ตอนที่ 28 : ชีวิตหลังเพลิงพิบัติ

เมื่อเหล่า อาจารย์เซียน ไม่กี่ท่านปรากฏตัวขึ้นมา สถานการณ์บนกำแพงเมืองก็กลับพลิก ตลบในทันที

สายฟ้าฟาดเปรี้ยงปร้างสลับกับลูกไฟมหึมาพลัดกันโปรยลงมา เคล้ากับคลื่นพลังหยางอันละเอียดอ่อนและ(@NameIsNovel)แสงกระบี่วูบไหว หมาป่าอสูรที่(@NameIsNovel)ตะกายขึ้นมาบนเชิงกำแพงถูกสังหารและ(@NameIsNovel)บาดเจ็บล้มตายถ้วนหน้า ไม่อาจยืนหยัดได้(@NameIsNovel) ต้องหันกลับล่าถอย [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

อวี้เมิ่งในที่(@NameIsNovel)สุดก็คลานออกมาจากใต้ซากหมาป่าสีดำมหึมา เขา(@NameIsNovel)พยุงดาบใหญ่ เดินเข้ามาตบไหล่เซินลั่วพลางกล่าวอย่างซาบซึ้งว่า(@NameIsNovel)
“ขอบใจนัก พี่น้อง” [Source: NameIsNovel] อ่านตอนต่อไปฟรี

เซินลั่วยังเต็มไปด้วยความตื่นตะลึงต่อเหล่าอาจารย์เซียน เพียงฝืนยิ้มออกมา ก้าวเดินไปสองสามก้าว ก่อนหยุดที่(@NameIsNovel)เชิงกำแพง มองเหม่อ ออกไปยังเบื้องไกล

เบื้องล่าง เหล่าหมาป่าอสูรแตกกระเจิงดุจคลื่นทะเลถอยห่างออกไปนอกคูเมือง ทว่า(@NameIsNovel)ท่ามกลางฝูงมหึมานั้นกลับมี(@NameIsNovel)จุดหนึ่งที่(@NameIsNovel)ผิดแผกออกไป

เขา(@NameIsNovel)หรี่ตาลงเพ่งมอง เห็นที่(@NameIsNovel)เนินเตี้ยหลังคูเมืองท่ามกลางฝูงหมาป่าอสูรหลายร้อย—กลับไม่พบหมาป่าสีเทา สักตัว มี(@NameIsNovel)เพียงหมาป่าสีดำร่างยักษ์ทั้งสิ้น!

บนหลังหมาป่าสีดำที่(@NameIsNovel)ใหญ่ที่(@NameIsNovel)สุดตรงกลางนั้น…มิใช่มนุษย์ แต่เป็น(@NameIsNovel)สิ่งมี(@NameIsNovel)ชีวิตประหลาด—หัวหมาป่าดุร้าย ทว่า(@NameIsNovel)ร่างเป็น(@NameIsNovel)มนุษย์ พันกายด้วยผ้าหยาบ แขนเปลือยเปล่าเผยกล้ามเนื้อบึกบึน [Source: NameIsNovel]

[Source: NameIsNovel] เซินลั่วจ้องเขม็งไปยังภาพตรงหน้า สิ่งมี(@NameIsNovel)ชีวิตหัวหมาป่านั้นพลันหันกลับมา ดวงตาส่องแสงเขียววาบ กรามแสยะ เผยเขี้ยวแหลมคมราวจะกัดฉีกโลกทั้งใบ

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ขนลุกซู่ไปทั้งสันหลัง!

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) มันราวกับกำลังหัวเราะ—แต่เสียงหัวเราะนั้นกลับเย็นยะเยือกสะท้านใจยิ่งนัก

เพียงหันกลับมามองครั้งเดียว มันก็หมุนตัวกลับไป แล้วชูแขนขึ้นโบกไปด้านหน้า ราวกับกำลังออกคำสั่งบางอย่าง [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

[Source: NameIsNovel] ถัดมาไม่นาน กองทัพหมาป่าอสูรทั้งหมดก็เคลื่อนไหวพร้อมกัน วิ่งทะยานหนีหายออกไปไกลโพ้น

ก่อนที่(@NameIsNovel)เซินลั่วจะละสายตา เขา(@NameIsNovel)พลันสะดุดใจ รีบเพ่งมองอีกครั้ง กลางฝูงหมาป่าสีดำกลับมี(@NameIsNovel)อยู่สองตัว…ทั้งร่างปกคลุมด้วยแสงเขียวประหลาด (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ขนาดตัวไม่ใหญ่เท่าหมาป่าสีดำ เพียงเท่าหมาป่าสีเทาทั่วไป แต่เมื่อมันวิ่งรวดเร็ว ร่างกายกลับพร่าเลือนหายปรากฏสลับกัน ทำให้ยากจะมองเห็นชัดว่า(@NameIsNovel)มันเป็น(@NameIsNovel)สิ่งใดกันแน่

ทว่า(@NameIsNovel)ก่อนที่(@NameIsNovel)เซินลั่วจะเพ่งให้แน่ชัด ฝูงหมาป่าก็วิ่งหนีลับตา หายไปจนสิ้น

ความตึงเครียดที่(@NameIsNovel)กดทับจิตใจมาตลอด พลันคลายลงในบัดดล ทว่า(@NameIsNovel)ในทันที เขา(@NameIsNovel)ก็รู้สึกถึงความอ่อนล้าถาโถมทั่วทั้งร่าง พร้อมกับความเจ็บปวดที่(@NameIsNovel)แล่นขึ้นมาจากทุกอณูร่างกาย (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

เขา(@NameIsNovel)รีบยันกายพิงกำแพงเอาไว้ สายตากวาดมองออกไปยังพื้นที่(@NameIsNovel)ใต้เชิงกำแพงนอกเมือง สิ่งที่(@NameIsNovel)เห็นคือภูเขา(@NameIsNovel)ซากหมาป่าอสูรที่(@NameIsNovel)กองสุมกันเป็น(@NameIsNovel)ชั้นๆ ตลอดแนวกำแพงจรดถึงคูเมือง เต็มไปด้วยซากศพทั้งของหมาป่าอสูรและ(@NameIsNovel)เหล่าหนุ่มนักรบผู้ป้องกันเมือง ถูกกองพะเนินทับซ้อนกันจนแทบแยกไม่ออก

แม้แต่ในคูเมืองก็ลอยอัดแน่นไปด้วยซากทั้งคนทั้งสัตว์มากมายจนสายน้ำสีโลหิตไม่อาจไหลเวียนได้(@NameIsNovel)อีกต่อไป

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ชัดเจนแล้วว่า(@NameIsNovel)ก่อนหน้านี้ได้(@NameIsNovel)เกิดการสู้รบอันดุเดือดที่(@NameIsNovel)เชิงกำแพงและ(@NameIsNovel)หน้าคูเมือง ก่อนทุกคนจะถอยขึ้นมารักษาตำแหน่งบนเชิงกำแพงไว้ได้(@NameIsNovel)

นี่ช่างเป็น(@NameIsNovel)ภาพนรกบนดินอย่างแท้จริง!

โดยรอบกำแพง เสียงร้องระงมสะท้อนก้องไม่หยุด บ้างคือเสียงโหยไห้ด้วยความโล่งใจที่(@NameIsNovel)รอดชีวิต บ้างคือเสียงร่ำไห้เพราะสูญเสียญาติพี่น้อง บ้างก็เป็น(@NameIsNovel)เสียงเปล่งสรรเสริญขอบคุณเหล่า อาจารย์เซียน ที่(@NameIsNovel)มาช่วยชีวิต

เซินลั่วสูดกลิ่นคาวเลือดเข้าปอดลึกๆ จนเวียนหัว คลื่นไส้ มือรีบกดลงบน อกตนเอง

เขา(@NameIsNovel)เอนตัวอ่อนแรงพิงกำแพงแล้วค่อยๆ ทรุดนั่งลงกับพื้น ร่างสั่นสะท้านไม่หยุด ดวงตาเหม่อมองผ่านร่างไร้วิญญาณและ(@NameIsNovel)ผู้รอดชีวิตบนเชิงกำแพง สีหน้าทุกคนล้วนมี(@NameIsNovel)ทั้งความตื่นตะลึง ปิติ และ(@NameIsNovel)สิ้นหวัง ทุกอย่างชัดเจนราวแทงเข้าตา!

นี่ทั้งหมด…เป็น(@NameIsNovel)เพียงความฝันจริงหรือ? (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) พลันแววตาของเซินลั่วสั่นไหว เขา(@NameIsNovel)เหมือนจะนึกได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)ตนเองมองข้ามสิ่งหนึ่งไป

ก่อนหน้านี้ ขณะที่(@NameIsNovel)จิตใจทุ่มเทอยู่กับการต่อสู้เป็น(@NameIsNovel)ตายกับฝูงหมาป่า เขา(@NameIsNovel)มิได้(@NameIsNovel)สังเกตเลยว่า(@NameIsNovel)เครื่องแต่งกายของผู้คนบนเชิงกำแพงนั้นกลับแปลกตา ไม่เหมือนกับที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)เคยเห็นเป็น(@NameIsNovel)ประจำวัน

แม้ส่วนใหญ่ยังสวมเสื้อคอจีน แต่ด้านหน้าและ(@NameIsNovel)ด้านหลังของชุดกลับสั้นขึ้นไปถนัด ไม่รู้ว่า(@NameIsNovel)เพื่อความคล่องตัวในการสู้รบ หรือแต่เดิมก็เป็น(@NameIsNovel)เช่นนี้อยู่แล้ว

“น้องเซิน เจ้ายังดีอยู่หรือไม่?” อวี้เมิ่งเห็นเซินลั่วมี(@NameIsNovel)ท่าทางไม่สู้ดี จึงเดินเข้ามาถาม (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

เวลานี้เซินลั่วอิดโรยเกินกว่า(@NameIsNovel)จะเอื้อนเอ่ย ได้(@NameIsNovel)แต่ส่ายหน้าช้าๆ

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “ตราบใดที่(@NameIsNovel)ไม่เป็น(@NameIsNovel)อะไรก็ดีแล้ว” อวี้เมิ่งหัวเราะออกมาเบาๆ

“พี่อวี้ ท่านกลับดูยินดีนักกับเหตุการณ์ที่(@NameIsNovel)ผ่านมานี้รึ?” เซินลั่วฝืนถาม เสียงไร้เรี่ยวแรง

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “ชีวิตก็เป็น(@NameIsNovel)เช่นนี้ การ รอดตายได้(@NameIsNovel)ย่อมนับว่า(@NameIsNovel)โชคแล้ว อีกทั้งเรายังเพิ่งรอดพ้นจากความตายมาไม่กี่ก้าว จะไม่ถือว่า(@NameIsNovel)น่ายินดีหรือ?” อวี้เมิ่งยกคิ้วขึ้น เอ่ยพลางทอดตามองไปไกลโพ้น

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เซินลั่วทำได้(@NameIsNovel)เพียงฝืนยิ้มจืดจาง แต่ในใจกลับยังเต็มไปด้วยปริศนาที่(@NameIsNovel)ไม่อาจคลี่คลาย

เขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)คืนหมอนหยกไปแล้วแท้ๆ ไฉนยังต้องพบเจอความฝันพิสดารเยี่ยงนี้อีก?

ยิ่งไปกว่า(@NameIsNovel)นั้น ตอนที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ปรากฏตัวบนเชิงกำแพงเมืองครั้งนี้ เสื้อผ้าและ(@NameIsNovel)แม้กระทั่งบาดแผลบนร่าง ล้วนเหมือนกับตอนที่(@NameIsNovel)ความฝันครั้งก่อนสิ้นสุดลงทุกประการ

สิ่งเดียวที่(@NameIsNovel)แตกต่างคือ—คราวที่(@NameIsNovel)แล้วเมื่อเขา(@NameIsNovel)ร่วมมือกับเด็กหญิงสังหารภูตอสูรนั้น ตอนท้ายเขา(@NameIsNovel)ถูกดูดพลังจนสิ้นเรี่ยวแรง แต่พอสะดุ้งตื่นจากความฝันครั้งนี้ ร่างกลับยังคงแข็งแรงไม่บอบช้ำแม้แต่น้อย (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

สถานที่(@NameIsNovel)แห่งนี้อันตรายเกินไป หากเป็น(@NameIsNovel)ไปได้(@NameIsNovel)ย่อมสมควรกลับสู่ความจริงโดยเร็วที่(@NameIsNovel)สุด

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ทว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ไม่รู้เลยว่า(@NameIsNovel)จะตื่นขึ้นมาได้(@NameIsNovel)อย่างไร

ครั้งก่อนในหมู่บ้านผี เขา(@NameIsNovel)ตายซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนเมื่อฆ่าภูตอสูรสำเร็จจึงกลับคืนสู่ความจริงได้(@NameIsNovel) เช่นนั้นครานี้เล่าจะต้องตายอีกกี่ครั้ง? หรือว่า(@NameIsNovel)ต้องฆ่าฝูงหมาป่าอสูรทั้งหมดให้สิ้นจึงจะได้(@NameIsNovel)ตื่น?

เพียงคิดถึงเรื่องนี้ ศีรษะเซินลั่วก็เจ็บปวดราวจะแตกเป็น(@NameIsNovel)เสี่ยงๆ แผลตามร่างกายก็ปวดหนึบยิ่งกว่า(@NameIsNovel)เดิม

ในขณะนั้นเอง ชายหุ้มเกราะสามคนหามร่างผู้หนึ่งมาบนแผ่นไม้กระดาน [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

พอเข้าใกล้ เขา(@NameIsNovel)ก็มองเห็นชัด—ผู้ถูกหามมี(@NameIsNovel)รอยแผลโหว่กลางอก เลือดทะลักออกมา ถูกเล็บหมาป่าอสูรฉีกเปิดโล่ง รอบด้านเต็มไปด้วยโลหิตแห้งเกรอะกรังเหม็นสาบ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

อวี้เมิ่งเห็นเข้ากำหมัดแน่น ก้าวพรวดเข้าไปหาพวกเขา(@NameIsNovel) [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

เซินลั่วจำได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)ชายทั้งสามนั้นคือผู้ติดตามของอวี้เมิ่ง ส่วนคนที่(@NameIsNovel)สิ้นใจไปแล้วก็คือผู้ที่(@NameIsNovel)เสี่ยงชีวิตอยู่แนวหน้าพยายามเข้ามาช่วยพวกเขา(@NameIsNovel)ตอนถูกฝูงหมาป่าอสูรล้อม

[Source: NameIsNovel] มืออวี้เมิ่งสั่นเล็กน้อย เขา(@NameIsNovel)ก้มลงเช็ดคราบโลหิตบนใบหน้าพี่น้องร่วมเป็น(@NameIsNovel)ร่วมตายคนนั้น จากนั้นจึงหยิบผืนธงที่(@NameIsNovel)เปื้อนเลือดใกล้ๆ มาคลุมร่างให้ช้าๆ

“นี่คือพี่น้องของข้า—เทียนชง…” เขา(@NameIsNovel)เอ่ยพลางหันหน้ากลับมา ดวงตาแดงก่ำเอ่อคลอด้วยน้ำตา [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

เซินลั่วสีหน้าเคร่งขรึม ฝืนยันกายลุกขึ้นยืน ก้มศีรษะคารวะอย่างเคารพ

ชายอีกสามคนก็พยักหน้าโค้งศีรษะตอบกลับด้วยความเคร่งขรึมเช่นกัน [Source: NameIsNovel]

ขณะเดียวกัน บนอีกฝั่งหนึ่งของกำแพง เหล่า อาจารย์เซียน ที่(@NameIsNovel)ไล่ต้อนฝูงหมาป่าอสูรไปไกลกว่า(@NameIsNovel)ร้อยลี้ได้(@NameIsNovel)กลับมาแล้ว พวกเขา(@NameIsNovel)ลงมาประทับบนเชิงกำแพง

ในหมู่นั้น มี(@NameIsNovel)ชายชราท่าทางร่ำรวยผู้หนึ่งเป็น(@NameIsNovel)ผู้นำ พาคนหลายคนตระเวนตรวจตราตามแนวกำแพง ส่วนอีกสองอาจารย์เต๋ากำลังตรวจดูบาดแผลผู้รอดชีวิตไปทั่ว

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] สำหรับผู้บาดเจ็บสาหัสที่(@NameIsNovel)ยาแผนธรรมดาไม่อาจรักษาได้(@NameIsNovel) พวกเขา(@NameIsNovel)ก็นำผงโอสถและ(@NameIsNovel)เม็ดยามอบให้ ช่วยชุบชีวิตได้(@NameIsNovel)จริง

แต่โอสถเหล่านี้ล้วนหายากและ(@NameIsNovel)ล้ำค่า ย่อมไม่อาจแจกจ่ายได้(@NameIsNovel)แก่ทุกคน

ผู้ที่(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)รับการเยียวยาส่วนมากคือชายฉกรรจ์กำลังแข็งแรง ส่วนพวกผู้สูงวัยหรือผู้ที่(@NameIsNovel)แขนขาขาดสะบั้นนั้น ทำได้(@NameIsNovel)เพียงพึ่งพาสมุนไพรพื้นบ้านเท่านั้น

นะตอนนี้ ชะตาของเหล่ามนุษย์ว่า(@NameIsNovel)จะอยู่หรือตาย ก็ขึ้นอยู่กับวาสนาล้วนๆ

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ----------