ตอนที่ 69 : คำร้องของเถ้าแก่โฮ่ว

“ฮะฮะ เสี่ยวซานกำลังยุ่งอยู่ในโถงใหญ่ ข้าก็เลยเป็น(@NameIsNovel)คนยกสิ่งของพวกนี้ขึ้นมาแทนเขา(@NameIsNovel)”
เถ้าแก่โฮ่วกล่าวขึ้นด้วยรอยยิ้มเป็น(@NameIsNovel)มิตร

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “อ้อ…ขอบคุณเถ้าแก่โฮ่วที่(@NameIsNovel)ลำบาก”
เซินลั่วเอ่ยตอบโดยมิได้(@NameIsNovel)แสดงความแปลกใจนัก พลันยื่นมือออกไปรับถาดไม้ แต่กลับถูกเถ้าแก่โฮ่วกันไว้เสียก่อน

“คุณชายเซินเป็น(@NameIsNovel)แขกผู้ทรงเกียรติ จะปล่อยให้ลงมือเองได้(@NameIsNovel)อย่างไร”
เถ้าแก่โฮ่วกล่าวพลางวางอาหารบนโต๊ะอย่างเป็น(@NameIsNovel)ระเบียบเรียบร้อย จากนั้นยืนสงบอยู่ข้างๆ รอเก็บถ้วยชาม (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

เซินลั่วเองก็กำลังหิวโหย จึงไม่คิดจะเกรงใจมากนัก รีบลงมือรับประทานจนหมดสิ้น ครั้นล้างหน้าด้วยผ้าเรียบร้อยแล้ว จึงหยิบกระดาษยันต์ ชาด เลือดสุนัขดำ และ(@NameIsNovel)สิ่งของอื่นๆ จากบนถาดขึ้นมาดู

เพียงกวาดตามองก็เห็นถึงความแตกต่างหลายประการ—
ผงชาดสีชาดนั้นยังแฝงไว้ด้วยร่องรอยของพลังวิญญาณฟ้าดินอันร้อนแรง เลือดสุนัขดำกลับแฝงไว้ด้วยพลังหยางที่(@NameIsNovel)คล้ายกับพลังหยางบริสุทธิ์ ส่วนกระดาษยันต์นั้นแม้จะมิได้(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)กำลังปราณแฝงอยู่ แต่กลับให้ความรู้สึกหนักแน่นมั่นคง หาใช่กระดาษธรรมดาไม่

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] อย่างไรก็ดี พลังวิญญาณในชาดนั้นอ่อนมาก พลังหยางในเลือดสุนัขดำก็บางเบา คุณภาพกระดาษยันต์ก็ไม่สูงนัก มี(@NameIsNovel)ร่องรอยแตกร้าวกระจายอยู่ทั่วไป สิ่งเหล่านี้หากใช้ก็เพียงพอในการสร้างยันต์ชั้นต่ำอย่าง “ยันต์อัสนีบาต” เท่านั้น แต่หากจะสร้างยันต์ขั้นสูงกว่า(@NameIsNovel)นี้ เกรงว่า(@NameIsNovel)คงเป็น(@NameIsNovel)ไปได้(@NameIsNovel)ยาก

“สิ่งของเหล่านี้ล้วนเป็น(@NameIsNovel)เครื่องมือที่(@NameIsNovel)พวกเต๋าทั้งหลายใช้ในการเขียนยันต์ คุณชาย…หรือว่า(@NameIsNovel)ท่านเชี่ยวชาญในวิถีนี้ด้วยหรือ?”
หลังเก็บชามถ้วยเสร็จ เถ้าแก่โฮ่วก็เอ่ยถามอย่างระมัดระวังโดยมิได้(@NameIsNovel)ก้าวออกจากห้อง [Source: NameIsNovel]

“เชี่ยวชาญคงไม่ถึงเพียงนั้น ข้าแค่พอมี(@NameIsNovel)ความรู้บ้างเล็กน้อย”
เซินลั่ววางกล่องชาดลงในมือ กล่าวตอบอย่างไม่ใส่ใจนัก

“คุณชายเขียนยันต์ได้(@NameIsNovel)จริงหรือ? เช่นนั้นข้ามี(@NameIsNovel)หนังสัตว์อยู่ชิ้นหนึ่ง รบกวนคุณชายช่วยเขียนยันต์ให้ได้(@NameIsNovel)หรือไม่? ข้ายินดีตอบแทนอย่างงามทีเดียว!”
เถ้าแก่โฮ่วเมื่อได้(@NameIsNovel)ยินก็พลันตาเป็น(@NameIsNovel)ประกาย เอ่ยวิงวอนออกมาทันที

“เถ้าแก่โฮ่ว…เจ้าเข้ามาในห้องข้าเมื่อครู่ก็เพราะเรื่องนี้กระนั้นหรือ?”
เซินลั่วหันไปมองพลางยกยิ้มเล็กน้อยถามกลับ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“ท่าน…ท่านรู้ได้(@NameIsNovel)อย่างไร…”
ใบหน้าเถ้าแก่โฮ่วถึงกับแดงก่ำ พูดติดขัดไปมา [Source: NameIsNovel]

การลักลอบเข้าห้องแขกโดยมิได้(@NameIsNovel)รับอนุญาต นับว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)เรื่องร้ายแรงยิ่งกว่า(@NameIsNovel)การลักเล็กขโมยน้อย หากแพร่งพรายออกไป เกียรติและ(@NameIsNovel)ชื่อเสียงของโรงเตี๊ยมย่อมป่นปี้ไม่เหลือ

คิดถึงเพียงเท่านี้ สีหน้าของเถ้าแก่โฮ่วก็พลันซีดเผือดลงทันที…

“เถ้าแก่ไม่ต้องกังวลไป ข้าไม่แพร่งพรายเรื่องนี้แน่ แต่คำถามก่อนหน้านี้ของข้า…รบกวนท่านตอบอย่างตรงไปตรงมาเถิด”
เซินลั่วเห็นสีหน้าลนลานของเถ้าแก่โฮ่วก็หัวเราะเบาๆ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “ขอบคุณคุณชายเซินที่(@NameIsNovel)เมตตา การกระทำของข้าก่อนหน้านี้นับว่า(@NameIsNovel)ล่วงเกินนัก แต่ที่(@NameIsNovel)จริงตอนเข้ามาในห้องนั้น ข้าไม่ได้(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)เจตนาอื่นใด เพียงเพราะเสี่ยวซานบอกว่า(@NameIsNovel)ท่านไม่ออกมาให้เห็นตลอดทั้งวัน ข้าก็เลยอดห่วงไม่ได้(@NameIsNovel) เผลอ ผลุนผลันเข้ามาดูเท่านั้น ขอโปรดอภัยให้ด้วยเถิด”
เถ้าแก่โฮ่วเอ่ยอย่างโล่งอก พลางก้มคำนับเร่งรีบแก้ต่าง

เซินลั่วฟังน้ำเสียงแล้วไม่พบว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ท่าทีเสแสร้ง จึงพยักหน้ารับ

“เถ้าแก่ ครั้งหนึ่งท่านก็เคยช่วยเหลือข้า หากเป็น(@NameIsNovel)สิ่งที่(@NameIsNovel)ทำได้(@NameIsNovel) ข้าย่อมเต็มใจช่วยเหลือ แต่ขอพูดตรงๆ ว่า(@NameIsNovel)ความรู้ในวิชาเขียนยันต์ของข้ายังตื้นเขินนัก หากเป็น(@NameIsNovel)ยันต์ที่(@NameIsNovel)สลับซับซ้อนเกินไป เกรงว่า(@NameIsNovel)จะช่วยท่านไม่ได้(@NameIsNovel)” (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

[Source: NameIsNovel] ทันทีที่(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)ฟัง เถ้าแก่โฮ่วก็รีบควักถุงผ้าไหมขนาดฝ่ามือออกมาจากอกเสื้อ เปิดออกมาภายในมี(@NameIsNovel)กระดาษแผ่นหนึ่งเก่าเหลืองถูกพับไว้อย่างดีอ่านตอนต่อไปฟรี

“รบกวนคุณชายช่วยดูหน่อยเถิด”
เถ้าแก่โฮ่วคลี่กระดาษออก วางตรงหน้าของเซินลั่ว

เซินลั่วเหลือบตามองก็เห็นว่า(@NameIsNovel)กระดาษนั้นมี(@NameIsNovel)ขอบหยักราวกับถูกฉีกออกมาจากตำรา ภายในวาดยันต์ไว้หนึ่งผืน พิจารณาจากเส้นอักขระแล้ว เห็นได้(@NameIsNovel)ชัดว่า(@NameIsNovel)ยากกว่า(@NameIsNovel)ยันต์อัสนีบาตหลายเท่า

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) หัวใจของเขา(@NameIsNovel)เต้นแรงขึ้นเล็กน้อย แต่เมื่อสายตาเหลือบไปเห็นอักษรตัวเล็กใต้ยันต์ที่(@NameIsNovel)เขียนไว้ว่า(@NameIsNovel) “ยันต์ดึงดูดทรัพย์สมบัติ” ก็อดไม่ได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะยิ้มเจื่อน

เหตุผลที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ยอมรับจะช่วยวาดยันต์ ไม่เพียงเพื่อทดแทนบุญคุณที่(@NameIsNovel)อีกฝ่ายเคยช่วยไว้ หากยังเพื่อดูให้ชัดว่า(@NameIsNovel)แท้จริงเถ้าแก่โฮ่วอยากให้เขา(@NameIsNovel)วาดยันต์ใดกันแน่

“คุณชายเซิน…ยันต์นี้มี(@NameIsNovel)ปัญหาอะไรหรือไม่?”
เมื่อเห็นสีหน้าเซินลั่วเปลี่ยนไป เถ้าแก่โฮ่วก็รีบถามอย่างระแวง (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“ไม่มี(@NameIsNovel)ปัญหา”
เซินลั่วโบกมือพลางปรับสีหน้าให้กลับมาเป็น(@NameIsNovel)ปกติ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

เถ้าแก่โฮ่วก็มนุษย์ธรรมดาคนหนึ่ง สิ่งที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)หวังย่อมเป็น(@NameIsNovel)ความสงบสุข ป้องกันบ้านเรือน ดึงดูดทรัพย์สิน นั่นต่างจากสิ่งที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ใฝ่หายิ่งนัก ย่อมไม่อาจถือเป็น(@NameIsNovel)เรื่องผิดได้(@NameIsNovel)

เซินลั่วเพ่งพินิจยันต์บนกระดาษต่อไป ไม่นานแววตาก็พลันฉายความประหลาดใจ

ยันต์ขอพร ยันต์ปกป้องบ้าน ยันต์เรียกทรัพย์ ล้วนเป็น(@NameIsNovel)ยันต์พื้นๆ ที่(@NameIsNovel)พบได้(@NameIsNovel)ทั่วไป เขา(@NameIsNovel)เองก็เคยอ่านตำรานับไม่ถ้วนเพื่อค้นหาเบาะแสแห่งหนทางบำเพ็ญเพียร และ(@NameIsNovel)เคยเห็นยันต์เรียกทรัพย์อย่างน้อยสิบแบบ แต่ก็แยกไม่ออกว่า(@NameIsNovel)แท้หรือเท็จ ที่(@NameIsNovel)แน่ๆ ยันต์เหล่านั้นไม่ซับซ้อนเท่ากับยันต์ตรงหน้าที่(@NameIsNovel)เห็นนี้เลย [Source: NameIsNovel]

ยิ่งไปกว่า(@NameIsNovel)นั้น ลวดลายอักขระในยันต์ดึงดูดทรัพย์สมบัติผืนนี้ทั้งมากมายและ(@NameIsNovel)สลับซับซ้อน แต่กลับแฝงไว้ด้วยความสอดคล้องลี้ลับกับหลักบางประการ คล้ายไม่ใช่ของปลอมที่(@NameIsNovel)แต่งขึ้นสุ่มสี่สุ่มห้า

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ซินลั่วเพ่งมองยันต์อยู่นานไม่เอ่ยวาจา เถ้าแก่โฮ่วซึ่งยืนอยู่ด้านข้างก็ไม่กล้ารบกวน ได้(@NameIsNovel)แต่รอเงียบๆ อย่างใจจดใจจ่อ

“ยันต์เรียกทรัพย์ข้าเคยเห็นมามาก แต่ยันต์ดึงดูดทรัพย์สมบัติของท่านเถ้าแก่โฮ่วนี้ ซับซ้อนกว่า(@NameIsNovel)ยันต์เรียกทรัพย์ทั่วไปสิบเท่า ข้าไม่มี(@NameIsNovel)ความมั่นใจนัก ได้(@NameIsNovel)แต่จะพยายามเต็มกำลังเท่านั้น”
ผ่านไปครู่ใหญ่ เซินลั่วจึงละสายตาจากยันต์ เอ่ยขึ้นมา [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

“ไม่เป็น(@NameIsNovel)ไรๆ คุณชายโปรดลองดูเถิด หากยันต์ กระดาษ หรือชาดที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ไม่พอ ข้าจะรีบไปหาเพิ่มให้”
เถ้าแก่โฮ่วร้อนรนรีบกล่าว (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

เซินลั่วพยักหน้ารับในลำคอ ก่อนเริ่มเตรียมการ ไม่ช้าเขา(@NameIsNovel)ก็ผสมหมึกยันต์เสร็จเรียบร้อย หยิบกระดาษยันต์มาปูลงบนโต๊ะ มือขวาจับพู่กันจุ่มหมึกขึ้นมา (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

ทว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ยังไม่รีบลงมือวาดทันที หากหลับตาลง ตั้งจิตทบทวนวิธีการเขียนยันต์ดึงดูดทรัพย์สมบัติในใจสองรอบแน่ชัดว่า(@NameIsNovel)ไม่พลาด แล้วจึงกดพู่กันลงบนกระดาษยันต์สีเขียวอ่อน เริ่มวาดเส้นแรก

ทีละลายเส้นโยงสืบต่อกัน ปรากฏบนแผ่นกระดาษยันต์อย่างรวดเร็ว เกิดเสียงเสียดสีคล้ายตัวไหมพ่นเส้นออกมาไม่ขาดสาย

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เวลานี้เขา(@NameIsNovel)รู้จักสัมผัสพลังชีวิตและ(@NameIsNovel)จิตวิญญาณแห่งเต๋าได้(@NameIsNovel)มากขึ้น การเขียนยันต์จึงมิได้(@NameIsNovel)คลุมเครือดุจแต่ก่อน พู่กันขยับไป พลังกำลังในหมึกยันต์ก็ผสานเข้ากับกระดาษเบื้องล่างภายใต้การชี้นำของจิตกำหนด

เขา(@NameIsNovel)รู้สึกเลือนรางว่า(@NameIsNovel) พลังในหมึกยันต์นั้น ผนวกเข้ากับอักขระลี้ลับเหล่านี้ คล้ายกำลังเรียกบางสิ่งที่(@NameIsNovel)ซ่อนอยู่ในกฎเกณฑ์และ(@NameIsNovel)ความลับแห่งสวรรค์ปฐพีออกมา

นี่…ไม่อาจเป็น(@NameIsNovel)เพียงแค่ยันต์ธรรมดาแน่ แต่ยังแฝงไว้ด้วยหลักการและ(@NameIsNovel)ความลับของฟ้าดิน… (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

เถ้าแก่โฮ่วยืนอยู่ด้านข้าง เห็นลายอักขระสีแดงสดค่อยๆ แผ่ขยายเต็มแผ่นกระดาษยันต์ กลายเป็น(@NameIsNovel)ลวดลายซับซ้อนชวนพิศวง ใบหน้าเขา(@NameIsNovel)ก็เต็มไปด้วยความคาดหวัง มือถึงกับเผลอ ถูไปมาอย่างตื่นเต้น

เขา(@NameIsNovel)ไม่รู้เลยว่า(@NameIsNovel) ความซับซ้อนของยันต์ดึงดูดทรัพย์สมบัตินี้เกินกว่า(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)เซินลั่วคาดคิดไปมากนัก และ(@NameIsNovel)เวลานี้เขา(@NameIsNovel)ทำได้(@NameIsNovel)เพียงราวเจ็ดส่วนเท่านั้น

สีหน้าของเซินลั่วเริ่มเผยร่องรอยอิดโรย ลมหายใจก็ถี่ขึ้นเล็กน้อย [Source: NameIsNovel]

การเขียนยันต์ย่อมสิ้นเปลืองพลังจิตไม่น้อย ยันต์ที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)เคยวาดมาก่อนหน้า ไม่ว่า(@NameIsNovel)จะยันต์อัสนีบาต หรือยันต์ขับภูต พวกลวดลายเหล่านั้นล้วนเรียบง่าย ผลจึงไม่รุนแรงนัก โชคดีที่(@NameIsNovel)ตอนนี้เขา(@NameIsNovel)ก้าวเข้าสู่ระดับชำระปราณแล้ว หากยังเป็น(@NameIsNovel)ร่างกายเมื่อก่อน เกรงว่า(@NameIsNovel)คงทนทำต่อไปไม่ได้(@NameIsNovel)แน่ [Source: NameIsNovel]

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ประมาณครึ่งก้านธูปต่อมา เขา(@NameIsNovel)ก็วาดเส้นโค้งครึ่งวงกลมลงด้วยข้อมือ ก่อนพลิกปลายนิ้วลากเส้นสุดท้ายปิดยันต์ลงไป

ทันทีที่(@NameIsNovel)ยกพู่กันขึ้น เขา(@NameIsNovel)ก็ระบายลมหายใจยาวหนึ่งครา

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) แววตาของเถ้าแก่โฮ่วพลันสว่า(@NameIsNovel)งวาบ กำลังจะอ้าปากพูด แต่เห็นเซินลั่วปิดตาลงแล้วนั่งขัดสมาธิในที่(@NameIsNovel)นั้น เขา(@NameIsNovel)ก็รีบกลืนคำลงไปทันที

---------- (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)