หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 131
ตอนที่ 131 : ขุนพลผีเกราะดำ
ตอนที่ 131
ทว่า(@NameIsNovel)ใบหน้ากลับดำคล้ำสนิท เบ้าตาทั้งสองที่(@NameIsNovel)ควรมี(@NameIsNovel)ลูกนัยน์ตากลับว่า(@NameIsNovel)งเปล่า มี(@NameIsNovel)เพียงเปลวเพลิงสีขาวขนาดเท่าเมล็ดถั่วเขียวลุกไหวอยู่ภายใน เพียงเห็นก็รู้ทันทีว่า(@NameIsNovel)… หาใช่สิ่งมี(@NameIsNovel)ชีวิตไม่
เซินลั่วกับไป๋เสี่ยวเถียนต่างพากันสะดุ้งตะลึงกับภาพเบื้องหน้า
จากด้านล่าง ทั้งสองมองเห็นถนัดว่า(@NameIsNovel)ขุนพลผีเกราะดำพุ่งออกมาจากวังวนที่(@NameIsNovel)จู่ๆ ก็ผุดขึ้นด้านหลังของกู่ฮวาหลิง — เป็น(@NameIsNovel)ภูตผีที่(@NameIsNovel)นางอัญเชิญมาด้วยวิชาสื่อวิญญาณ
ทั้งสองสบตากัน ต่างเห็นลางร้ายฉายชัดอยู่ในแววตาของอีกฝ่าย
“เรียกข้ามาด้วยเหตุใด?” ขุนพลผีเกราะดำหันไปมองกู่ฮวาหลิง เปล่งเสียงทุ้มแผ่วคล้ายก้องขึ้นจากใต้ดิน
“ขุนพลผีลำดับสาม ข้าต้องขออภัยที่(@NameIsNovel)รบกวน ข้าน้อยผู้นี้กำลังเผชิญศัตรูร้ายกาจ จึงจำต้องขอพึ่งพาพลังท่าน” กู่ฮวาหลิงประนมมือทำความเคารพ เอ่ยด้วยท่าทีให้เกียรติไม่น้อย
“ศัตรูร้ายกาจอยู่ที่(@NameIsNovel)ใด? ให้ข้าสังหารเสีย!” เปลวเพลิงสีขาวในเบ้าตาของขุนพลผีเกราะดำพลันพุ่งสูง มือสะบัดมี(@NameIsNovel)ดยาวด้ามใหญ่กวัดแกว่ง
“หากท่านช่วยขวางชายผู้นี้ให้ข้า ข้าย่อมสำนึกในบุญคุณอย่างยิ่ง” กู่ฮวาหลิงกล่าวโดยไม่อ้อมค้อม พลางชี้ตรงไปยังเซินลั่วที่(@NameIsNovel)อยู่เบื้องล่าง
ขุนพลผีเกราะดำเพียงปรายตามองเซินลั่ว ร่างก็พลันกลายเป็น(@NameIsNovel)หมอกดำหนาทึบ พุ่งตรงฉิวใส่เขา(@NameIsNovel)ไปทันที
กู่ฮวาหลิงก็กางปีกกระดูกโผดิ่งลงจากฟ้า เป้าหมายคือตัวไป๋เสี่ยวเถียน
“เข้ามาเลย!”
ไป๋เสี่ยวเถียนตวาดลั่น กระบี่เงินทองสัมฤทธิ์กลับคืนสู่มือ หลอมรวมกับเงาเทพเกราะทอง แปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)ค้อนยักษ์สีชาด
เขา(@NameIsNovel)โหมปราณเต๋าคลั่งกรูกระโจนเข้าสู่อาวุธ “ฟู่ว” เปลวไฟสีชาดลุกพรึบห่อหุ้มค้อนยักษ์ โหมไหม้ดุจเพลิงนรก
ไป๋เสี่ยวเถียนสะบัดแขน คมเพลิงสีชาดพุ่งยาวราวลมปราณกระบี่ทะยานออกจากค้อน เหยียดยาวได้(@NameIsNovel)ราวห้าฉื่อ เข้าปะทะกู่ฮวาหลิงซึ่งกำลังดิ่งลงมาตรงๆ
ทว่า(@NameIsNovel)กู่ฮวาหลิงกลับลื่นไถลเฉียงออกด้านข้างฉับพลัน ดุจปลาไถลแทรกระหว่า(@NameIsNovel)งเกลียวคลื่น หลบเฉียดคมเพลิงไปฉิวเฉียด ก่อนจะสบโอกาสเผชิญหน้ากับไป๋เสี่ยวเถียน นางสะบัดฝ่ามือกวาดออกหนึ่งครั้ง
แสงม่วงวาบพุ่งจากปลายมือ — กรงเล็บกระดูกสามง่าม พุ่งกระแทกตรงหน้าอกของไป๋เสี่ยวเถียน
สีหน้าไป๋เสี่ยวเถียนหม่นลง คล้ายยังไม่ทันรู้ว่า(@NameIsNovel)นางออกมือเช่นไร แต่เมื่อเผชิญแสงม่วงพุ่งแทงเข้ามา ก็ทำได้(@NameIsNovel)เพียงยกค้อนสีชาดฟาดปะทะตรงๆ เพื่อสกัดไว้
“เคร้ง!” เสียงดังสนั่นกึกก้อง!
ค้อนยักษ์สีชาดของไป๋เสี่ยวเถียน ที่(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)รับพลังเสริมจากเทพเกราะทอง แข็งแกร่งมหาศาล ฟาดใส่กรงเล็บกระดูกสามง่ามจนปลิวกระเด็นไปในทีเดียว แต่ตัวไป๋เสี่ยวเถียนเองกลับถูกแรงสะท้อนสะท้านจนถอยกรูดไปสองก้าว
หาใช่เพราะแรงจากกรงเล็บกระดูกผลักดันเขา(@NameIsNovel)โดยตรงไม่ แต่ทันทีที่(@NameIsNovel)ค้อนฟาดกระแทกกรงเล็บและ(@NameIsNovel)สะบัดมันปลิวไป พลันแสงม่วงเส้นหนึ่งพุ่งแหวกออกจากกรงเล็บกระแทกเข้าที่(@NameIsNovel)หน้าอกของเขา(@NameIsNovel)เต็มๆ
หากมิได้(@NameIsNovel)เทพเกราะทองสถิตกายคุ้มครองอยู่ เกรงว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)คงบาดเจ็บสาหัสไปแล้ว
“พลังที่(@NameIsNovel)ยืมมา ก็ยังเป็น(@NameIsNovel)เพียงพลังภายนอก มิอาจควบคุมได้(@NameIsNovel) แล้วมหาอานุภาพเช่นนั้นจักมี(@NameIsNovel)ประโยชน์อันใดกัน?” กู่ฮวาหลิงเย้ยหยัน ร่างอรชรเคลื่อนไหวปราดเปรียวประดุจมัจฉาลอดคลื่น ทะยานเข้าประชิดอีกครั้ง
ไป๋เสี่ยวเถียนขบกราม สีหน้าฉายความเคร่งเครียด ตวัดเสียงฮึดฮัด ค้อนยักษ์สีชาดในมือพลันแตกแยกกลายเป็น(@NameIsNovel)เงาค้อนนับไม่ถ้วน ฟาดพุ่งใส่เบื้องหน้าเป็น(@NameIsNovel)ระลอก
…
อีกด้านหนึ่ง หมอกดำที่(@NameIsNovel)แปรเปลี่ยนจากร่างขุนพลผีเกราะดำเคลื่อนที่(@NameIsNovel)รวดเร็วอย่างเหลือเชื่อ เพียงพริบตาก็พุ่งถึงผิวน้ำเหนือศีรษะเซินลั่ว
เซินลั่วรีบสำแดง วิชาเหินบนน้ำ หลบถอยไปอย่างฉับไว พลางสะบัดฝ่ามือออกไปพร้อมกัน
“ฟู่!” มวลน้ำขนาดเท่าฝ่ามือพุ่งผุดขึ้นจากผืนน้ำ ตบซัดใส่หมอกดำของขุนพลผี
แต่หมอกดำนั้นหาได้(@NameIsNovel)ชะลอหรือเบี่ยงตัวไม่ กลับทะลวงฝ่ามือน้ำไปอย่างดื้อๆ แล้วพุ่งเข้าประชิดตัวเซินลั่ว
มี(@NameIsNovel)ดยาวด้ามใหญ่พุ่งโผล่ออกจากหมอกดำ กวัดแกว่งฟันตรงเข้าใส่ร่างเขา(@NameIsNovel) แสงดำบนคมมี(@NameIsNovel)ดพลันสั่นระริก ส่งเสียง “ฟู่ซ” น่าขนลุก
ทันใดนั้นเอง ก่อนที่(@NameIsNovel)คมมี(@NameIsNovel)ดจะฟันถึงกายของเซินลั่ว ผืนน้ำเบื้องหน้ากลับพลันปั่นป่วนคลุ้มคลั่ง ร่างเต่ายักษ์ผุดโผล่ทะยานขึ้นมายืนตระหง่านตรงหน้าเขา(@NameIsNovel)อย่างรวดเร็ว
มันคือเจ้าเสี่ยวกุ้ย!
เซินลั่วรีบวางสองมือแนบลงบนกระดองของเสี่ยวกุ้ย ปราณเต๋าจากร่างเขา(@NameIsNovel)พุ่งหลั่งเข้าสู่ร่างเต่ายักษ์ทันใด
กระดองของเสี่ยวกุ้ยเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)สีดำสนิท รังสีดำวาบขึ้นห่อหุ้มทั่วแผ่นหลัง
แต่คมมี(@NameIsNovel)ดนั้นกลับรวดเร็วยิ่งนัก ยังไม่ทันให้กระดองดำแปรเปลี่ยนสมบูรณ์ ก็ฟันฉับลงมาพอดี
เสียง “ฉี่!” ดังแหลม กระดองเต่ายักษ์ถูกฟันเป็น(@NameIsNovel)รอยแยกยาว เลือดสดทะลักออกมาเล็กน้อย
เจ้าเสี่ยวกุ้ยส่งเสียงร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวดสะท้านใจ แต่รังสีดำบนกระดองกลับส่องแสงตอบสนอง ปล่อยแรงสะท้อนพลังคมมี(@NameIsNovel)ดกลับออกไป ทวีคูณหลายเท่าตัว!
เสียง “บึ้ม!” ดังสนั่น มี(@NameIsNovel)ดยาวด้ามใหญ่พลันแตกร้าวออก ร่างหมอกดำที่(@NameIsNovel)แปรเปลี่ยนจากขุนพลผีเกราะดำ ก็ถูกแรงสะท้อนอัดกระเด็นถอยไปหนึ่งก้าว
หมอกดำนั้นกลิ้งพลุ่กพล่านอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะรวบรวมตัวกลายเป็น(@NameIsNovel)ร่างมนุษย์อีกครั้ง — ขุนพลผีเกราะดำ!
แขนขวาที่(@NameIsNovel)เคยถือมี(@NameIsNovel)ดยาวด้ามใหญ่นั้นขาดหายไปตั้งแต่ข้อแขนลงมา ทว่า(@NameIsNovel)ไร้โลหิตใดไหลซึมออกมา บริเวณที่(@NameIsNovel)ถูกตัดขาดกลับถูกรายล้อมด้วยหมอกดำหนาทึบ ก่อนจะงอกแขนใหม่ขึ้นมาในความเร็วที่(@NameIsNovel)มองเห็นได้(@NameIsNovel)ด้วยตาเปล่า!
เมื่อเห็นดังนั้น เซินลั่วรีบสะบัดมือร่ายเวท ก่อวังวนน้ำส่งเจ้าเสี่ยวกุ้ยกลับไปโดยเร็ว ในขณะเดียวกัน เสียง “ฟิ่ว” ก็ดังขึ้น ร่างสีส้มพุ่งปรากฏออกมา ถือค้อนทองแดงใหญ่ในมือ ฟาดกระแทกลงใส่ศีรษะขุนพลผีเกราะดำเต็มแรง
มันคือ เหลียงเซิง ที่(@NameIsNovel)เซินลั่วอัญเชิญออกมาอีกครั้ง!
ขุนพลผีเกราะดำเบี่ยงตัวหลบฉับไว พลางหมุนหมอกดำในแขนขวาแปรเป็น(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ดยาวด้ามใหญ่ขึ้นใหม่ กวัดฟันแนวนอนพุ่งใส่อกเหลียงเซิง
เหลียงเซิงหาได้(@NameIsNovel)ถอยหลบไม่ ร่างสูงใหญ่พลิกหมุนบนจุดเดียว หลบแนวคมมี(@NameIsNovel)ดไปได้(@NameIsNovel)หวุดหวิด พลางสะบัดค้อนทองแดงใหญ่กวาดเป็น(@NameIsNovel)วงครึ่งรอบจากด้านหลัง ฟาดกระแทกเข้าที่(@NameIsNovel)แผ่นหลังของขุนพลผีเกราะดำเต็มแรง
“บึ้ม!” เสียงทึบสะท้านดังขึ้น เกราะหลังของขุนพลผีแตกทะลุเป็น(@NameIsNovel)โพรงใหญ่ ร่างกายครึ่งท่อนถูกทุบจนแหลกกระจาย แต่พลันมือซ้ายของมันกลับยื่นตะปบเล็บคมกริบจิกใส่อกเหลียงเซิงอย่างดุร้าย
เสียง “ฉี่!” ดังสนั่น เกราะอกของเหลียงเซิงถูกกรีดขาดออกทันตา ร่องรอยกรงเล็บห้ารอยลึกปรากฏบนอก เลือดสีน้ำเงินพลุ่งออกมาไม่หยุด
เหลียงเซิงคำรามโกรธก้อง ฟาดค้อนทองแดงใหญ่ในมือขึ้นจากเหนือหัว กระแทกลงใส่ศีรษะขุนพลผีเกราะดำจากบนลงล่างเต็มแรง!
เสียง “บึ้ม!” ระเบิดสะเทือน ขุนพลผีเกราะดำพลันร่างแตกกระจาย กลายเป็น(@NameIsNovel)หมอกดำลอยฟุ้งเป็น(@NameIsNovel)กลุ่มๆ แต่เพียงอึดใจ หมอกเหล่านั้นกลับไหลรวมตัวเข้าหากันอีกครั้ง
ประกายแสงดำวาบขึ้น ร่างขุนพลผีเกราะดำกลับปรากฏขึ้นดังเดิม เสมือนไม่ได้(@NameIsNovel)รับบาดเจ็บอันใดเลย!
เหลียงเซิงตะลึงไปชั่วขณะ ก่อนจะคำรามแล้วพุ่งเข้าโจมตีอีกครั้ง ฆ้อนคู่ในมือฟาดฟันคำรามเข้าหาศีรษะและ(@NameIsNovel)หน้าอกของขุนพลผีพร้อมกัน หนึ่งจากเบื้องบน อีกหนึ่งจากเบื้องล่าง
ทว่า(@NameIsNovel)ขุนพลผีเกราะดำกลับมิได้(@NameIsNovel)สนใจการโจมตีนั้นเลย คมมี(@NameIsNovel)ดยาวในมือฟาดเฉือนฝ่าอากาศ รวดเร็วราวสายฟ้าแวบ แปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)เงาดาบพุ่งตรงใส่ร่างเหลียงเซิง!
“บึ้ม! บึ้ม!” เสียงระเบิดทึบสองระลอกสะท้านดัง!
ร่างของขุนพลผีเกราะดำถูกทุบแตกกระจายอีกครั้ง กลายเป็น(@NameIsNovel)หมอกดำลอยระเหย แต่คมมี(@NameIsNovel)ดยาวในมือมันกลับฝากรอยแผลตื้นไว้บนค้อนทองแดงของเหลียงเซิงได้(@NameIsNovel)หนึ่งรอย!
หมอกดำที่(@NameIsNovel)แปรเป็น(@NameIsNovel)ร่างขุนพลผีค่อยๆ กลิ้งตัวรวมตัวกันอีกครั้ง…
เสียง “ฟิ่ว” พลันดังขึ้นจากผิวน้ำทะเลสาบข้างๆ กระบี่น้ำเจ็ดถึงแปดเล่มพุ่งฟาดออก กรีดฟันใส่หมอกดำที่(@NameIsNovel)กำลังรวมตัว — เป็น(@NameIsNovel)ฝีมือของเซินลั่ว!
พร้อมกันนั้น แสงแดงเส้นเรียวพุ่งจากร่างเขา(@NameIsNovel)ออกมา — เหล็กแหลมวิญญาณดำ — แทงทะลวงเข้าสู่หมอกดำเช่นกัน!
----------