หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 127
ตอนที่ 127 : ความสำเร็จ
ตอนที่ 127
เซินลั่วได้(@NameIsNovel)แต่รู้สึกจนพูดไม่ออก ที่(@NameIsNovel)แท้อสรพิษเทาขาวตนนี้ แม้มี(@NameIsNovel)ระดับบำเพ็ญเพียรสูงกว่า(@NameIsNovel)นัก แต่ ปัญญาวิญญาณ ของมันกลับต่ำกว่า(@NameIsNovel)เสี่ยวกุ้ยเสียอีก
เขา(@NameIsNovel)ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะลองถามมันว่า(@NameIsNovel) ความสามารถพิเศษ ของมันคือสิ่งใด
เมื่อเข้าใจความหมาย อสรพิษเทาขาวก็สะบัดหางพลันพุ่งตัวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วผิดธรรมดา ดุจเส้นสายสีขาวแหวกผ่านผิวน้ำ
ดวงตาเซินลั่วพลันทอแสงสว่า(@NameIsNovel)งวาบขึ้นเล็กน้อย
อสรพิษเทาขาวว่า(@NameIsNovel)ยวนรอบทะเลสาบหนึ่งรอบ จากนั้นก็ดำน้ำหายลงไป ละครู่จึงโผล่ขึ้นมาอีกครั้ง คราวนี้มันคาบก้อนหินใหญ่ขนาดเท่าหินโม่ขึ้นมาด้วย มันใช้ลำตัวพันรัดบีบอย่างแรง เพียงครู่เดียวหินก้อนนั้นก็แตกกระจายกลายเป็น(@NameIsNovel)เศษหินนับร้อย
จากนั้นมันว่า(@NameIsNovel)ยเข้ามาใกล้ริมฝั่ง ยกศีรษะโผล่พ้นผิวน้ำ อ้าปากกว้างพ่นของเหลวสีเหลืองใส่ก้อนหินริมฝั่ง
ทันทีที่(@NameIsNovel)ของเหลวสีเหลืองสัมผัสหิน เสียง “ฉี่ๆ” ก็ดังก้องขึ้น หินนั้นเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)สีดำเกรียมและ(@NameIsNovel)ค่อยๆ ถูกกัดกร่อนละลายหายไปอย่างรวดเร็ว เพียงชั่วพริบตาก็หายไปเกือบครึ่งก้อน
เมื่อแสดงความสามารถทั้งหมดแล้ว อสรพิษเทาขาวก็หยุดนิ่ง หันสายตามองเซินลั่วอีกครั้ง
สีหน้าของเซินลั่วนั้นยังสงบเรียบ แต่ภายในใจกลับถอนหายใจเงียบๆ
แม้วิชาที่(@NameIsNovel)อสรพิษเทาขาวแสดงออกมานับว่า(@NameIsNovel)แข็งแกร่งพอประมาณ แต่ก็ไร้จุดเด่นที่(@NameIsNovel)แท้จริง เพียงแค่พอทัดเทียมกับผู้บำเพ็ญเพียรขั้นเดียวกันเท่านั้น หากต้องเผชิญหน้ากับยอดฝีมือ ระดับอิงปราณ อย่างกู่ฮวาหลิงแล้วนั้น ก็นับว่า(@NameIsNovel)น้อยนิดเกินไป อย่างมากก็แค่ช่วยหน่วงเวลาไว้ได้(@NameIsNovel)เล็กน้อย
หลังครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขา(@NameIsNovel)ก็สะบัดมือเปิดโพรงน้ำเวทอัญเชิญ ส่งอสรพิษเทาขาวกลับไป ก่อนจะเร่งสำแดง วิชาปราบอสูรและ(@NameIsNovel)เวทอัญเชิญสัตว์วิญญาณ อีกครั้ง
แม้สัตว์วิญญาณที่(@NameIsNovel)ปราบได้(@NameIsNovel)ยังไม่อาจนับว่า(@NameIsNovel)ล้ำเลิศนัก แต่ประสบการณ์ครานี้กลับทำให้ความมั่นใจของเขา(@NameIsNovel)เพิ่มขึ้นอย่างมาก
ด้วยเหตุนี้ เซินลั่วจึงตัดสินใจเสี่ยงดูอีกครั้ง มุ่งหมายจะลองปราบอสูรที่(@NameIsNovel)ทรงพลังยิ่งกว่า(@NameIsNovel)เดิม
ไม่นานนัก จิตสัมผัสของเขา(@NameIsNovel)ก็กลับเข้าสู่ แดนสีน้ำครามอันกว้างใหญ่ อีกครา
อสรพิษเทาขาวที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)เพิ่งปราบได้(@NameIsNovel)เมื่อครู่ ยังมี(@NameIsNovel) ตราวิญญาณ ของเขา(@NameIsNovel)ติดอยู่ ทำให้พลังอสูรของมันโดดเด่นออกมาท่ามกลางหมู่มากดุจโคมไฟกลางราตรี
ตามเคล็ดวิชาบำเพ็ญไร้นาม เขา(@NameIsNovel)จึงถอนตราวิญญาณออกจากอสรพิษเทาขาว แล้วปล่อยจิตสัมผัสตรวจหาสัตว์อสูรตนอื่นๆ จนในที่(@NameIsNovel)สุดก็เลือกได้(@NameIsNovel)หนึ่ง — อสูรสายพันธุ์น้ำที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)พลังอยู่ใน ขั้นปลายของระดับชำระปราณ
เขา(@NameIsNovel)รู้ชัดถึงขีดจำกัดของตนดี ไม่อาจแม้แต่คิดจะลองปราบอสูรในระดับอิงปราณได้(@NameIsNovel)เลย ที่(@NameIsNovel)แท้เพียงครั้งที่(@NameIsNovel)ปราบ อสูรกุ้งในแดนฝัน ก็แทบเป็น(@NameIsNovel)งานยากเกินกำลัง ทั้งที่(@NameIsNovel)ตอนนั้นตนเองก็บำเพ็ญเพียรอยู่ใน ขั้นปลายของระดับชำระปราณ แล้วก็ตาม
เหตุผลที่(@NameIsNovel)เซินลั่วเลือกเป้าหมายตนนี้ ก็เพราะการชั่งน้ำหนักอย่างรอบคอบของเขา(@NameIsNovel)เอง ที่(@NameIsNovel)แท้กู่ฮวาหลิงมี(@NameIsNovel)ทั้ง วิชาเทพประหลาด และ(@NameIsNovel)ยังสามารถโบยบินได้(@NameIsNovel)ด้วยปีกกระดูก หากตนเพียงแต่ปราบสัตว์วิญญาณที่(@NameIsNovel)คล้ายเสี่ยวกุ้ยหรืออสรพิษเทาขาว แม้ได้(@NameIsNovel)มาก็แทบไร้ประโยชน์ สู้เสี่ยงภัยย้อนกลับมาไม่คุ้มจะไปทำไม? สู้เดิมพันเอาสักครั้งยังดีกว่า(@NameIsNovel)!
เมื่อความคิดตกผลึก เซินลั่วก็รีบส่ง จิตสัมผัส พุ่งตรงเข้าไปยังอสูรที่(@NameIsNovel)เลือกไว้
“โฮก!”
เสียงคำรามสะท้อนออกมา เปี่ยมด้วยอารมณ์ เต็มไปด้วยการเตือนขู่เข็ญ
หัวใจเซินลั่วสะท้านเล็กน้อย เพียงฟังเสียงคำรามก็ตัดสินได้(@NameIsNovel)แล้วว่า(@NameIsNovel) ปัญญาวิญญาณ ของอสูรตนนี้สูงกว่า(@NameIsNovel)ของอสรพิษเทาขาวหลายขั้น ทำให้ยากต่อการปราบยิ่งนัก
ทว่า(@NameIsNovel)เมื่อมาถึงเพียงนี้แล้ว เขา(@NameIsNovel)ย่อมไม่อาจล่าถอยได้(@NameIsNovel) ในพริบตาเดียว อักขระมืดนับไม่ถ้วน ก็ถูกเขา(@NameIsNovel)ส่งถาโถมเข้าใส่ฝ่ายตรงข้าม
ทันใดนั้น อสูรอีกฝ่ายก็เริ่มคำรามเกรี้ยวกราดต้านทานสุดกำลัง
ผิดกับอสรพิษเทาขาวที่(@NameIsNovel)โง่เขลา อสูรตนนี้กลับชาญฉลาดนัก หลังจากโวยวายไปเพียงครู่เดียว มันก็สงบลงอย่างรวดเร็ว เลือกจะต้านทาน วิชาเชื่อมสื่อปราบอสูร อย่างแน่วแน่ โดยไม่ทำการเคลื่อนไหวฟุ่มเฟือยใดๆ และ(@NameIsNovel)ในไม่ช้าการประลองแบบ ยื้อทน จึงเปิดฉากขึ้น
เซินลั่วได้(@NameIsNovel)เตรียมใจไว้แต่แรก สิ่งที่(@NameIsNovel)ทำได้(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)เพียงเร่งควบคุมวิชาเชื่อมสื่อปราบอสูรให้เข้มข้นที่(@NameIsNovel)สุด เพื่อกดดันฝ่ายตรงข้ามลงให้ได้(@NameIsNovel)
กาลเวลาค่อยๆ ไหลผ่าน พลังปราณในร่างเขา(@NameIsNovel)ถูกดูดใช้ไปกว่า(@NameIsNovel) สองในสิบส่วนแล้ว ทว่า(@NameIsNovel)พลังต่อต้านจากอสูรอีกฝ่ายกลับยังคงแข็งแกร่งไม่เสื่อมถอยแม้แต่น้อย
เมื่อเวลาล่วงเลยไป เขา(@NameIsNovel)จึงจำต้องค่อยๆ เร่งกำลังวิชาเชื่อมสื่อปราบอสูรให้มากขึ้น ครั้นพลังปราณในกายถูกเผาผลาญไปกว่า(@NameIsNovel)ครึ่งเสียแล้ว แรงต่อต้านของอสูรตนนั้นก็พลันเริ่มอ่อนแรงลงในที่(@NameIsNovel)สุด
ไม่รู้ผ่านไปเนิ่นนานเพียงใด อสูรตนนั้นก็เหมือนถึงขีดจำกัด การต่อต้านค่อยๆ ลดลง ถูก วิชาปราบอสูรและ(@NameIsNovel)เวทอัญเชิญสัตว์วิญญาณ ของเซินลั่วบดขยี้กดทับลงมาเรื่อยๆ ทว่า(@NameIsNovel)เวลานั้น พลังปราณในร่างของเขา(@NameIsNovel)เองก็กำลังใกล้จะหมดสิ้นเต็มที
ด้วยประสบการณ์ครั้งก่อน เขา(@NameIsNovel)รู้แจ้งว่า(@NameIsNovel)นี่คือ ห้วงเวลาชี้ชะตาแห่งชัยชนะหรือความพ่ายแพ้ หาอาจอ่อนข้อได้(@NameIsNovel)แม้แต่น้อย ต้องกัดฟันเร่งพลังสุดกำลัง จนบดขยี้เจตจำนงของฝ่ายตรงข้ามให้แหลกสลายอย่างเด็ดขาด!
ผู้ที่(@NameIsNovel)กล้าเสี่ยงในยามเผชิญหน้าตรงๆ เท่านั้นจึงจะคว้าชัยได้(@NameIsNovel)!
“บัดซบ!”
เซินลั่วกัดฟันแน่น กวาดรวบรวมพลังปราณที่(@NameIsNovel)เหลือทั้งหมดในกาย สะกดร่ายวิชาปราบอสูรอย่างบ้าคลั่ง!
ตูม ตูม!!
อักขระมืดนับหมื่นหนาแน่นกว่า(@NameIsNovel)เก่า หลั่งไหลพุ่งถาโถมเข้าใส่อสูรอย่างเกรี้ยวกราด!
“แครก!”
เสียงแตกหักเบาๆ พลันดังสะท้อนขึ้น!
เสียงแตกหักดังสะท้อนจากอีกฟากหนึ่ง บ่งบอกว่า(@NameIsNovel)วิชาเชื่อมสื่อปราบอสูร ของเซินลั่วได้(@NameIsNovel)บดขยี้การต่อต้านของอสูรนั้นลงได้(@NameIsNovel)สำเร็จในที่(@NameIsNovel)สุด
หัวใจที่(@NameIsNovel)บีบรัดด้วยความกังวลมาตลอดพลันคลายลง เขา(@NameIsNovel)ถอนหายใจยาว แล้วเร่งควบคุมอักขระมืดให้ซึมลึกเข้าไปอย่างต่อเนื่อง เตรียมจะข่มขู่บดขยี้อีกฝ่ายจนสิ้นท่า
แต่ในฉับพลันนั้นเอง เสียงคำรามต่ำดังก้องเข้ามาในหัวใจเซินลั่ว การต่อต้านของอสูรก็พลันผุดขึ้นอีกครั้ง คราวนี้กลับรุนแรงกว่า(@NameIsNovel)ก่อนหน้านี้หลายเท่า สามารถปัดป้องการโจมตีของอักขระมืดได้(@NameIsNovel)อย่างง่ายดาย!
กลิ่นอายปีศาจที่(@NameIsNovel)เมื่อครู่กำลังโรยราลง กลับพลันพลุ่งทะยานขึ้นอีกครั้ง มิเพียงแต่ฟื้นคืนสภาพเดิม แต่ยังพุ่งทะยานขึ้นไปอย่างบ้าคลั่ง บรรลุถึง ระดับอิงปราณ ทะลวงสู่จุดสูงสุดของ ขั้นต้นระดับอิงปราณ ก่อนที่(@NameIsNovel)จึงหยุดนิ่ง!
“นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่!” เซินลั่วอดไม่ได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะอุทานด้วยความตกตะลึง
หรือว่า(@NameIsNovel)อสูรตนนี้เจตนาซ่อนความแข็งแกร่งไว้ตั้งแต่แรก เพียงเพื่อเย้ยหยันตน? หรือว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)เพราะ วิชาปราบอสูรและ(@NameIsNovel)เวทอัญเชิญสัตว์วิญญาณ ของเขา(@NameIsNovel)เองไปกระตุ้นจนทำให้ระดับบ่มเพาะของมันพุ่งทะยานขึ้น?
ไม่ว่า(@NameIsNovel)เหตุผลใดก็มิใช่เรื่องสำคัญอีกต่อไปแล้ว เวลานี้ พลังปราณในกายของเขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)ร่อยหรอจนสิ้น ไม่อาจขับเคลื่อนวิชาเชื่อมสื่อปราบอสูรต่อไปได้(@NameIsNovel)อีก เส้นลมปราณทั่วร่างเริ่มเจ็บปวดร้าวราน ความปวดร้าวนั้นทวีคูณยิ่งขึ้นทุกขณะ
ความหวาดหวั่นพลันถาโถมเข้าสู่จิตใจเซินลั่ว เขา(@NameIsNovel)รู้ว่า(@NameIsNovel)นี่คือสัญญาณของ แรงสะท้อนกลับของวิชาปราบอสูร!
หากเป็น(@NameIsNovel)ยามปกติ เพียงพักรักษากายอยู่บนเตียงก็คงบรรเทาได้(@NameIsNovel) แต่เวลานี้กู่ฮวาหลิงอาจติดตาม มาทันทุกเมื่อ หากร่างเขา(@NameIsNovel)ล้มลงในตอนนี้ก็เท่ากับตายแน่นอน!
เขา(@NameIsNovel)ย่อมรู้สึกเสียใจอยู่บ้างที่(@NameIsNovel)เลือกเสี่ยงเดิมพันเช่นนี้ แต่กระนั้นก็ยังไม่อาจยอมแพ้ลงก่อนถึงก้าวสุดท้าย
และ(@NameIsNovel)แล้ว… ในห้วงยามวิกฤตที่(@NameIsNovel)สุด กลับเกิดความเปลี่ยนแปลงอันประหลาดขึ้น!
เซินลั่วรู้สึกได้(@NameIsNovel)ถึง ไอเย็นวาบบนไหล่ จากนั้นก็มี(@NameIsNovel) กระแสพลังความเย็นเฉียบ ไหลทะลักเข้าสู่แขนแล้วซึมแทรกไปทั่วร่าง พริบตาเดียวเส้นลมปราณที่(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)งเปล่าก็กลับเต็มตื้อ ความเจ็บปวดบีบคั้นพลันคลายลงสิ้น เหลือเพียงความผ่อนคลายที่(@NameIsNovel)ยากจะบรรยาย
เพียงรู้สึกแวบเดียว เขา(@NameIsNovel)ก็ตระหนักได้(@NameIsNovel)ทันทีว่า(@NameIsNovel)นี่คือ กระแสเย็นลี้ลับ ที่(@NameIsNovel)เคยหลั่งไหลออกมาจาก ลายกะโหลกบนบ่า ยามที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ใช้งาน เคล็ดรู้แจ้งมหาสัจธรรม!
จากนั้น วิชาปราบอสูรและ(@NameIsNovel)เวทอัญเชิญสัตว์วิญญาณ ก็ราวกับทำงานขึ้นเองโดยทันที และ(@NameIsNovel)ยังรุนแรงยิ่งกว่า(@NameIsNovel)ตอนที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)บังคับควบคุมเสียอีก!
อักขระมืดนับไม่ถ้วนทะลักพรั่งพรูออกมา ก่อกลายเป็น(@NameIsNovel) มหานทีมืดทมิฬ พุ่งโถมครอบคลุมอสูรอีกฟากหนึ่งไว้จนมิด!
“อ๊าก!!”
เสียงกรีดร้องสะท้านหูดังลั่นจากอสูรฝ่ายตรงข้าม การต่อต้านที่(@NameIsNovel)เพิ่งเสริมความแข็งแกร่งได้(@NameIsNovel)เมื่อครู่ กลับถูกบดขยี้แตกพัง ภายในเวลาเพียงไม่กี่ลมหายใจ!
ในที่(@NameIsNovel)สุด เจตจำนงยอมจำนน ก็ถูกส่งย้อนกลับมา ร้องขอให้เซินลั่วหยุดลงในทันที
เซินลั่วรีบคืนสติ ฉับพลันก็เร่งขับเคลื่อน เคล็ดวิชาบำเพ็ญไร้นาม เพื่อควบคุมกระแสเย็นนั้นในกาย
ทว่า(@NameIsNovel) กระแสเย็นนี้มิใช่พลังปราณที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)บ่มเพาะขึ้นมาเอง จึงหาได้(@NameIsNovel)อยู่ภายใต้การควบคุมของเขา(@NameIsNovel)ไม่!
----------