ตอนที่ 149 : การพยายามครั้งแรก

ทันทีที่(@NameIsNovel)จุ้ยโถว ลงถึงพื้น มันก็กำค้อนทองคำไว้แนบอก ดวงตาสีดำสนิทกวาดมองไปรอบด้านไม่หยุดยั้ง สองหนวดเส้นยาวบนศีรษะสั่นระริกอยู่ตลอดเวลา (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“สหายจุ้ยโถว อย่าได้(@NameIsNovel)ตกใจไป ที่(@NameIsNovel)นี่ไม่มี(@NameIsNovel)ศัตรู” เซินลั่วหัวเราะเบาๆ เมื่อเห็นท่าทีระแวดระวังในแววตาของมัน

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “ถ้าเช่นนั้นเจ้ามาเรียกข้าออกมาทำไม? ข้ากำลังฝึกตนอยู่นะ!” จุ้ยโถวตอบกลับด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด

[Source: NameIsNovel] “ไม่คาดคิดเลยว่า(@NameIsNovel)จุ้ยโถวเจ้าจะขยันบำเพ็ญเพียรถึงเพียงนี้” เซินลั่วเอ่ยชมเล็กน้อย

[Source: NameIsNovel] “แน่นอนอยู่แล้ว พวกเผ่ากุ้งแห่งทะเลตะวันออกของเรามี(@NameIsNovel)คำสอนเก่าแก่ว่า(@NameIsNovel) ‘ชีวิตไม่สิ้นสุด การบำเพ็ญก็ไม่สิ้นสุด’ ผู้ที่(@NameIsNovel)ไร้พลัง ย่อมตกเป็น(@NameIsNovel)ทาสของผู้อื่น!” จุ้ยโถวกล่าวด้วยท่าทีที่(@NameIsNovel)ยังเจือความไม่พอใจอยู่

“ความสัมพันธ์ของเรามิใช่เจ้านายกับทาส แต่เป็น(@NameIsNovel)การเกื้อกูลซึ่งกันและ(@NameIsNovel)กัน ข้าพูดคำไหนคำนั้น! ที่(@NameIsNovel)ข้าเรียกเจ้ามาครั้งนี้ ก็เพื่อสอบถามว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)วิธีใดบ้างที่(@NameIsNovel)จะช่วยเพิ่มโอกาสสำเร็จในการฝ่าด่านเข้าสู่ ระดับอิงปราณ” เซินลั่วเอ่ยแทรก ตัดบทความขุ่นข้องของอีกฝ่าย

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “ข้าไม่คุ้นเคยกับวิธีการบำเพ็ญของมนุษย์นักหรอก” จุ้ยโถวตอบอย่างไม่ใส่ใจนัก พลางกวาดตามองเซินลั่วตั้งแต่หัวจรดเท้า

“พูดตรงๆ ตอนนี้ข้ากำลังติดขัดและ(@NameIsNovel)ต้องรีบยกระดับการบำเพ็ญ หากเจ้ามี(@NameIsNovel)วิธีแนะนำ ข้าจะสำนึกในบุญคุณอย่างยิ่ง และ(@NameIsNovel)ภายภาคหน้าจะต้องตอบแทนเจ้าอย่างแน่นอน” เซินลั่วกล่าวอย่างเปิดเผย (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “หวังว่า(@NameIsNovel)เจ้าจะจำคำพูดของตัวเองไว้ได้(@NameIsNovel) งั้นข้าจะเล่าให้ฟังเกี่ยวกับวิธีบำเพ็ญของเรา เผ่ากุ้งแห่งทะเลตะวันออกจะลอกคราบทุกสิบปี พวกเราจะถ่ายเทพลังอสูรเข้าไปในเปลือกที่(@NameIsNovel)ลอกออก ด้วยเคล็ดลับเฉพาะของเผ่า จากนั้นเมื่อถึงคราวฝ่าด่านเข้าสู่ระดับอิงปราณ ก็จะนำเปลือกนั้นมากิน วิธีนี้ช่วยเพิ่มโอกาสสำเร็จได้(@NameIsNovel)อย่างมาก” จุ้ยโถวอธิบาย สีหน้าดูอ่อนลง

“วิธีของเจ้าช่างคล้ายกับการทานโอสถเสียจริง… แต่เจ้ามี(@NameIsNovel)เปลือกที่(@NameIsNovel)ลอกเก็บไว้บ้างหรือไม่?” เซินลั่วตาวาว รีบถามขึ้นทันที

“อย่าได้(@NameIsNovel)คิดเพ้อฝัน เปลือกที่(@NameIsNovel)ข้าลอกออกมานั้นมี(@NameIsNovel)ค่ามากสำหรับข้า เว้นแต่เจ้าจะมี(@NameIsNovel)สิ่งใดมาแลกเปลี่ยน และ(@NameIsNovel)ถึงอย่างไรก็ไม่อาจรับประกันได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)วิธีนี้จะใช้ได้(@NameIsNovel)กับเผ่ามนุษย์ของเจ้า” จุ้ยโถวเตือนเสียงเข้ม

“แล้วเจ้าต้องการสิ่งใดเป็น(@NameIsNovel)การแลกเปลี่ยน?” เซินลั่วถาม

“หยาดน้ำจันทร์” จุ้ยโถวตอบออกมาโดยไม่ต้องคิดแม้แต่น้อย

“ของนั่น? ข้าไม่มี(@NameIsNovel)อยู่ในตอนนี้ แต่ในอนาคตจะลองหามาให้ก็แล้วกัน เจ้าเมื่อครู่บอกว่า(@NameIsNovel)มาจากทะเลตะวันออกอย่างนั้นหรือ?” เซินลั่วเอ่ยถาม พลางเปลี่ยนหัวข้อสนทนาด้วยความผิดหวังเล็กน้อย

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “ข้าเป็น(@NameIsNovel)เผ่ากุ้งแห่งทะเลตะวันออก แน่นอนว่า(@NameIsNovel)ย่อมมาจากทะเลตะวันออกอยู่แล้ว! ก็เหมือนกับเผ่ากุ้งทะเลใต้ ย่อมต้องมาจากทะเลใต้นั่นแหละ เจ้าจะมี(@NameIsNovel)ปัญหาอะไรกับเรื่องนี้รึ?” จุ้ยโถวโต้กลับด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าว

“ข้าเคยได้(@NameIsNovel)ยินมาว่า(@NameIsNovel) ทะเลตะวันออกนั้นกว้างใหญ่ไร้ขอบเขต เปี่ยมล้นไปด้วยสมบัติสวรรค์นับไม่ถ้วน…” เซินลั่วคลึงฝ่ามือของตนเอง พลางเอ่ยขึ้น

“เข้าใจแล้ว! แต่ก็อย่างที่(@NameIsNovel)เจ้าว่า(@NameIsNovel)มาก่อนหน้า ทุกสิ่งต้องแลกเปลี่ยนกันตามผลประโยชน์ พอเถอะ หากไม่มี(@NameIsNovel)เรื่องอื่น ก็รีบส่งข้ากลับไปได้(@NameIsNovel)แล้ว!” จุ้ยโถวพูดแทรกด้วยความรำคาญ ราวกับเร่งให้เซินลั่วพูดจบเร็วๆ

เมื่อเซินลั่วไม่มี(@NameIsNovel)สิ่งใดจะแลกเปลี่ยน จึงมิได้(@NameIsNovel)พูดต่อ เพียงแต่เรียกใช้โพรงน้ำเวทอัญเชิญ เปิดทางวังวนเพื่อส่งจุ้ยโถวกลับไป สีหน้าฉายแววผิดหวัง แต่ในใจก็ครุ่นคิดขึ้นมาเงียบๆ ว่า(@NameIsNovel): [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

“ดูท่าว่า(@NameIsNovel) เหล่าสัตว์วิญญาณที่(@NameIsNovel)ถูกอัญเชิญมาด้วยวิชาเชื่อมสื่อปราบอสูรนี้ นอกจากจะถูกพันธสัญญาจำกัดให้ต้องคุ้มครองนายของตนแล้ว ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)ด้านอื่นๆ จะไม่อาจผูกพันได้(@NameIsNovel)อย่างแท้จริง” (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

เมื่อคิดถึงเหตุผลแล้วก็ไม่ใช่เรื่องแปลกนัก หากใครสักคนที่(@NameIsNovel)เคยมี(@NameIsNovel)ชีวิตอิสระ แต่ถูกพันธสัญญามาผูกมัด แถมยังถูกเรียกตัวไปเสี่ยงชีวิตรบกับศัตรูที่(@NameIsNovel)ไม่รู้จักอยู่บ่อยครั้ง แม้ภายนอกจะยอมเชื่อฟัง แต่ในใจก็ย่อมต้องมี(@NameIsNovel)ความขุ่นข้องอยู่ดี เว้นเสียแต่ว่า(@NameIsNovel)เมื่อได้(@NameIsNovel)ผลประโยชน์ตอบแทน ก็อาจยอมให้ความร่วมมือมากขึ้น

เซินลั่วซึ่งเคยเป็น(@NameIsNovel)พ่อค้าเก่ามาก่อน กลับมองว่า(@NameIsNovel)นี่เป็น(@NameIsNovel)เรื่องปกติ “การแลกเปลี่ยนผลประโยชน์” เท่านั้น จึงจะคงอยู่ได้(@NameIsNovel)อย่างยืนยาว

ทว่า(@NameIsNovel) ตอนนี้เขา(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)เรื่องเร่งด่วนกว่า(@NameIsNovel)นั้นอยู่ในใจ นั่นก็คือจะต้องเร่งยกระดับการบำเพ็ญตนโดยเร็ว หาไม่แล้ว เขา(@NameIsNovel)อาจติดค้างอยู่ ณ ที่(@NameIsNovel)แห่งนี้

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) รุ่งเช้าวันถัดมา หลังจากบอกกล่าวอิงหลัวอย่างคร่าวๆ และ(@NameIsNovel)พกเสบียงแห้งติดตัวเล็กน้อย เซินลั่วก็ปิดประตูเรือนเล็ก แล้วไปนั่งข้างสระน้ำนิ่งๆ เริ่มเดินเคล็ดหมุนปราณภายใน

เซินลั่วนั่งอยู่เช่นนั้นติดต่อกันถึงสามวันสามคืนเต็ม

เมื่อเปลือกตาลืมขึ้นอีกครั้ง สายตาก็เปล่งประกายเจิดจ้า ร่างกายทั้งกายและ(@NameIsNovel)ใจดูมี(@NameIsNovel)พลังอย่างเต็มเปี่ยมถึงขีดสุด (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

[Source: NameIsNovel] ก่อนอื่น เขา(@NameIsNovel)เงียบสงบพิจารณาทบทวนเคล็ดลับใน คัมภีร์บำเพ็ญไร้นาม ที่(@NameIsNovel)เกี่ยวกับการฝ่าด่านเข้าสู่ ระดับอิงปราณ จากนั้นเขา(@NameIsNovel)ก็ยกมือขวาขึ้น ใช้สองนิ้วทำเป็น(@NameIsNovel)กระบี่แล้วเคาะลงไปหลายครั้งรอบๆ ตันเถียน ปิดผนึกจุดลมปราณสำคัญชั่วคราว ตัดการเชื่อมต่อระหว่า(@NameIsNovel)งตันเถียนกับเส้นลมปราณ

เมื่อจัดการทุกอย่างเสร็จ เขา(@NameIsNovel)ก็ประสานสองมือไว้เบื้องหน้า ค่อยๆ เดินเคล็ด คัมภีร์บำเพ็ญไร้นาม อีกครั้ง

ทันใดนั้น พลังลมปราณสวรรค์และ(@NameIsNovel)ปฐพี รอบๆ ร่างก็หลั่งไหลเข้ามาพร้อมกับกระแสน้ำในสระ ดั่งสายธารมิรู้สิ้น ไม่หยุดหย่อนที่(@NameIsNovel)จะหลั่งเข้าสู่กายา แปรเปลี่ยนกลายเป็น(@NameIsNovel)เส้นสายพลังปราณอย่างต่อเนื่อง

เมื่อเซินลั่วผนึกจุดลมปราณรอบตันเถียนไว้ พลังปราณเหล่านี้จึงไม่อาจไหลรวมเข้าสู่ตันเถียนได้(@NameIsNovel) แต่กลับเวียนวนอยู่ใน เส้นพลังลมปราณเสริมทั้งแปด และ(@NameIsNovel)ในเวลาเดียวกันก็ดึงเอา พลังลมปราณสวรรค์และ(@NameIsNovel)ปฐพี เข้ามาผสมหลอมรวมกับปราณภายในของเขา(@NameIsNovel)อย่างต่อเนื่อง (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ด้วยการหมุนเวียนแต่ละครั้ง พลังของปราณที่(@NameIsNovel)ไหลผ่านเส้นลมปราณก็ค่อยๆ หนักแน่นและ(@NameIsNovel)แข็งแกร่งมากขึ้น

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) นี่คือเคล็ดลับที่(@NameIsNovel)บันทึกไว้ใน คัมภีร์บำเพ็ญไร้นาม มี(@NameIsNovel)นามว่า(@NameIsNovel) วิชาสะพานทองผนึกทะยานฟ้า จุดประสงค์เพื่อทำให้ปราณที่(@NameIsNovel)ไหลเวียนอยู่ในเส้นลมปราณทวีพลานุภาพ ดุจการก้าวขึ้นบันไดทีละขั้น เพื่อช่วยผลักดันให้เกิดการแปรสภาพของปราณ

[Source: NameIsNovel] แม้วิธีการนี้จะดูเหมือนเรียบง่าย แต่แท้จริงแล้วแฝงด้วยความเสี่ยงอย่างใหญ่หลวง หากพลาดแม้เพียงเล็กน้อย อาจทำให้เส้นลมปราณได้(@NameIsNovel)รับความเสียหาย ถึงขั้นตันเถียนแตกสลาย และ(@NameIsNovel)แม้กระทั่งสิ้นชีวิตได้(@NameIsNovel) ดังนั้นจึงต้องอาศัยความสามารถในการควบคุมปราณที่(@NameIsNovel)สูงยิ่ง อีกทั้งต้องสามารถยกเลิกวิชาได้(@NameIsNovel)ทันทีหากเกิดเหตุฉุกเฉินอ่านตอนต่อไปฟรี

แม้เซินลั่วเชื่อว่า(@NameIsNovel)ร่างในแดนฝันของตนมี(@NameIsNovel)ความพิเศษอยู่บ้าง แต่ก็ยอมรับกับตัวเองว่า(@NameIsNovel) ยังไม่อาจควบคุมปราณได้(@NameIsNovel)อย่างอิสระสมบูรณ์ ทว่า(@NameIsNovel)ด้วยสถานการณ์คับขัน เขา(@NameIsNovel)ไม่มี(@NameIsNovel)ทางเลือกอื่น อีกทั้งสิ่งที่(@NameIsNovel)ทำให้เขา(@NameIsNovel)มั่นใจที่(@NameIsNovel)สุดก็คือ “แม้ล้มเหลว เขา(@NameIsNovel)ก็ยังสามารถฟื้นคืนชีพได้(@NameIsNovel)”

เวลาเคลื่อนไปอย่างรวดเร็ว อีกสามวันผ่านไป

เซินลั่วนั่งสงบเงียบอยู่ในสระน้ำ แม้ภายนอกจะดูไม่เปลี่ยนแปลง ทว่า(@NameIsNovel)ปราณที่(@NameIsNovel)หมุนเวียนในเส้นลมปราณกลับแปรเปลี่ยน จากสายน้ำเล็กน้อยในวันแรก กลายเป็น(@NameIsNovel)ดุจสายน้ำเชี่ยวกราก ก้องกังวานไม่หยุดไหลในเส้นแปดพิเศษ

เขา(@NameIsNovel)รู้สึกได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)เส้นลมปราณทั่วร่างบวมพองจวนแตก ความเจ็บปวดเจียนสิ้นสติถาโถมเข้ามา ราวกับร่างกำลังจะถูกฉีกขาดโดยปราณที่(@NameIsNovel)รุนแรงเกินควบคุม

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “เพียงเท่านี้ก็น่าจะพอแล้ว…”

เซินลั่วพึมพำกับตัวเอง เขา(@NameIsNovel)หยุดดึงเอาพลังลมปราณสวรรค์และ(@NameIsNovel)ปฐพีจากภายนอก แล้วหันมาควบคุมปราณที่(@NameIsNovel)หนาแน่นสะสมอยู่ในเส้นลมปราณให้ไหลเข้าสู่ตันเถียนแทน

ทว่า(@NameIsNovel)จุดลมปราณรอบตันเถียนถูกผนึกไว้หมดแล้ว พลังปราณจึงถูกขัดขวาง ราวกับม้าอาชาไร้เชือกควบ พลันตะกุยหนีจากการควบคุมของเขา(@NameIsNovel) ก่อนที่(@NameIsNovel)เซินลั่วจะทันตั้งตัว มันพุ่งกระแทกเข้าสู่ตันเถียนอย่างบ้าคลั่ง [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) จุดลมปราณที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ปิดผนึกไว้รอบตันเถียนพลันแตกทะลุเกือบพร้อมกัน ปราณที่(@NameIsNovel)สะสมในเส้นลมปราณทั้งร่างจึงทะลักไหลบ่าเข้าสู่ตันเถียนดุจ มหานทีเชี่ยว

ตันเถียนที่(@NameIsNovel)อัดแน่นด้วยปราณอยู่แล้วถูกพลังใหม่นี้บีบอัดจนขยายออกไปอีกขั้น ความเจ็บปวดที่(@NameIsNovel)ระเบิดออกมานั้นยิ่งกว่า(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)ผ่านมาเสียอีก

ใบหน้าของเซินลั่วแดงจัดผิดธรรมชาติ ร่างสั่นสะท้านเล็กน้อย ฝ่ามือเริ่มสั่นระริก เหงื่อเม็ดโตผุดขึ้นเต็มหน้าผาก แล้วไหลย้อยลงมาตามใบหน้า

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] เขา(@NameIsNovel)รู้สึกได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)ตันเถียนของตนกำลังจะระเบิดออกในทุกขณะ!

เซินลั่วสูดลมหายใจลึก อดกลั้นความเจ็บปวดอันร้อนแรงไว้ พุ่งสมาธิทั้งหมดไปที่(@NameIsNovel)การปกป้องตันเถียน เขา(@NameIsNovel)ยกมือขวาขึ้น เคาะลงไปรอบตันเถียนอีกครา ใช้ วิชาสะพานทองผนึกทะยานฟ้า ปิดผนึกจุดลมปราณเพื่อขวางไม่ให้ปราณหลั่งไหลออกมา

แต่ยังไม่ทันจบขั้นตอนดี คลื่นความเจ็บปวดที่(@NameIsNovel)รุนแรงยิ่งกว่า(@NameIsNovel)ครั้งไหนๆ ก็ระเบิดออกมาจากตันเถียน!

----------