ตอนที่ 153 : พิธีการหลอมศาสตราเวท

เซินลั่วหันไปมองต้นไม้ใหญ่ที่(@NameIsNovel)ยังโอนเอนไปมา แล้วกวาดสายตากลับมาที่(@NameIsNovel)แสงสีน้ำเงินหมุนวนอยู่รอบกายตนเอง พลางยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย จากนั้นโบกมือหนึ่งที ลูกศรน้ำพุ่งออกจากสระไปปะทะเข้ากับขาขวาของเขา(@NameIsNovel) [Source: NameIsNovel]

ทันทีที่(@NameIsNovel)ลูกศรน้ำสัมผัสกับแสงน้ำเงินสั่นไหวบนพื้นผิวขา เสียง “ปุ๋ง” ดังขึ้น ลูกศรแตกกระจายเป็น(@NameIsNovel)หยดน้ำ ขณะที่(@NameIsNovel)เกราะน้ำเงินกลับเพียงสั่นไหวเล็กน้อย ก่อนจะกลับสู่ความนิ่งสงบในชั่วพริบตา (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“ไม่เลวเลย!”

รอยยิ้มบางปรากฏบนใบหน้าเซินลั่ว เขา(@NameIsNovel)เอ่ยชมตัวเองพลางยกมือขึ้นอีกครั้ง ครานี้เขา(@NameIsNovel)ร่ายลูกศรน้ำด้วยพลังเต็มที่(@NameIsNovel)

ลูกศรน้ำกลายเป็น(@NameIsNovel)เงาสีขาวพุ่งวูบ เสียงแหวกอากาศแหลมกรีดหู แทบจะในทันใดก็ไปถึงเบื้องหน้าขาขวาของเขา(@NameIsNovel) พุ่งชนเกราะน้ำเงินอย่างรุนแรง (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

เสียง “ตู้ม!” ดังสะท้าน!

เกราะน้ำสั่นสะเทือนรุนแรง แสงน้ำเงินหมุนวนบนพื้นผิวแผ่เป็น(@NameIsNovel)วงคลื่นออกไป เหมือนระลอกคลื่นบนผิวน้ำ

เซินลั่วรู้สึกถึงแรงสะเทือนมหาศาลในขาขวา จนต้องถอยหลังไปสามก้าวกว่า(@NameIsNovel)จะตั้งหลักได้(@NameIsNovel)มั่น แต่กระบวนท่ามือของเขา(@NameIsNovel)ยังคงดำเนินต่อไป ไม่หยุดชะงัก กระตุ้นพลังปราณในฝ่ามือส่งเข้าสู่เกราะ

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ทันใดนั้น แสงน้ำเงินบนพื้นผิวเกราะขับธาราก็สว่า(@NameIsNovel)งเจิดจ้า ลูกศรน้ำที่(@NameIsNovel)พุ่งเข้าชนระเบิดกระจายหายไปสิ้น เหลือเพียงเกราะน้ำเงินที่(@NameIsNovel)สั่นไหวอยู่ไม่กี่ครั้ง ก่อนจะกลับคืนสู่ความมั่นคงดังเดิม

เซินลั่วเพ่งมองเกราะแสงน้ำเงินที่(@NameIsNovel)ห่อหุ้มกายอีกครั้ง แววพอใจฉายชัดในดวงตา

เขา(@NameIsNovel)ไม่คาดคิดเลยว่า(@NameIsNovel) ความสามารถในการป้องกันของ วิชาขับธารา นอกจากใช้กันน้ำได้(@NameIsNovel)แล้ว ยังแข็งแกร่งเหนือคาด ลูกศรที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)เพิ่งร่ายออกไปนั้น เทียบได้(@NameIsNovel)กับการโจมตีเต็มกำลังของผู้บำเพ็ญระดับชำระปราณ หากต้องรับการโจมตีจากผู้บำเพ็ญระดับอิงปราณ เกราะนี้ก็คงสามารถต้านไว้ได้(@NameIsNovel)ไม่น้อย [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) บัดนี้ เขา(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel) เวทป้องกันที่(@NameIsNovel)แท้จริง อยู่ในมือแล้ว!

แต่ก่อน เขา(@NameIsNovel)เคยใช้เพียง วิชาควบคุมน้ำ รวมเป็น(@NameIsNovel)โล่น้ำเพื่อป้องกันการโจมตี ซึ่งแข็งแรงมากที่(@NameIsNovel)สุดก็แค่โล่เหล็กธรรมดาเท่านั้น ไม่มี(@NameIsNovel)ทางเทียบได้(@NameIsNovel)เลยกับ วิชาขับธารา

เซินลั่วสะบัดมือหนึ่งที เกราะน้ำเงินค่อยๆ สลายหายไป จากนั้นจึงล้วงออกมาจากอก หยิบเชือกทองเส้นหนึ่งออกมา (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

นี่คือศาสตราเวทที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ไม่อาจกระตุ้นได้(@NameIsNovel)มาก่อน เพราะระดับบำเพ็ญยังไม่ถึง ทว่า(@NameIsNovel)เวลานี้ เมื่อเขา(@NameIsNovel)ก้าวเข้าสู่ ระดับอิงปราณ แล้ว ก็ถึงคราวที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)จะได้(@NameIsNovel)ทดสอบพลังของศาสตราเวทนี้เสียที [Source: NameIsNovel]

เซินลั่วรีบประสานมุทรา ดำเนินเคล็ดวิชา ส่งพลังปราณเข้าไปหล่อเลี้ยงเชือกทองอย่างเชื่องช้า [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

แรกเริ่ม เชือกทองเส้นนั้นยังไม่แสดงความผิดปกติใดๆ เลย พลังปราณที่(@NameIsNovel)ส่งเข้าไปเหมือนสาดโคลนลงทะเล ไม่มี(@NameIsNovel)แม้แต่ปฏิกิริยา

แต่เมื่อการหล่อเลี้ยงพลังปราณเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ เชือกก็เริ่มแปรเปลี่ยนเล็กน้อย บนพื้นผิวค่อยๆ ปรากฏแสงทองเป็น(@NameIsNovel)จุดเล็กๆ จากนั้นแสงทองก็ทวีจำนวนมากขึ้น จนเชื่อมโยงกันเป็น(@NameIsNovel)ระนาบเรืองรอง ทำให้ทั้งเส้นส่องประกายเจิดจ้า

ดวงตาเซินลั่วสว่า(@NameIsNovel)งขึ้นเล็กน้อย ทว่า(@NameIsNovel)กลับมี(@NameIsNovel)ความลังเลในแววตา

เพราะจนถึงตอนนี้ เขา(@NameIsNovel)รู้เพียงวิธีใช้ เครื่องรางวิญญาณ เท่านั้น แต่สำหรับ ศาสตราเวทกลับไม่รู้วิธีใช้งานเลยสักนิด หลังจากทั้งหมดแล้ว เครื่องรางวิญญาณใช้คล้ายกับยันต์ธรรมดา แต่ในทางกลับกัน ศาสตราเวทย่อมมี(@NameIsNovel) ตราผนึก อยู่ภายใน จำเป็น(@NameIsNovel)ต้องมี(@NameIsNovel)พิธีการหลอมศาสตราเวท เสียก่อน จึงจะกระตุ้นใช้งานได้(@NameIsNovel)

[Source: NameIsNovel] “ลองดูสักครั้ง หากไม่ได้(@NameIsNovel)ผล ค่อยไปถามคนอื่นก็แล้วกัน”

เซินลั่วคิดพลางบรรจงร่ายมุทราในมือ พยายามกระตุ้นตราผนึกภายในเชือกทอง ราวกับกำลังใช้เครื่องรางวิญญาณ

ทว่า(@NameIsNovel)เมื่อเพิ่มการหล่อเลี้ยงพลังปราณ เขา(@NameIsNovel)กลับพบสิ่งผิดปกติ ราวกับมี(@NameIsNovel)พลังงานลึกลับที่(@NameIsNovel)มองไม่เห็นซ่อนอยู่ภายในเชือกทอง คอยขัดขวางมิให้พลังปราณไหลเข้าสู่แก่นแท้ได้(@NameIsNovel) ส่วนที่(@NameIsNovel)เกินออกมาก็ล้นทะลักออกมาทันที

“ไม่มี(@NameIsNovel)พิธีการหลอมศาสตราเวท จริงๆ ก็กระตุ้นมันไม่ได้(@NameIsNovel)สินะ…”

เซินลั่วลูบเชือกทองพลางถอนหายใจเล็กน้อย ความผิดหวังผุดขึ้นในใจ

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) หากเป็น(@NameIsNovel)ในเวลาปกติ ก็คงไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไร แต่เวลานี้หมู่บ้านชั่วนิรันดร์มิใช่ที่(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)ปลอดภัยตลอดเวลา ใครจะรู้ว่า(@NameIsNovel)เมื่อใดปีศาจร้ายทรงพลังจะบุกมา หากตนมี(@NameIsNovel)ศาสตราเวทติดตัวอย่างน้อยหนึ่งชิ้น ความสามารถในการต้านทานย่อมเพิ่มขึ้นมหาศาล

เซินลั่วนิ่งเงียบอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะลองหล่อเลี้ยงพลังปราณเข้าสู่เชือกทองอีกครั้ง

ผลลัพธ์ก็เช่นเดิม พลังปราณที่(@NameIsNovel)เพิ่งไหลเข้าไป ถูกพลังลึกลับขวางกั้นไม่ให้ซึมลึกเข้าไปได้(@NameIsNovel)

แต่ครานี้ เขา(@NameIsNovel)ไม่ยอมแพ้ง่ายๆ กลับสะบัดแขนสองข้าง เส้นแสงสีน้ำเงินหกสายจากเส้นพลังลมปราณปรากฏขึ้นบนผิวกาย จากนั้นเขา(@NameIsNovel)เร่งพลังปราณเข้าสู่เชือกทองมากกว่า(@NameIsNovel)ก่อนหน้าหลายเท่า กระแทกใส่กำแพงพลังลึกลับนั้นอย่างรุนแรง

ทว่า(@NameIsNovel)… กำแพงพลังลึกลับนั้นกลับเหนียวแน่นกว่า(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)คาดคิด ไม่ว่า(@NameIsNovel)จะทุ่มแรงมากเพียงใด ก็ยังมั่นคงดุจภูผาไท่ซาน

“ข้าไม่เชื่อหรอก!”

เซินลั่วฮึดฮัด เสียงออกจมูกเบาๆ ทว่า(@NameIsNovel)มุทราในมือกลับเร่งเต็มกำลัง เส้นแสงพลังลมปราณทั้งยี่สิบเส้นที่(@NameIsNovel)พันรอบกายเขา(@NameIsNovel)สว่า(@NameIsNovel)งขึ้นพร้อมกัน พลังปราณเอ่อล้นออกมาดุจคลื่นโหมกระหน่ำ สาดกระแทกใส่กำแพงพลังภายในเชือกทองอย่างต่อเนื่อง [Source: NameIsNovel]

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] แต่จนกระทั่งพลังปราณในกายถูกใช้ไปกว่า(@NameIsNovel)ครึ่ง กำแพงพลังลึกลับภายในเชือกทองก็ยังคงไม่สั่นคลอนแม้แต่น้อย

“ดูท่าศาสตราเวทเช่นนี้ คงไม่อาจได้(@NameIsNovel)มาด้วยเพียงกำลังบุกตะลุยดื้อรั้นเพียงอย่างเดียว…” (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

เซินลั่วคิดในใจเช่นนั้น ก่อนจะหยุดฝืน แล้วรีบหมุนเคล็ดวิชาเพื่อฟื้นฟูพลังปราณในกาย

เวลานี้เขา(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)เส้นพลังลมปราณเสริมยี่สิบสาย คอยช่วยดูดซับปราณฟ้า–ดิน หลังจากที่(@NameIsNovel)จิตใจสงบเพียงครู่หนึ่ง พลังปราณที่(@NameIsNovel)สิ้นเปลืองไปก็ฟื้นกลับคืนมาจนเต็มในเวลาอันสั้น [Source: NameIsNovel]

เซินลั่วหยิบเชือกทองขึ้นมา หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขา(@NameIsNovel)ก็หล่อเลี้ยงพลังปราณเข้าสู่เชือกทองอีกครั้ง ไม่นานก็พบกับกำแพงพลังลึกลับนั้นอีก

ครานี้ เขา(@NameIsNovel)มิได้(@NameIsNovel)พยายามบุกฝ่าอย่างรุนแรง แต่กลับกระจายพลังปราณออกไปรอบๆ คล้ายชั้นน้ำที่(@NameIsNovel)หลั่งรินห่อหุ้มกำแพงพลัง ค่อยๆ ซึมแทรกเข้าไปทีละน้อย ดุจสายน้ำที่(@NameIsNovel)หล่อเลี้ยงทุกสรรพสิ่ง

ผลลัพธ์ก็ต่างออกไป คราวนี้แรงต้านของกำแพงพลังลึกลับภายในเชือกทองกลับไม่รุนแรงเท่าเดิม เมื่อเวลาผ่านไป พลังปราณบางส่วนค่อยๆ ซึมเข้าไปได้(@NameIsNovel)จริง [Source: NameIsNovel]

“ยังมี(@NameIsNovel)หวัง!”

ดวงตาเซินลั่วทอแสงสว่า(@NameIsNovel)ง แต่ไม่นานก็ขมวดคิ้วเมื่อพบปัญหาใหม่

แม้วิธีนี้จะได้(@NameIsNovel)ผล แต่กลับช้าเหลือเกิน ราวกับหอยทากเคลื่อนตัว และ(@NameIsNovel)ยังต้องสิ้นเปลืองพลังจิตใจมหาศาล [Source: NameIsNovel]

[Source: NameIsNovel] เพียงครู่เดียว พลังปราณของเขา(@NameIsNovel)ก็ถูกใช้ไปกว่า(@NameIsNovel)ครึ่ง จิตวิญญาณก็เริ่มเหนื่อยล้า ทว่า(@NameIsNovel)กำแพงพลังเพียงแค่คลายออกเล็กน้อยเท่านั้น

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) อย่างไรก็ตาม เขา(@NameIsNovel)ตั้งใจแน่วแน่ไปแล้ว ว่า(@NameIsNovel)จะบุกฝ่าจนกว่า(@NameIsNovel)จะสำเร็จให้ได้(@NameIsNovel) พลังปราณหมดก็ฟื้นฟูใหม่ จิตใจล้าก็เข้าสมาธิพักฟื้นใหม่

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เวลาไหลผ่านอย่างรวดเร็ว หนึ่งวันหนึ่งคืนผ่านไปเพียงพริบตา

ในเวลานี้ กำแพงพลังลึกลับภายในเชือกทองก็ถึงจุดใกล้แตกสลายแล้ว เหลือเพียงก้าวเดียวก็จะทะลุสำเร็จ

เซินลั่วรู้ดีว่า(@NameIsNovel)ช่วงท้ายนี้ยิ่งต้องระมัดระวัง เขา(@NameIsNovel)จึงยังคงควบคุมพลังปราณอย่างสม่ำเสมอ ให้ค่อยๆ ซึมลึกเข้าไปในกำแพงทีละน้อย

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ครึ่งชั่วยามต่อมา เชือกทองที่(@NameIsNovel)นอนสงบนิ่งอยู่ในมือเขา(@NameIsNovel) ก็พลันเปล่งแสงทองสว่า(@NameIsNovel)งจ้าออกมา ภายในแสงทองปรากฏอักขระทองคำเล็กจิ๋วขนาดเท่ามด ลอยขึ้นเป็น(@NameIsNovel)จำนวนมหาศาล ทับถมกันกลายเป็น(@NameIsNovel) ตาข่ายยันต์ทองคำ ที่(@NameIsNovel)ส่องแสงวิบวับอยู่รอบๆ พร้อมเสียงฮัมสั่นสะเทือน

เซินลั่วลืมตาขึ้น จ้องมองตาข่ายยันต์ทองคำด้วยความสนใจ ก่อนจะยกมือร่ายมุทราแตะสัมผัสมัน

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เชือกทองในมือตัวเองพลันหลุดออกด้วยเสียง “ฟู่” แล้วทะยานขึ้นฟ้า ราวกับอสรพิษทองคำที่(@NameIsNovel)กำลังพุ่งว่องไวโลดแล่นอยู่กลางอากาศ

เขา(@NameIsNovel)เพียงชี้นิ้วไปในความว่า(@NameIsNovel)งเบื้องหน้า แสงทองก็วาบขึ้นทันที เชือกทองพุ่งไปยังต้นหม่อนใหญ่พันรอบลำต้นทันควัน ขดรัดหลายชั้นก่อนจะหดรัดแน่น

เซินลั่วมองภาพตรงหน้าด้วยสีหน้ายินดี แล้วเพียงโบกมือ เชือกทองก็คลายออกและ(@NameIsNovel)วกกลับมาพันรอบแขนขวาของเขา(@NameIsNovel) (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

แม้เขา(@NameIsNovel)ยังไม่รู้พิธีการหลอมศาสตราเวท อย่างแท้จริง คราวนี้ทำได้(@NameIsNovel)เพียงอาศัยความพยายามฝืนทะลวงควบคุมตราผนึกชั้นนอกสุด จึงยังห่างไกลจากการควบคุมเชือกทองได้(@NameIsNovel)สมบูรณ์ เรียกได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)แค่พอใช้งานได้(@NameIsNovel)เบื้องต้นเท่านั้นอ่านตอนต่อไปฟรี

แต่ถึงอย่างนั้น เขา(@NameIsNovel)ก็สัมผัสได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)ภายในเชือกทองยังมี(@NameIsNovel) ตราผนึกอีกมากหลายชั้น ซึ่งซับซ้อนกว่า(@NameIsNovel)ชั้นนอกสุดยิ่งนัก ไม่ใช่สิ่งที่(@NameIsNovel)จะทะลวงได้(@NameIsNovel)ง่ายๆ เพียงใช้วิธีฝืนบ่มเพาะแบบเชื่องช้า (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ทว่า(@NameIsNovel)… หากไม่ลอง เขา(@NameIsNovel)ย่อมไม่ยอมละทิ้ง!

----------