ตอนที่ 171 : แม่ทัพปูหล่างผู่

แต่ทันใดนั้นเอง ก็มี(@NameIsNovel) “ปลาทอง” ตัวใหญ่ราวกับมี(@NameIsNovel)ชีวิต กระโจนออกมาจากสายน้ำ รับร่างของอิงหลัวลอยออกจากคลื่น แล้วเร่งพานางพุ่งตรงลงไปยังตีนเขา(@NameIsNovel)อย่างรวดเร็ว [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

เห็นดังนั้น พยัคฆ์สวรรค์กลืนฟ้าก็โกรธเกรี้ยวสุดขีด มันหยุดร่าง หันกลับทันที ดวงตาฉายแววอำมหิตจัดจ้า แล้วคำรามก้องใส่เซินลั่ว [Source: NameIsNovel]

“กรร…” (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ทันใดนั้นเอง เซินลั่วรู้สึกเหมือนมี(@NameIsNovel)เสียงหึ่งสะท้อนในหู ทั้งร่างสั่นสะท้านราวกับถูกฟ้าผ่าใส่กลางกะโหลก เขา(@NameIsNovel)แทบยืนไม่มั่นคง แต่แล้วร่างก็พลันสว่า(@NameIsNovel)งวาบด้วยแสงสีน้ำเงิน เส้นใยแสงฟ้าอ่อนสิบกว่า(@NameIsNovel)เส้นวูบวาบขึ้น ก่อนดับลง เกิดความเย็นซ่านจากตันเถียน แพร่ไหลพุ่งขึ้นสู่ศีรษะอย่างรวดเร็ว ทำให้สติพลันกระจ่างแจ้งขึ้นมาในบัดดล

เขา(@NameIsNovel)กัดฟันทนรับเสียงหึ่งสะท้อนที่(@NameIsNovel)ยังหลงเหลืออยู่ในจิต ขณะเดียวกันก็รีบเร่งปราณเต๋ามาปกป้อง ทะเลจิตวิญญาณ แล้วชูมือทำท่าท้าทายยั่วเย้าต่อหน้าพยัคฆ์สวรรค์กลืนฟ้า

ดังที่(@NameIsNovel)คาด พยัคฆ์สวรรค์กลืนฟ้ายิ่งเดือดดาล มันละทิ้งการไล่ล่าอิงหลัวโดยสิ้นเชิง หันกายวิ่งบ้าคลั่งเข้าหาเซินลั่วแทน

เห็นว่า(@NameIsNovel)การยั่วยุได้(@NameIsNovel)ผล เซินลั่วรีบสะบัดมือทั้งสอง วงแหวนครึ่งจันทร์ก็พลันสลัดตัวหลุดจากตาข่ายสายฟ้าที่(@NameIsNovel)อ่อนกำลังลง (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

[Source: NameIsNovel] เขา(@NameIsNovel)เร่งฝีเท้าพุ่งตรงขึ้นไปยังยอดเขา(@NameIsNovel) ล่อให้พยัคฆ์สวรรค์กลืนฟ้าห่างออกไปจากอิงหลัวให้มากที่(@NameIsNovel)สุด

แต่เมื่อวิ่งไปได้(@NameIsNovel)ราวร้อยก้าว ร่างเขา(@NameIsNovel)ก็พลิกหักเลี้ยวทันที พุ่งเข้าสู่ป่าทึบด้านข้าง ใจรู้สึกไม่สู้ดีนัก

เพราะเสียงคำรามของพยัคฆ์สวรรค์กลืนฟ้าจากด้านหลังใกล้เข้ามาอย่างรวดเร็วเกินคาด ราวกับจะทันในชั่วพริบตา

เซินลั่วหันกลับมองอย่างเร่งร้อน เห็นร่างพยัคฆ์สวรรค์กลืนฟ้าถูกเปลวเพลิงสีน้ำเงินห่อหุ้ม มันพุ่งทะยานเข้ามาด้วยความเร็วสุดพรรณนา เร็วเสียยิ่งกว่า(@NameIsNovel)เสือดาวคลั่งด้วยซ้ำ

เขา(@NameIsNovel)รีบสวดร่ายเวท ก่อเกิดม่านแสงสีน้ำเงินของ วิชาขับธารา ขึ้นตรงหน้า

แต่ม่านแสงเพิ่งปรากฏ ยังไม่ทันจะมั่นคง พยัคฆ์สวรรค์กลืนฟ้าก็พุ่งชนเข้าตรงๆ (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

ม่านแสงสีน้ำเงินสั่นระริก ก่อนจะแตกกระจายกลายเป็น(@NameIsNovel)เศษเสี้ยวเสียง “บึ้ม” ก้องกังวาน ไม่อาจต้านได้(@NameIsNovel)แม้เพียงชั่วขณะ

เจ็บปวดหนักก็ปะทุขึ้นที่(@NameIsNovel)ทรวงอก เซินลั่วอ้าปากพ่นโลหิตออกมา ร่างถูกซัดกระเด็นชนต้นไม้ใหญ่โบราณจนหักโค่น แล้วร่วงลงสู่พื้น

ยังไม่ทันได้(@NameIsNovel)ลุกขึ้น พยัคฆ์สวรรค์กลืนฟ้าก็ถ่างปากกว้าง เลือดสาดในปาก พลันกระโจนเข้ามาอีกครั้ง

ในขณะฉุกเฉิน เซินลั่วพลิกกายสะบัดแขนเสื้อทันควัน แสงทองสาดพุ่งออกจากปลายแขนเสื้อ

ภายในแสงทองนั้น ปรากฏเชือกทองยาวหลายจั้ง พุ่งออกดุจสายฟ้า มุ่งตรงเข้าพันรัดพยัคฆ์สวรรค์กลืนฟ้า

ฝ่ายนั้นเพียงแค่มองก็หัวเราะเย้ย หยัดกรงเล็บใหญ่กวาดใส่เชือกทอง คิดจะตัดขาดเสีย

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ทว่า(@NameIsNovel)เชือกทองกลับคล้ายมี(@NameIsNovel)ชีวิต ยามที่(@NameIsNovel)กรงเล็บใหญ่ใกล้ถึงตัว มันกลับพลิกตัวอ้อมลงเบื้องล่าง หลบเลี่ยงไปได้(@NameIsNovel)อย่างคล่องแคล่ว จากนั้นก็ไต่เลื้อยขึ้นตามกรงเล็บดุจจิ้งจก วิ่งพันขึ้นรัดรอบเอวและ(@NameIsNovel)ท้อง

บนผิวเชือกทองพลันผุดลายยันต์ทองเรืองรองเลือนลางหลายสาย ส่องวาบราวกับภาพลวง ก่อนจะกระชับรัดแน่น ส่งประกายแสงระยิบพร่างไปทั่ว…

[Source: NameIsNovel] พยัคฆ์สวรรค์กลืนฟ้าแทบไม่ใส่ใจแม้แต่น้อย เมื่อกรงเล็บหน้าของมันถูกแรงดึงมหาศาลฉุดรั้งกลับมาแนบอก ทำให้เสียการทรงตัวและ(@NameIsNovel)กลิ้งลงไปกับพื้นในชั่วพริบตา

เห็นดังนั้น เซินลั่วไม่ลังเลเลยสักนิด รีบหมุนกายหันหลังแล้วเร่งฝีเท้าวิ่งหนีทันที [Source: NameIsNovel] อ่านตอนต่อไปฟรี

เขา(@NameIsNovel)รู้ดีอยู่แก่ใจว่า(@NameIsNovel) ด้วยระดับบำเพ็ญในตอนนี้ ต่อให้มี(@NameIsNovel)เพียงศาสตราเวทสักชิ้น ก็ไม่มี(@NameIsNovel)ทางกดข่มอสูรใหญ่ระดับก่อกำเนิด ตนนี้ได้(@NameIsNovel)แน่นอน [Source: NameIsNovel]

หนทางเดียวก็คือ “หลบหนี”!

เพียงไม่กี่อึดใจต่อมา ก็มี(@NameIsNovel)เสียง “ตึง” ดังสนั่นจากด้านหลัง (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

พยัคฆ์สวรรค์กลืนฟ้าปล่อยคลื่นอำนาจอสูรรุนแรงออกมาจากทั่วร่าง พลังงานอันโหดร้ายหนาแน่นระเบิดพลุ่งพล่านออกไป ปรากฏชั้นพลังพุ่งกระจายรอบกาย แรงดุจนั้นถึงกับฉีกทำลายเชือกทองขาดออกเป็น(@NameIsNovel)ท่อนๆ

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] แม้เซินลั่วไม่หันไปมอง แต่หัวใจก็ยังสั่นสะท้านไม่อาจห้ามได้(@NameIsNovel)

[Source: NameIsNovel] โชคดีนัก ที่(@NameIsNovel)ในชั่วขณะเดียวกับที่(@NameIsNovel)แสงทองแตกกระจายออก เชือกทองที่(@NameIsNovel)ขาดกลับเชื่อมต่อเข้าหากันอีกครั้งอย่างน่าอัศจรรย์ มิได้(@NameIsNovel)พังทลาย แต่กลับพุ่งลอยกลางอากาศ ไล่ตามทันเขา(@NameIsNovel) แล้วพันเกี่ยวรอบแขนขวา

เซินลั่วเห็นว่า(@NameIsNovel)แสงของเชือกทองหม่นลงไปมาก รู้ดีว่า(@NameIsNovel)มันได้(@NameIsNovel)รับความเสียหายหนัก ทว่า(@NameIsNovel)เวลานี้ไม่มี(@NameIsNovel)โอกาสสนใจอีกต่อไป เขา(@NameIsNovel)เพียงแต่รีดเค้น วิชาย่างก้าววายุ ใช้เต็มกำลัง วิ่งหนีสุดชีวิต

พยัคฆ์สวรรค์กลืนฟ้าถูกหลบเลี่ยงหลายครา ยิ่งเพิ่มความเดือดดาล ร้องคำรามก้องกังวาน แล้วอ้าปากโลหิตกว้าง ก่อพลังหมุนวนจากท้องขึ้นสู่ศีรษะ ก่อนควบแน่นเป็น(@NameIsNovel)ลูกกลมพลังแสงที่(@NameIsNovel)เต็มไปด้วยสายฟ้าแลบพราย [Source: NameIsNovel]

เพียงชั่วพริบตา ลูกพลังแสงก็พุ่งออกจากปาก ดุจดาวตกสีน้ำเงิน พุ่งตรงใส่แผ่นหลังเซินลั่ว [Source: NameIsNovel]

แรงกดมหาศาลจู่โจมด้านหลัง ทำให้เซินลั่วรู้ตัวว่า(@NameIsNovel)ไม่มี(@NameIsNovel)ทางหลบพ้นได้(@NameIsNovel) เขา(@NameIsNovel)จึงรีบหมุนกาย หยัดมือร่ายคาถาอย่างฉับไว แบฝ่ามือออก

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ทันใดนั้น ปรากฏกระแสน้ำวนบนฝ่ามือหมุนคว้าง พลังอสูรมืดทะลักออกจากศูนย์กลาง โพรงน้ำเวทอัญเชิญ แปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)ร่างอสูรพิสดาร มือกำสามง่ามทองดำปรากฏขึ้นกลางอากาศ ตกลงยืนตระหง่านเบื้องหน้าเขา(@NameIsNovel)

[Source: NameIsNovel] อสูรนั้นร่างเป็น(@NameIsNovel)สีชาด สูงราวสี่ฉื่อ รูปร่างกำยำ สวมเกราะฟ้าคราม ไหล่ทั้งสองแทนที่(@NameIsNovel)จะเป็น(@NameIsNovel)แขนกลับเป็น(@NameIsNovel)ก้ามปูใหญ่สองข้าง ศีรษะกลมมี(@NameIsNovel)ผมทองกระจุกหนึ่ง ดวงตาปูโปนโตราวจะถลนออกมา — นี่เองคือ แม่ทัพปู!

นี่คืออสูรที่(@NameIsNovel)เซินลั่วจับไว้ตอนบรรลุ ระดับหลอมวิญญาณ ขั้นปลาย ด้วยการใช้ เวทอัญเชิญสัตว์วิญญาณ เดิมทีมันก็เป็น(@NameIsNovel)อสูรระดับหลอมวิญญาณขั้นปลายอยู่แล้ว อีกทั้งยังครอบครองพลังเวทป้องกันอันทรงอานุภาพ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

แต่ด้วยข้อจำกัดของเวทอัญเชิญสัตว์วิญญาณ เซินลั่วจึงต้องยกเลิกพันธะเดิมกับจุ้ยโถว แล้วทุ่มแรงมหาศาลทำพันธสัญญาใหม่กับแม่ทัพปูตนนี้

“ไอ้เด็กเซิน เจ้ากล้าเรียกข้าออกมาอีก…”

แม่ทัพปูเพิ่งปรากฏกายได้(@NameIsNovel)ไม่ทันขาดคำ ก็เห็นลูกพลังสายฟ้าสีน้ำเงินคำรามพุ่งเข้าหาตรงหน้า [Source: NameIsNovel]

[Source: NameIsNovel] ดวงตาปูโปนออกด้วยความตกใจ มันรีบเหวี่ยงสามง่ามทองดำในมือหมุนเป็น(@NameIsNovel)กงจักร ก่อกระแสน้ำวนเขียวหมุนคว้างขึ้นเบื้องหน้า ส่งแรงดึงดูดมหาศาลออกมา

ลูกพลังฟ้าสีน้ำเงินถูกดูดเข้าสู่วงน้ำวนทันทีที่(@NameIsNovel)เข้าใกล้ [Source: NameIsNovel]

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “ตูม!!”

แสงฟ้าผสมคลื่นน้ำระเบิดกระจาย แสงสายฟ้านับร้อยเส้นพุ่งปะทุรวมกับละอองน้ำ ซัดกระแทกต้นไม้โบราณรอบข้างหักโค่นเป็น(@NameIsNovel)แถบ ควันดำคลุ้งฟุ้งตลบ

“โอ๊ย! แย่แล้ว… ไอ้เด็กเซิน เจ้าเล่นตลกกับข้าอีกแล้ว!” เสียงโวยวายดังมาจากกลุ่มควัน ตามด้วยคำสบถไม่ขาดปาก

“ท่านแม่ทัพหล่างผู่ ตอนนี้อย่ามัวแต่ด่าเลย เผชิญหน้ากับพยัคฆ์สวรรค์กลืนฟ้านั่นสำคัญกว่า(@NameIsNovel)!” เซินลั่วกล่าวเสียงอับจนหนทาง [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

“เจ้าจะให้ข้าทำอย่างไร? ข้าเป็น(@NameIsNovel)แค่อสูร ระดับหลอมวิญญาณ จะไปต้านอสูรใหญ่ระดับก่อกำเนิดได้(@NameIsNovel)ยังไง? หนีต่างหากที่(@NameIsNovel)ดีที่(@NameIsNovel)สุด!”

[Source: NameIsNovel] เมื่อควันสลาย ร่างแม่ทัพปูก็เผยโฉมขึ้นอีกครั้ง เกราะฟ้าครามที่(@NameIsNovel)เคยส่องประกาย บัดนี้ไหม้เกรียมจนดำคล้ำราวถูกขี้เถ้าคลุม

“เจ้าเป็น(@NameIsNovel)มนุษย์ที่(@NameIsNovel)อัญเชิญสัตว์วิญญาณออกมาได้(@NameIsNovel) เช่นนี้ก็นับว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ฝีมือไม่ธรรมดาเลย…” พยัคฆ์สวรรค์กลืนฟ้าเดินออกจากกลุ่มควันอีกฝั่ง สายตาเย็นเยียบ

“เฮอะ! ข้าไม่มี(@NameIsNovel)อะไรเกี่ยวข้องกับมัน หากเจ้าจะสู้ก็ไปสู้กับมันเองเถิด ข้าจะยืนดูอยู่ข้างๆ ไม่คิดยุ่งเกี่ยวแน่นอน!”

[Source: NameIsNovel] แม่ทัพปูผู้มี(@NameIsNovel)นามว่า(@NameIsNovel) หล่างผู่ สะบัดฝุ่นออกจากเกราะ แล้วเอนกายพิงต้นไม้ที่(@NameIsNovel)หัก เหมือนคนดูการละเล่น ไม่แยแสสิ่งใด

[Source: NameIsNovel] พยัคฆ์สวรรค์กลืนฟ้าเห็นดังนั้น แววสงสัยก็แวบผ่านนัยน์ตา มันไม่อาจเข้าใจความสัมพันธ์ระหว่า(@NameIsNovel)งทั้งสองได้(@NameIsNovel)เลย…

----------