ตอนที่ 13 : ลูกศิลา

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ดวงแสงสีขาวที่(@NameIsNovel)ลอยอยู่เบื้องหน้านั้นเด่นสะดุดตายิ่งนัก หากบังเอิญมี(@NameIsNovel)ผู้ใดผ่านมาเห็นเข้า ย่อมก่อปัญหาครั้งใหญ่แน่นอน

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] แม้โดยปกติจะหาได้(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ผู้ใดขึ้นมาที่(@NameIsNovel)หลังเขา(@NameIsNovel)ในเวลานี้ แต่ก็ใช่ว่า(@NameIsNovel)จะไม่มี(@NameIsNovel)ศิษย์สักคนที่(@NameIsNovel)กินอิ่มเกินไป แล้วออกมาเดินย่อยอาหารเล่น

รอบด้านยังคงเงียบสงัดชวนขนลุก หากแต่ที่(@NameIsNovel)นี่มิใช่สถานที่(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)ควรพำนักอยู่นานเกินไป

เซินลั่วรีบร้อนเก็บยันต์ที่(@NameIsNovel)ใช้การไม่ได้(@NameIsNovel) กับศิลาหยวนก้อนสุดท้ายซุกใส่อกเสื้อ ก่อนจะก้มลงเก็บเศษซากของศิลาหยวนที่(@NameIsNovel)แตกละเอียดจนไม่เหลือร่องรอย จึงค่อยเงยหน้าขึ้น มองไปยังยันต์ที่(@NameIsNovel)ยังคงเปล่งแสงขาวนวลอยู่ (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] เขา(@NameIsNovel)ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะก้มลงหยิบกิ่งไม้แห้งยาวราวหนึ่งฉื่อขึ้นมา จากนั้นค่อยๆ เดินเข้าไปใกล้แสงสีขาวนั้นอย่างระมัดระวัง

เมื่อเข้าใกล้ขอบของแสง เซินลั่วหยุดฝีเท้า แววตาพร่างพราว สลับไปมา ครั้นแล้วจึงค่อยๆ ยื่นกิ่งไม้แห้งไปแตะขอบแสงสีขาว… (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ปลายกิ่งไม้แห้งค่อยๆ หายลับเข้าไปในดงแสงสีขาว หากแต่หาได้(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ความเปลี่ยนแปลงใดๆ เกิดขึ้นไม่

เซินลั่วที่(@NameIsNovel)เตรียมตัวจะเผ่นหนีทุกขณะจิต ในที่(@NameIsNovel)สุดก็ผ่อนลมหายใจโล่ง อกออกมา

เขา(@NameIsNovel)ลังเลอยู่ชั่วครู่ ก่อนจะทิ้งกิ่งไม้ในมือ ใช้ฝ่ามือแตะต้องกับแสงนั้นแทน จากนั้นก็ค่อยๆ สอดแขนทั้งท่อนเข้าไปภายใน พลางกวัดแกว่งไปมา [Source: NameIsNovel]

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) แขนของเขา(@NameIsNovel)ไม่รู้สึกถึงสิ่งผิดปกติใดๆ เลย ในที่(@NameIsNovel)สุดจิตใจก็ตัดสินแน่วแน่ ก้าวเดินเข้าสู่ ดงแสงสีขาวทั้งร่าง กลับไปยังเบื้องหน้าศิลายักษ์ที่(@NameIsNovel)วางยันต์ “ยันต์อัสนีบาต” เอาไว้

[Source: NameIsNovel] ยันต์ดังกล่าวยังคงส่องแสงนวลอ่อน ทว่า(@NameIsNovel)ความแตกต่างนั้นชัดเจนยิ่ง เพราะหาได้(@NameIsNovel)เหมือนกับที่(@NameIsNovel)บันทึกไว้ในตำราซึ่งกล่าวถึงผลลัพธ์ของยันต์อัสนีบาตแม้แต่น้อย

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เซินลั่วไม่รู้ว่า(@NameIsNovel)จะดีใจหรือผิดหวังดี

หากกล่าวถึงความยินดี ก็เพราะยันต์อัสนีบาตทั้งห้าที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ลงแรงเขียนขึ้นด้วยความยากลำบาก ล้วนล้มเหลวทั้งหมด อีกทั้งยังสิ้นเปลืองศิลาหยวนไปถึงห้าก้อน

หากกล่าวถึงความผิดหวัง ยันต์เบื้องหน้านี้กลับถือเป็น(@NameIsNovel)ยันต์แรกที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)จุดติดสำเร็จจริงๆ นับว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ความสำเร็จครั้งแรกในชีวิต ย่อมช่วยเสริมสร้างความมั่นใจให้แก่เขา(@NameIsNovel)อย่างมหาศาล [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

“แม้ยันต์นี้จะไร้ซึ่งพลังโจมตี แต่หากนำมาใช้ส่องสว่า(@NameIsNovel)งยามค่ำคืนก็นับว่า(@NameIsNovel)ดีอยู่ เพียงแต่…ราคาที่(@NameIsNovel)ต้องจ่ายมันสูงเกินไปจริงๆ” เซินลั่วพึมพำเบาๆ

ว่า(@NameIsNovel)แล้วเขา(@NameIsNovel)ก็ก้มลง ใช้นิ้วสองข้างหยิบยันต์นั้นขึ้นมา ลังเลอยู่ชั่วครู่ ก่อนจะมิได้(@NameIsNovel)ย้อนกลับเส้นทางเดิม หากแต่เลือกเดินลึกเข้าไปยังหุบเขา(@NameIsNovel)ลับแทน

แสงสีขาวจากยันต์กระจายออกเป็น(@NameIsNovel)วงแสงอ่อนๆ รัศมี(@NameIsNovel)ราวสี่ถึงห้าจั้งรอบกายเซินลั่ว ทำให้ทุกสิ่งที่(@NameIsNovel)อยู่ในเขตแสงสว่า(@NameIsNovel)งปรากฏชัดเจนราวกับกลางวัน

แรกเริ่ม เซินลั่วยังเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น ต่อภาพที่(@NameIsNovel)ไม่เคยประสบมาก่อน เขา(@NameIsNovel)กวาดสายตามองรอบด้านพลางคาดเดาไม่หยุดว่า(@NameIsNovel)ยันต์นี้จะส่องสว่า(@NameIsNovel)งได้(@NameIsNovel)ยาวนานเพียงใด… [Source: NameIsNovel] อ่านตอนต่อไปฟรี

โดยไม่รู้ตัว เซินลั่วก็เดินลึกเข้าไปในหุบเขา(@NameIsNovel)ลับ จนมาหยุดอยู่เบื้องหน้าผนังภูเขา(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)ถูกปกคลุมด้วยเถาวัลย์เขียวครึ้ม

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เบื้องหน้าไม่มี(@NameIsNovel)เส้นทางอีกต่อไป หากก้าวต่อไปก็จะเป็น(@NameIsNovel)หน้าผาสูงชัน

เซินลั่วเหลือบมองยันต์ในมือ ซึ่งยังคงเปล่งรัศมี(@NameIsNovel)ขาวนวลออกมา ขณะที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)กำลังจะพิจารณาให้ถี่ถ้วน พลันก็อุทานด้วยความประหลาดใจ (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] เถาวัลย์ที่(@NameIsNovel)ปกคลุมผนังภูเขา(@NameIsNovel)อยู่เดิมนั้น กลับร่วงโรยแห้งเหี่ยวอย่างรวดเร็วภายใต้แสงขาวที่(@NameIsNovel)แผ่ออกมาจากยันต์ เผยให้เห็นสภาพแท้จริงของผนังภูเขา(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)ก่อนหน้านี้ไม่ปรากฏชัด

พื้นผิวของผนังภูเขา(@NameIsNovel)นั้นเรียบลื่นประหนึ่งกระจก ราวกับมี(@NameIsNovel)ผู้ใดใช้พลังฟาดผ่าลงมาจากยอดเขา(@NameIsNovel)จรดพื้นดิน แล้วขัดเกลาให้มันเกลี้ยงเกลาอีกครั้ง

สิ่งที่(@NameIsNovel)ทำให้เซินลั่วยิ่งตื่นตะลึงไปกว่า(@NameIsNovel)นั้นก็คือ เมื่อแสงขาวจากยันต์ในมือส่องไปยังผนังภูเขา(@NameIsNovel) พื้นผิวของมันกลับกลายเป็น(@NameIsNovel)โปร่งใสราวแก้วเจียระไน สามารถมองทะลุเห็นสิ่งของเลือนรางภายในราวหนึ่งถึงสองฉื่อ

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เซินลั่วไม่เคยพบเห็นสิ่งอัศจรรย์เยี่ยง นี้มาก่อน พลันความเลื่อมใสครอบงำหัวใจ เขา(@NameIsNovel)ก้าวเข้าไปใกล้ผนังภูเขา(@NameIsNovel)โดยไม่รู้ตัว ตั้งใจจะมองดูใกล้ๆ

ทว่า(@NameIsNovel)ทันใดนั้น ความเปลี่ยนแปลงก็บังเกิด!

ยันต์ในมือกลับร้อนผ่าว ขึ้นอย่างฉับพลัน ความร้อนตรงจุดที่(@NameIsNovel)สัมผัสผิวหนังทะยานสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว [Source: NameIsNovel]

เซินลั่วสะดุ้งตกใจ รีบสะบัดแขนหมายจะขว้างยันต์ทิ้ง ทว่า(@NameIsNovel)มันกลับแนบแน่นติดอยู่กับปลายนิ้ว ไม่อาจสลัดให้หลุดไปได้(@NameIsNovel) พร้อมกันนั้น ความเจ็บปวดราวถูกเพลิงเผาก็แผ่ซ่านออกมาจากฝ่ามือ แถมแขนทั้งข้างยังเริ่มชาไร้เรี่ยวแรง

“แย่แล้ว!” [Source: NameIsNovel]

ด้วยความร้อนรน เซินลั่วรีบใช้มืออีกข้างคว้าจับยันต์หมายจะฉีกทำลาย

ในชั่วพริบตานั้นเอง ยันต์กลับกลายเป็น(@NameIsNovel)เถ้าธุลีลอยหายไป ไม่หลงเหลือร่องรอยแม้แต่น้อย

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) วงแสงสีขาวรอบกาย ก็พลันแตกสลายเงียบงัน แปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)ลูกแก้วแสงมากมาย ทั้งเล็กใหญ่ลอยละล่องอยู่รอบๆ

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เซินลั่วอึ้งค้างอยู่ครู่หนึ่ง รีบก้มลงมองฝ่ามือตนเองอีกครั้ง กลับไม่ปรากฏรอยแดงหรือบาดแผลใดๆ ความเจ็บปวดแสนสาหัสเมื่อครู่ก็หายไปโดยสิ้นเชิง เขา(@NameIsNovel)จึงถอนหายใจยาวโล่งอก

เหตุการณ์ทั้งหมดราวกับเป็น(@NameIsNovel)เพียงภาพลวงตา

ทว่า(@NameIsNovel)ในขณะที่(@NameIsNovel)เซินลั่วกำลังลังเลสงสัย ไม่ทันได้(@NameIsNovel)ขยับตัว ความประหลาดยิ่งกว่า(@NameIsNovel)ก็บังเกิดขึ้นอีกครั้ง!

ลูกแก้วแสงเหล่านั้นเหมือนถูกรั้งดูดด้วยพลังลี้ลับ พลันพากันลอยตรงเข้าสู่ผนังภูเขา(@NameIsNovel) ครั้นเมื่อสัมผัสพื้นผิว ก็ราวกับหนูเจาะโพรง ทะลุเข้าไปทีละดวงโดยไม่ลังเล (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

เมื่อมี(@NameIsNovel)ลูกแก้วแสงมากขึ้นเรื่อยๆ ซึมแทรกเข้าไปในผนัง ส่วนหนึ่งของภูเขา(@NameIsNovel)นั้นก็ค่อยๆ โปร่งใสขึ้น เผยให้เห็นภายในมืดมิดดั่งโพรงว่า(@NameIsNovel)งขนาดใหญ่ [Source: NameIsNovel]

เมื่อเห็นดังนี้ เซินลั่วรีบก้าวถอยไปยังด้านข้างของผนัง ยื่นมือลงเก็บก้อนหินเล็กขึ้นมา ขว้างเคาะลงบนผนังนั้นทันที… (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “ตุบ...ตุบ...”

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เสียงสะท้อนเล็ดลอดออกมาจากผนังหิน

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “กลวงนี่นา...”

เซินลั่วพึมพำกับตนเอง พลางกวาดตามองไปรอบๆ ก่อนจะลากหินก้อนใหญ่จากพงหญ้าใกล้ๆ มาทุบใส่ผนังหินอย่างแรง (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

หลังทุบอยู่หลายครั้ง ในที่(@NameIsNovel)สุดผนังหินก็เกิดรอยแตกกว้างพอ ชามหนึ่ง (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

เซินลั่วฟาดซ้ำตรงขอบอีกสองสามครั้ง ปากทางจึงกว้างขึ้นมาก

ด้านในปรากฏเป็น(@NameIsNovel)โพรงถ้ำเล็กๆ ลึกเพียงสี่–ห้าซื่อ กลับไม่เห็นแสงกลมๆ ที่(@NameIsNovel)ก่อนหน้านี้ไหลหายเข้าไป มี(@NameIsNovel)เพียงวัตถุกลมคล้ายก้อนหินเส้นผ่าศูนย์กลางราวสองซื่อ นอนแน่นิ่งอยู่มุมหนึ่งของถ้ำ [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

“หรือว่า(@NameIsNovel)เจ้าสิ่งนี้เอง...ที่(@NameIsNovel)ดึงดูดแสงขาวจากยันต์?”

เขา(@NameIsNovel)ลังเลเล็กน้อย ก่อนจะยื่นมือหมายจะหยิบมันออกมา [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

[Source: NameIsNovel] ครั้งหนึ่งเขา(@NameIsNovel)เคยถูกพลังหยินบริสุทธิ์ รุกรานในที่(@NameIsNovel)ลับตาเช่นนี้มาก่อน...

วัตถุซ่อนลึกและ(@NameIsNovel)ก่อให้เกิดความประหลาดเมื่อครู่ ใครจะรู้ว่า(@NameIsNovel)มันมิใช่สิ่งอัปมงคล?

แต่ก็มี(@NameIsNovel)ความเป็น(@NameIsNovel)ไปได้(@NameIsNovel)มากกว่า(@NameIsNovel)นั่นคือ มันอาจเป็น(@NameIsNovel)สมบัติแบบที่(@NameIsNovel)มักกล่าวถึงในคัมภีร์และ(@NameIsNovel)บันทึกท่องยุทธภพ!

โชคดีที่(@NameIsNovel)ตอนนี้เขา(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel) วิชาแปรหยาง ติดตัวอยู่แล้ว พลังหยินบริสุทธิ์สามัญ ไม่อาจรุกรานร่างกายได้(@NameIsNovel)อีก

เซินลั่วยืนพิจารณาอยู่ที่(@NameIsNovel)ปากถ้ำเนิ่นนาน สุดท้ายจึงถอดเสื้อคลุมออกมาหุ้มมือทั้งสอง ก่อนจะหยิบยันต์ที่(@NameIsNovel)ใช้แล้วสี่แผ่นออกมาบุเป็น(@NameIsNovel)ชั้นรอง เพิ่มการป้องกันอีกชั้น

พร้อมกันนั้น เขา(@NameIsNovel)ก็เร่งเคลื่อน วิชาแปรหยาง ป้องกันทั่วทั้งร่าง

[Source: NameIsNovel] เมื่อเตรียมพร้อมทุกอย่างแล้ว เซินลั่วจึงค่อยๆ ยื่นมือเข้าไปคว้าวัตถุภายในถ้ำ

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) น่าแปลกใจ...มันกลับเบากว่า(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)คิด และ(@NameIsNovel)ไม่ปรากฏสิ่งผิดปกติใดๆ

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เขา(@NameIsNovel)ถอนหายใจด้วยความโล่งอก ออกแรงยกเพียงเล็กน้อยก็อุ้ม “ลูกศิลา” ออกมาได้(@NameIsNovel)ง่ายดาย กอดไว้ตรง อก ก่อนก้มลงตรวจสอบอย่างถี่ถ้วน

มันมี(@NameIsNovel)สีเทา ผิวเต็มไปด้วยรูเล็กนับไม่ถ้วน จึงไม่น่าแปลกใจที่(@NameIsNovel)น้ำหนักจะเบา ราวกับเกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ

เซินลั่วหมุน “ลูกศิลา” ดูไปรอบๆ แต่ไม่พบสิ่งใดน่าสงสัย จึงเผลอส่ายมือเบาๆ

[Source: NameIsNovel] “กรุ้งกริ้ง...”

เสียงน้ำหรือของเหลวบางอย่างไหลวนดังออกมาจากในลูกศิลา! (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

-------------- [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]