลังเฝ้าพินิจและ(@NameIsNovel)ปรับแต่งหุ่นเกราะนักรบสูงตระหง่านตนหนึ่งที่(@NameIsNovel)สวมเกราะสีแดงฉานอยู่ในห้องลับของคฤหาสน์ หุ่นนักรบตนนั้นสูงกว่า(@NameIsNovel)สิบฉื่อ ที่(@NameIsNovel)เอวแขวนดาบคู่สีแดงเลือดหมูสองเล่ม ทั่วร่างฉายแววองอาจน่าเกรงขาม
“ลวดลายยันต์โจมตีควรเสริมให้แข็งแกร่งขึ้นเพื่อเพิ่มพลังทำลาย หากความเร็วจะลดทอนลงบ้างก็ช่างเถิด ด้วยเกราะสุริยันเดือดมี(@NameIsNovel)เกราะป้องกันอันแข็งแกร่งมิเป็น(@NameIsNovel)รองสิ่งใดอยู่แล้ว ย่อมมิใช่ปัญหาใหญ่” ผู้อาวุโสไร้นามพึมพำกับตนเองพลางปรับแก้ลวดลายยันต์บนแขนของหุ่นเกราะนักรบ
“เจ้าจะหยุดพึมพำกับตนเองเสียทีได้(@NameIsNovel)หรือไม่? ปกติก็ไม่ใช่คนพูดมาก เหตุใดพอเริ่มหลอมเกราะทีไร ถึงได้(@NameIsNovel)พร่ำบ่นมิหยุดเช่นนี้?” ผู้อาวุโสฝูอดไม่ได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะเอ่ยแซว
ขณะนี้ ผู้อาวุโสฝูกำลังนั่งอยู่บนพื้นห่างออกไปไม่ไกลด้วยท่าทีเบื่อหน่าย พลางยกน้ำเต้าสุราในมือขึ้นจิบไปเรื่อยๆ
“ข้ามิได้(@NameIsNovel)ขอให้เจ้ามาฟังข้าพร่ำเพ้อเสียหน่อย เจ้าเลือกที่(@NameIsNovel)จะมาเองมิใช่หรือ” ผู้อาวุโสไร้นามตอบโดยมิแม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมอง
“เฮ้! อย่าได้(@NameIsNovel)อกตัญญูนักเลย เจ้ามองไม่ออกหรือว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ผู้หวังดีกำลังพยายามช่วยเหลือ? ข้ามาที่(@NameIsNovel)นี่ด้วยหวังดีเพื่อคุ้มครองเจ้า แต่เจ้ากลับมิเห็นค่าเลยแม้แต่น้อย” ผู้อาวุโสฝูกล่าวด้วยน้ำเสียงขุ่นเคือง
เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนั้น ผู้อาวุโสไร้นามก็มิคิดจะโต้ตอบ
“เจ้ามี(@NameIsNovel)ความคิดเห็นอย่างไรกับเตาหลอมที่(@NameIsNovel)เซินลั่วหยิบออกมาในวันนี้? ดูคล้ายว่า(@NameIsNovel)ของวิเศษชิ้นนั้นจะมี(@NameIsNovel)ระดับสูงส่งเหนือสามัญ” ครู่ต่อมา ผู้อาวุโสฝูก็เปิดปากทำลายความเงียบงันลง
“เรื่องนั้นเจ้าควรไปถามหม่านโป๋ แล้วข้าจะรู้ได้(@NameIsNovel)อย่างไรกันเล่า?” ผู้อาวุโสไร้นามตอบ
“ข้าถามแล้ว แต่หม่านโป๋มิยอมเอื้อนเอ่ยสิ่งใด เพียงแต่บอกข้าว่า(@NameIsNovel)อย่าได้(@NameIsNovel)ไปละโมบเตาหลอมนั้น” ผู้อาวุโสฝูกล่าวอย่างจนใจ
“ฟังคำแนะนำไว้ ย่อมมิเสียหาย” ผู้อาวุโสไร้นามสวนกลับอย่างมิแยแสจะสนทนาต่อไปอีก
“เฮ้! ข้าเพียงแต่คิดว่า(@NameIsNovel)อาจจะมี(@NameIsNovel)ศาสตราเวทหรือเกราะชิ้นใดที่(@NameIsNovel)พอจะนำไปแลกเปลี่ยนกับเซินลั่วได้(@NameIsNovel)บ้าง ข้ามิได้(@NameIsNovel)คิดร้ายเสียหน่อย พวกเจ้าสองคนอย่ามองข้าในแง่ร้ายนักสิ!” ผู้อาวุโสฝูรีบอธิบาย
“ยามนี้ข้าเพียงอยากให้เจ้าหุบปาก แล้วปล่อยให้ข้าปรับแต่งเกราะนี้ให้สำเร็จโดยสงบ เพื่อให้แน่ใจว่า(@NameIsNovel)ในวันพรุ่งนี้ พวกเราจะไม่ทำให้เมืองเทียนจีต้องอัปยศอดสู” ผู้อาวุโสไร้นามกล่าว
“ช่างมันเถิด ที่(@NameIsNovel)นี่มิมี(@NameIsNovel)สิ่งใดให้ข้าทำแล้ว อยู่ไปก็เกะกะขวางทาง ข้ากลับไปนอนเอาแรงดีกว่า(@NameIsNovel)” ผู้อาวุโสฝูกล่าว พลางหยิบน้ำเต้าสุราขึ้นพร้อมเตรียมจะจากไป
ในขณะนั้นเอง ภายในห้องลับพลันสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง
ทั้งผู้อาวุโสฝูและ(@NameIsNovel)ผู้อาวุโสไร้นามต่างตกตะลึงและ(@NameIsNovel)ทอดสายตามองลงไปยังพื้นดิน
จากนั้นไม่นาน เสียงปฐพีปริแตกสนั่นก็ดังขึ้นไม่ขาดสาย พื้นดินรอบกายพลันแยกออกจากกันเป็น(@NameIsNovel)ช่องอย่างเป็น(@NameIsNovel)ระเบียบ ศิลาจารึกโลหะสีดำขนาดใหญ่พลันผุดขึ้นมาจากใต้ดิน ล้อมรอบบุรุษทั้งสองไว้ตรงกลาง
“ค่ายกลโบราณหยินซู นี่คงไม่ดีแน่แล้ว!” ผู้อาวุโสไร้นามจดจำลวดลายยันต์โบราณบนศิลาจารึกโลหะได้(@NameIsNovel)ในทันที
“ไปกันเถอะ!” ผู้อาวุโสฝูตะโกนลั่น
ทว่า(@NameIsNovel)ก่อนที่(@NameIsNovel)บุรุษทั้งสองจะทันได้(@NameIsNovel)ขยับกาย ลวดลายยันต์ที่(@NameIsNovel)สลักอยู่บนศิลาจารึกโลหะสีดำทั้งแปดซึ่งรายล้อมรอบพวกเขา(@NameIsNovel)นั้นพลันสว่า(@NameIsNovel)งวาบขึ้นพร้อมกัน
จากนั้นไม่นาน พร้อมด้วยเสียงอัสนีคำรามกึกก้อง และ(@NameIsNovel)เปลวเพลิงร้อนแรงที่(@NameIsNovel)ลุกโชน อัสนีสีดำก็พุ่งออกจากศิลาจารึกโลหะทั้งแปด เชื่อมต่อประสานกันก่อเกิดเป็น(@NameIsNovel)กรงสายฟ้าสีดำอย่างรวดเร็ว
ผู้อาวุโสฝูสะบัดมือ พลันมี(@NameIsNovel)ลูกกลมเงินขนาดเท่ากำปั้นลูกหนึ่งพุ่งทะยานออกไป กระทบเข้ากับศิลาจารึกโลหะชิ้นหนึ่ง และ(@NameIsNovel)ระเบิดออกเป็น(@NameIsNovel)เปลวเพลิงอันรุนแรงพร้อมเสียงดังสนั่นหวั่นไหวทันทีที่(@NameIsNovel)ปะทะ
แรงมหาศาลทำให้พื้นดินสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ทว่า(@NameIsNovel)พลังจากการระเบิดกลับมิสามารถทะลวงผ่านกรงอัสนีสีดำออกมาได้(@NameIsNovel) ถูกสกัดกั้นไว้อย่างแข็งขัน และ(@NameIsNovel)พลังอันมหาศาลที่(@NameIsNovel)มิได้(@NameIsNovel)รับการปลดปล่อยก็ปะทุขึ้นอย่างบ้าคลั่งอยู่ภายในกรงแทน
ผู้อาวุโสฝูและ(@NameIsNovel)ผู้อาวุโสไร้นามต่างได้(@NameIsNovel)รับแรงกระแทก ต้องรีบร่ายอาคมเพื่อป้องกันตนเอง
“นี่คงเป็น(@NameIsNovel)เคล็ดค่ายกลเหลยจีจากคัมภีร์ค่ายกลยันต์โบราณ เป็น(@NameIsNovel)ตัวอย่างชั้นเลิศของค่ายกลกักขัง เคล็ดวิชานี้สาบสูญจากเมืองเทียนจีของเราไปนานแล้ว ทว่า(@NameIsNovel)อีกฝ่ายกลับยังคงครอบครองมันได้(@NameIsNovel)” ผู้อาวุโสไร้นามคร่ำครวญ
“ในยามเช่นนี้ อย่ามัวแต่ชื่นชมฝีมือพวกมันเลย ใครเลยจะล่วงรู้ว่า(@NameIsNovel)คนของเช่อชิงเทียนเล็งเป้าหมายมาที่(@NameIsNovel)เจ้าเพียงผู้เดียว หรือตั้งใจเล่นงานทั้งเมืองเทียนจีกันแน่” ผู้อาวุโสฝูแสดงความกังวล
“หากอีกฝ่ายหมายจะชิงตำแหน่งเจ้าเมืองจริงๆ ก็คงเพียงต้องการกักขังข้าไว้ มิให้เข้าร่วมการประลองในวันพรุ่งนี้ และ(@NameIsNovel)จะถือว่า(@NameIsNovel)พ่ายแพ้ไปโดยปริยาย ทว่า(@NameIsNovel)หากเป็น(@NameIsNovel)เพราะเรื่องอื่น ข้าเกรงว่า(@NameIsNovel)ปัญหาใหญ่ได้(@NameIsNovel)อุบัติขึ้นในเมืองเทียนจีแล้วก็เป็น(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)...” ผู้อาวุโสไร้นามครุ่นคิด
“ดูท่าแล้ว อีกฝ่ายมิได้(@NameIsNovel)เพียงพยายามจะกักขังเจ้า ซึ่งดูจะง่ายดายเกินไปนัก” ผู้อาวุโสฝูกล่าวพร้อมกับยกมือชี้ขึ้นไปเบื้องบน
ผู้อาวุโสไร้นามมองตามที่(@NameIsNovel)ผู้อาวุโสฝูชี้ ก็พลันเห็นกลุ่มก้อนอัสนีสีดำกำลังก่อร่างเป็น(@NameIsNovel)หอกสายฟ้าสีดำส่งเสียง “ฉี่ฉ่า” ขึ้นเหนือยอดกรงค่ายกล
“ครืน!”
พร้อมกับเสียงคำรามกึกก้อง หอกสายฟ้าสีดำก็พุ่งดิ่งลงมาอย่างฉับพลัน แทงเข้าใส่ผู้อาวุโสทั้งสองจากเบื้องบน
ระยะห่างจากยอดกรงถึงพื้นดินมี(@NameIsNovel)เพียงไม่กี่สิบฉื่อ ทว่า(@NameIsNovel)หอกสีดำกลับสามารถปลดปล่อยพลังอันน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่งยวด ดิ่งลงมาด้วยความเร็วอันเหลือเชื่อ
ในยามคับขัน ผู้อาวุโสไร้นามพลันดึงผู้อาวุโสฝูให้หลบเข้าไปอยู่ใต้เกราะสุริยันเดือด
ในขณะเดียวกัน ลวดลายยันต์บนเกราะสุริยันเดือดพลันสว่า(@NameIsNovel)งวาบ และ(@NameIsNovel)ปรากฏฝ่ามือขนาดมหมาสองข้างซ้อนทับกัน ปกป้องบุรุษทั้งสองจากเบื้องบน
หอกสายฟ้าสีดำแทงทะลุฝ่ามือของเกราะเข้าไปตรงๆ ประกายอัสนีสว่า(@NameIsNovel)งวาบไม่ขาดสาย แรงกระแทกมหาศาลทำให้เกราะสุริยันเดือดโซเซ ทว่า(@NameIsNovel)มือทั้งสองข้างยังคงมั่นคงดุจขุนเขา(@NameIsNovel)ไท่ซาน
“ตูม!”
เมื่อเสียงระเบิดดังขึ้นอีกครั้ง ในที่(@NameIsNovel)สุดหอกสายฟ้าสีดำก็ทะลวงฝ่ามือของเกราะ ปักลึกลงในพื้นดินเบื้องหน้าของบุรุษทั้งสอง พร้อมกับที่(@NameIsNovel)พลังอานุภาพนั้นหมดสิ้นลงในที่(@NameIsNovel)สุด
“พลังมหาศาลอันใดเช่นนี้!” ผู้อาวุโสฝูอดมิได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะอุทานออกมา
“อีกฝ่ายตั้งใจจะสังหาร เป้าหมายมิใช่เพียงแค่กักขังข้าแน่ ในเมืองอาจมี(@NameIsNovel)เรื่องใหญ่เกิดขึ้นแล้ว” ผู้อาวุโสไร้นามกล่าว สีหน้าของเขา(@NameIsNovel)พลันเคร่งขรึมขึ้น
ดวงตาของผู้อาวุโสไร้นามพลันฉายแววคมปลาบ พร้อมกับลุกขึ้นยืนตรง
เกราะสุริยันเดือดที่(@NameIsNovel)อยู่ด้านหลังดึงมือที่(@NameIsNovel)เคยปกป้องศีรษะของบุรุษทั้งสองกลับคืน โดยมิสนใจรูโหว่ที่(@NameIsNovel)ถูกแทงทะลุบนฝ่ามือเลยแม้แต่น้อย พร้อมกับเอื้อมไปด้านหลังเพื่อชักดาบยาวสีแดงเลือดหมูสองเล่มออกมา
ในเวลาเดียวกัน หอกสายฟ้าสีดำอีกเล่มก็กำลังก่อร่างขึ้นบนเพดานตาข่ายอัสนีของค่ายกลเหนือศีรษะ ก่อนจะดิ่งลงมาอย่างฉับพลัน
เกราะสุริยันเดือดถือดาบไว้ในมือทั้งสองข้าง โบกสะบัดพร้อมกัน ฟาดฟันขึ้นไปเบื้องบนอย่างรวดเร็ว
ลำแสงสีแดงเลือดหมูสองสายพลันพุ่งออกจากคมดาบ ไขว้กันกลางอากาศ ก่อเกิดเป็น(@NameIsNovel)ลำแสงดาบรูปกากบาท พุ่งเข้าปะทะกับหอกสายฟ้าสีดำ ก่อให้เกิดเสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหวในทันที
หอกสายฟ้าสีดำแตกสลายในพริบตา ประกายอัสนีนับไม่ถ้วนกระจายออกไปทุกทิศทางราวกับฝูงอสรพิษร้าย ในขณะที่(@NameIsNovel)ลำแสงดาบรูปกากบาทนั้นพุ่งเข้าใส่ตาข่ายอัสนีเบื้องบน
“เปรี้ยะ! เปรี้ยะ!”
ตาข่ายอัสนีของค่ายกลพลันสว่า(@NameIsNovel)งวาบด้วยกระแสอัสนี เมื่อลำแสงดาบพุ่งเข้าปะทะ ย่อมถูกกลืนหายไปอย่างรวดเร็วจนไร้ร่องรอย
ในขณะเดียวกัน ลวดลายยันต์บนศิลาจารึกโลหะทั้งแปดที่(@NameIsNovel)รายล้อมรอบกายพวกเขา(@NameIsNovel)นั้น ก็สว่า(@NameIsNovel)งวาบขึ้นมาทีละดวง บุรุษทั้งสองจึงพลันประจักษ์ว่า(@NameIsNovel)ลวดลายตรงกลางภายในยันต์เหล่านั้น คือลวดลายยันต์กู่โบราณที่(@NameIsNovel)สาบสูญไปนานแล้วนั่นเอง
-------------------