หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 130
ตอนที่ 130 : กุ้งทหารอีกตัว
ตอนที่ 130
เซินลั่วชะงักไปชั่วครู่ — อสูรที่(@NameIsNovel)ปรากฏเบื้องหน้านี้ก็คือ กุ้งทหาร อีกตัวหนึ่ง คล้ายกับ “จุ้ยโถว” ที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)เคยอัญเชิญในแดนฝันได้(@NameIsNovel)มาก่อน
เพียงแต่ครานี้ กุ้งทหารกลับสูงชะลูดกว่า(@NameIsNovel)มาก ร่างกายเพรียวบางกว่า(@NameIsNovel) อีกทั้งสิ่งที่(@NameIsNovel)ถืออยู่ในมือก็ไม่ใช่ค้อนด้ามเดี่ยว แต่กลับเป็น(@NameIsNovel)ค้อนทองแดงใหญ่สีดำสนิทสองเล่ม ส่องประกายหม่นแกร่ง รัศมี(@NameIsNovel)พลังที่(@NameIsNovel)มันแผ่ออกมานั้นเด่นชัด ว่า(@NameIsNovel)อยู่ในระดับอิงปราณ
เมื่อกุ้งทหารหันหน้ามาจ้องเขา(@NameIsNovel) เซินลั่วถึงกับรู้สึกประหม่า แต่ยังไม่ทันจะเอ่ยวาจา กุ้งทหารนั้นกลับพูดโต้ตอบด้วยเสียงมนุษย์ออกมาก่อน
“เหลียงเซิง คารวะนายท่าน!”
เซินลั่วถึงกับตะลึงไปเล็กน้อย พบว่า(@NameIsNovel)กุ้งทหารตัวนี้กลับนอบน้อมยิ่ง ต่างจากอสรพิษตัวใหญ่หรือแม้แต่จุ้ยโถว ทำให้ความวิตกในใจเขา(@NameIsNovel)ผ่อนคลายลงเล็กน้อย
“เจ้าชื่อเหลียงเซิงหรือ? ฟังดูคล้ายชื่อแห่งเผ่ามัจฉาโดยแท้” เขา(@NameIsNovel)ถามออกไป
“เรียนนายท่าน แต่เดิมข้าน้อยเป็น(@NameIsNovel)พี่ใหญ่ จึงถูกเรียกชื่อว่า(@NameIsNovel) เหลียงต้า ทว่า(@NameIsNovel)ด้วยความที่(@NameIsNovel)ก่อเรื่องวุ่นวายบ่อยครั้ง ญาติพี่น้องบางส่วนเห็นว่า(@NameIsNovel)ชื่อนี้มิเป็น(@NameIsNovel)มงคลต่อการบำเพ็ญเพียร จึงเปลี่ยนให้เป็น(@NameIsNovel) เหลียงเซิง ในภายหลัง” เหลียงเซิงตอบอย่างนอบน้อม
“แล้วเหตุใดระดับบำเพ็ญเพียรของเจ้าถึงเพิ่มขึ้นเล่า? ตอนสื่อจิตครั้งแรก ข้าเห็นชัดว่า(@NameIsNovel)เจ้าเพียงระดับชำระปราณขั้นปลายเท่านั้น”
“เรียนนายท่าน แต่ก่อนข้าน้อยถูกศัตรูลงคาถาผนึกปราณไว้ ทำให้พลังถูกกดทับอยู่เพียงระดับชำระปราณขั้นปลาย โชคดีที่(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)เพราะ เวทอัญเชิญสัตว์วิญญาณ ของนายท่านบังคับทำลายผนึกที่(@NameIsNovel)ฝังในดวงวิญญาณ ข้าจึงสามารถฟื้นพลังกลับคืนสู่สภาพเดิมได้(@NameIsNovel)” เหลียงเซิงกล่าวด้วยท่าที นอบน้อมสุดขีด
เซินลั่วตะลึงพรึงเพริด!
หากมิใช่เพราะลวดลายกะโหลกบนไหล่ที่(@NameIsNovel)หลั่งไหลพลังเย็นช่วยเหลือไว้ เกรงว่า(@NameIsNovel)พลังปราณของเขา(@NameIsNovel)คงไม่อาจเชื่อมต่อสื่อสารกับอสูรในระดับอิงปราณ ได้(@NameIsNovel)แน่นอน และ(@NameIsNovel)ผลลัพธ์ก็จะเลวร้ายยิ่งนัก
“เรื่องอื่นไว้ภายหลังเถอะ ตอนนี้ข้ากำลังเผชิญศัตรูอันร้ายกาจ ต้องการให้เจ้าช่วยเหลือ” เซินลั่วไม่ซักไซ้อะไรมาก รีบออกคำสั่งทันที
“ขอรับ!”
เหลียงเซิงขานรับก้องกังวาน แล้วพุ่งกระโดดขึ้นฝั่งอย่างคล่องแคล่วปราดเปรียวยิ่ง
“มิคาดคิดเลยว่า(@NameIsNovel) ศิษย์น้องเซินจะมี(@NameIsNovel)สัตว์วิญญาณทรงพลังถึงเพียงนี้ ไฉนข้าจึงไม่เคยเห็นเจ้าสั่งอัญเชิญมันมาก่อน?” ไป๋เสี่ยวเถียนซึ่งเพิ่งเสร็จสิ้น เคล็ดวิชาลงเทพ อยู่ พอเห็นกุ้งทหารองอาจกระโจนขึ้นฝั่งก็ถึงกับตะลึงลาน
“ข้าก็เพิ่งได้(@NameIsNovel)มันมาเหมือนกัน ไปยืมมาจากพญามังกรทะเลตงไห่มาน่ะ ส่วนจะเก่งแค่ไหนนั้น ข้าเองก็ยังไม่รู้” เซินลั่วตะโกนตอบมาจากกลางทะเลสาบ ขณะที่(@NameIsNovel)ยังไม่ได้(@NameIsNovel)ขึ้นจากน้ำ
ทันทีที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)กล่าวจบ เสียง “ครืน” หนักหน่วงก็ดังก้องขึ้นเบื้องหน้า นั่นคือแสงเหลืองของ ยันต์ตรึงปฐพี ที่(@NameIsNovel)ถูกทำลายลงอย่างสิ้นเชิง
กู่ฮวาหลิงหลุดพ้นออกมา ใบหน้างามสะคราญเต็มไปด้วยโทสะ นางกำลังจะสะบัดปีกกระดูกโผบิน แต่เมื่อเห็นสภาพตรงหน้าของไป๋เสี่ยวเถียนกับเซินลั่ว กลับชะงักกายหยุดนิ่งไปชั่วขณะ
แต่ทว่า(@NameIsNovel)ในห้วงยามนั้นเอง เหลียงเซิงก้าวกระโจนออกไปทันที ร่างสูงใหญ่ที่(@NameIsNovel)ดูอ่อนกำลัง กลับพุ่งทะยานรวดเร็วดุจเส้นดำขีดกลางอากาศ มาถึงเบื้องหน้ากู่ฮวาหลิงในพริบตาเดียว กวัดแกว่งค้อนทองแดงใหญ่ในมือ ฟาดลงใส่ม่านแสงสีขาวที่(@NameIsNovel)ห่อหุ้มกายหญิงผู้นี้
ม่านแสงสีขาวส่งเสียงแหลมเสียดแทงหู พลันปรากฏรอยบุ๋มลึกอย่างน่าตกใจ แต่กระนั้นก็ยังไม่แตกสลาย
กู่ฮวาหลิงตะลึงงัน แต่ยังไม่ทันตั้งตัว ค้อนทองแดงทั้งสองเล่มในมือกุ้งทหารก็แปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)ลำแสงเหลืองสองสาย กระหน่ำทุบม่านแสงนั้นต่อเนื่องไม่หยุด หนึ่งค้อนไม่อาจทำลาย อีกค้อนพลันตีโค้งเสริมแรงทับเข้ามาในทันที แทบจะไร้ช่องว่า(@NameIsNovel)งระหว่า(@NameIsNovel)งกัน
เสียงระเบิดดังกึกก้องราวสายฟ้าผ่าลั่นท้องนภา!
ม่านแสงสีขาวไม่อาจต้านทานต่อไปได้(@NameIsNovel) “ปัง” ดังสนั่น ก่อนจะแตกสลายกลายเป็น(@NameIsNovel)เสี่ยงแสงกระจายไป
กู่ฮวาหลิงตกใจลนลาน รีบสะบัดปีกกระดูกออกกว้าง เพียงสะบัดครั้งเดียวร่างนางก็ถอยพุ่งไปด้านหลังอย่างฉับพลัน รอดพ้นการฟาดซ้ำจากค้อนคู่มาได้(@NameIsNovel)อย่างฉิวเฉียด
แต่ยังไม่ทันได้(@NameIsNovel)หนีไกล แสงทองก็พลันวาบขึ้นด้านหลัง ร่างไป๋เสี่ยวเถียนปรากฏออกมาอย่างลึกลับ เขา(@NameIsNovel)กวัดแกว่ง ค้อนยักษ์สีชาด ที่(@NameIsNovel)ทอรังสีแดงแรงกล้า ฟาดลงจากเบื้องบนหมายสังหารกู่ฮวาหลิง
กงเล็บกระดูกสามง่ามของกู่ฮวาหลิงร่วงหลุดจากมือ แผ่ขยายใหญ่เท่าแผ่นหินโม่หมุน ก่อนพุ่งเข้าปะทะกับค้อนยักษ์สีชาดอย่างรุนแรง
เสียง “เคร้ง!” กึกก้องสะท้านสะเทือน แสงม่วงสว่า(@NameIsNovel)งจ้าและ(@NameIsNovel)แสงแดงพลันพวยพุ่งออกมา
กู่ฮวาหลิงเพียงรู้สึกว่า(@NameIsNovel)พลังที่(@NameIsNovel)มาจากค้อนยักษ์สีชาดนั้นมหาศาลนัก กงเล็บกระดูกสามง่ามถูกสะบัดกระเด็นออกไปด้วยการปะทะเพียงครั้งเดียว นางต้องชักกายถอยหลบในพริบตา ก่อนจะยกสองมือร่ายคาถาโบราณแปร่งหูอย่างเร่งร้อน
พลัน พลังปราณหยิน รอบท้องฟ้าไหลรวมตัวกันมุ่งสู่แผ่นหลังของกู่ฮวาหลิง เพียงชั่วพริบตาก็ปรากฏเป็น(@NameIsNovel)วังวนพลังดำหมุนวน เสียงหึ่งดังก้อง ราวกับนางกำลังเตรียมใช้เคล็ดลับลึกลับบางอย่าง
ไป๋เสี่ยวเถียนหาได้(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)วิชาบินไม่ หลังจากโจมตีเสร็จก็ร่อนลงบนพื้นอย่างแผ่วเบา แต่ระหว่า(@NameIsNovel)งนั้นเขา(@NameIsNovel)ตะโกนเสียงใส พลันค้อนยักษ์สีชาดก็หลุดจากมือ แปรเปลี่ยนกลับมาเป็น(@NameIsNovel) กระบี่เงินทองสัมฤทธิ์ กลายเป็น(@NameIsNovel)เงาแดงพุ่งตรงเข้าสู่กู่ฮวาหลิง
เซินลั่วเองก็ยกนิ้วร่ายเวท เหล็กแหลมวิญญาณดำ ส่องสว่า(@NameIsNovel)งพร่างพราย ก่อน “ตูม” แตกกระจายเป็น(@NameIsNovel)แสงแดงพุ่งทะลวงขึ้นสู่ฟ้า พุ่งเข้าใส่กู่ฮวาหลิงดุจลูกธนูหน้าไม้
กู่ฮวาหลิงซึ่งมัวแต่ทุ่มเท ร่ายคาถา กลับดูคล้ายไม่ใส่ใจต่อการโจมตีทั้งสอง ทว่า(@NameIsNovel)แสงม่วงจากกงเล็บกระดูกสามง่าม กลับลุกวาบขึ้นโอบล้อมกาย กลายเป็น(@NameIsNovel)ม่านแสงม่วงหมุนวน กั้นขวางกระบี่เงินทองสัมฤทธิ์และ(@NameIsNovel)เหล็กแหลมวิญญาณดำเอาไว้
เสียง “เคร้ง เคร้ง” ดังต่อเนื่อง อาวุธทั้งสองถูกกระแทกสะท้อนกลับออกมาโดยม่านแสงม่วงนั้น
พลันเสียง “ฟู่ว” ดังขึ้น ร่างหนึ่งทะยานขึ้นสู่ฟ้าดุจ นกน้อย ทำเอาเซินลั่วและ(@NameIsNovel)ไป๋เสี่ยวเถียนต่างตะลึงมอง พอเพ่งสายตาดู ก็พบว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)กุ้งทหาร เหลียงเซิง
ทว่า(@NameIsNovel)แม้การกระโดดของเหลียงเซิงจะร้ายกาจเพียงใด ก็ยังมิอาจไปถึงระดับสูงที่(@NameIsNovel)กู่ฮวาหลิงลอยอยู่ได้(@NameIsNovel) เพียงเหลือระยะห่างสี่ถึงห้าชุ่น แรงทะยานก็หมดสิ้น ร่างใหญ่เริ่มตกลงมา
เหลียงเซิงคำรามต่ำพลางสะบัดแขนขวาออกสุดแรง กวัดแกว่งค้อนทองแดงใหญ่ในมือแล้วขว้างออกไปสุดกำลัง มันพลันกลายเป็น(@NameIsNovel)เส้นแสงดำพุ่งทะยาน ฝ่าลมแรงดุจพายุ กระแทกใส่ม่านแสงม่วงที่(@NameIsNovel)โอบล้อมกู่ฮวาหลิงในพริบตาเดียว
เสียงคำรามดังสนั่นราวภูเขา(@NameIsNovel)แตกทะเลปั่นป่วน พลังอันมหาศาลทะลักออกมา “ครืน” ดังสะท้านสะเทือน ม่านแสงม่วงสั่นไหวรุนแรง สุดท้ายก็แตกสลายเผยให้เห็นร่างกู่ฮวาหลิงเบื้องหลัง
ทว่า(@NameIsNovel)ค้อนทองแดงใหญ่ยังคงเหลือแรงสะท้อนอยู่ พุ่งทะยานต่อไปหมายกระแทกใส่ร่างอรชรของกู่ฮวาหลิงโดยตรง แรงลมหมุนวนทำให้อาภรณ์นางสะบัดปลิวกระจาย
ในห้วงยามนั้นเอง พลันมี(@NameIsNovel)ดใหญ่ด้ามยาวห่อหุ้มด้วย พลังหยินอัปมงคล ผุดขึ้นเบื้องหน้ากู่ฮวาหลิง ฟาดฟันลงมาอย่างเหี้ยมโหด
“บึ้ม!”
ค้อนทองแดงใหญ่ถูกปัดร่วงจากกลางอากาศราวแมลงวัน ตกฮวบลงมาดุจดาวตกกระแทกพื้น ครั้นแล้วคมมี(@NameIsNovel)ด อาบพลังหยินอัปมงคลก็ตวัดลงอีกครั้ง ก่อเกิดเป็น(@NameIsNovel)คลื่นดาบสีดำมหึมาพุ่งเข้าหาเหลียงเซิงที่(@NameIsNovel)กำลังร่วงหล่น ยังไม่ทันถึงพื้น
ห้วงนั้นเอง แสงน้ำเงินสายหนึ่งพุ่งทะยานมาจากที่(@NameIsNovel)ไกล คลุมร่างเหลียงเซิงไว้ ก่อนจะแปรเป็น(@NameIsNovel)วังวนหมุนวนไม่มั่นคง ร่างเขา(@NameIsNovel)ตกเข้าสู่วังวนแล้วหายวับไปชั่วพริบตา
ถัดมาเพียงเสี้ยวอึดใจ คลื่นดาบพลังหยินอัปมงคลก็กระแทกใส่วังวนจนแตกสลาย ก่อนฟันซัดลงสู่พื้นเบื้องล่าง
เสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหว พื้นดินแตกแยกเป็น(@NameIsNovel)เส้นลึกหลายจั้ง กลายเป็น(@NameIsNovel)ร่องรอยราวกับหุบเหวเล็กๆ
ไม่ไกลออกไป เซินลั่ว ลดแขนลง พลางพึมพำกับตนเองว่า(@NameIsNovel) “เกือบไปแล้ว…”
เมื่อครู่ เขา(@NameIsNovel)เห็นชัดว่า(@NameIsNovel)เหลียงเซิงตกอยู่ในอันตราย จึงรีบร่ายเวทส่งมันกลับไปก่อนทันที
กลางอากาศเบื้องบน พลันปรากฏระลอกคลื่นในความว่า(@NameIsNovel)งเบื้องหลังมี(@NameIsNovel)ดใหญ่ด้ามยาวนั้น ร่างหนึ่งก้าวออกมา มันคือ ขุนพลผีเกราะดำผู้สวมเกราะศาสตราสีดำทั่วสรรพางค์ ยืนผึ่งผายอย่างเย่อหยิ่ง
----------
ขอบพระคุณทุกท่านที่(@NameIsNovel)สนับสนุนและ(@NameIsNovel)ติดตามเรา