หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 50
ตอนที่ 50 : สำรวจแม่น้ำ
ตอนที่ 50
หลังจากตกลงกันเรียบร้อยแล้ว เซินลั่ว ก็ส่งม้าไว้ให้อวี่ต้าตันกับภรรยาดูแล แล้วจึงลงเรือเล็กพายผ้าใบด้วยตัวเอง
ก่อนออกเดินทาง อวี่ต้าตัน ก็ยังไม่วายกำชับเป็น(@NameIsNovel)ข้อๆ อย่างละเอียด เกรงว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)จะประสบอันตรายกลางน้ำ เซินลั่วเองก็รับฟังอย่างจริงจัง จดจำเส้นทางในแต่ละช่วงและ(@NameIsNovel)ข้อควรระวังเอาไว้หมด
ฝ่ายหญิงยังเอาน้ำดื่มสะอาดมาให้เขา(@NameIsNovel)เก็บไว้บนเรือ พร้อมทั้งหยิบแผ่นขนมแป้งแข็งกับเนื้อเค็มตากแห้งจากในบ้าน ห่อด้วยผ้าปอแล้วยัดใส่มือเขา(@NameIsNovel)อย่างไม่ยอมให้ปฏิเสธ
เซินลั่วได้(@NameIsNovel)แต่หัวเราะรับความหวังดีนี้ แล้วจึงเก็บห่อเสบียงไว้บนเรือ
…
เรือผ้าใบเล็กค่อยๆ ไหลไปตามสายน้ำเชี่ยวกราก เซินลั่ว ยืนอยู่หัวเรือถือไม้ไผ่ยาว ไม่ได้(@NameIsNovel)ใช้พาย หากแต่ใช้คอยเคาะตรวจแนวโขดหินใต้น้ำทั้งสองฟาก
ไม่นานนัก เรือก็ผ่านพงกกที่(@NameIsNovel)สูงท่วมหัวเป็น(@NameIsNovel)หย่อมๆ เข้าสู่ทุ่งกกกลางแม่น้ำ
ตามที่(@NameIsNovel) อวี่ต้าตัน บอกไว้ ช่วงนี้เป็น(@NameIsNovel)ตอนที่(@NameIsNovel)น้ำเชี่ยวที่(@NameIsNovel)สุดในแม่น้ำล้วนสุ่ย เรือยังไม่ทันไหลเร็วเท่าไรเมื่อแรกลงน้ำ แต่พอปล่อยตัวตามสายน้ำไป ความเร็วก็เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว จนทำให้เซินลั่วต้องใช้ไม้ไผ่ทิ่มตรวจพื้นน้ำเพื่อลดแรงพุ่งของเรือ
ทว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ไม่คุ้นเคยกับการบังคับเรือเลย ต่อให้ตั้งใจเพียงใด ก็ยังเลี่ยงการกระแทกไม่ได้(@NameIsNovel)
“ปั้ง! ปั้ง! ปั้ง!”
เรือโคลงเคลงกระแทกกับโขดหินที่(@NameIsNovel)ซ่อนอยู่ใต้น้ำ ทำให้ฝูงเป็ดฝูงห่านในดงกกทั้งสองฟากแตกฮือบินว่อน พร้อมเสียงนกน้ำสะท้อนก้องไปทั่ว
ยามพบเจอกับวังน้ำวนใหญ่หรือก้อนหินใต้น้ำ เขา(@NameIsNovel)ต้องออกแรงทั้งหมดที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)เพื่อพุกรถเรือหลบ หากถูกดูดเข้าไปเพียงเผลอพลาดนิดเดียว เรือคงต้องล่มแน่
ไม่นานนัก เหงื่อก็ท่วมตัวจนเสื้อเปียกโชก ดวงตาเริ่มพร่าเห็นดาวเกลื่อน แต่แรงกดดันจากสายน้ำไม่เปิดช่องให้พัก เขา(@NameIsNovel)จำต้องกัดฟันสู้ไป
ตลอดทาง เขา(@NameIsNovel)คอยสังเกตชายฝั่งทั้งสองข้าง เฝ้ามองหาช่วงที่(@NameIsNovel)ลำน้ำแคบลง เพราะโดยหลักแล้ว เมื่อลำน้ำแคบ สายน้ำก็จะยิ่งเชี่ยว
แต่ทุ่งกกหนาทึบรอบด้านบดบังสายตา ทำให้ไม่อาจมองได้(@NameIsNovel)ชัด ต้องพึ่งเพียงการสังเกตจากกระแสน้ำที่(@NameIsNovel)เปลี่ยนไป
…
ในลักษณะนี้ เซินลั่วปล่อยเรือลอยตามน้ำไปได้(@NameIsNovel)เจ็ดถึงแปดลี้ ตลอดเส้นทางไม่พบหาดหินกรวดใหญ่ๆ เลย แต่กลับมี(@NameIsNovel)เนินทรายกลางน้ำหลายแห่ง
และ(@NameIsNovel)แล้ว เรือของเขา(@NameIsNovel)ก็พุ่งชนเข้ากับสันทรายแคบยาวสองแห่งติดกัน
บนสันทรายเต็มไปด้วยต้นกกเขียวขจี ดูราวกับเป็น(@NameIsNovel)เส้นทางน้ำที่(@NameIsNovel)ธรรมชาติเปิดไว้ให้เอง เมื่อเรือเลี้ยวเข้าไป ความเร็วก็เพิ่มขึ้นทันที ราวกับถูกฉุดให้พุ่งทะยานออกมา
“ปึ้ง—!” เสียงอับทึบดังขึ้น เรือเล็กทั้งลำสั่นสะเทือนรุนแรงเมื่อพุ่งทะลุออกจากพงกกนั้นมา
เซินลั่ว เซ ถลาเกือบตกจากหัวเรือ เขา(@NameIsNovel)รีบคว้าไม้ไผ่ไว้เพื่อพยุงตัว ก่อนจะมองไปด้านหน้าแล้วเห็นว่า(@NameIsNovel)ตรงหัวเรือเป็น(@NameIsNovel) หาดหินกรวด กว้างหลายสิบก้าว โชคดีที่(@NameIsNovel)เนื้อไม้ของเรือเล็กแข็งแรงพอ ไม่แตกหักจากแรงกระแทก
หาดหินนี้ต่างจากสันทรายที่(@NameIsNovel)พบระหว่า(@NameIsNovel)งทาง มันเต็มไปด้วยกรวดหินสีเทาขาวปนโคลนตม ตรงจุดที่(@NameIsNovel)หัวเรือกระแทกนั้น มี(@NameIsNovel)ก้อนโขดหินสีน้ำตาลใหญ่กว่า(@NameIsNovel)ก้อนอื่นๆ โผล่ขึ้นมา
ก้อนหินนี้ไม่เพียงแปลกตาและ(@NameIsNovel)ขรุขระ หากแต่โผล่พ้นน้ำเพียงราวสองฉื่อ ส่วนใหญ่จมอยู่ใต้น้ำเสียมากกว่า(@NameIsNovel)
หัวเรือของเขา(@NameIsNovel)บังเอิญเข้าไปติดอยู่ในร่องของโขดหินประหลาดนี้ โชคดีที่(@NameIsNovel)ยังไม่เสียหาย
เซินลั่ว กวาดตามองไปตามสองฝั่งแม่น้ำก็เห็นว่า(@NameIsNovel)ช่วงนี้ตลิ่งแคบลงไม่น้อย ริมฝีปากของเขา(@NameIsNovel)ยกยิ้มบางออกมา
“สายน้ำแคบลง หาดหินกรวด โขดหินใต้น้ำ… ดูท่าที่(@NameIsNovel)นี่แหละ” เขา(@NameIsNovel)พึมพำกับตัวเอง
ตามคำบอกเล่าของ อวี่เอียน บรรพชนของเขา(@NameIsNovel)เคยพบ คัมภีร์สวรรค์ไร้นาม ที่(@NameIsNovel)ใต้หาดหินกรวด ตอนนี้ทุกอย่างตรงกับคำบรรยายนั้นแทบไม่ผิดเพี้ยน
เขา(@NameIsNovel)เคยคิดว่า(@NameIsNovel)คงต้องใช้เวลาตามหานาน แต่ไม่คาดคิดเลยว่า(@NameIsNovel)จะมาถึงได้(@NameIsNovel)โดยไม่ต้องเสียแรงมากนัก
เซินลั่วโยนไม้ไผ่ขึ้นบนหาดหิน ก่อนจะโน้มตัวลงผูกเชือกหัวเรือเข้ากับโขดหินใหญ่ ลองดึงกระชากแรงๆ เพื่อให้แน่ใจว่า(@NameIsNovel)เรือจะไม่ถูกน้ำพัดลอยไปไหน จากนั้นก็กลับเข้าไปในตัวเรือ เอนตัวลงนั่งในห้องพักด้วยความอ่อนล้า
หลังจากพายฝ่ากระแสน้ำมาตลอดทาง กำลังของเขา(@NameIsNovel)ก็แทบหมดสิ้น เวลานี้แม้แต่จะกระโดดลงไปสำรวจยังไม่มี(@NameIsNovel)แรงจะทำได้(@NameIsNovel)
เขา(@NameIsNovel)นอนพักอยู่เนิ่นนาน กินเสบียงเล็กน้อย จึงค่อยฟื้นเรี่ยวแรงพอจะยืนขึ้นอีกครั้ง
จากห้องเก็บของในเรือ เขา(@NameIsNovel)หยิบเชือกปอเส้นหนาขนาดเท่านิ้วหัวแม่มือออกมา ผูกปลายด้านหนึ่งเข้ากับโขดหินใหญ่ อีกปลายพันรอบเอวตนหลายชั้น ก่อนจะกระโดดลงจากเรือไปยังหาดหินกรวด
หาดหินนี้รูปเกือบคล้ายวงรี เรียงตัวตามทิศกระแสน้ำ ด้านตะวันออกยาว ด้านเหนือ–ใต้แคบเล็ก โขดหินใหญ่นั้นตั้งอยู่ตรงปลายด้านตะวันตก เซินลั่ว ยืนอยู่ข้างโขดหิน มองลงไปในลำน้ำ
เขา(@NameIsNovel)เห็นเพียงน้ำขุ่น คล้ำคลอไปด้วยกลิ่นโคลนเบาบาง ขอบ หาดมี(@NameIsNovel)ฟองขาวกระทบเป็น(@NameIsNovel)ริ้วคลื่น ส่วนด้านนอกไกลออกไป ปรากฏวังน้ำวนหมุนวนอยู่หลายแห่งเล็กใหญ่ปะปนกัน ลึกลงไปใต้ผืนน้ำไม่อาจมองเห็นได้(@NameIsNovel)เลย
เขา(@NameIsNovel)สูดหายใจข่มใจ ยกขาเหยียบลงไปที่(@NameIsNovel)ขอบน้ำอย่างระมัดระวัง
ทว่า(@NameIsNovel) พอออกแรงเพียงเล็กน้อย หินริมตลิ่งกลับลื่นไถลลงไป
เซินลั่ว เหยียบพลาด “ตูม!” ร่างทั้งร่างตกลงไปในน้ำทันที
ตรงนี้น้ำลึกมาก เขา(@NameIsNovel)ถูกกลืนหายไปทั้งตัว สายน้ำเชี่ยวกรากพัดร่างเขา(@NameIsNovel)ไปชนโขดหินใหญ่ใต้น้ำอย่างแรงจนแทบหายใจไม่ออก เผลออ้าปาก กลืนน้ำขุ่นโคลนเข้าไปหลายอึก
เขา(@NameIsNovel)ตะเกียกตะกายด้วยความตกใจ พยายามพลิกกายจับโขดหินไว้เพื่อดันตัวขึ้นมา โผล่ศีรษะพ้นน้ำสูดอากาศเฮือกใหญ่ ก่อนจะสำลักไอรุนแรงไม่หยุด
“แค่กๆ …”
เซินลั่วหอบหายใจอยู่นานกว่า(@NameIsNovel)จะฟื้นตัวได้(@NameIsNovel) เขา(@NameIsNovel)ปาดน้ำแม่น้ำออกจากใบหน้า แต่ในอกยังเต็มไปด้วยความหวาดหวั่น
“ที่(@NameIsNovel)นี่อันตรายจริงๆ …แต่หากมิใช่เช่นนี้ คัมภีร์สวรรค์ไร้นาม คงไม่อาจซ่อนเร้นอยู่ที่(@NameIsNovel)นี่มาได้(@NameIsNovel)ยาวนานโดยไม่ถูกค้นพบ”
ความคิดแล่นผ่านทำให้แรงปรารถนาจะได้(@NameIsNovel)ครอบครอง คัมภีร์สวรรค์ไร้นาม ของเขา(@NameIsNovel)ยิ่งร้อนแรงขึ้น
ครั้งนี้เขา(@NameIsNovel)สูดลมหายใจลึก ใช้นิ้วบีบจมูกแล้วดำดิ่งลงไปใต้น้ำอีกครั้ง มือหนึ่งยันโขดหินใหญ่ด้านหลัง ค่อยๆ ลากกายลงสู่ความลึกเบื้องล่าง
พอจมลงไป เขา(@NameIsNovel)ค่อยๆ ปรือตา แต่ผืนน้ำกลับขุ่นคลั่ก มองไปแทบไม่เห็นอะไรไกลนัก เขา(@NameIsNovel)จำต้องอาศัยแนวโขดหินเป็น(@NameIsNovel)หลัก ค่อยๆ คลำลงไปยังท้องน้ำ
ไม่คาดคิดว่า(@NameIsNovel)ก้นแม่น้ำตรงนี้ลึกนัก จนเมื่อปลายเท้าแตะพื้นทราย เขา(@NameIsNovel)ก็แทบหมดลมหายใจอยู่รอมร่อ
เขา(@NameIsNovel)ฝืนความอึดอัดแน่นในอก เบิกตาเพ่งไปยังพื้นที่(@NameIsNovel)ใต้หาดหินกรวดเลือนราง ในสายตาพร่ามัวนั้น เหมือนจะเห็นบ่อโคลนลึกมืดและ(@NameIsNovel)โพรงหินมากมาย เขา(@NameIsNovel)รีบยื่นมือออกไปคลำสำรวจ
แต่เพียงไม่นาน ความอึดอัดก็ถาโถมจนศีรษะมึนงง อกแน่น หายใจแทบไม่ทัน จำต้องค่อยๆ ดันกายขึ้น พึ่งแรงโขดหินแล้วโผล่ขึ้นเหนือน้ำ
เซินลั่ว สูดอากาศเข้าเฮือกใหญ่ อกโยนหอบถี่ไม่หยุด
พอหายใจกลับมาตั้งหลักได้(@NameIsNovel) เขา(@NameIsNovel)ก็ดำลงไปอีกครั้ง คราวนี้กดตัวลงไปเร็วกว่า(@NameIsNovel)เดิม หวังจะอยู่ที่(@NameIsNovel)ก้นน้ำได้(@NameIsNovel)นานขึ้น และ(@NameIsNovel)เริ่มคลำหาสิ่งของในทันที
ทว่า(@NameIsNovel)เบื้องล่างยังคงมืดขุ่น มี(@NameIsNovel)ตะกอน ลอย วนจนสายตาไร้ค่า เขา(@NameIsNovel)ทำได้(@NameIsNovel)เพียงคลำสะเปะสะปะ ราวกับแมลงวันไร้หัว
ไม่ทันไรลมหายใจก็หมดอีก ต้องรีบขึ้นไปเหนือน้ำอีกครา
แต่พอพักได้(@NameIsNovel)ไม่นาน เขา(@NameIsNovel)ก็รีบดำลงไปใหม่ คลำตามใต้หาดหินกรวดอย่างไม่ย่อท้อ
หลังพยายามอยู่หลายครั้ง เมื่อโผล่ขึ้นมา เขา(@NameIsNovel)ก็อ่อนแรง หนาวสั่น ริมฝีปากเริ่มม่วงคล้ำ
เขา(@NameIsNovel)ซบตัวพิงโขดหินใหญ่ แหงนมองฟ้าเบื้องตะวันตก เห็นดวงอาทิตย์เริ่มคล้อยลง
“ลองอีกสักครั้ง…”
สายตาของเขา(@NameIsNovel)ฉายแววเด็ดเดี่ยว สูดลมหายใจเข้าลึก แล้วดำดิ่งลงไปยังท้องน้ำอีกหน
ครั้งนี้เขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)คลำตามบ่อโคลน โพรงหินทุกแห่งใต้โขดที่(@NameIsNovel)ตรวจมาแล้ว จากนั้นจึงว่า(@NameIsNovel)ยอ้อมไปด้านใต้ของหาดหินกรวด ใช้ฝ่ามือกวาดคลำไปตามพื้นน้ำ
ทันใดนั้น เมื่อปลายนิ้วขวาสอดเข้าไปในรูหินเล็กๆ เขา(@NameIsNovel)กลับสัมผัสได้(@NameIsNovel)ถึงสิ่งหนึ่งที่(@NameIsNovel)แตกต่างไปจากหินโดยสิ้นเชิง…
-----------
.ขอบพระคุณทุกท่านที่(@NameIsNovel)สนับสนุนและ(@NameIsNovel)ติดตามเรา