หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 1,583
ตอนที่ 1,583 : คุมขัง
ตอนที่ 1583
เซินลั่วไม่ได้(@NameIsNovel)หวาดกลัวอำนาจของอู๋หลัว แต่คนอื่นๆ เริ่มคิดที่(@NameIsNovel)จะถอยหนี
“ปีศาจตนนี้น่าเกรงขามเกินไป เกินกว่า(@NameIsNovel)ความสามารถที่(@NameIsNovel)เราจะต่อสู้ได้(@NameIsNovel)! หลิวหง หลี่เปียว เตรียมตัวให้พร้อม ทันทีที่(@NameIsNovel)คนอื่นเข้าปะทะกับปีศาจ เราจะหนีทันที!” เถาเซียงส่งกระแสจิตไปยังหลิวหงและ(@NameIsNovel)หลี่เปียว
“ถอยรึ? แต่ท่านเพิ่งจะบอกว่า(@NameIsNovel)เราควรร่วมมือกันต่อต้านศัตรูไม่ใช่รึ?” เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนี้ หลิวและ(@NameIsNovel)หลี่ก็สบตากัน และ(@NameIsNovel)หลิวหงก็อดไม่ได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะพูดขึ้น
“สถานการณ์เปลี่ยนไปแล้ว หากข้าไม่พูดเช่นนั้นก่อนหน้านี้ คนอื่นๆ คงจะหนีไปแล้ว หากไม่มี(@NameIsNovel)คนเหล่านี้คอยยันปีศาจไว้ เราจะหนีได้(@NameIsNovel)อย่างไร?” เถาเซียงกล่าวโดยไม่มี(@NameIsNovel)ร่องรอยของความละอายใจ
เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนี้ หลิวหงก็พึมพำกับตัวเองแต่ไม่ได้(@NameIsNovel)พูดอะไรอีก
“แม้ว่า(@NameIsNovel)เราต้องการจะจากไป ข้าเกรงว่า(@NameIsNovel)มันก็เป็น(@NameIsNovel)ไปไม่ได้(@NameIsNovel) สุสานของโฮ่วอี้ดูเหมือนจะตั้งอยู่ในมิติอิสระ ข้าได้(@NameIsNovel)ลองแล้ว วิชาการหลบหนีใช้ไม่ได้(@NameIsNovel)ผลที่(@NameIsNovel)นี่เลย” หลี่เปียวส่งกระแสจิต
“วิชาการหลบหนีธรรมดาใช้ไม่ได้(@NameIsNovel)ผลอย่างแน่นอน ใช้เคล็ดวิชานี้เพื่อควบคุมจิตวิญญาณพู่กันและ(@NameIsNovel)ศิลาหมึกฟ้าคราม แล้วเจ้าจะสามารถเปิดเส้นทางผ่านมิติได้(@NameIsNovel)” เถาเซียงส่งกระแสจิตอย่างรวดเร็ว ถ่ายทอดเคล็ดวิชาลับให้หลิวและ(@NameIsNovel)หลี่
ทั้งสองแสดงสีหน้าประหลาดใจอย่างยินดีเมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนี้และ(@NameIsNovel)รีบเตรียมที่(@NameIsNovel)จะควบคุมจิตวิญญาณพู่กันและ(@NameIsNovel)ศิลาหมึกฟ้าคราม
“ทุกคนอย่ากลัว ร่างกายของปีศาจตนนี้อาจจะแปลกประหลาด แต่การโจมตีของมันไม่ได้(@NameIsNovel)ทรงพลังเป็น(@NameIsNovel)พิเศษ ข้าจะเปิดใช้งานกระบวนค่ายกลหุนหยวนอู๋จี๋ ซึ่งเป็น(@NameIsNovel)ค่ายกลต้องห้ามที่(@NameIsNovel)แข็งแกร่งที่(@NameIsNovel)สุดภายในจานดาวกู่เสวียน เพื่อดักจับปีศาจตนนี้แล้วให้พวกเราทั้งหมดลงมือพร้อมกัน!” เถาเซียงก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าวและ(@NameIsNovel)ส่งกระแสจิตไปยังคนอื่นๆ
เหยียนเลี่ยและ(@NameIsNovel)เจินเหรินว่า(@NameIsNovel)นสุ่ยกำลังตื่นตระหนก แต่เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินคำพูดของนาง สีหน้าของพวกเขา(@NameIsNovel)ก็ดีขึ้น และ(@NameIsNovel)ต่างก็กำศาสตราเวทของตนไว้แน่น
มือของเถาเซียงเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วเพื่อร่ายคาถา และ(@NameIsNovel)จานดาวกู่เสวียนก็เปล่งแสงสีขาวทะลุฟ้า ภายในนั้นมี(@NameIsNovel)จารึกวิญญาณนับไม่ถ้วนปรากฏขึ้นและ(@NameIsNovel)เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว ในชั่วพริบตา พวกมันก็ควบแน่นเป็น(@NameIsNovel)ค่ายกลสีขาวขนาดใหญ่และ(@NameIsNovel)ครอบลงไปยังอู๋หลัว
เมื่อเห็นเช่นนี้ ดวงตาของอู๋หลัวก็มืดลง
นางตระหนักดีถึงพลังของสมบัติปีศาจทั้งสองชิ้น วงแหวนอสูรเก้าห้วงนรกและ(@NameIsNovel)กลองศึกเก้าหลี เซินลั่วและ(@NameIsNovel)เถียนซานชีเพียงแค่ปลดปล่อยพลังของพวกมันออกมาได้(@NameIsNovel)เพียงเศษเสี้ยวเท่านั้น หากนางสามารถหลอมสมบัติเหล่านี้ได้(@NameIsNovel)สำเร็จ การกำจัดเซินลั่วและ(@NameIsNovel)คนอื่นๆ แทบจะไม่ต้องใช้ความพยายามใดๆ เลย
ขณะนี้นางกำลังใช้เคล็ดวิชาหลอมลับของเผ่าปีศาจ ซึ่งทำให้นางสามารถหลอมสมบัติปีศาจได้(@NameIsNovel)ด้วยความเร็วที่(@NameIsNovel)เหนือกว่า(@NameIsNovel)วิธีการปกติอย่างมาก ทว่า(@NameIsNovel)เคล็ดวิชานี้มี(@NameIsNovel)ข้อเสียอย่างหนึ่งคือ ไม่สามารถถูกขัดจังหวะได้(@NameIsNovel) มิฉะนั้นนางจะต้องเริ่มต้นใหม่ทั้งหมด
อีกเพียงชั่วครู่ นางก็จะหลอมสำเร็จแล้ว
สายตาของอู๋หลัวเปลี่ยนไป และ(@NameIsNovel)ด้วยการตัดสินใจที่(@NameIsNovel)แน่วแน่ นางจึงไม่หลบหลีก ปล่อยให้ค่ายกลสีขาวตกลงมาบนร่างของนาง
เคล็ดวิชาวิญญาณมายาอมตะของนางเกือบจะสมบูรณ์แบบแล้ว และ(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)สมบัติเพียงไม่กี่ชิ้นในโลกที่(@NameIsNovel)สามารถทำร้ายนางได้(@NameIsNovel) นางเพียงแค่ต้องยื้อเวลาอีกเล็กน้อย
ทว่า(@NameIsNovel)ขณะที่(@NameIsNovel)ค่ายกลสีขาวสาดส่องลงมา อู๋หลัวก็รู้สึกว่า(@NameIsNovel)ร่างกายของนางหนักอึ้ง ร่างวิญญาณมายาของนางถูกค่ายกลพันธนาการอย่างไม่คาดคิด มี(@NameIsNovel)แนวโน้มที่(@NameIsNovel)จะกลายเป็น(@NameIsNovel)กายภาพ และ(@NameIsNovel)สีหน้าของนางก็เต็มไปด้วยความตกใจในทันที
“กระบวนค่ายกลหุนหยวนอู๋จี๋สามารถสะกดเคล็ดวิชาวิญญาณมายาอมตะได้(@NameIsNovel)จริงๆ! คุณชายเซิน โจมตีสุดกำลัง!” ดวงตาของเด็กน้อยวิญญาณเพลิงสว่า(@NameIsNovel)งวาบ และ(@NameIsNovel)รีบตะโกนขึ้นทันที
“กระบวนค่ายกลหุนหยวนอู๋จี๋ได้(@NameIsNovel)คุมขังปีศาจไว้แล้ว โจมตีเดี๋ยวนี้!” เถาเซียงก็ตะโกนเสียงดังเช่นกัน
เหยียนเลี่ย เจินเหรินว่า(@NameIsNovel)นสุ่ย และ(@NameIsNovel)เซินลั่วล้วนเป็น(@NameIsNovel)ผู้ที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ประสบการณ์การต่อสู้อย่างโชกโชน เมื่อเห็นกระบวนค่ายกลหุนหยวนอู๋จี๋ได้(@NameIsNovel)ผล พวกเขา(@NameIsNovel)ก็ไม่จำเป็น(@NameIsNovel)ต้องให้ใครมาเร่งเร้า และ(@NameIsNovel)ต่างก็ลงมือ
ศาสตราเวทห้าสีหกชนิดคำรามออกมา พร้อมกับกระบวนกระบี่แสงทองหยางบริสุทธิ์กลางอากาศที่(@NameIsNovel)ลุกโชนสว่า(@NameIsNovel)งไสว กระบี่จำนวนมากสาดส่องลงมาราวกับสายฝนพร้อมเสียงหวีดหวิว
เมื่อรู้ว่า(@NameIsNovel)ศาสตราปีศาจมี(@NameIsNovel)ผลต่ออู๋หลัว เซินลั่วจึงสังเวยมี(@NameIsNovel)ดบินโลหิตออกมาเช่นกัน ผสมปนเปไปกับฝนกระบี่
เถียนซานชีก็ฟื้นตัวแล้วในขณะนี้ กระตุ้นกระบี่มังกรขดและ(@NameIsNovel)ไข่มุกแสงจันทร์ให้โจมตีอู๋หลัว
“แค่ค่ายกลเล็กน้อย คิดว่า(@NameIsNovel)จะดักข้าได้(@NameIsNovel)รึ? ฝันไปเถอะ!” อู๋หลัวคำรามอย่างเกรี้ยวกราด ไม่สนใจที่(@NameIsNovel)จะหลอมสมบัติปีศาจต่อไปแล้ว นางร่ายคาถาแปลกๆ ด้วยมือทั้งสองข้าง
แสงปีศาจรอบกายของนางพลุ่งพล่าน และ(@NameIsNovel)ทันใดนั้นแถบแสงสีดำรอบตัวนางก็ระเบิดออกด้วยเสียงปัง กลายเป็น(@NameIsNovel)เงาดำเหนียวหนืดนับไม่ถ้วน ท่วมท้นพื้นที่(@NameIsNovel)หลายสิบจั้งรอบตัวนางในทันที
เงาดำพันรอบเงางูขนาดมหึมา แท้จริงแล้วคือซิวเสอ พลังอันเย็นเยียบและ(@NameIsNovel)น่าขนลุกเต็มไปทั่วพื้นที่(@NameIsNovel)สีดำ ก่อตัวเป็น(@NameIsNovel)กรงที่(@NameIsNovel)แข็งแกร่งซึ่งคุมขังเซินลั่วและ(@NameIsNovel)สหายไว้ภายในเงาดำ
เซินลั่วและ(@NameIsNovel)สหายของตนรู้สึกราวกับถูกยอดเขา(@NameIsNovel)ยักษ์หมื่นจั้งบดขยี้ ไม่สามารถขยับได้(@NameIsNovel)แม้แต่นิ้วเดียว โชคดีที่(@NameIsNovel)ปราณเต๋าของพวกเขา(@NameIsNovel)ยังคงอยู่ พวกเขา(@NameIsNovel)รีบโคจรพลังทั้งหมดไปยังอำนาจศักดิ์สิทธิ์ของตน พยายามที่(@NameIsNovel)จะหลุดพ้นจากพันธนาการของเงาดำ
ห่างออกไปประมาณสิบกว่า(@NameIsNovel)จั้ง ภายในความว่า(@NameIsNovel)งเปล่า เกิดความปั่นป่วนขึ้น และ(@NameIsNovel)ร่างของเถาเซียง หลิวหง และ(@NameIsNovel)หลี่เปียวก็ปรากฏขึ้นจากอากาศธาตุอย่างกะทันหัน
ทั้งสามคนคิดที่(@NameIsNovel)จะถอยหนีมานานแล้ว เมื่อเห็นแสงสีดำส่องประกายบนร่างของอู๋หลัว พวกเขา(@NameIsNovel)ก็รีบถอยและ(@NameIsNovel)หนีรอดจากการถูกคุมขังของอาคมมิติเงาดำได้(@NameIsNovel)อย่างหวุดหวิด
“เร็วเข้า เปิดเส้นทางผ่านมิติ!” เถาเซียงตะโกน
หลิวหงและ(@NameIsNovel)หลี่เปียวได้(@NameIsNovel)นำจิตวิญญาณพู่กันและ(@NameIsNovel)ศิลาหมึกฟ้าครามออกมาแล้ว ทำตามเคล็ดวิชาลับที่(@NameIsNovel)เถาเซียงสอน พวกเขา(@NameIsNovel)ร่ายอาคม และ(@NameIsNovel)แสงสีเขียวผืนหนึ่งก็เบ่งบานออกมาจากสมบัติทั้งสองชิ้น พันกันไปมา
มือของหลี่เปียวเคลื่อนไหวราวกับหมุนวงล้อรถ ปราณเต๋าของตนปั่นป่วนขณะที่(@NameIsNovel)เทลงไปในศิลาหมึก แสงวิญญาณในศิลาหมึกฟ้าครามวาบอย่างบ้าคลั่ง เผยให้เห็นแอ่งหมึกสีเงินอย่างรวดเร็วซึ่งเปล่งการสั่นสะเทือนอันรุนแรงของพลังแห่งมิติ ทำให้เกิดระลอกคลื่นแผ่กระจายไปทั่วความว่า(@NameIsNovel)งเปล่าในบริเวณใกล้เคียงราวกับเป็น(@NameIsNovel)ผืนน้ำ
หลิวหงรีบคว้าจิตวิญญาณพู่กัน จุ่มลงไปในหมึกสีเงิน และ(@NameIsNovel)วาดอย่างรวดเร็วในความว่า(@NameIsNovel)งเปล่า ในชั่วพริบตา เขา(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)หลี่เปียวก็วาดประตูใหญ่สีเงินขึ้นมา
“เปิด!” ทั้งสองโคจรพลังไปยังสมบัติทั้งสองชิ้นพร้อมกัน และ(@NameIsNovel)ด้วยลำแสงสีเขียวสองสายที่(@NameIsNovel)โจมตีประตูใหญ่สีเงิน ความสว่า(@NameIsNovel)งของมันก็กะพริบขณะที่(@NameIsNovel)ค่อยๆ เปิดออก เผยให้เห็นทิวทัศน์ของพื้นที่(@NameIsNovel)ทะเลภายนอก
“ไป!” ทั้งสามคนแสดงสีหน้ายินดีและ(@NameIsNovel)แปลงร่างเป็น(@NameIsNovel)ลำแสงหลบหนีสามสายในทันที พุ่งไปยังประตู
ในขณะนั้นเอง มวลปราณทมิฬก็ปรากฏขึ้นจากความว่า(@NameIsNovel)งเปล่าใต้ประตูใหญ่สีเงิน กลืนกินมันจนหมดสิ้น
ประตูมิติซึ่งกำลังเปิดอยู่ พลันหยุดชะงัก และ(@NameIsNovel)ทิวทัศน์ของพื้นผิวทะเลที่(@NameIsNovel)มองเห็นได้(@NameIsNovel)ก่อนหน้านี้ก็ถูกปกคลุมด้วยเงาชั้นหนึ่ง
ร่างหนึ่งระเบิดออกมาจากท่ามกลางปราณทมิฬ และ(@NameIsNovel)ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากอู๋หลัว ซึ่งบัดนี้ได้(@NameIsNovel)กลายเป็น(@NameIsNovel)ร่างที่(@NameIsNovel)จับต้องได้(@NameIsNovel)แล้ว
“คิดว่า(@NameIsNovel)จะหนีได้(@NameIsNovel)รึ? พวกเจ้าทำให้ข้าสูญเสียจิตวิญญาณอสูรไปตนหนึ่ง มอบจิตวิญญาณเทวะของพวกเจ้ามาซะ” ดวงตาของอู๋หลัวเต็มไปด้วยความดุร้าย
สีหน้าของเถาเซียงเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)สยดสยอง ราวกับว่า(@NameIsNovel)นางกลายเป็น(@NameIsNovel)หินจากการปรากฏตัวอย่างกะทันหันของอู๋หลัว
ทว่า(@NameIsNovel)เมฆาหมื่นลี้ข้างๆ นางพลันระเบิดแสงสีฟ้าและ(@NameIsNovel)ขาวอันรุนแรงออกมา กลายเป็น(@NameIsNovel)ริบบิ้นกว้างใหญ่หลายร้อยเส้นที่(@NameIsNovel)กวาดไปยังอู๋หลัว ถึงตัวนางในเวลาไม่นาน
สีหน้าของเถาเซียงเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)เย็นชาอย่างเฉยเมย เปี่ยมไปด้วยจิตสังหาร
อู๋หลัวไม่แสดงความประหลาดใจ พ่นวัตถุออกมา—กลายเป็น(@NameIsNovel)วงแหวนอสูรเก้าห้วงนรก
“เจ้าหนู วงแหวนอสูรเก้าห้วงนรกนี้เป็น(@NameIsNovel)ศาสตราล้ำค่าของเผ่าปีศาจของข้า มี(@NameIsNovel)พลังสะเทือนปฐพี วิธีที่(@NameIsNovel)เจ้าใช้มันช่างเป็น(@NameIsNovel)การสิ้นเปลืองโดยแท้ แม้ว่า(@NameIsNovel)ข้าจะยังไม่ได้(@NameIsNovel)หลอมมันจนสมบูรณ์ แต่ข้าจะแสดงให้เจ้าเห็นถึงพลังที่(@NameIsNovel)แท้จริงของวงแหวนอสูรเก้าห้วงนรก!” อู๋หลัวคว้ามันด้วยมือข้างหนึ่ง เหลือบมองเซินลั่วภายในมิติเงาดำ แล้วสะบัดแขน
วงแหวนอสูรเก้าห้วงนรกเปล่งแสงสีดำอันมหาศาล และ(@NameIsNovel)วงแหวนขนาดต่างๆ นับไม่ถ้วนก็ยิงออกมาอย่างหนาแน่นจากมือของนาง ด้วยแรงผลักดันที่(@NameIsNovel)น่าเกรงขามซึ่งกวาดผ่านริบบิ้นสีฟ้าและ(@NameIsNovel)ขาวที่(@NameIsNovel)บินมายังนาง
ริบบิ้นสีฟ้าและ(@NameIsNovel)ขาวเต็มท้องฟ้าพลันหายไป เผยให้เห็นเมฆาหมื่นลี้ ซึ่งบัดนี้ถูกพันธนาการด้วยเงาวงแหวนสีดำสนิทหลายวงที่(@NameIsNovel)ทำให้มันหยุดนิ่งโดยสิ้นเชิง
ในขณะเดียวกัน แสงสีดำก็วาบขึ้นรอบตัวเถาเซียง และ(@NameIsNovel)เงาวงแหวนสีดำหนาเท่าถังน้ำสี่หรือห้าวงก็ปรากฏขึ้นจากความว่า(@NameIsNovel)งเปล่า พันธนาการร่างของนางอย่างแน่นหนาตั้งแต่หัวจรดเท้า ทำให้นางเคลื่อนไหวไม่ได้(@NameIsNovel)ในทันที
-------------------