หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 1,644

ตอนที่ 1,644 : ทำลายอาคมด้วยค่ายกลห้าผสาน

ตอนที่ 1644

หลังจากอู๋หลัวพูดจบ นางก็พลิกมือข้างเดียว และ(@NameIsNovel)ม้วนคัมภีร์ผ้าไหมก็พลันปรากฏขึ้นในมือ ซึ่งนางก็โยนให้เซินลั่ว

เซินลั่วยกมือรับคัมภีร์ผ้าไหม คลี่ออกเพื่อตรวจสอบคร่าวๆ จากนั้นก็ยัดเข้าไปในเสื้อคลุม ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)จะใส่ไว้ในแขนเสื้อ แต่ในความเป็น(@NameIsNovel)จริง ผ่านกระจกเซียวเหยา เขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)ส่งมันตรงไปยังมือของเด็กน้อยวิญญาณเพลิง หลังจากเด็กน้อยวิญญาณเพลิงดูมันแล้ว เขา(@NameIsNovel)ก็รีบส่งข้อความถึงเซินลั่ว ยืนยันว่า(@NameIsNovel)ตำรับยานั้นไม่มี(@NameIsNovel)ปัญหาใดๆ

[Source: NameIsNovel] “ขอบคุณ” เซินลั่วประสานมือแสดงความขอบคุณ โดยไม่เปลี่ยนสีหน้า “ไม่เป็น(@NameIsNovel)ไร ต่อไป เราสามารถร่วมมือกันเพื่อทำลายอาคมได้(@NameIsNovel)ใช่ไหม” รอยยิ้มของอู๋หลัวยังคงอยู่บนใบหน้าขณะที่(@NameIsNovel)นางถาม

“อาคมนี้ควรจะถูกทำลายอย่างไร” เซินลั่วถามด้วยสีหน้าที่(@NameIsNovel)เคร่งขรึมเล็กน้อย

“อาคมของโถงใหญ่แห่งนี้คือค่ายกลต้องห้ามเพลิงปิ่งติ้งห้าทิศ การจะทำลายค่ายกล จำเป็น(@NameIsNovel)ต้องให้ห้าคนลงมือพร้อมกัน แต่ละคนใช้ค่ายกลอักขระต้องห้ามที่(@NameIsNovel)แตกต่างกันห้าชนิดเพื่อย้อนกลับกระบวนค่ายกลใหญ่และ(@NameIsNovel)ทำลายมัน” อู๋หลัวกล่าว

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “ค่ายกลอักขระต้องห้ามที่(@NameIsNovel)แตกต่างกันห้าชนิดรึ พวกมันคืออะไรบ้าง โปรดอธิบายให้ชัดเจนได้(@NameIsNovel)หรือไม่” เซินลั่วถามพร้อมขมวดคิ้ว

“สหายเซิน ท่านไม่จำเป็น(@NameIsNovel)ต้องกังวลเรื่องนั้น ข้าเชี่ยวชาญแผนที่(@NameIsNovel)ค่ายกลอักขระทั้งห้าชนิดโดยสมบูรณ์แล้ว สิ่งที่(@NameIsNovel)เราต้องทำคือวาดพวกมันบนฝ่ามือของทุกคน ในเวลานั้น ทุกคนสามารถเปิดใช้งานค่ายกลอักขระพร้อมกันเพื่อทำลายอาคมร่วมกันได้(@NameIsNovel) ทว่า(@NameIsNovel)สิ่งสำคัญคือต้องรักษาระดับปราณเต๋าที่(@NameIsNovel)ใช้ในการเปิดใช้งานค่ายกลอักขระให้อยู่ในสภาพที่(@NameIsNovel)สม่ำเสมอและ(@NameIsNovel)หลีกเลี่ยงความผันผวนครั้งใหญ่” อู๋หลัวกล่าวต่ออย่างไม่รีบร้อน

เซินลั่วขมวดคิ้วและ(@NameIsNovel)ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็หันไปหาสัตว์เทวะผู้รู้แจ้งและ(@NameIsNovel)กล่าวว่า(@NameIsNovel) “ให้พวกเราสองคนช่วยพวกเขา(@NameIsNovel) ไฉจู่ยังคงควบคุมกระจกคุนหลุนเพื่อปกป้องเราจากการกัดเซาะของแสงเทวะทำลายล้าง”

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ทันทีที่(@NameIsNovel)สิ้นเสียง ทุกคนก็เข้าใจเจตนาของเขา(@NameIsNovel) สีหน้าของอู๋หลัวไม่เปลี่ยนแปลง และ(@NameIsNovel)นางยังคงยิ้มเล็กน้อยบนริมฝีปาก ดูไม่กังวล “ได้(@NameIsNovel)” สัตว์เทวะผู้รู้แจ้งพยักหน้าและ(@NameIsNovel)ตอบตกลงอย่างง่ายดาย แม้ว่า(@NameIsNovel)เนี่ยไฉจู่จะไม่ได้(@NameIsNovel)พูดอะไร แต่นางก็พยักหน้าเล็กน้อยให้เซินลั่ว รับรองว่า(@NameIsNovel)หากมี(@NameIsNovel)ความวุ่นวายใดๆ ในระหว่า(@NameIsNovel)งการทำลายอาคม นางจะเปิดใช้งานกระจกคุนหลุนเพื่อกลืนกินอู๋หลัวและ(@NameIsNovel)อีกสองคนในทันที

“ในเมื่อพี่เซินได้(@NameIsNovel)จัดการเรียบร้อยแล้ว เราก็ไม่ควรชักช้า เรามาเริ่มกันเถิด” อู๋หลัวเร่งเร้า กล่าวจบ นางก็บิดข้อมือและ(@NameIsNovel)หยิบเหล็กแหลมขนหมาป่าสีเขียวออกมาทันทีระหว่า(@NameIsNovel)งสองนิ้ว ปลายปากกาควบแน่นปราณเต๋าที่(@NameIsNovel)หนาทึบและ(@NameIsNovel)แข็งตัว และ(@NameIsNovel)เริ่มวาดลวดลายยันต์บนฝ่ามือของตน

กระบวนการทั้งหมดใช้เวลาประมาณครึ่งเค่อ หลังจากวาดลวดลายเสร็จแล้ว นางก็วาดค่ายกลอักขระบนฝ่ามือของเสือดาววายุทมิฬ อาชาเทวะเพลิงลึกล้ำ และ(@NameIsNovel)สัตว์เทวะผู้รู้แจ้ง ก่อนจะเข้าใกล้เซินลั่วในที่(@NameIsNovel)สุด (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

เซินลั่วแบฝ่ามือออก และ(@NameIsNovel)อู๋หลัวก็เริ่มวาดบนนั้นด้วยเหล็กแหลมขนหมาป่าในมือ ขณะที่(@NameIsNovel)ปลายปากกาของอู๋หลัวเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว คลื่นความร้อนที่(@NameIsNovel)แผดเผาก็แผ่กระจายออกมาจากฝ่ามือของเซินลั่ว และ(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)สามารถรู้สึกได้(@NameIsNovel)อย่างชัดเจนถึงสายปราณเต๋าที่(@NameIsNovel)แข็งตัวเป็น(@NameIsNovel)เส้น หมุนเวียนและ(@NameIsNovel)ลงหลักปักฐานในฝ่ามือ ก่อตัวเป็น(@NameIsNovel)ค่ายกลอักขระ

เขา(@NameIsNovel)จงใจไม่จำกัดปราณเต๋า ปล่อยให้มันควบแน่นอยู่ในฝ่ามือของเขา(@NameIsNovel) ต้องการจะดูว่า(@NameIsNovel)มันจะพยายามแทรกซึมเข้าไปข้างในผ่านผิวหนังของเขา(@NameIsNovel)หรือไม่ ทว่า(@NameIsNovel)ผลก็คือค่ายกลที่(@NameIsNovel)ก่อตัวจากปราณเต๋าเหล่านี้ลอยอยู่ในฝ่ามือของเขา(@NameIsNovel)อย่างซื่อสัตย์โดยไม่มี(@NameIsNovel)การล่วงล้ำใดๆ

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ขณะที่(@NameIsNovel)เซินลั่วรู้สึกโล่งใจอยู่บ้าง เขา(@NameIsNovel)ก็อดไม่ได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะงงงวย เขา(@NameIsNovel)ไม่เชื่อว่า(@NameIsNovel)อู๋หลัวจะเล่นตรงไปตรงมาเช่นนี้ แต่เขา(@NameIsNovel)ก็ไม่พบเบาะแสอื่นใดในขณะนี้ ดังนั้นจึงต้องปล่อยให้เป็น(@NameIsNovel)เช่นนั้นไปก่อน แม้ว่า(@NameIsNovel)จะไม่ลดความระมัดระวังลงแม้แต่น้อย

หลังจากวาดค่ายกลอักขระเสร็จ ภายใต้การนำทางของอู๋หลัว พวกเขา(@NameIsNovel)ก็เข้าประจำที่(@NameIsNovel)ในทิศทางที่(@NameIsNovel)แตกต่างกัน ทั้งหมดหันหน้าไปทางประตูวังโดยแบฝ่ามือที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ค่ายกลอักขระออก “ทุกคนเตรียมพร้อม ข้ากำลังจะเริ่มแล้ว” อู๋หลัวกล่าว (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

ทำตามคำสั่งของอู๋หลัว ทุกคนก็เริ่มส่งปราณเต๋าเข้าไปในค่ายกลอักขระบนฝ่ามือของตน ลวดลายยันต์ในฝ่ามือของเซินลั่วก็สว่า(@NameIsNovel)งวาบขึ้นทันที และ(@NameIsNovel)คลื่นความร้อนที่(@NameIsNovel)แผดเผาก็เกิดขึ้นทันที ซึ่งมี(@NameIsNovel)กลุ่มเปลวเพลิงสีแดงฉานพุ่งออกมา ข้างๆ เขา(@NameIsNovel) ลวดลายยันต์บนฝ่ามือของสัตว์เทวะผู้รู้แจ้งก็ปะทุเปลวเพลิงสีทองอมเหลืองออกมา ส่วนฝ่ามือของเสือดาววายุทมิฬ อาชาเทวะเพลิงลึกล้ำ และ(@NameIsNovel)อู๋หลัว ก็มี(@NameIsNovel)เปลวเพลิงลุกโชนขึ้นเช่นกัน แม้จะมี(@NameIsNovel)สีที่(@NameIsNovel)แตกต่างกัน: สีน้ำเงินเข้ม สีเขียวหยก และ(@NameIsNovel)สีดำลึก แต่ละสีก็ปล่อยความผันผวนของธาตุที่(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)เอกลักษณ์ออกมา

“สหายทั้งหลาย อย่าเพิ่งรีบร้อน ทำให้เปลวเพลิงมั่นคงก่อน ปรับปราณเต๋าของพวกท่านให้อยู่ในระดับเดียวกัน แล้วจึงส่งไปยังค่ายกลต้องห้ามเพลิงปิ่งติ้งห้าทิศ” อู๋หลัวเร่งเร้าเมื่อเห็นเช่นนี้ เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินดังนั้น ทุกคนก็เริ่มเพ่งสมาธิและ(@NameIsNovel)ควบคุมปราณเต๋าของตน และ(@NameIsNovel)เปลวเพลิงที่(@NameIsNovel)กะพริบอยู่ในมือของพวกเขา(@NameIsNovel)ก็ค่อยๆ มั่นคงขึ้นและ(@NameIsNovel)เริ่มหดตัวลงจนกระทั่งกลุ่มเปลวเพลิงทั้งห้ามี(@NameIsNovel)ขนาดสม่ำเสมอ

“พร้อมแล้ว ให้พวกเราส่งพวกมันเข้าไปในค่ายกลต้องห้ามพร้อมกัน” อู๋หลัวตะโกน ตามคำสั่งของนาง ทุกคนก็คลายฝ่ามือไปข้างหน้า และ(@NameIsNovel)เปลวเพลิงทั้งห้ากลุ่มก็ลอยไป ลอยไปยังประตูวัง

ก่อนที่(@NameIsNovel)เปลวเพลิงจะเข้าใกล้ อาคมเวทมนตร์ต้องห้ามบนประตูวังก็สัมผัสได้(@NameIsNovel)ถึงการเข้าใกล้ของพวกมัน ก่อตัวขึ้นและ(@NameIsNovel)ส่งเปลวเพลิงจำนวนมหาศาลพุ่งเข้าหากลุ่มคน

“ตั้งมั่นไว้ อย่าทำการเคลื่อนไหวอย่างกะทันหัน” อู๋หลัวตะโกนลั่น ผู้ที่(@NameIsNovel)เดิมทีคิดว่า(@NameIsNovel)ความพยายามทำลายค่ายกลล้มเหลว เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินคำพูดของนาง ก็บังคับการกระทำของตนและ(@NameIsNovel)เผชิญหน้ากับเปลวเพลิงอย่างรุนแรงด้วยเปลวเพลิงทำลายผนึกในฝ่ามือ ส่งพวกมันเข้าไปในค่ายกลต้องห้าม

ทันทีที่(@NameIsNovel)เปลวเพลิงของค่ายกลต้องห้ามกำลังจะกลืนกินพวกเขา(@NameIsNovel) เปลวเพลิงห้าสีที่(@NameIsNovel)แตกต่างกันก็เริ่มหมุนวนอย่างรวดเร็วภายในทะเลเพลิง ก่อตัวเป็น(@NameIsNovel)วงแหวนห้าสีที่(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)เกลียว ทะเลเพลิงที่(@NameIsNovel)ล้อมรอบพวกเขา(@NameIsNovel) ซึ่งยังไม่ทันได้(@NameIsNovel)แผ่ออกไป ก็ถูกดึงเข้าไปในวงแหวนห้าสี เทเข้าไปทีละส่วน ในไม่ช้า เปลวเพลิงทั้งหมดของค่ายกลต้องห้ามก็ตกลงไปในวงแหวนห้าสีและ(@NameIsNovel)ในที่(@NameIsNovel)สุดก็หายไป

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] เมื่อเปลวเพลิงทั้งหมดหายไป แสงเรืองรองก็วาบขึ้นบนประตูวัง และ(@NameIsNovel)อักขระยันต์ผนึกขนาดมหมาก็ปรากฏขึ้นอย่างอ่อนโยน ลอกออกจากประตู แล้วก็กลายเป็น(@NameIsNovel)เถ้าถ่าน

“อาคมถูกยกเลิกแล้ว” อู๋หลัวกล่าว ค่อยๆ หดฝ่ามือกลับ เซินลั่วเห็นดังนี้ก็เก็บมือของตนเข้าในแขนเสื้อ ถูนิ้วเข้าด้วยกันเบาๆ เพื่อบดขยี้ลวดลายยันต์ที่(@NameIsNovel)วาดไว้ในฝ่ามือ “พี่เซิน เชิญ” อู๋หลัวทำท่าทางเชื้อเชิญด้วยการโบกมือ

สัมผัสจิตเทวะของเซินลั่วได้(@NameIsNovel)สแกนภายในโถงแล้ว ไม่พบสิ่งใดผิดปกติ เขา(@NameIsNovel)จึงก้าวไปข้างหน้าและ(@NameIsNovel)เดินเข้าไปข้างในทันที คนอื่นๆ ก็ตามเข้าไปเช่นกัน

เมื่อเข้าสู่โถงใหญ่ สายตาของทุกคนก็จับจ้องไปที่(@NameIsNovel)สระน้ำสี่เหลี่ยมด้านหน้า ที่(@NameIsNovel)ซึ่งหมอกวิญญาณฟุ้งกระจาย ปล่อยไอน้ำออกมาเป็น(@NameIsNovel)สายๆ ตรงกลางสระน้ำมี(@NameIsNovel)หญ้าเซียนกล้วยไม้หยกสีเขียวสดใสยาวประมาณหนึ่งฉื่อ เปล่งประกายด้วยความแวววาวและ(@NameIsNovel)กระจายกลิ่นหอมหวานในอากาศ

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ถัดจากเสาข้างซ้ายของโถงใหญ่ ดาบศึกที่(@NameIsNovel)ดูโบราณยาวประมาณสามฉื่อถูกวางไว้บนพื้นดิน ดูเหมือนถูกปกคลุมด้วยชั้นฝุ่นหนาและ(@NameIsNovel)ดูไม่เด่นนัก อีกมุมหนึ่ง มี(@NameIsNovel)น้ำเต้าสูงประมาณหนึ่งฉื่อ สีดำสนิทและ(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)มันเงาราวกับไม่มี(@NameIsNovel)ฝุ่นเกาะอยู่เลย

“พี่เซิน หยกกล้วยไม้เป็น(@NameIsNovel)ของท่าน ตามข้อตกลงของเรา ส่วนสมบัติอีกสองชิ้น เราจะ...” อู๋หลัวมองเซินลั่วและ(@NameIsNovel)เริ่มพูดอ่านตอนต่อไปฟรี

“เป็น(@NameIsNovel)ของพวกท่าน” เซินลั่วพยักหน้าและ(@NameIsNovel)กล่าว

------------