ตอนที่ 72 : คำขออันไร้หัวใจ

“ในเมื่อเราล้วนเป็น(@NameIsNovel)สหายผู้บำเพ็ญ ข้าก็ไม่ปิดบังอะไรนัก เรื่องนี้เดี๋ยวนี้มิใช่ความลับแล้ว ทุกวันนี้หาได้(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)แต่ต้าถังที่(@NameIsNovel)ต้องเผชิญปัญหานี้ แทบทั่วทั้ง แผ่นดินตงเซิ่ง ล้วนปั่นป่วนไปทั่ว แม้กระทั่งมี(@NameIsNovel)ข่าวลือว่า(@NameIsNovel)ความพิบัติแห่งฟ้าดินใกล้จะบังเกิดในโลกมนุษย์แล้ว” หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงเอ่ยพลางชะงักเล็กน้อยก่อนถอนหายใจยาว

“ความพิบัติแห่งฟ้าดิน? สหายเต๋า ช่วยอธิบายให้กระจ่างกว่า(@NameIsNovel)นี้ได้(@NameIsNovel)หรือไม่?” เซินลั่วเอ่ยถาม หัวใจพลันสั่นสะท้าน (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

เขา(@NameIsNovel)จำได้(@NameIsNovel)อย่างชัดเจน ไม่นานมานี้ ตระกูลอวี่พ่อและ(@NameIsNovel)ลูกยังเอ่ยถึงมหันตภัยใหญ่ ที่(@NameIsNovel)หมู่มารจะกลืนกินทั้งโลกในความฝันของเขา(@NameIsNovel) [Source: NameIsNovel]

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “เรื่องนี้ยังไม่เป็น(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)รู้กันในหมู่สามัญชน ทว่า(@NameIsNovel)ในบางมุมลับของต้าถังเริ่มมี(@NameIsNovel)ผู้กล่าวขวัญ แม้แรกเริ่มจะมี(@NameIsNovel)ผู้เชื่อเพียงน้อย แต่เมื่อกาลผ่านไป บางสำนักบำเพ็ญลี้ลับกลับเริ่มให้ความสำคัญ ถึงขั้นส่งศิษย์ลงเขา(@NameIsNovel)ออกตรวจสอบ หรือไม่ก็ด้วยจุดประสงค์อื่น ทำให้ข่าวลือยิ่งคลุมเครือสับสน” หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงกล่าว พลางลูบคางอย่างครุ่นคิด

[Source: NameIsNovel] เมื่อได้(@NameIsNovel)ฟังดังนั้น เซินลั่วนิ่งเงียบไปครู่ใหญ่ แล้วพลันถามขึ้นมาอย่างไม่คาดคิดว่า(@NameIsNovel)

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “สหายเต๋า ที่(@NameIsNovel)แท้ท่านเป็น(@NameIsNovel)ผู้ใดกันแน่? ผู้บำเพ็ญโดยทั่วไป มิควรรู้ความลับมากมายถึงเพียงนี้มิใช่หรือ?”

หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงชะงักงันไป แต่แล้วก็หัวเราะเสียงดัง หยิบเหรียญตราขนาดฝ่ามือจากเอวส่งมาให้ พลางกล่าวว่า(@NameIsNovel)

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “สายตาเฉียบคมนัก สหายเซิน! ในเมื่อเป็น(@NameIsNovel)เช่นนี้ ข้าก็ไม่มี(@NameIsNovel)สิ่งใดต้องปิดบังอีกแล้ว ลองดูสิ”

เซินลั่วรับเหรียญตรามาแล้วพิจารณาใต้แสงจันทร์ มันหนักแน่นกว่า(@NameIsNovel)ทองแดงหรือเหล็กธรรมดา ด้านหนึ่งสลักเป็น(@NameIsNovel)ลวดลาย ประตูปิดสนิท อีกด้านหนึ่งประทับตรา ราชวงศ์ต้าถัง

“ขออภัยด้วยสหายเต๋า! ที่(@NameIsNovel)แท้ท่านคือขุนนางหลวง ข้าน้อยถึงว่า(@NameIsNovel)ทำไมท่านถึงล่วงรู้เรื่องราวมากมายเช่นนี้” เซินลั่วรู้สึกเย็นวาบในอก รีบส่งเหรียญประจำตัวย้อนคืนไป

“ตอนนี้ ราชวงศ์ต้าถังกำลังต้องการผู้มี(@NameIsNovel)ความสามารถอย่างยิ่ง สหายเซิน ท่านยังหนุ่มแน่น อีกทั้งยังเชี่ยวชาญวิชาธาตุน้ำอย่างล้ำเลิศ ที่(@NameIsNovel)สำคัญยังมิได้(@NameIsNovel)สังกัดสำนักใด เหตุใดไม่ลองเข้ารับราชการดูเล่า? ข้าพร้อมจะเป็น(@NameIsNovel)ผู้แนะนำให้เอง” หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงกล่าว พลางผูกเหรียญกลับไว้ที่(@NameIsNovel)เอว

[Source: NameIsNovel] “ท่านสหายยกย่องเกินไปแล้ว วิชาธาตุน้ำของข้ายังเพิ่งแตะผิวเผิน ไม่คู่ควรเลยแม้แต่น้อย” เซินลั่วส่ายศีรษะตอบ

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ปัญหาเรื่อง หมอนหยกเร้นลับ ยังมิได้(@NameIsNovel)คลี่คลาย เขา(@NameIsNovel)ย่อมไม่กล้าไปดึงดูดสายตาของเหล่าอสูรหรือภูตผีด้วยวิชากระจ้อยร่อยที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)อยู่ อีกทั้งชีวิตนี้ก็มี(@NameIsNovel)เพียงหนึ่ง หาใช่ในความฝันที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)จะตายแล้วฟื้นใหม่ได้(@NameIsNovel)ไม่อ่านตอนต่อไปฟรี

“สหายเซิน ท่านถ่อมตนเกินไปแล้ว การเข้าร่วม ราชวงศ์ต้าถัง มี(@NameIsNovel)ประโยชน์นัก ไม่เพียงแต่ช่วยให้พ้นจากความวุ่นวายทางโลก ยังจะได้(@NameIsNovel)รับทรัพยากรเพียงพอสำหรับบำเพ็ญเพียร อีกทั้งยังได้(@NameIsNovel)คุ้มครองประชาราษฎร์แห่งต้าถัง นี่มิใช่เป็น(@NameIsNovel)ผลดีกับทั้งสองฝ่ายหรือ?” หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงยิ้ม เอ่ยกล่อมต่อ

“คุณธรรมไมตรีของสหายหลู่ ข้าสำนึกในใจ แต่เรื่องนี้ไว้รอให้พลังเวทของข้าก้าวหน้ากว่า(@NameIsNovel)นี้ก่อนเถิด” เซินลั่วปฏิเสธด้วยถ้อยคำสุภาพ

เมื่อเห็นดังนั้น หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงก็เลิกตื๊อ พลันเอ่ยขึ้นแทนว่า(@NameIsNovel)

“เช่นนั้นเรื่องนี้ค่อยว่า(@NameIsNovel)กันในภายหน้าเถิด ทว่า(@NameIsNovel) ข้ายังมี(@NameIsNovel)เรื่องหนึ่งใคร่ขอร้อง ไม่ทราบท่านจะช่วยได้(@NameIsNovel)หรือไม่?”

“เชิญว่า(@NameIsNovel)มาเถิด สหายเต๋า” เซินลั่วตอบด้วยใจโล่งที่(@NameIsNovel)อีกฝ่ายมิได้(@NameIsNovel)เซ้าซี้ต่อ

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “สหายเซิน ข้าขอถามตามตรง… ไม่ทราบว่า(@NameIsNovel)ท่านจะสอน ‘วิชาเหินบนน้ำ’ ที่(@NameIsNovel)ท่านแสดงเมื่อครู่นี้ให้ข้าได้(@NameIsNovel)หรือไม่?” หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงเอ่ยด้วยท่าทีลังเล ทำเอาเซินลั่วประหลาดใจ

“ข้า…” เซินลั่วแทบจะปฏิเสธไปโดยสัญชาตญาณ [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

“ท่านอย่ากังวลไป ข้ามิได้(@NameIsNovel)คิดขอเคล็ดวิชาลึกซึ้งทั้งหมด เพียงขอส่วนที่(@NameIsNovel)เกี่ยวกับการเหยียบบนน้ำเท่านั้น หากท่านยินยอม ข้ายินดีมอบของล้ำค่าเป็น(@NameIsNovel)การตอบแทน” หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงรีบเสริม เมื่อเห็นท่าทีลังเลของเขา(@NameIsNovel)

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “สหายหลู่ เมื่อครู่ท่านยังกล่าวว่า(@NameIsNovel)ตนเองไม่ถนัดวิชาธาตุน้ำ เหตุใดจึงให้ความสนใจวิชาเหินบนน้ำถึงเพียงนี้?” เซินลั่วอดไม่ได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะถามด้วยความใคร่รู้

“แม้ข้าจะไม่เชี่ยวชาญวิชาธาตุน้ำ แต่ก็มองออกว่า(@NameIsNovel)วิชาเหินบนน้ำของท่านนั้นยอดเยี่ยม หากได้(@NameIsNovel)ศึกษาบ้าง ก็ย่อมมี(@NameIsNovel)ประโยชน์ยามต้องข้ามห้วงน้ำในภายภาคหน้า” หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงหัวเราะเก้อๆ พลางเกาศีรษะ (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “แม้ข้ามิได้(@NameIsNovel)ถูกพันธนาการด้วยกฎสำนักห้ามเผยแพร่เคล็ดวิชา แต่ก็ยังรู้สึกลังเลเล็กน้อยต่อวิชาเหินบนน้ำนี้…” เซินลั่วเอ่ยเสียงเบา

[Source: NameIsNovel] “ไม่จำเป็น(@NameIsNovel)ต้องกังวล หากท่านยอมสอน ข้าจะนำของสิ่งหนึ่งมาแลกเปลี่ยน” หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงกล่าวแทรก คล้ายเข้าใจความคิดของเขา(@NameIsNovel)

“โอ? ของสิ่งใดกัน?” เซินลั่วเลิกคิ้วถาม

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “โปรดดูด้วยตาตนเองเถิด” หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงตอบ ก่อนควักของสิ่งหนึ่งออกมาจากในอาภรณ์ เป็น(@NameIsNovel)สามง่ามเล็กสีเทาหม่นยาวราวหนึ่งฉื่อ คล้ายสามง่ามแทงปลาสามแฉก ทว่า(@NameIsNovel)เนื้อโลหะดูประณีตกว่า(@NameIsNovel)มาก ที่(@NameIsNovel)ด้ามพันไว้ด้วยยันต์กระดาษสีเหลือง เผยให้เห็นว่า(@NameIsNovel)แท้จริงคือ ศาสตราเวท ชิ้นหนึ่ง

“สหายเซิน คิดอย่างไรหรือ? ของสิ่งนี้พอใจหรือไม่?” หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงถาม พลางมองสายตาของเซินลั่วที่(@NameIsNovel)จับจ้องสามง่ามเล็กในมือไม่วาง

“เมื่อสหายหลู่ใจกว้างถึงเพียงนี้ ข้าจะปฏิเสธได้(@NameIsNovel)อย่างไรเล่า?” ครานี้ เซินลั่วไม่มี(@NameIsNovel)ความลังเลอีกต่อไป (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

[Source: NameIsNovel] ---------