ตอนที่ 61 : สิ่งมีชีวิตน้อย

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เซินลั่วสะดุ้งตกใจ รีบปล่อยมือจากกระบอกไม้ไผ่โดยไม่รู้ตัว ยกสองมือขึ้นป้องใบหน้าอย่างฉับพลัน

ทว่า(@NameIsNovel)ในขณะที่(@NameIsNovel)หยดน้ำสีเหลืองกำลังจะสาดกระแทกฝ่ามือ เขา(@NameIsNovel)กลับเห็นแสงวูบหนึ่งห่อหุ้มของเหลวนั้นไว้ มันควบแน่นกลายเป็น(@NameIsNovel)วัตถุทรงกลมขนาดเท่ากำปั้นลอยอยู่กลางอากาศทันที ซึ่งเซินลั่วก็คว้าจับไว้ได้(@NameIsNovel)อย่างฉับพลัน

ทันทีที่(@NameIsNovel)กำไว้ ก็รู้สึกได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)พื้นผิวมันเรียบลื่นเย็นเฉียบ ทว่า(@NameIsNovel)เนื้อสัมผัสกลับนิ่มนวล เพียงบีบเบาๆ ก็อ่อนยวบคล้ายดินโคลนที่(@NameIsNovel)ไหลรินออกจากร่องนิ้ว

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เมื่อรู้สึกว่า(@NameIsNovel)มันจะหลุดเล็ดลอดออกจากฝ่ามือ เซินลั่วรีบประสานมือทั้งสองเข้าหากัน กักมันไว้แน่นหนา

แต่ในชั่วพริบตา สิ่งนั้นกลับระเบิดแรงออกมา ดิ้นรนพล่านอยู่ภายในกำมือของเขา(@NameIsNovel)

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] จนถึงตอนนี้เอง เซินลั่วถึงได้(@NameIsNovel)ตระหนักว่า(@NameIsNovel)—สิ่งที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)กำอยู่นั้นหาใช่วัตถุไร้ชีวิต หากแต่เป็น(@NameIsNovel)สิ่งมี(@NameIsNovel)ชีวิตตัวหนึ่ง!

แม้ใจยังตื่นตะลึง แต่เขา(@NameIsNovel)ก็มิได้(@NameIsNovel)คลายมือปล่อยมัน กลับควบคุมมันไว้แน่นหนาในกำมือ [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

สิ่งมี(@NameIsNovel)ชีวิตน้อยนั้นดูเหมือนจะเข้าใจว่า(@NameIsNovel) ดิ้นรนต่อไปก็ไร้ประโยชน์ หลังจากฝืนขัดขืนอยู่ครู่หนึ่งก็ยอมสงบลง

ครั้นแล้ว เซินลั่วจึงผ่อนแรงเพียงเล็กน้อย เปิดช่องว่า(@NameIsNovel)งบางๆ เพื่อมองรูปลักษณ์แท้จริงของมันให้ชัด (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) อ่านตอนต่อไปฟรี

สิ่งที่(@NameIsNovel)เห็นทำให้เขา(@NameIsNovel)อ้าปากค้าง—ในกำมือนั้น เป็น(@NameIsNovel)สิ่งมี(@NameIsNovel)ชีวิตที่(@NameIsNovel)ไม่เคยพบเห็นมาก่อน ไม่มี(@NameIsNovel)แขนขา มี(@NameIsNovel)เพียงลำตัวทรงกลมกลมเกลี้ยง กับนัยน์ตาดำโตสองดวง ร่างกายทั้งตัวอ่อนนิ่มเรืองแสงสลัว คล้ายก้อนเนื้อกลมที่(@NameIsNovel)ส่องประกาย

เมื่อมันสังเกตว่า(@NameIsNovel)เซินลั่วกำลังเพ่งมอง ก็เบิกตา กลมใสจ้องตอบมา ใบหน้าราวแสดงความหวาดกลัวขี้อาย มือเล็กจ้อยแนบไว้ใต้ศีรษะ ราวกับลูกสัตว์น้อยอ้อนแอ้นที่(@NameIsNovel)ทำให้ผู้พบเห็นอดเอ็นดูมิได้(@NameIsNovel) (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ความน่ารักนั้น แม้แต่ลูกแมวลูกสุนัขก็มิอาจเทียบได้(@NameIsNovel)! (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

เห็นเซินลั่วกำลังตะลึง สิ่งมี(@NameIsNovel)ชีวิตน้อยก็ยังคงกะพริบตาดำแป๋ว จ้องมองอย่างงุนงงปนตื่นกลัว

ในขณะที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)กำลังพยายามจะปลอบประโลมมัน ปากเล็กๆ ก็อ้าออกใต้ดวงตากลม พลันพ่นลมออกมาเฮือกหนึ่ง

ลูกแสงสีขาวพุ่งออกมา กระแทกใบหน้าเซินลั่วแตกกระจายเป็น(@NameIsNovel)ละอองแสงนับไม่ถ้วน ร่วงโรยปกคลุมร่างเขา(@NameIsNovel)เกือบทั้งตัว

เซินลั่วรู้สึกเย็นวาบห่อหุ้มทั่วร่าง จิตใจก็สั่นสะท้านคล้ายถูกกดทับด้วยลางสังหรณ์พิกล [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

ในเวลาเดียวกัน สิ่งมี(@NameIsNovel)ชีวิตน้อยที่(@NameIsNovel)อยู่ในกำมือก็พลันพองตัวขึ้นดุจฟองอากาศสีชมพูมหึมา ดันฝ่ามือเขา(@NameIsNovel)ออกกระเด็น แล้วกระดอนลงบนท้ายเรือ

เซินลั่วรีบจะคว้า แต่ก็ช้ากว่า(@NameIsNovel)ก้าวหนึ่ง [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

สิ่งมี(@NameIsNovel)ชีวิตนั้นกระโดดพรวดจากท้ายเรือ ทะยานสูงหลายฉื่อกลางอากาศ ก่อนจะโค้งร่างตกฮวบลงสู่แม่น้ำ เกิดเสียงน้ำแตกกระจาย (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

พอเขา(@NameIsNovel)วิ่งไปถึงท้ายเรือ สิ่งที่(@NameIsNovel)เหลือมี(@NameIsNovel)เพียงระลอกคลื่นกระเพื่อมอยู่บนผิวน้ำ เจ้าสิ่งน้อยได้(@NameIsNovel)หายลับไปแล้ว (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

เซินลั่วชะเง้อมองผืนน้ำและ(@NameIsNovel)ริมฝั่งอยู่นาน ไม่พบเคลื่อนไหวใดๆ จึงจำต้องละความพยายามอย่างเสียดาย (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

เขา(@NameIsNovel)ก้มลงตรวจดูร่างกาย พบว่า(@NameIsNovel)แสงสีขาวที่(@NameIsNovel)ถูกพ่นใส่ก่อนหน้าได้(@NameIsNovel)หายไปสิ้น มิได้(@NameIsNovel)ทิ้งร่องรอยบนเสื้อผ้าหรือผิวหนังแม้แต่น้อย

“เดี๋ยวก่อน…ไม่ถูกต้อง!” สีหน้าของเซินลั่วพลันเปลี่ยนไป [Source: NameIsNovel]

เขา(@NameIsNovel)รีบทรุดนั่งบนดาดฟ้า หลับตาลงเล็กน้อย ประสานมือทั้งสองบนตัก แล้วเร่งโคจรเคล็ด วิชาแปรหยาง อีกครั้ง

เพียงครู่เดียว เขา(@NameIsNovel)ก็ลืมตาโพลง แววตาเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ—สิ่งที่(@NameIsNovel)ค้นพบทำให้หัวใจแทบระเบิดด้วยความยินดี

ความร้อนรุ่มในกายที่(@NameIsNovel)คั่งค้างมาเนิ่นนาน และ(@NameIsNovel)ความปวดเสียวตามเส้นลมปราณ—หายไปสิ้น!

แม้แต่ความอ่อนล้าสะสมจากหลายวันที่(@NameIsNovel)ผ่านมาก็ถูกชำระจนหมดสิ้น

เซินลั่วดีดกายลุกขึ้นยืนบนท้ายเรือ กำหมัดแน่น เหวี่ยงแขนออกไปหนึ่งครั้ง เสียงแขนเสื้อสะบัดดังพึบ ร่างทั้งร่างดูแข็งแรงเปี่ยมพลัง ประหนึ่งได้(@NameIsNovel)รับชีวิตใหม่อีกครั้ง

“คาดไม่ถึงเลยว่า(@NameIsNovel) แสงสีขาวนั้นจะมี(@NameIsNovel)ผลล้ำเลิศถึงเพียงนี้…ช่างน่าเสียดายยิ่งนัก” เขา(@NameIsNovel)กำหมัดแน่น สายตามองไกลออกไป เสียงเอื้อนเอ่ยแฝงความเสียดายอยู่ในที [Source: NameIsNovel]

เซินลั่วย่อมรู้ดีว่า(@NameIsNovel)ความเปลี่ยนแปลงนี้ล้วนเป็น(@NameIsNovel)ผลมาจากสิ่งมี(@NameIsNovel)ชีวิตน้อยประหลาดตัวนั้น ทว่า(@NameIsNovel)ในเมื่อมันได้(@NameIsNovel)หนีลับไปแล้ว ต่อให้เสียดายเพียงใดก็มิอาจทำสิ่งใดได้(@NameIsNovel)อีก [Source: NameIsNovel]

เวลานี้ดวงตะวันกำลังจะลับเหลี่ยมเขา(@NameIsNovel) ทอแสงอัสดงรอนๆ เหนือฟากฟ้าไกล [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

เขา(@NameIsNovel)นำกระบอกไม้ไผ่และ(@NameIsNovel) คัมภีร์สวรรค์ไร้นาม ใส่กลับในหีบศิลา เก็บลงในห่อผ้า จัดข้าวของในห้องเรือให้เรียบร้อย แล้วคว้าไม้พาย บังคับเรือเล็กมุ่งกลับท่าเรือ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

แม้สายชลแม่น้ำหลวนสุ่ยหลังพายุยังคงเชี่ยวกรากกว่า(@NameIsNovel)ก่อน แต่เซินลั่วในยามนี้หาใช่เซินลั่วเมื่อวานไม่—พลังทั่วกายเอ่อท้น การพายเรือทวนสายน้ำยังกลับราบรื่นยิ่งกว่า(@NameIsNovel)ตอนล่องลงเสียอีก! (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

กลางทางกลับมา เซินลั่วพบกับอวี่ต้าตันซึ่งกำลังเดินตามแนวฝั่งแม่น้ำออกมาตามหาเขา(@NameIsNovel)อยู่พอดี จึงรีบพาขึ้นเรือเล็กมาด้วยกัน

[Source: NameIsNovel] จากการพูดคุย เซินลั่วถึงได้(@NameIsNovel)รู้ว่า(@NameIsNovel) เมื่อเห็นฝนตกหนักไม่หยุด และ(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ไม่กลับมาเสียที อวี่ต้าตันจึงกลัวว่า(@NameIsNovel)อาจเกิดเหตุร้ายกับเขา(@NameIsNovel) จึงออกเดินตามหาตามแนวฝั่งแม่น้ำ

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เมื่อทั้งสองกลับมาถึงท่าเรือ หญิงมี(@NameIsNovel)ครรภ์ก็กำลังยืนรออยู่หน้ากระท่อม

“เจ้าเด็กนี่! เหตุใดเจ้าช่างบุ่มบ่ามนักเล่า? หากเกิดเหตุอันตรายขึ้นกลางพายุฟ้าคะนองจะทำอย่างไร!” นางเอ่ยว่า(@NameIsNovel)กล่าว ทว่า(@NameIsNovel)ดวงตากลับฉายแววโล่งอกอย่างเห็นได้(@NameIsNovel)ชัด

“ข้าต้องขอโทษที่(@NameIsNovel)ทำให้ท่านเป็น(@NameIsNovel)ห่วง” เซินลั่วเอ่ยด้วยท่าทีละอาย (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“กลับมาอย่างปลอดภัยก็ดีแล้วๆ” หญิงผู้นั้นถอนหายใจยาว เห็นสีหน้าเสียใจของเขา(@NameIsNovel)ก็หันไปตักน้ำขิงร้อนๆ ใส่ชามใหญ่มาสองถ้วย

หลังจากดื่มเสร็จ เซินลั่วจึงเอ่ยขึ้นว่า(@NameIsNovel)
“พายุครานี้รุนแรงนัก เรือก็ถูกกระแทกเสียหาย ของใช้หลายอย่างแตกพัง ข้ายังมี(@NameIsNovel)เศษเงินอยู่เล็กน้อย จะขอชดใช้ค่าเสียหายแทน”

ว่า(@NameIsNovel)พลางก็หยิบเงินสิบกว่า(@NameIsNovel)ตำลึงที่(@NameIsNovel)เตรียมไว้แล้ว ส่งให้นางทันที

หญิงมี(@NameIsNovel)ครรภ์เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย พลันลังเลอยู่ครู่หนึ่ง [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

“ไม่จำเป็น(@NameIsNovel)ต้องชดใช้มากนัก เงินสิบตำลึงนี่ก็เกินพอแล้ว” อวี่ต้าตันรีบเอ่ยแทรกขึ้นมา (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

[Source: NameIsNovel] “วันนี้ข้าจะต้องออกเดินทางต่อแล้ว ต้องขอบคุณที่(@NameIsNovel)ท่านทั้งสองให้ที่(@NameIsNovel)พักพิงตลอดหลายวันที่(@NameIsNovel)ผ่านมา เงินก้อนนี้ก็ขอให้รับไว้เถิด นำไปเลี้ยงดูลูกในครรภ์” เซินลั่วหันไปมองหน้าท้องกลมของนาง พลางกล่าวด้วยรอยยิ้ม

เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนั้น ดวงตาของหญิงมี(@NameIsNovel)ครรภ์ก็คลอน้ำตา แม้นางกับสามี(@NameIsNovel)จะลำบากเพียงใด แต่ก็ไม่อยากให้ลูกน้อยในครรภ์ต้องลำบากไปด้วย

[Source: NameIsNovel] “ถ้าเช่นนั้น…ก็ต้องขอขอบคุณในน้ำใจท่าน” นางโค้งศีรษะรับ พร้อมรับเงินไว้ด้วยความซาบซึ้ง

เซินลั่วจูงม้ามา ขึ้นอานเตรียมจะออกเดินทาง (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) แต่ก่อนจาก เขา(@NameIsNovel)กลับรั้งบังเหียนหันกลับมากล่าวกับทั้งคู่ว่า(@NameIsNovel)
“พี่อวี่ พี่สะใภ้ หากวันหน้าเจอเรื่องเดือดร้อนใดๆ ก็ไปหาข้าได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)ร้านยา ‘ตระกูลเซิน’ ในเมืองชุนฮว๋าเถอะ”

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ทั้งสองพยักหน้าอย่างหนักแน่น โบกมือร่ำลา มองตามร่างเซินลั่วขี่ม้าออกไปทางเมืองซ่งฝาน

“เขา(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)บุตรหลานตระกูลหมอยา เช่นนี้จึงมี(@NameIsNovel)ใจเมตตาไม่ธรรมดา อนาคตคงต้องเจริญรุ่งเรืองทั้งทรัพย์สินและ(@NameIsNovel)อายุยืนยาวแน่นอน” หญิงมี(@NameIsNovel)ครรภ์บีบถุงเงินแน่นพลางพึมพำกับตนเอง

อวี่ต้าตันไม่ได้(@NameIsNovel)พูดอะไร เพียงยิ้มรู้ความแล้วพยักหน้าช้าๆ

แสงตะวันยามอัสดงทอเป็น(@NameIsNovel)สีทองเรืองรอง สาดลงบนร่างเงาของสองสามี(@NameIsNovel)ภรรยาที่(@NameIsNovel)เคียงข้างกันอยู่ ณ ท่าเรือหวงเว่ยตัง

--- [Source: NameIsNovel]