ตอนที่ 126 : การอัญเชิญอีกครา

ไป๋เสี่ยวเถียนยังคงนั่งหลับตาอยู่กลางค่ายกล มือสองข้างร่ายคาถาสำแดงอักขระ มิหยุด ไร้ใครรู้เลยว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)จะสำเร็จเมื่อใด

เซินลั่วมิได้(@NameIsNovel)ไปรบกวน หากแต่กวาดตามองรอบบริเวณ เฝ้าครุ่นคิดในใจว่า(@NameIsNovel) หลังจากนี้จะรับมือกับกู่ฮวาหลิงเช่นไรดี

ตลอดหลายวันที่(@NameIsNovel)ถูกนางไล่ล่า เขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)พอเข้าใจถึงพลังอำนาจของกู่ฮวาหลิงแล้ว

หญิงผู้นี้อย่างน้อยที่(@NameIsNovel)สุดก็บำเพ็ญเพียรถึง ระดับอิงปราณ อีกทั้งยังสำเร็จเวทอสูรมากมายพิสดาร และ(@NameIsNovel)ยังครอบครอง อาคมศาสตรา — กรงเล็บสามง่าม กำลังของนางเหนือกว่า(@NameIsNovel)ตัวเขา(@NameIsNovel)กับไป๋เสี่ยวเถียนอย่างลิบล้ำ เขา(@NameIsNovel)ย่อมไม่เชื่อว่า(@NameIsNovel) ยันต์เพียงไม่กี่ใบจะสามารถต้านรับได้(@NameIsNovel)จริง

[Source: NameIsNovel] แม้ไป๋เสี่ยวเถียนอาจยังมี(@NameIsNovel)เคล็ดลับซ่อนเร้นอยู่บ้าง แต่เซินลั่วก็ไม่อาจฝากความหวังทั้งหมดไว้กับเขา(@NameIsNovel)เพียงผู้เดียวได้(@NameIsNovel)

“วิชาอาคมที่(@NameIsNovel)ข้าสำเร็จในตอนนี้ นอกจาก วิชาเหินบนน้ำ ก็มี(@NameIsNovel)เพียง วิชาปราบอสูรและ(@NameIsNovel)เวทอัญเชิญสัตว์วิญญาณ น้อยนิดเกินไปจริงๆ… ฮึม วิชาปราบอสูรและ(@NameIsNovel)เวทอัญเชิญสัตว์วิญญาณ…” เซินลั่วถอนหายใจในใจ แต่ดวงตากลับพลันส่องประกาย (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

[Source: NameIsNovel] “ในเมื่อยังมี(@NameIsNovel)เวลา เช่นนั้นลองเสี่ยงใช้เวทอัญเชิญอีกครั้งเถิด หากอัญเชิญเผ่าพันธุ์สัตว์น้ำได้(@NameIsNovel)สักหนึ่งหรือสองตน อย่างน้อยก็พอเพิ่มโอกาสรอดได้(@NameIsNovel)บ้าง”

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] เมื่อคิดตกแล้ว เขา(@NameIsNovel)ก็ลุกขึ้น ก้าวไปริมทะเลสาบ ร่ายเวทเรียก เสี่ยวกุ้ย ออกมาก่อน

พูดถึงเจ้าเต่าทะเลตัวใหญ่โง่งมนี้ แม้กำลังโดยรวมมิได้(@NameIsNovel)สูงนัก แต่เกราะหนังกลับหนาเหนียว และ(@NameIsNovel)พลังฟื้นฟูร่างกายก็มหาศาล ตลอดหลายวันที่(@NameIsNovel)ผ่านมา บาดแผลที่(@NameIsNovel)เคยได้(@NameIsNovel)รับแทบจะหายสนิทแล้ว

เซินลั่วสั่งให้เสี่ยวกุ้ยคอยเฝ้าระวังรอบด้าน จากนั้นก็ก้าวลงไปในผืนน้ำทีละก้าว จนกระทั่งระดับน้ำสูงถึงเข่า มือทั้งสองประกอบเป็น(@NameIsNovel)อักขระทันที เริ่มสำแดง วิชาเชื่อมสื่อปราบอสูร

ไม่นานนัก สายตาของเขา(@NameIsNovel)พลันดับวูบ จิตสำนึกเข้าสู่ห้วง ดินแดนญาณจิต

[Source: NameIsNovel] นับตั้งแต่เขา(@NameIsNovel)สามารถสื่อสารกับ อสูรกุ้งในแดนฝันได้(@NameIsNovel)สำเร็จ คราวนี้การใช้วิชานี้ในโลกจริงกลับคล่องแคล่วราบรื่นขึ้นอย่างเห็นได้(@NameIsNovel)ชัด นี่จึงเป็น(@NameIsNovel)เหตุผลที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel) กล้าเสี่ยงเชื่อมต่อวิญญาณสัตว์ในเวลานี้

เสียง “ติ๊งต่อง” ดังขึ้นเบาๆ [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

พลันจุดแสงสีน้ำเงินนับไม่ถ้วนก็พลุ่งพวยขึ้นรอบกาย ลอย นอยู่ทั่วสภาพแวดล้อม [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] เซินลั่วกวาดตามองไปรอบด้าน เปล่งเสียงฮึมในลำคอ ก่อนเลือกจุดแสงสีน้ำเงินขนาดใหญ่ที่(@NameIsNovel)อยู่ใกล้ตัวที่(@NameIsNovel)สุด จากนั้นจิตญาณของเขา(@NameIsNovel)ก็แผ่แทรกเข้าไปอย่างระมัดระวัง

ทันใดนั้น สายตาพลันแปรเปลี่ยน กลายเป็น(@NameIsNovel)โลกสีน้ำเงินกว้างใหญ่ มิตินั้นหามี(@NameIsNovel)ขนาดเล็กไปกว่า(@NameIsNovel)พื้นที่(@NameIsNovel)สีน้ำเงินที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)เคยก้าวเข้าสู่แดนฝันแม้แต่น้อย… [Source: NameIsNovel]

แสงสีน้ำเงินนับไม่ถ้วนพลันพลิ้วไหวราวระลอกคลื่น ก่อเป็น(@NameIsNovel)มหาสมุทรสีน้ำเงินไร้ขอบเขต ด้านในซ่อนเร้นไว้ด้วยกลิ่นอาย พลังอสูรแห่งเผ่าพันธุ์สัตว์น้ำ อันรุนแรง หาได้(@NameIsNovel)น้อยไปกว่า(@NameIsNovel)มหาสมุทรสีน้ำเงินที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)เคยประสบในแดนฝันแม้แต่น้อย

“หรือว่า(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)นี่… จะเป็น(@NameIsNovel)แดนสายน้ำเดียวกันกับในแดนฝันจริงๆ?” เซินลั่วครุ่นคิดในใจ พลันแผ่ขยายญาณจิตออกไปอย่างระมัดระวัง เลี่ยงหลบพวกอสูรเผ่าสัตว์น้ำที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)กำลังร้ายกาจ แล้วค้นหาสัตว์วิญญาณที่(@NameIsNovel)เหมาะสม

ไม่นานนัก เขา(@NameIsNovel)ก็พบเป้าหมายตนหนึ่ง กำลังของมันเหนือกว่า(@NameIsNovel)การบำเพ็ญเพียรของเขา(@NameIsNovel)เล็กน้อย ราวระดับชำระปราณขั้นกลาง

เขา(@NameIsNovel)ไม่กล้าเลือกเผชิญหน้ากับอสูรเผ่าสัตว์น้ำที่(@NameIsNovel)ทรงพลังเกินไป แม้กระทั่งตัวนี้ก็ยังถือว่า(@NameIsNovel)เสี่ยงอยู่มาก

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] เซินลั่วส่งญาณจิตเข้าไปพยายามสื่อสาร แต่กลับถูกต้อนรับด้วยเสียงคำรามเกรี้ยวกราด มิใช่ถ้อยคำสื่อสาร แสดงให้เห็นว่า(@NameIsNovel)มันเป็น(@NameIsNovel)เผ่าสัตว์น้ำที่(@NameIsNovel)ยังมิได้(@NameIsNovel)เปิดปัญญา เช่นเดียวกับเสี่ยวกุ้ย

แม้มิอาจเจรจาได้(@NameIsNovel) แต่ความไม่ยินยอมจะเป็น(@NameIsNovel)สัตว์วิญญาณ สัญญาณของมันก็ปรากฏชัด

เซินลั่วหาได้(@NameIsNovel)ใส่ใจไม่ พลันสำแดงเคล็ดข่มขวัญจาก วิชาปราบอสูรและ(@NameIsNovel)เวทอัญเชิญสัตว์วิญญาณ อักขระดำสนิทนับไม่ถ้วนพวยพุ่งโอบล้อมไปทั่วร่างอสูรตนนั้น

เมื่อใช้เคล็ดบังคับนี้ แม้มิได้(@NameIsNovel)ลื่นไหลเทียบเท่าในแดนฝัน ทว่า(@NameIsNovel)ในโลกจริงเขา(@NameIsNovel)ก็บรรลุถึงระดับชำนาญไม่น้อยแล้ว

ฝ่ายอสูรตนนั้นยังคงคำรามดังก้อง ต่อต้านไม่หยุด แต่แรงต้านกลับอ่อนด้อยกว่า(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)เคยประสบกับหัวกุ้ง อีกทั้งมันยังระเบิดพลังออกมาอย่างไม่ยั้ง มิได้(@NameIsNovel)คำนึงถึงความทนทานของตนเลยแม้แต่น้อย (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

การต่อสู้ดำเนินไปไม่นาน อสูรก็พลันหันพยายามหนีไปอย่างบ้าคลั่ง ราวกับคิดว่า(@NameIsNovel)หากหลบหนีออกไปได้(@NameIsNovel) ก็จะสลัดหลุดจากพันธนาการของวิชานี้

เซินลั่วกลับมิได้(@NameIsNovel)ตื่นตระหนก หากแต่ยินดีในใจ — วิชาปราบอสูรและ(@NameIsNovel)เวทอัญเชิญสัตว์วิญญาณนั้นแผ่ครอบคลุมแทบทั้งแดนน้ำ เขา(@NameIsNovel)ย่อมไม่ปล่อยให้อสูรหลุดหนีไปได้(@NameIsNovel)โดยง่าย

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ยิ่งกว่า(@NameIsNovel)นั้น การดิ้นรนเร่งรีบของมันกลับยิ่งทำให้พลังถูกสูบไปมหาศาล และ(@NameIsNovel)เร่งให้มันถึงกาลล่มสลายเร็วขึ้นเท่านั้น

จริงดังที่(@NameIsNovel)คาด หลังจากผ่านไปชั่วเวลาหนึ่งมื้อ อสูรที่(@NameIsNovel)เคยคำรามโกรธเกรี้ยวกลับกลายเป็น(@NameIsNovel)เสียงกรีดร้องโหยหวน

ไม่นานนัก กระแสความปรารถนาจะยอมจำนนก็พลันแผ่ออกมาจากมัน

เซินลั่วรีบขับเคลื่อนเคล็ดปราบอสูรอย่างว่องไว รวบรวมเป็น(@NameIsNovel) ตราวิญญาณ หนึ่งดวง สอดแทรกเข้าไปในร่างอสูรตนนั้น จากนั้นจึงค่อยๆ หยุดการร่ายเวท ภาพเบื้องหน้าพลันเลือนหาย กลับคืนสู่ริมทะเลสาบอีกครั้ง

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] เขา(@NameIsNovel)ลองสำรวจ ปราณเต๋า ภายในร่าง พบว่า(@NameIsNovel)ถูกใช้ไปเพียงครึ่งหนึ่งเท่านั้น แววตาพลันฉายแววตื่นตะลึงเล็กน้อย

ด้วยระดับบำเพ็ญเพียรในตอนนี้ เขา(@NameIsNovel)สามารถปราบอสูร ระดับชำระปราณขั้นกลาง ได้(@NameIsNovel)อย่างราบรื่นเกินคาด นี่เกินกว่า(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)ตัวเขา(@NameIsNovel)เองจะคาดคิดไว้เสียอีก…

แน่นอน เหตุผลสำคัญกว่า(@NameIsNovel)นี้ก็คือ เขา(@NameIsNovel)เคยบำเพ็ญเพียร เคล็ดวิชาบำเพ็ญไร้นาม ถึงขั้นที่(@NameIsNovel)สามในแดนฝัน ทำให้ได้(@NameIsNovel)รับความเข้าใจลึกซึ้งยิ่งกว่า(@NameIsNovel)เดิม อีกทั้งยังมี(@NameIsNovel)ประสบการณ์จากการปราบ อสูรกุ้งมาก่อน คราวนี้จึงสามารถสำเร็จได้(@NameIsNovel)จริงในโลกแห่งความจริง

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เขา(@NameIsNovel)แอบตั้งปณิธานไว้เงียบๆ ว่า(@NameIsNovel) หากมี(@NameIsNovel)โอกาสเข้าสู่แดนฝันอีกครา จะต้องหมั่นฝึกฝน เคล็ดวิชาบำเพ็ญไร้นาม และ(@NameIsNovel)เวทมนตร์อย่างวิชาเชื่อมสื่อปราบอสูร ที่(@NameIsNovel)นั่นให้มากขึ้น เพราะเมื่อกลับมาสู่ความจริงแล้วอาจได้(@NameIsNovel)ผลดีกว่า(@NameIsNovel)เดิม ที่(@NameIsNovel)แท้พรสวรรค์ของเขา(@NameIsNovel)ในโลกจริงต่ำต้อยเกินไป หากอาศัยเพียงลำพังย่อมก้าวหน้าได้(@NameIsNovel)ยากยิ่ง

เซินลั่วสลัดความคิดเหล่านั้นออกไปทันที หลับตาลงปรับลมหายใจครู่หนึ่ง ครั้นปราณเต๋าฟื้นคืนแล้ว เขา(@NameIsNovel)ก็ยื่นมือออกไปในผืนน้ำ ท่องเวทอัญเชิญอย่างเงียบงัน

ไม่นานนัก ผิวน้ำเบื้องหน้าก็พลันสั่นสะท้าน เกิดเป็น(@NameIsNovel)วังวนวนรอบฝ่ามือของเขา(@NameIsNovel)ไม่หยุดยั้ง กลางวังวนเผยหลุมดำสนิทขึ้นหนึ่งช่อง [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “เปิด!”

เสียงตะโกนต่ำหลุดออกจากปากเซินลั่ว วังวนกลางอากาศนั้นพลันขยายกว้างขึ้นหนึ่งวง จากนั้นก็มี(@NameIsNovel) พลังอสูรสีเทาขาว ไหลซึมออกมา ตามด้วยอสรพิษยักษ์สีเทาขาวยาวสี่ถึงห้าจ้าง เลื้อยโผล่ออกมาจากหลุมน้ำนั้น [Source: NameIsNovel]

อสรพิษตนนี้มี(@NameIsNovel)หัวแบน ลำตัวใหญ่หนาเท่าถังน้ำ ผิวกายปกคลุมด้วยเกล็ดเทาอมขาวขนาดเท่าชาม อาบประกายโลหะสลัว ราวกับแข็งแกร่งยิ่งนัก ที่(@NameIsNovel)น่าแปลกคือบนหลังมันกลับนูนเป็น(@NameIsNovel)สันครีบคล้ายครีบปลา (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ในเวลานั้นเอง เสี่ยวกุ้ยที่(@NameIsNovel)คอยเฝ้าอยู่ใกล้ๆ พลันเห็นอสรพิษเทาขาวปรากฏก็ตกใจ รีบหดหัวและ(@NameIsNovel)ขาทั้งหมดซ่อนเข้ากระดอง เหลือเพียงกระดองยักษ์ลอยอยู่บนผิวน้ำ

อสรพิษเทาขาวเหลือบตามองเซินลั่วทันทีที่(@NameIsNovel)ออกมา แววตาเรียวยาวฉายความดุร้ายเดือดดาล ชัดเจนว่า(@NameIsNovel)ยังไม่คิดจะยอมจำนน

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เซินลั่วส่งเสียงฮึดฮัด มิได้(@NameIsNovel)เกลี้ยกล่อมเช่นครั้งหัวกุ้ง แต่กลับกำมือทันที สำแดง วิชาปราบอสูรและ(@NameIsNovel)เวทอัญเชิญสัตว์วิญญาณ ตรงเข้าใส่

ภายใต้อิทธิพลของ ตราวิญญาณ ดวงตาของอสรพิษเทาขาวก็แสดงแววเจ็บปวด ร่างมหึดบิดเกร็งดิ้นรนกลางผืนน้ำ จนเกิดระลอกคลื่นซัดกระเซ็นไม่หยุด หางใหญ่ฟาดผืนน้ำดังสนั่นประหนึ่งเสียงฟ้าร้อง

เซินลั่วเหลือบมองไปยังไป๋เสี่ยวเถียน เห็นว่า(@NameIsNovel)อีกฝ่ายยังคงนั่งหลับตา มิมี(@NameIsNovel)ทีท่าจะถูกรบกวนจากเหตุการณ์นี้ เขา(@NameIsNovel)จึงคลายใจ แล้วเร่งสำแดงวิชาเชื่อมสื่อปราบอสูร ต่อไป

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ไม่นาน ความดุร้ายในดวงตาของอสรพิษเทาขาวก็ค่อยๆ จางหายไปสิ้น แทนที่(@NameIsNovel)ด้วยกระแสขอร้องวิงวอนในที่(@NameIsNovel)สุด เขา(@NameIsNovel)จึงหยุดลง

ความเจ็บปวดถูกขับออกจากใจอสูรเทาขาว สายตาที่(@NameIsNovel)มองมายังเซินลั่วเต็มไปด้วยความหวาดหวั่นพรั่นพรึง (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“เข้ามา” เซินลั่วกวักมือเรียก [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) อสรพิษเทาขาวลังเลอยู่ชั่วครู่ แต่ท้ายที่(@NameIsNovel)สุดก็เลื้อยเข้ามา ก้มศีรษะลงอย่างเชื่องเชื่ออ่านตอนต่อไปฟรี

“เจ้ามี(@NameIsNovel)นามหรือไม่?” เมื่อเห็นมันยอมก้มหัว เซินลั่วจึงเปลี่ยนน้ำเสียงให้อ่อนลง แล้วเอ่ยถาม

อสรพิษเทาขาวยกหัวขึ้นเหลือบมองเขา(@NameIsNovel) แลบลิ้นแผ่วเบาอยู่หลายครั้ง กระแสที่(@NameIsNovel)ส่งผ่าน ตราวิญญาณ แฝงความสับสนราวกับว่า(@NameIsNovel)มันมิอาจเข้าใจสิ่งที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel) กล่าวแม้แต่น้อย

---------- [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]