ตอนที่ 44 : อาวุธ ยันต์ศักดิ์สิทธิ์

“เมื่อครู่ที่(@NameIsNovel)พี่ติ้งกับเจ้าประลองเวทกัน ทั้งสองต่างใช้กระบี่ของตนต่อสู้ พลังของกระบี่เงินทองสัมฤทธิ์กับกระบี่ไม้ท้อถึงกับผ่าต้นไม้ใหญ่ ทำลายป่าได้(@NameIsNovel)ง่ายดาย สิ่งนั้นควรจะเป็น(@NameIsNovel) อาวุธศักดิ์สิทธิ์ ที่(@NameIsNovel)ร่ำลือมิใช่หรือ?” เซินลั่วเอ่ยถามขณะเดินไปด้วยกัน

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “ที่(@NameIsNovel)เจ้าพูดถึงนั้น… ยังไม่ใช่ อาวุธศักดิ์สิทธิ์ หรอก” ไป๋เสี่ยวเถียนส่ายหัวพลางกล่าว ระหว่า(@NameIsNovel)งพูดเขา(@NameIsNovel)ก็ดึง กระบี่เงินทองสัมฤทธิ์ ออกจากแขนเสื้อ แล้วยื่นให้เซินลั่ว

เซินลั่วมิได้(@NameIsNovel)เกรงใจ ยื่นมือรับมากวาดสายตาสำรวจอย่างตั้งใจ

กระบี่เงินทองสัมฤทธิ์ เล่มนี้ยาวไม่เกินสองฉื่อ ประณีตงดงามนัก ประกอบขึ้นจากเหรียญเงินโบราณเก้าสิบเก้าเหรียญที่(@NameIsNovel)ขึ้นสนิมเล็กน้อย ร้อยรัดด้วยเชือกแดงเส้นหนึ่ง

บนเหรียญโบราณเหล่านี้มี(@NameIsNovel)ลวดลายเหมือนกันทุกเหรียญ ด้านหนึ่งสลักรูปสัตว์สิบสองราศีล้อมรอบช่องสี่เหลี่ยม ส่วนอีกด้านจารึกอักษรสี่คำ “อายุยืน มั่งมี(@NameIsNovel) ศิริมงคล” ไว้อย่างเป็น(@NameIsNovel)ระเบียบ เหรียญทั้งหมดนี้ล้วนเป็น(@NameIsNovel)ของหายากเพียงแปดสิบเอ็ดเหรียญเท่านั้น

เหรียญเหล่านี้ล้วนผลิตจากราชสำนัก แต่กลับมิได้(@NameIsNovel)ใช้หมุนเวียนในท้องตลาด ส่วนมากจะใช้ในพิธีกรรม เช่น พิธีเปิดเตา พิธีสถาปนาคลังสมบัติ หรือพิธีอธิษฐานขอพร จำนวนมิได้(@NameIsNovel)มากเทียบเท่าเหรียญสามัญทั่วไป [Source: NameIsNovel]

ดังนั้น… แท้จริงแล้ว สิ่งลี้ลับอาจอยู่ที่(@NameIsNovel) เชือกแดง ที่(@NameIsNovel)ร้อยเหรียญเหล่านี้ไว้หรือไม่? [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

ด้วยความสงสัย เซินลั่วใช้นิ้วลูบเชือกแดงเบาๆ แล้วนำขึ้นมาสูดดม ก็พลันได้(@NameIsNovel)กลิ่นกำมะถันและ(@NameIsNovel)ชาดเจือจาง ทว่า(@NameIsNovel)มิอาจบอกได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)มันทำจากสิ่งใด [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

เมื่อไป๋เสี่ยวเถียนเห็นท่าทางสนใจใคร่รู้ของเซินลั่ว เขา(@NameIsNovel)ก็อดยิ้มออกมาไม่ได้(@NameIsNovel)

“พอเถอะ อย่ามัวแต่วิเคราะห์ไปเลย ที่(@NameIsNovel)สำคัญไม่ได้(@NameIsNovel)อยู่ที่(@NameIsNovel)กระบี่เงินทองสัมฤทธิ์นี้ ต่อให้เจ้ารื้อแยกมันออกก็ไม่มี(@NameIsNovel)วันเข้าใจหรอก” ไป๋เสี่ยวเถียนกล่าวพลางรับกระบี่คืนจากเซินลั่ว จากนั้นหยิบ ยันต์กระดาษเหลือง ออกมาจากแขนเสื้อ แล้วแปะลงบนด้ามดาบ

เขา(@NameIsNovel)บีบวิถีมือด้วยมือข้างหนึ่ง พลางร่ายคาถาเบาๆ แสงสีแดงจางๆ ก็สว่า(@NameIsNovel)งขึ้นจากยันต์ แผ่คลุมไปทั่วทั้งดาบ ราวกับเช่นเดียวกับที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ใช้ต่อสู้เมื่อครู่

ไป๋เสี่ยวเถียนดีดนิ้วเบาๆ ทำให้กระบี่เงินทองสัมฤทธิ์สั่นเล็กน้อย ก่อนจะพุ่งขึ้นฟ้า หมุนวน และ(@NameIsNovel)ลอยโคจรรอบตัวพวกเขา(@NameIsNovel)

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ดวงตาเซินลั่วสว่า(@NameIsNovel)งวาบขึ้นทันที ความรู้สึกเลื่อมใสจริงใจพลันเกิดขึ้นในใจโดยไม่อาจห้ามได้(@NameIsNovel)

ไป๋เสี่ยวเถียนหาได้(@NameIsNovel)ตั้งใจอวดโฉมไม่ เพียงสาธิตให้ดูชั่วครู่ ก็เรียกกระบี่มา ถอนยันต์ออกจากตัวกระบี่

[Source: NameIsNovel] “อย่างที่(@NameIsNovel)เจ้าเห็น กระบี่เงินทองสัมฤทธิ์นี้ จำเป็น(@NameIsNovel)ต้องใช้ยันต์จึงจะกระตุ้นได้(@NameIsNovel) พลังที่(@NameIsNovel)ออกมาส่วนใหญ่ก็มาจากยันต์ นี่จึงถูกเรียกว่า(@NameIsNovel) อาวุธ ยันต์ หาใช่อาวุธวิเศษแท้จริงไม่ พลังย่อมด้อยกว่า(@NameIsNovel)มากนัก” ไป๋เสี่ยวเถียนกล่าว พลางเก็บกระบี่เงินทองสัมฤทธิ์กับยันต์กลับเข้าปลายแขนเสื้อ

เซินลั่วเข้าใจทันที ว่า(@NameIsNovel)ไป๋เสี่ยวเถียนมิได้(@NameIsNovel)หวงการสาธิต อาวุธ ยันต์ ให้เขา(@NameIsNovel)เห็น แต่ยันต์ที่(@NameIsNovel)ใช้กับกระบี่เงินทองสัมฤทธิ์นั้นหาใช่สิ่งที่(@NameIsNovel)เปิดเผยได้(@NameIsNovel)ตามอำเภอใจ—นั่นคือกฎของสำนัก และ(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)หลักการประพฤติ แม้สนิทกันเพียงใดก็ไม่ควรก้าวล้ำ

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เซินลั่วหาได้(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ความน้อยใจไม่ ตรงกันข้าม เขา(@NameIsNovel)กลับยิ่งเลื่อมใสในตัวไป๋เสี่ยวเถียนมากขึ้น และ(@NameIsNovel)ยิ่งเชื่อว่า(@NameIsNovel)อีกฝ่ายสมควรค่าแก่การคบหา

“ถ้าเพียงอาวุธ ยันต์ยังวิเศษถึงเพียงนี้ เช่นนั้นอาวุธวิเศษแท้จริงจะน่าอัศจรรย์เพียงใดกัน?” เซินลั่วเอ่ยด้วยสายตาเปี่ยมความใฝ่ฝัน

“อาวุธวิเศษแท้จริง ไม่เพียงแต่ทรงพลังล้ำลึก หากยังต้องอาศัยผู้ใช้อันเก่งกาจถึงขั้นสูงจึงจะควบคุมได้(@NameIsNovel) ปกติแล้วผู้ฝึกต้องบำเพ็ญเพียรจนถึง “ระดับอิงปราณ” จึงจะใช้ได้(@NameIsNovel) กระทั่งทั้งสำนักชุนชิวของเรา ข้าว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)เพียงเจ้าสำนักกับท่านบรรพาจารย์เท่านั้นที่(@NameIsNovel)ครอบครอง แม้แต่อาจารย์หลัวหรืออาจารย์หวังก็ยังไม่มี(@NameIsNovel)” ไป๋เสี่ยวเถียนเอ่ยพลางมี(@NameIsNovel)แววโหยหาอยู่ในน้ำเสียง

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “เจ้าสำนักมี(@NameIsNovel)ก็สมควรอยู่ แต่บรรพาจารย์ผู้นั้นเล่า ท่านเคยได้(@NameIsNovel)พบท่านหรือไม่?” ด้วยความอยากรู้อยากเห็น เซินลั่วจึงถามขึ้น

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) บรรพาจารย์ผู้นี้ คือบุคคลลึกลับแห่งสำนักชุนชิว แม้ทุกคนเคยได้(@NameIsNovel)ยินนาม แต่ศิษย์ที่(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)พบเห็นด้วยตาจริงๆ กลับมี(@NameIsNovel)น้อยนัก ทำให้ท่านดูยิ่งลึกลับพิศดาร

บางคนเล่าลือว่า(@NameIsNovel)ท่านมี(@NameIsNovel)ชีวิตยืนยาวหลายร้อยปี บ้างก็ว่า(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)บรรลุเป็น(@NameIsNovel)เซียนไปแล้ว และ(@NameIsNovel)ยังมี(@NameIsNovel)บางคนกล่าวว่า(@NameIsNovel)ท่านสิ้นชีพไปนานแล้ว เพียงแต่สำนักปิดบังไว้ เพื่อคงภาพลักษณ์อันแข็งแกร่งเท่านั้น…

ในใจลึกๆ เซินลั่วยินดีที่(@NameIsNovel)จะเชื่อมากกว่า(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะปฏิเสธว่า(@NameIsNovel) “บรรพอาจารย์” ของสำนักยังคงมี(@NameIsNovel)อายุยืนยาวและ(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ชีวิตอยู่จนถึงทุกวันนี้จริงๆ [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “แม้ข้าเองจะไม่เคยเห็นท่าน แต่ท่านอาจารย์หลัวเคยบอกไว้ว่า(@NameIsNovel) บรรพอาจารย์ของเรากำลังปลีกวิเวกบำเพ็ญเพียรอยู่ ท่านไม่ค่อยปรากฏตัวต่อผู้ใด เกรงว่า(@NameIsNovel)คงมี(@NameIsNovel)เพียงเจ้าสำนักกับอาจารย์หลัวเท่านั้นที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)โอกาสได้(@NameIsNovel)พบ” ไป๋เสี่ยวเถียนเอ่ยตอบ

“เช่นนั้น เส้นทางแห่งการบำเพ็ญเพียรเพื่อเป็น(@NameIsNovel)เซียนนั้น สามารถยืดอายุขัยได้(@NameIsNovel)จริงใช่หรือไม่?” เซินลั่วถาม น้ำเสียงเต็มไปด้วยความตื่นเต้นยินดี (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “แน่นอนอยู่แล้ว ตราบใดที่(@NameIsNovel)สามารถก้าวผ่านด่านการบำเพ็ญเพียรแต่ละขั้นได้(@NameIsNovel) อายุก็จะยืดยาวขึ้นตามลำดับขั้นพลัง ที่(@NameIsNovel)สูงขึ้น บรรพอาจารย์ของเราก็มี(@NameIsNovel)อายุหลายร้อยปีแล้ว” ไป๋เสี่ยวเถียนพยักหน้ายืนยัน

[Source: NameIsNovel] “ไม่นึกเลยว่า(@NameIsNovel)จะเป็น(@NameIsNovel)ไปได้(@NameIsNovel)… เช่นนี้ หากแบ่งตามระดับการบำเพ็ญเพียร ที่(@NameIsNovel)ข้าเป็น(@NameIsNovel)อยู่ตอนนี้ คงนับได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)อยู่ในระดับต่ำสุดใช่หรือไม่?”

เมื่อได้(@NameIsNovel)รับคำตอบยืนยันจากไป๋เสี่ยวเถียน ไฟแห่งความหวังพลันลุกโชนในใจเซินลั่ว ความปรารถนาที่(@NameIsNovel)จะเอาตัวรอดและ(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ชีวิตต่อไปยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น

“อืม…” ไป๋เสี่ยวเถียนกล่าวอย่างลำบากใจ สีหน้าปรากฏความกระอักกระอ่วน

[Source: NameIsNovel] “ข้าเข้าใจแล้ว เช่นนี้ก็คือ ข้ายังไม่อาจนับได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)อยู่แม้แต่ระดับต่ำสุดสินะ” เซินลั่วเข้าใจทันที มุมปากกระตุกยิ้มอย่างฝืนๆ

“ระดับต่ำสุดของการบำเพ็ญเพียรคือ ‘ระดับชำระปราณ’ ตราบใดที่(@NameIsNovel)ผู้ฝึกสามารถบ่มเพาะพลังปราณได้(@NameIsNovel) ก็ถือว่า(@NameIsNovel)เข้าสู่ขั้นนี้แล้ว ซึ่งก็คือระดับที่(@NameIsNovel)ข้าบรรลุอยู่ตอนนี้ ส่วนขั้นถัดไปคือ ‘ระดับอิงปราณ’ ซึ่งทั้งอาจารย์หลัวและ(@NameIsNovel)เจ้าสำนักก็อยู่ในระดับนี้” ไป๋เสี่ยวเถียนอธิบายอย่างไม่เต็มใจนัก

“อย่างนี้นี่เอง แล้วบรรพอาจารย์ของเราเล่า? เจ้าพอจะรู้หรือไม่ว่า(@NameIsNovel)ท่านอยู่ระดับใดแล้ว?” เซินลั่วถามต่อทันที [Source: NameIsNovel]

“อาจารย์หลัวไม่เคยเอ่ยถึง แต่หากตัดสินจากอายุขัยที่(@NameIsNovel)ท่านมี(@NameIsNovel) คาดว่า(@NameIsNovel)ท่านน่าจะบรรลุถึง ‘ระดับหลอมวิญญาณ’ ซึ่งสูงกว่า(@NameIsNovel)ระดับอิงปราณแล้ว” ไป๋เสี่ยวเถียนส่ายหน้าเอ่ยด้วยน้ำเสียงคาดเดา [Source: NameIsNovel]

เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินดังนั้น เซินลั่วก็รีบจดจำคำพูดเหล่านี้ไว้ขึ้นใจ

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ถ้อยคำของไป๋เสี่ยวเถียนในวันนี้ เสมือนเปิดประตูบานหนึ่งในใจของเขา(@NameIsNovel) ให้เห็นแสงแห่งความหวังในการรอดชีวิต ทว่า(@NameIsNovel)ในขณะเดียวกัน ก็ทำให้ตระหนักถึงความต่ำต้อยไร้ค่าของตนเองในฐานะมนุษย์ธรรมดา ความรู้สึกสับสนปะปนผุดขึ้นในใจอย่างห้ามไม่ได้(@NameIsNovel)

อายุขัยของปุถุชนทั่วไปก็เพียงไม่กี่ สิบปีเท่านั้น เมื่อหักช่วงวัยเด็กกับวัยชราออกไปแล้ว เวลาที่(@NameIsNovel)เหลือจริงๆ จะมี(@NameIsNovel)สักเท่าไรกัน? [Source: NameIsNovel]

[Source: NameIsNovel] แต่กระทั่งช่วงเวลาอันสั้นเช่นนี้ เขา(@NameIsNovel)ยังไม่อาจรับประกันได้(@NameIsNovel)เลยว่า(@NameIsNovel)จะมี(@NameIsNovel)ครบถ้วน เขา(@NameIsNovel)จะยอมรับได้(@NameIsNovel)อย่างไรเล่า?

“พี่ไป๋ วิชากระบี่ที่(@NameIsNovel)ท่านใช้ประลองกับพี่ติ้งเมื่อครู่นั้น คือ ‘กระบี่หยางบริสุทธิ์’ ใช่หรือไม่?” หลังจากครุ่นคิดจนสงบใจได้(@NameIsNovel)บ้าง เซินลั่วก็ถามออกมา

ไป๋เสี่ยวเถียนแปลกใจเล็กน้อย ดูเหมือนตกใจที่(@NameIsNovel)เซินลั่วรู้จักชื่อกระบี่หยางบริสุทธิ์ [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] อ่านตอนต่อไปฟรี

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “อย่าได้(@NameIsNovel)ประหลาดใจเลย ถึงข้าจะเป็น(@NameIsNovel)เพียงศิษย์ฝึกหัด ไม่อาจแตะต้องตำราวิชาอื่นๆ ได้(@NameIsNovel) แต่หากยอมเสียเงินทองสักหน่อย ก็พอจะล่วงรู้ได้(@NameIsNovel)อยู่บ้าง ข้ารู้ว่า(@NameIsNovel) ‘วิชาแปรหยาง’ แท้จริงแล้วเป็น(@NameIsNovel)เพียงวิชาพื้นฐานสำหรับมนุษย์ธรรมดาไว้ฝึกฝนกายใจ เพื่อปูทางไปสู่การฝึก ‘กระบี่หยางบริสุทธิ์’ ต่างหาก และ(@NameIsNovel)กระบี่หยางบริสุทธิ์นี้เอง คือวิชาที่(@NameIsNovel)แท้จริงของสำนักเราที่(@NameIsNovel)สามารถบ่มเพาะพลังเหนือธรรมชาติได้(@NameIsNovel)ใช่หรือไม่?” เซินลั่วยิ้มบาง กล่าวอธิบายเมื่อเห็นสีหน้าสับสนของไป๋เสี่ยวเถียน

“เจ้าช่างรู้มากนัก ใช่แล้ว ‘วิชาแปรหยาง’ เป็น(@NameIsNovel)เพียงวิชาพื้นฐาน หากผู้ใดสามารถฝึกจนถึงขั้นสมบูรณ์ ก็จะมี(@NameIsNovel)สิทธิ์ลองบ่มเพาะ ‘กระบี่หยางบริสุทธิ์’ ชั้นแรกได้(@NameIsNovel)” ไป๋เสี่ยวเถียนลังเลเล็กน้อย แต่สุดท้ายก็เลือกที่(@NameIsNovel)จะพูดออกมาตรงๆ

“พูดอีกอย่างก็คือ หากข้าฝึก ‘วิชาแปรหยาง’ ได้(@NameIsNovel)ถึงขั้นสมบูรณ์ ก็สามารถเริ่มบ่มเพาะ ‘กระบี่หยางบริสุทธิ์’ และ(@NameIsNovel)นับว่า(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)ก้าวเข้าสู่เส้นทางแห่งการบำเพ็ญเพียรจริงๆ ใช่หรือไม่?” เซินลั่วถามด้วยสีหน้าจริงจัง [Source: NameIsNovel]

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “ไม่ใช่เรื่องง่ายเช่นนั้นหรอก การที่(@NameIsNovel)เจ้ามี(@NameIsNovel)คุณสมบัติจะลองฝึกกระบี่หยางบริสุทธิ์ชั้นแรกได้(@NameIsNovel) มิได้(@NameIsNovel)หมายความว่า(@NameIsNovel)เจ้าจะเข้าถึง ‘เต๋า’ ได้(@NameIsNovel)จริง การจะนับว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ผู้บ่มเพาะระดับชำระปราณ อย่างแท้จริงนั้น ต้องเข้าถึงสภาวะ ‘หยั่งแจ้งในเต๋า’ เสียก่อน จึงจะถือได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)ก้าวเข้าสู่เส้นทางเซียนอย่างแท้จริง” ไป๋เสี่ยวเถียนส่ายศีรษะพลางอธิบาย

“หยั่งแจ้งในเต๋า?” ครานี้เซินลั่วถึงกับตื่นตะลึงจริงๆ

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ---------------------