หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 1,688
ตอนที่ 1,688 : ศาสตราปรากฏสู่โลกหล้า
ตอนที่ 1688
เมื่อค่ายกลมายาซ่อนเร้นถูกทำลายลง กลิ่นอายพิสดารที่(@NameIsNovel)ปกคลุมทั่วบริเวณก็พลันสลายไปสิ้น
ทว่า(@NameIsNovel)เมื่อเซินลั่วหันกลับไปมอง ก็พบว่า(@NameIsNovel)สถานการณ์โกลาหลในสนามรบยังคงไม่เปลี่ยนแปลง การต่อสู้ยังคงดำเนินต่อไปอย่างดุเดือด จิตใจของผู้ที่(@NameIsNovel)ถูกมนตร์สะกดยังไม่ฟื้นคืนสติ
แต่สิ่งที่(@NameIsNovel)ทำให้เขา(@NameIsNovel)คลายกังวลได้(@NameIsNovel)บ้างคือ ผู้ที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ระดับพลังสูงส่งอย่างหลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงได้(@NameIsNovel)สติกลับคืนมาแล้ว และ(@NameIsNovel)กำลังพยายามเข้าควบคุมฝูงชนที่(@NameIsNovel)วุ่นวายอยู่
บนท้องฟ้า ซูเสี่ยวเห็นเซินลั่วทำลายค่ายกลสับสนอลหม่านแห่งอารมณ์ แต่ก็มิได้(@NameIsNovel)ประหลาดใจแต่อย่างใด เพียงกล่าวอย่างไม่ใส่ใจว่า(@NameIsNovel) “จิตใจของพวกมันถูกมนตร์สะกดจนตกอยู่ในความโกลาหลแล้ว ต่อให้ทำลายค่ายกลไปก็ไร้ประโยชน์”
กล่าวจบ สีหน้าของเขา(@NameIsNovel)ก็พลันแข็งทื่อขึ้นเล็กน้อย ราวกับได้(@NameIsNovel)รับกระแสจิตจากผู้ใดบางคน ก่อนจะแปรเปลี่ยนไปในทันที
เขา(@NameIsNovel)ซัดฝ่ามือผลักเจ็ดสังหารถอยไปคราหนึ่ง ก่อนจะหันกลับอย่างรวดเร็วและ(@NameIsNovel)โบกมือไปเบื้องหลัง
ในขณะนั้น ประตูเมืองชิงชิวก็พลันเปิดออก และ(@NameIsNovel)ผู้ฝึกตนของเผ่าจิ้งจอกชิงชิวก็ทะลักออกมาดุจคลื่นยักษ์ถาโถม พุ่งเข้าใส่กองกำลังพันธมิตรของสำนักต่างๆ
ผู้ฝึกตนจากสำนักต่างๆ ที่(@NameIsNovel)ยังคงต่อสู้กันอย่างโกลาหลย่อมไม่ทันได้(@NameIsNovel)เตรียมตัว และ(@NameIsNovel)เกิดความสูญเสียอย่างหนักในทันที
เมื่อเห็นว่า(@NameIsNovel)มิอาจหยุดความวุ่นวายภายในกองกำลังพันธมิตรได้(@NameIsNovel) หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงก็กระโจนไปเบื้องหน้า ทะยานลงสู่ใจกลางกองทัพของเผ่าจิ้งจอกโดยตรง กระบี่ยาวในมือเปล่งแสงกระบี่ราวกับสายรุ้ง ฟาดฟันสมาชิกเผ่าจิ้งจอกอย่างง่ายดายราวกับตัดผักปลา พยายามสกัดกั้นการรุกคืบของพวกมัน
ไป๋เสี่ยวเถียนก็รีบบินขึ้นไปช่วยเช่นกัน
เนี่ยไฉจูเห็นดังนั้นก็เตรียมจะปลดปล่อยเคล็ดวิชาเทวะทะเลครามเพื่อแช่แข็งทุกคนให้หยุดนิ่ง แต่ก็ถูกเซินลั่วห้ามไว้
ในขณะนี้ ข้อมือของเซินลั่วพลิกกลับ กลองศึกโบราณรูปทรงประหลาดใบหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในอ้อมแขน
“กลองศึกเก้าหลี...”
เมื่อเนี่ยไฉจูเห็นศาสตราวิเศษชิ้นนี้ ก็เข้าใจเจตนาของเซินลั่วในทันที นางอดไม่ได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะแย้มยิ้มอย่างรู้ทัน
เซินลั่วสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วโคจรพลังปราณทั่วร่าง เริ่มบรรเลงตีกลองในอ้อมแขน
“ตึง... ตึง-ตึง...”
เสียงกลองทุ้มลึกดังก้องกังวาน ผสานเข้ากับพลังปราณและ(@NameIsNovel)จิตเทวะของเซินลั่ว แผ่กระจายออกไปเป็น(@NameIsNovel)ระลอกคลื่นที่(@NameIsNovel)มองไม่เห็น
เหล่าผู้ฝึกตนของสำนักต่างๆ ที่(@NameIsNovel)ติดอยู่ท่ามกลางความโกลาหลพลันหยุดชะงัก แม้การกระทำจะหยุดลง แต่เพลิงโทสะในใจกลับยิ่งลุกโชน และ(@NameIsNovel)ดวงตาของพวกเขา(@NameIsNovel)ก็เปี่ยมไปด้วยจิตสังหารและ(@NameIsNovel)ความปรารถนาที่(@NameIsNovel)จะต่อสู้
“ตึง-ตึง ตึง-ตึง ตึง-ตึง-ตึง!”
เสียงกลองดังขึ้นและ(@NameIsNovel)เร่งเร้ามากขึ้น ผู้ฝึกตนที่(@NameIsNovel)ก่อนหน้านี้ยังขัดแย้งกัน บัดนี้กลับหันสายตาไปยังเผ่าจิ้งจอกชิงชิวเบื้องหน้าอย่างพร้อมเพรียงกัน
“เกิดอะไรขึ้น?” ผู้อาวุโสของเผ่าจิ้งจอกชิงชิวบนกำแพงเมืองตกตะลึงอย่างเห็นได้(@NameIsNovel)ชัด
แต่ก่อนที่(@NameIsNovel)พวกเขา(@NameIsNovel)จะทันได้(@NameIsNovel)เข้าใจ ผู้ฝึกตนของสำนักต่างๆ ก็เริ่มตะโกนโห่ร้องและ(@NameIsNovel)พุ่งเข้าใส่ผู้ฝึกตนของเผ่าจิ้งจอกชิงชิวราวกับฝูงอสูรคลั่ง
แผนการที่(@NameIsNovel)มุ่งหวังจะลอบโจมตีทัพพันธมิตรที่(@NameIsNovel)ไม่ทันตั้งตัว กลับกลายเป็น(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)เผ่าจิ้งจอกชิงชิวต้องตกอยู่ในความสับสนอลหม่านเสียเอง สถานการณ์พลิกผันรวดเร็วทันน่าตกตะลึง!
ดังนั้น การปะทะกันอย่างโกลาหลอีกระลอกจึงเริ่มต้นขึ้นใต้กำแพงเมือง
เมื่อเทียบกับความประหลาดใจและ(@NameIsNovel)ความงุนงงของเผ่าจิ้งจอกชิงชิวแล้ว เหล่าผู้ฝึกตนของสำนักต่างๆ กลับมี(@NameIsNovel)อารมณ์พลุ่งพล่านราวกับถูกโอสถกระตุ้นจิตใจ แต่ละคนมี(@NameIsNovel)ความปรารถนาที่(@NameIsNovel)จะต่อสู้อย่างมิอาจหาเหตุผลได้(@NameIsNovel) รู้สึกเพียงว่า(@NameIsNovel)หากไม่ได้(@NameIsNovel)หลั่งเลือดศัตรูคงมิอาจพอใจ!
หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงและ(@NameIsNovel)คนอื่นๆ ซึ่งมี(@NameIsNovel)ระดับพลังสูงส่ง ย่อมไม่ได้(@NameIsNovel)รับอิทธิพลจากมนตร์กลองได้(@NameIsNovel)ง่ายนัก ในตอนแรกก็งุนงง แต่ไม่นานก็ตระหนักได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)การตีกลองของเซินลั่วที่(@NameIsNovel)อยู่ด้านหลังเป็น(@NameIsNovel)ต้นเหตุ เมื่อเข้าใจดังนั้น ก็เร่งสงบจิตใจที่(@NameIsNovel)ปั่นป่วนและ(@NameIsNovel)ควบคุมตนเองได้(@NameIsNovel)สำเร็จ จากนั้นก็ทะยานไปยังกำแพงเมืองเพื่อเข้าร่วมการต่อสู้
เหล่าผู้อาวุโสของเผ่าจิ้งจอกชิงชิวบนกำแพงเมืองไม่มี(@NameIsNovel)ทางเลือกอื่นนอกจากเข้าร่วมสมรภูมิ ละทิ้งการสังเกตการณ์เพื่อปะทะกับยอดฝีมือของฝ่ายพันธมิตร
ชั่วขณะหนึ่ง เสียงโห่ร้องแห่งการต่อสู้และ(@NameIsNovel)เสียงศาสตรากระทบกันก็ดังกึกก้องนอกเมืองชิงชิว สลับกับเสียงระเบิดดังสนั่นเป็น(@NameIsNovel)ระยะ
ในอีกด้านหนึ่ง อาจารย์เหยียนซึ่งกำลังต่อสู้กับผู้อาวุโสเฮยหลี่ ได้(@NameIsNovel)ทิ้งหุ่นกลไกอสูรกินเหล็กของตนและ(@NameIsNovel)เปลี่ยนไปใช้หุ่นเชิดราชันย์ศพ ระดับเซียนแท้ขั้นปลายในการต่อสู้ ขณะเดียวกันก็ใช้กระบี่ยักษ์คุนอู๋คอยสนับสนุนจากด้านข้าง
ด้วยความร่วมมืออันไร้เทียมทานนี้ ผู้อาวุโสเฮยหลี่จึงถูกกดดันจนมิอาจเงยหน้าขึ้นมาได้(@NameIsNovel)
บนที่(@NameIsNovel)สูง ซูเสี่ยวสังเกตสถานการณ์เบื้องล่างและ(@NameIsNovel)ตระหนักว่า(@NameIsNovel)มันแตกต่างจากที่(@NameIsNovel)คาดการณ์ไว้อย่างสิ้นเชิง เขา(@NameIsNovel)เต็มไปด้วยความเสียใจ พึมพำกับตัวเองว่า(@NameIsNovel) “ข้าควรจะจัดการเจ้าเด็กแซ่เซินนั่นก่อน”
“เจ้าเฒ่าสารเลว ยังกล้าเสียสมาธิอีกรึ!?” ในขณะนั้น เสียงตะโกนด้วยความโกรธก็ดังขึ้น
ตามมาด้วยเสียงหวีดแหลม ขณะที่(@NameIsNovel)ลูกศรสีเขียวภูตพุ่งออกมาจากระยะไกล ทะลวงผ่านห้วงมิติและ(@NameIsNovel)มาถึงหน้าผากของซูเสี่ยวในชั่วพริบตา
ในช่วงเวลาแห่งความเป็น(@NameIsNovel)ความตาย ถุงมือเกราะหยกคู่หนึ่งปรากฏขึ้นในมือของเขา(@NameIsNovel) และ(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ก็พลันคว้าจับก้านลูกศรไว้ได้(@NameIsNovel)ทันท่วงที
ก้านลูกศรสีเขียวภูตสั่นสะท้านไม่หยุด ขนหางสั่นระริกราวกับไม่ยอมถูกหยุดยั้ง
“ปัง!”
ทันใดนั้น ก้านลูกศรก็ระเบิดออก ปลดปล่อยปราณภูตหนาทึบพุ่งเข้าใส่ดวงตาของซูเสี่ยว
ซูเสี่ยวปิดตาทันที แต่เปลือกตากลับรู้สึกแสบร้อน—ปราณภูตสีเขียวนี้มี(@NameIsNovel)พิษร้ายแรงพอที่(@NameIsNovel)จะทำให้แม้แต่ผู้ฝึกตนระดับเซียนแท้ต้องตื่นตระหนก
เขา(@NameIsNovel)สะบัดกายถอยโดยสัญชาตญาณ จิตใจส่งสัญญาณเตือนถึงการจู่โจมที่(@NameIsNovel)กำลังจะมาถึงจากด้านหลัง
ซูเสี่ยวคำรามลั่น หางจิ้งจอกสีเขียวมหึมาเก้าหางพลันปรากฏขึ้นจากเบื้องหลัง แผ่ออกราวกับนกยูงรำแพนเพื่อสร้างม่านป้องกัน
จากด้านหลัง มังกรบินสีทองทะยานไปข้างหน้าอย่างสง่างาม พุ่งเข้าชนหางอันทรงพลังทั้งเก้าอย่างดุเดือด
“ตูม!”
เสียงปะทะอันมหึมาดังราวกับขุนเขา(@NameIsNovel)ถล่ม
ร่างของซูเสี่ยวสั่นสะเทือนจากแรงปะทะมหาศาล เบื้องหลังเกิดวังวนของแสงที่(@NameIsNovel)แตกสลายและ(@NameIsNovel)แรงฉีกขาดรุนแรงราวกับจะฉีกกระชากหางของเขา(@NameIsNovel)ออกจากกัน
ทว่า(@NameIsNovel)ด้วยอาศัยกายาแห่งระดับไท่อี่ หางมหึมาทั้งเก้าของซูเสี่ยวจึงแผ่พลังต้านทานแรงฉีกขาด ขณะที่(@NameIsNovel)แสงของมันหรี่ลง หางก็พลันขยายใหญ่ขึ้นสิบเท่าและ(@NameIsNovel)สะบัดไปด้านหลังอย่างบ้าคลั่ง
มังกรบินสีทองถูกหางฟาดจนเงามายาแตกสลาย กลับคืนสภาพเป็น(@NameIsNovel)ทวนยาวสีเขียวที่(@NameIsNovel)พันด้วยมังกรทอง ทวนเล่มนั้นลอยกลับไปและ(@NameIsNovel)ตกลงในกำมือของเจียงเสินเทียน
ซูเสี่ยวอดทนต่อความเจ็บปวดที่(@NameIsNovel)ดวงตา หันกลับมาและ(@NameIsNovel)อุทานเมื่อเห็นสิ่งนี้ “ทวนมังกรทะยานฟ้า?”
“เจ้าปีศาจจิ้งจอก แม้แต่เจ้าก็ยังจำทวนล้ำค่าเล่มนี้ได้(@NameIsNovel)รึ?” เจียงเสินเทียนเอ่ยขึ้นขณะที่(@NameIsNovel)ยกทวนยาวขึ้น ซึ่งเปล่งเสียงคำรามของมังกรอย่างแผ่วเบา
“หึ! ตำนานเล่าว่า(@NameIsNovel)มังกรทองนี้เดิมทีเป็น(@NameIsNovel)ศาสตราวุธของพระสมันตภัทรโพธิสัตว์สำหรับปราบปีศาจ หลังจากการหลอมใหม่จึงถูกตีขึ้นเป็น(@NameIsNovel)ทวน คาดไม่ถึงว่า(@NameIsNovel)จะตกอยู่ในมือเจ้า—ช่างเสียของเสียจริง” ซูเสี่ยวสวนกลับพลางขยี้ตา
ก่อนจะกล่าวจบ ก็เกิดความปั่นป่วนของพลังปราณฟ้าดินขึ้นอีกครั้งด้านหลัง เมื่อหันกลับไป ซูเสี่ยวก็เห็นเจ็ดสังหารถือทวนยาวลวดลายมังกรดำ แทงเข้าใส่ตน
ทวนยาวสองจั้งเล่มนี้ มี(@NameIsNovel)ใบมี(@NameIsNovel)ดรูปพระจันทร์เสี้ยวที่(@NameIsNovel)คมกริบราวกับดาวเยือกแข็ง ขณะที่(@NameIsNovel)แทงไปเบื้องหน้า ห้วงมิติรอบๆ ก็บิดเบี้ยว สร้างแรงกดดันอันท่วมท้นแก่ซูเสี่ยว ทำให้เขา(@NameIsNovel)ไร้หนทางหลบหลีก
“ทวนลงทัณฑ์ฟ้าพลิกกลับ... สำนักเซียนและ(@NameIsNovel)อสูรของพวกเจ้าช่างมั่งคั่งเสียจริง ศาสตราวิเศษเช่นนี้ยังมอบให้ศิษย์ราวกับเป็น(@NameIsNovel)เพียงของเล่น ในเมื่อเจ้าอุตส่าห์ส่งมาให้ข้า ข้าก็จะรับไว้อย่างไม่เกรงใจ” ซูเสี่ยวเอ่ยขึ้นพร้อมกับยิ้มเยาะแทนที่(@NameIsNovel)จะโกรธ
ขณะที่(@NameIsNovel)ทวนแทงเข้ามา ซูเสี่ยวกลับแค่นเสียงเย็นชา พุ่งไปข้างหน้าแทนที่(@NameIsNovel)จะหลบ
มือทั้งสองข้างยื่นออกไปพร้อมกัน เผยให้เห็นถุงมือเกราะหยกคล้ายเกล็ดมังกร ซึ่งส่องประกายริ้วสีทองจางๆ
เขา(@NameIsNovel)เอียงตัวเล็กน้อย หลบหลีกความคมของหัวทวน ปลายนิ้วของเขา(@NameIsNovel)ลากไล้ไปตามด้ามทวน ขณะที่(@NameIsNovel)ถุงมือหยกเสียดสีกับตัวทวน ก็บังเกิดประกายไฟปะทุขึ้นเป็น(@NameIsNovel)สายยาว
-------------------