หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 150
ตอนที่ 150 : การควบแน่นเส้นลมปราณ
ตอนที่ 150
เซินลั่วมี(@NameIsNovel)สีหน้าบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวด เหงื่อเย็นไหลท่วมร่าง แต่สองมือของเขา(@NameIsNovel)ยังคงกดตรึงแน่นอยู่เหนือ ตันเถียน ที่(@NameIsNovel)ท้องล่าง ไม่ยอมผ่อนแรงแม้แต่น้อย
ขณะนั้น กระแสพลังปราณสองสายภายในตันเถียนปะทะกันอย่างดุเดือด ราวกับกลองศึกที่(@NameIsNovel)ถูกโหมกระหน่ำ เกิดเสียงกึกก้องสะท้านในช่องท้อง
ตันเถียนของเขา(@NameIsNovel)ไม่เคยประสบกับแรงกระแทกมหาศาลเช่นนี้มาก่อน ราวกับถูกใบมี(@NameIsNovel)ดนับไม่ถ้วนสับวนภายในอย่างบ้าคลั่ง
เมื่อเทียบกับความเจ็บปวดที่(@NameIsNovel)หัวใจแทบฉีกขาดในเวลานี้ ความทรมานจากการฉีกขาดของเส้นลมปราณและ(@NameIsNovel)ตันเถียนก่อนหน้านี้กลับดูเล็กน้อยจนไม่อาจเปรียบได้(@NameIsNovel)
เขา(@NameIsNovel)กัดฟันแน่น แม้จะหอบหายใจสั้นติดขัดด้วยความเจ็บปวดเกินทน ร่างกายยังคงสั่นสะท้านไม่หยุด เหงื่อเม็ดโตเท่าถั่วเหลืองผุดพรายออกจากหน้าผากไหลรินเป็น(@NameIsNovel)สาย
“ไม่น่าแปลกใจที่(@NameIsNovel) คัมภีร์สวรรค์ไร้นาม จะกล่าวถึงความจำเป็น(@NameIsNovel)ของจิตใจที่(@NameIsNovel)มั่นคงแน่วแน่ ความทุกข์ทรมานเช่นนี้ ปุถุชนคนธรรมดาไม่อาจทานทนได้(@NameIsNovel)แน่!” เซินลั่วคิดในใจ แต่ไม่แม้แต่จะมี(@NameIsNovel)ความคิดยอมแพ้
กระแสปราณที่(@NameIsNovel)ขัดแย้งกันภายในตันเถียนทวีความรุนแรงขึ้น ส่งผลให้ความเจ็บปวดเพิ่มพูนยิ่งกว่า(@NameIsNovel)เดิม
เซินลั่วก้มตัวลง กำหมัดแน่นทาบเหนือบริเวณตันเถียน กัดฟันยืนหยัดทั้งที่(@NameIsNovel)มือถูกกรีดจนเลือดซึมออกมา
ทีละน้อย เขา(@NameIsNovel)เริ่มสังเกตเห็นว่า(@NameIsNovel)กระแสพลังปราณสองสายที่(@NameIsNovel)เคยเป็น(@NameIsNovel)เพียงไอหมอก เมื่อปะทะกันอย่างต่อเนื่องในตันเถียน ก็เริ่มมี(@NameIsNovel)อาการสั่นไหวน้อยลงเรื่อยๆ
และ(@NameIsNovel)ความเจ็บปวดที่(@NameIsNovel)เคยทวีขึ้นกลับค่อยๆ คลายลง เนื่องจากปริมาณพลังปราณในตันเถียนลดลงอย่างเห็นได้(@NameIsNovel)ชัด
“หรือว่า(@NameIsNovel)ความพยายามครั้งนี้ของข้าได้(@NameIsNovel)ล้มเหลว? พลังปราณที่(@NameIsNovel)บ่มเพาะมาอย่างยากลำบากกำลังสลายหายไปเสียแล้ว?” คิดได้(@NameIsNovel)เช่นนั้น ใจของเซินลั่วก็เริ่มหวั่นวิตก
แต่ไม่ว่า(@NameIsNovel)ความกังวลในใจเขา(@NameIsNovel)จะเป็น(@NameIsNovel)เช่นไร การปะทะของกระแสพลังภายในตันเถียนก็ยังไม่หยุดลง ปริมาณปราณกลับยิ่งถูกกัดกร่อน ราวกับถูกเผาผลาญหายไปเรื่อยๆ จนตันเถียนที่(@NameIsNovel)เคยเต็มแน่นกลับเริ่มรู้สึกว่า(@NameIsNovel)งเปล่า
หัวใจของเซินลั่วดิ่งวูบ ความทรมานทางกายที่(@NameIsNovel)เพิ่งผ่านมากลับกลายเป็น(@NameIsNovel)ความทรมานทางใจแทนที่(@NameIsNovel)
ทว่า(@NameIsNovel)ทันใดนั้นเอง ณ จุดที่(@NameIsNovel)การปะทะของปราณรุนแรงที่(@NameIsNovel)สุดภายในตันเถียน ปรากฏเหตุการณ์อัศจรรย์ — สองสายปราณที่(@NameIsNovel)ปะทะกันอย่างบ้าคลั่งกลับหยุดชะงักลงในฉับพลัน…
กระแสสายปราณทั้งสองที่(@NameIsNovel)ต่อสู้ฟาดฟันกันอยู่ ภายหลังปะทะกันครั้งสุดท้ายกลับ มิได้(@NameIsNovel)แยกจากกันดังเดิม หากแต่ หลอมรวมกลายเป็น(@NameIsNovel)หนึ่งเดียว
ภายในตันเถียนของเขา(@NameIsNovel) มี(@NameIsNovel)แสงระยิบวาบผุดขึ้นหนึ่งริ้ว ถัดจากนั้นก็มี(@NameIsNovel) “หยดปราณเหลว” ที่(@NameIsNovel)สุกสว่า(@NameIsNovel)งดั่งผลึกกำเนิดขึ้น
ตูม!
ยามที่(@NameIsNovel)หยดปราณเหลวนั้นปรากฏ ก็ประหนึ่งโยนประกายไฟลงกองใบไม้แห้ง—บรรดากระแสปราณที่(@NameIsNovel)ขัดแย้งกันก่อนหน้า ต่าง พันเกี่ยวหลอมรวมกันอย่างต่อเนื่อง แปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)หยดปราณเหลวทีละหยดๆ
เพียงชั่วลมหายใจไม่กี่ครั้ง ปราณทั้งหมดในตันเถียนของเซินลั่วก็กลายเป็น(@NameIsNovel)สภาพของเหลวสิ้น ความปวดร้าวราวมี(@NameIsNovel)คมมี(@NameIsNovel)ดคนไส้อย่างบ้าคลั่งพลัน มลายหาย แทนที่(@NameIsNovel)ด้วยความอุ่นซ่านสบาย—ราวกับตันเถียนทั้งก้อนถูกชุบแช่อยู่ในธารน้ำอุ่น
เซินลั่วทั้งตื่นตะลึงทั้งปลาบปลื้มกับความเปลี่ยนแปลงภายในร่าง
ดูท่าว่า(@NameIsNovel) “ความปะทะดุเดือดของปราณ” ก่อนหน้านี้ หาใช่ล่มจมสูญสลายไม่ หากเป็น(@NameIsNovel) กระบวนการจำเป็น(@NameIsNovel)เพื่อ “ควบแน่นปราณให้เป็น(@NameIsNovel)ของเหลว”—ปราณที่(@NameIsNovel)เหมือนจะลดทอนไปแท้จริงแล้วกำลัง อัดแน่นเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ จนท้ายที่(@NameIsNovel)สุดจึงหลอมรวมกลายเป็น(@NameIsNovel)ของเหลวโดยสมบูรณ์
เขา(@NameIsNovel)ข่มอารมณ์ให้สงบ ดำเนิน เคล็ดวิชาบำเพ็ญไร้นาม อย่างเงียบๆ เพื่อ ประคับประคองให้ปราณในตันเถียนตั้งมั่น
ยามนี้ยัง มิใช่เวลายินดีประมาท—การทำให้ปราณเป็น(@NameIsNovel)ของเหลวได้(@NameIsNovel) ก็เป็น(@NameIsNovel)เพียง ก้าวแรกของการทะลวงสู่ ระดับอิงปราณ เท่านั้น ด่านที่(@NameIsNovel)แท้จริงอยู่ที่(@NameIsNovel) การกลั่นเส้นลมปราณ หากก้าวนี้พลาด พลันบ่มเพาะที่(@NameIsNovel)ทุ่มลงไปก่อนหน้าก็ย่อม สูญเปล่า
“การกลั่นเส้นลมปราณ” คือ รื้อสร้างเส้นลมปราณที่(@NameIsNovel)เชื่อมต่อกับตันเถียน แล้วใช้ปราณหล่อเลี้ยงให้กำเนิดใหม่
ตามที่(@NameIsNovel)บันทึกไว้ใน คัมภีร์สวรรค์ไร้นาม นั้น แต่ละสำนัก–แต่ละสายต่างมี(@NameIsNovel)วิธี กลั่นเส้นลมปราณไม่เหมือนกัน—บางวิธี ละมุนแต่กินเวลายาวนาน บางวิธี ลัดสั้นแต่ซ่อนภัยเร้น ส่วนวิธีที่(@NameIsNovel)ระบุใน เคล็ดวิชาบำเพ็ญไร้นาม กลับเป็น(@NameIsNovel)หนทางที่(@NameIsNovel) ตรงดิบและ(@NameIsNovel)กดข่มที่(@NameIsNovel)สุด จำต้อง “ทำลายเส้นลมปราณเดิม” เสียก่อน แล้วจึงให้ปราณ ฟูมฟักกำเนิดใหม่
การ “ทำลายเส้นลมปราณของตนเอง” นั้น เสี่ยงยิ่งนัก เผลอเพียงน้อยก็อาจถึงขั้น พิการ เลวร้ายสุดก็ สิ้นชีพ
ด้วยนิสัยรอบคอบของเซินลั่ว เดิมทีเขา(@NameIsNovel)ย่อมอยากเลือกหนทาง ค่อยเป็น(@NameIsNovel)ค่อยไป หากเวลามิได้(@NameIsNovel)เอื้ออำนวยยิ่งนัก สำคัญกว่า(@NameIsNovel)นั้น เคล็ดวิชาบำเพ็ญไร้นาม ก็ระบุไว้เพียง วิธีเดียว มิเปิดทางเลือกอื่นให้เขา(@NameIsNovel)
เซินลั่วสูดลมหายใจยาวหลายครา กวาดสิ่งรบกวนออกจากใจ แล้วค่อยๆ หลับตาลง
เขา(@NameIsNovel)ยัง ดูดซับพลังปราณฟ้าดิน จากน้ำในสระรอบกายเข้าสู่ตันเถียนอย่างไม่ขาดสาย ขณะเดียวกันก็ค่อยๆ ขับเคลื่อนปราณเหลว ภายในตันเถียนให้รวมตัวเป็น(@NameIsNovel) กระแสกรรมวิธีหมุนวน จากช้าไปหาเร็ว
ไม่นานนัก ความร้อนพลุ่งพล่าน ก็ผุดขึ้นภายในตันเถียน—ยิ่งวังวนเร่งแรง ความร้อนก็ยิ่ง ทวีโชน จนให้ความรู้สึกราวมี(@NameIsNovel) เปลวเพลิงสุม อยู่ในตันเถียนเลยทีเดียว
เซินลั่วตอบสนองอย่างสงบ ทำให้ ตันเถียน ของเขา(@NameIsNovel)สั่นสะท้านอย่างรุนแรง เส้นสายของ ปราณสีน้ำเงิน หลั่งไหลออกมาจากใจกลางวังวน ค่อยๆ ก่อร่างขึ้นเป็น(@NameIsNovel)หยดของเหลวสีน้ำเงินขนาดเท่าหัวแม่มือ
ต่อมา หยดปราณเหลวสีน้ำเงินนั้นเคลื่อนตัวออกจากตันเถียน ลอยขึ้นไปตาม สามเส้นหยางแห่งแขน ซึ่งรวมถึง เส้นลมปราณหยางหมิงลำไส้ใหญ่ ไหลทะลักเข้าสู่แขนและ(@NameIsNovel)ปลายนิ้ว ความอุ่นร้อนพุ่งพล่านไปทั่วในทันที
เพียงพริบตาเดียว ทั้งเส้นลมปราณก็ถูกหล่อเลี้ยงเต็มไปด้วยปราณสีน้ำเงิน
“ทะลาย!”
พร้อมกับเสียงตะโกนในใจของเซินลั่ว ทั้งเส้นลมปราณหยางหมิงลำไส้ใหญ่ก็สั่นสะท้านและ(@NameIsNovel)แตกร้าวออกเป็น(@NameIsNovel)เสี่ยงๆ ความเจ็บปวดอย่างรุนแรงก็ถาโถมเข้าใส่เขา(@NameIsNovel)ในทันที
แต่ในเวลาเดียวกันนั้นเอง กลับมี(@NameIsNovel)เส้นใยสีน้ำเงินปรากฏขึ้นภายในเส้นลมปราณที่(@NameIsNovel)แตกร้าว พันเกี่ยวรอบเศษเสี้ยวทั้งหมด
เส้นใยเหล่านั้นเปล่งประกายชีวิตชีวาออกมาอย่างแรงกล้า เส้นลมปราณที่(@NameIsNovel)แตกสลายค่อยๆ ฟื้นฟูขึ้นใหม่ ภายในเวลาเพียงไม่กี่ลมหายใจ เส้นลมปราณเส้นใหม่ก็ถือกำเนิดขึ้น
เส้นลมปราณหยางหมิงลำไส้ใหญ่ที่(@NameIsNovel)เพิ่งเกิดใหม่นั้นแผ่วแสงสีน้ำเงินออกมาเล็กน้อย กว้างกว่า(@NameIsNovel)เดิมเล็กน้อย และ(@NameIsNovel)ดูแข็งแกร่งกว่า(@NameIsNovel)เก่า
เกือบจะในทันทีที่(@NameIsNovel)มันถูกสร้างเสร็จ เส้นลมปราณนั้นก็สั่นสะท้านอีกครั้ง และ(@NameIsNovel)แตกร้าวลงไปอีกครั้ง
เส้นใยสีน้ำเงินที่(@NameIsNovel)เต็มไปด้วยพลังชีวิตก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง รีบเร่งฟื้นฟูเส้นลมปราณให้กลับคืนดังเดิม
ถัดมา ราวกับติดอยู่ในวัฏจักรอันโหดร้าย เส้นลมปราณนั้นก็สั่นสะท้านและ(@NameIsNovel)แตกร้าวซ้ำอีก…
เช่นนี้ การแตกสลายและ(@NameIsNovel)การสร้างใหม่ได้(@NameIsNovel)ดำเนินไปถึง เก้าครั้งเต็ม ก่อนที่(@NameIsNovel)จะนิ่งสงบลงในที่(@NameIsNovel)สุด
ทันใดนั้น เกิดเสียงคำรามประดุจมังกรดังก้องอยู่ในแขนของเขา(@NameIsNovel) แสงสีน้ำเงินโปร่งใสพาดเป็น(@NameIsNovel)เส้นรัดอยู่ด้านหลังร่างกาย ก่อนจะหายวับไปอย่างรวดเร็ว
เมื่อได้(@NameIsNovel)สัมผัสกับการไหลเวียนอันรุนแรงของปราณในเส้นลมปราณที่(@NameIsNovel)เพิ่งสร้างใหม่นี้ เซินลั่วถึงกับตื่นเต้นสุดขีด เขา(@NameIsNovel)ไม่คาดคิดเลยว่า(@NameIsNovel)กระบวนการจะราบรื่นถึงเพียงนี้
แม้เขา(@NameIsNovel)ไม่อาจมองเห็นการเปลี่ยนแปลงภายในได้(@NameIsNovel) แต่เขา(@NameIsNovel)กลับสามารถรับรู้ได้(@NameIsNovel)ถึงความแปรเปลี่ยนลึกซึ้งในเส้นลมปราณหยางหมิงลำไส้ใหญ่ ความจุในการไหลเวียนเพิ่มขึ้นเป็น(@NameIsNovel)สองเท่า อีกทั้งยังแข็งแรงยืดหยุ่นราวกับแถบยาง
หากเขา(@NameIsNovel)ใช้วิชาใดผ่านมือทั้งสอง ณ ตอนนี้ พลังที่(@NameIsNovel)ปลดปล่อยออกมาคงเพิ่มขึ้นกว่า(@NameIsNovel)สองเท่า ความเร็วในการร่ายก็คงรวดเร็วขึ้นอีกหนึ่งส่วน นอกจากนี้ เส้นลมปราณยังสามารถเร่งการดูดซับ พลังวิญญาณฟ้า–ดิน ได้(@NameIsNovel)อีกด้วย ราวกับตันเถียนที่(@NameIsNovel)สามารถกักเก็บปราณได้(@NameIsNovel) ทำให้ความจุปราณในร่างกายเพิ่มขึ้น
ตามที่(@NameIsNovel) คัมภีร์สวรรค์ไร้นาม ได้(@NameIsNovel)บันทึกไว้ เส้นลมปราณที่(@NameIsNovel)เพิ่งกำเนิดใหม่จะมี(@NameIsNovel)ความจุโดยประมาณหนึ่งในสิบของตันเถียน และ(@NameIsNovel)หากได้(@NameIsNovel)รับการบำรุงต่อเนื่อง มันยังสามารถขยายเพิ่มขึ้นเพื่อกักเก็บปราณได้(@NameIsNovel)มากขึ้นอีก
“ขอให้ต่อไปนี้ราบรื่นเช่นกันเถอะ…” เซินลั่วพึมพำกับตนเอง กดความตื่นเต้นในใจลงอย่างรวดเร็ว
----------
ขอบพระคุณทุกท่านที่(@NameIsNovel)สนับสนุนและ(@NameIsNovel)ติดตามเรา