ตอนที่ 170 : พุ่งชนสังหาร

เซินลั่วมิได้(@NameIsNovel)เอ่ยวาจาแม้สักคำ เพียงก้าวขึ้นมาขวางกายอยู่เบื้องหน้าอิงหลัว มือที่(@NameIsNovel)ซ่อนอยู่ในแขนเสื้อนั้นกำแน่น วงแหวนครึ่งจันทร์ ไว้แนบชิด

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) พยัคฆ์สวรรค์กลืนฟ้าเชิดหูเล็กน้อย มุมปากกระตุกยกขึ้น คล้ายท่าทีของมนุษย์ทุกประการ เต็มไปด้วยแววเหยียดหยามอันเด่นชัด

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “เสือดาวคลั่งนั้นมันเชี่ยวชาญการลอบโจมตีกับการหนีเอาตัวรอด ครั้งก่อนกรงเล็บของข้าไม่ทันได้(@NameIsNovel)ฟาดอย่างเด็ดขาด มันถึงหนีรอดไปได้(@NameIsNovel) คาดไม่ถึงว่า(@NameIsNovel)ครานี้จะถูกเจ้าสังหารตายเสียแล้ว ช่างเป็น(@NameIsNovel)อสูรไร้ประโยชน์สิ้นดี” พยัคฆ์สวรรค์กลืนฟ้ายกอุ้งเท้าหน้าข้างหนึ่งขึ้น เลียเบาๆ พลางกล่าวเสียงเรียบ

เซินลั่วพลันหวนคิดถึงรอยแผลเป็น(@NameIsNovel)สามเส้นบนใบหน้าของเสือดาวคลั่งทันที ก็พอเข้าใจได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)คงเป็น(@NameIsNovel)ฝีมือของอสูรพยัคฆ์ตรงหน้า กลิ่นไออสูรร้ายแรงและ(@NameIsNovel)แรงกดดันมหาศาลที่(@NameIsNovel)มันปลดปล่อย อันสูงล้ำกว่า(@NameIsNovel)เสือดาวคลั่งหลายเท่า ทำให้ในอกเขา(@NameIsNovel)อึดอัดแน่น จึงรีบกางกายปกป้องอิงหลัวไว้ พลางขยับถอยออกเล็กน้อย [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “เจ้า…มาจากหมู่บ้านชั่วนิรันดร์ใช่หรือไม่?” พยัคฆ์สวรรค์กลืนฟ้าเอ่ยถาม สายตาหนักแน่นพุ่งตรงมา

“ใช่” เซินลั่วลังเลชั่วครู่ แต่ก็ยอมเอ่ยตอบในที่(@NameIsNovel)สุด (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เมื่อได้(@NameIsNovel)ฟังคำตอบ ศีรษะมหึมาของพยัคฆ์สวรรค์กลืนฟ้าก็ค้อมลงเล็กน้อย น้ำเสียงคล้ายแฝงความโหยหาอดีตพลันเอื้อนเอ่ยออกมา

“ทิ้งแก่นอสูรของเสือดาวคลั่งไว้ แล้วพวกเจ้าจากไปเสียเถิด…”

ดวงตาของเซินลั่วฉายแววงุนงง

“มัน…มันจะไม่ฆ่าเรา?” อิงหลัวยังแทบไม่เชื่อสิ่งที่(@NameIsNovel)หูได้(@NameIsNovel)ยิน

[Source: NameIsNovel] “หรือว่า(@NameIsNovel)เจ้าอยากตายจริงๆ กัน? ข้าไม่อยากเอ่ยซ้ำเป็น(@NameIsNovel)ครั้งที่(@NameIsNovel)สาม—ทิ้งเม็ดแก่นอสูรไว้ แล้วไสหัวไป!” พยัคฆ์สวรรค์กลืนฟ้ากวาดตามองทั้งสองด้วยแววกราดเกรี้ยว

เซินลั่วเพ่งมองกลับไปในดวงตานั้น กลับพบว่า(@NameIsNovel)แทบจะไม่มี(@NameIsNovel)เจตนาสังหารใดๆ อยู่จริง ยิ่งทำให้เขา(@NameIsNovel)สับสนหนักเข้าไปอีก

“เม็ดแก่นอสูรอาจจะทิ้งไว้ได้(@NameIsNovel) แต่ท่านผู้อาวุโส…พวกเราขอขึ้นเขา(@NameIsNovel)สักครั้งได้(@NameIsNovel)หรือไม่?” อิงหลัวเม้มริมฝีปากแน่น แล้วรวบรวมความกล้ากล่าวออกมา

เดิมทีเมื่อเซินลั่วได้(@NameIsNovel)เห็นร่างจริงของพยัคฆ์สวรรค์กลืนฟ้า ใจก็เริ่มคิดจะถอยแล้ว ทว่า(@NameIsNovel)เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินคำพูดของอิงหลัว ใจก็พลันหวิวไม่สบาย

“เจ้าว่า(@NameIsNovel)อะไรนะ…ขึ้นเขา(@NameIsNovel)หรือ?”

เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนั้น พยัคฆ์สวรรค์กลืนฟ้าราวกับถูกกระตุกให้โกรธ ดวงตาแดงฉานสว่า(@NameIsNovel)งวาบขึ้นทันใด หมอกดำแผ่พุ่งออกมาจากเบ้าตาโอบรอบใบหน้าในพริบตา [Source: NameIsNovel]

เพียงครู่เดียว ใบหน้ามันบิดเบี้ยวผิดรูปอย่างน่าสยองขวัญ กลิ่นอสูรร้ายพุ่งพรวดขึ้นสู่ท้องฟ้า เจตนาสังหารที่(@NameIsNovel)แผ่กระจายแทบจับต้องได้(@NameIsNovel)

“ทุกสรรพสิ่งบนเขา(@NameIsNovel)ล้วนเป็น(@NameIsNovel)ของข้า…ไม่มี(@NameIsNovel)ผู้ใดแตะต้องได้(@NameIsNovel)!” น้ำเสียงมันแปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)แหบกร้าว แตกต่างจากก่อนหน้าโดยสิ้นเชิง [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

ไม่ทันสิ้นคำ มันก็พุ่งทะยานเข้าหา ร่างมหึมาเงื้อขึ้นคำรามก้อง [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] อ่านตอนต่อไปฟรี

“โฮก!!!!!” [Source: NameIsNovel]

เสียงคำรามครั้งนี้แตกต่างจากก่อนหน้า เพราะอยู่ใกล้เสียจนเห็นเป็น(@NameIsNovel)ระลอกคลื่นพลังจริงๆ กระจายออกเป็น(@NameIsNovel)ชั้นๆ ซัดตรงมาที่(@NameIsNovel)เซินลั่วและ(@NameIsNovel)อิงหลัว [Source: NameIsNovel]

เซินลั่วรีบถอยไปหลายก้าว ร่างโอบอิงหลัวไว้เบื้องหลังจนหมดสิ้น มืออีกข้างรีบหมุนเวียน ปราณเต๋า ใช้เคล็ด วิชาขับธารา ขึ้นมาต้านรับ!

พลันแสงสีน้ำเงินสดใสก็พุ่งกระจายออกมาจากร่างของเซินลั่ว แสงน้ำเงินยาวราวหนึ่งฉื่อห่อหุ้มรอบกายดังเกราะแสง คุ้มกันเขา(@NameIsNovel)จากคลื่นเสียงคำรามที่(@NameIsNovel)โถมเข้าใส่ ทั้งสองแรงพลันปะทะกันอย่างหนักหน่วง

บนม่านแสงของ วิชาขับธารา เกิดเป็น(@NameIsNovel)ระลอกคลื่นซ้อนทับกันทีละชั้น พลังแต่ละชั้นรุนแรงกว่า(@NameIsNovel)ชั้นก่อนหน้าจนเหมือนใกล้ถึงขีดสุดที่(@NameIsNovel)ม่านแสงจะทนรับได้(@NameIsNovel) ทว่า(@NameIsNovel)ก็ยังไม่แตกสลายลง

หัวใจเซินลั่วสั่นสะท้าน ปราณเต๋าในกายพลันหมุนเวียนเร่งรุด เขา(@NameIsNovel)ทุ่มกำลังทั้งหมด กระตุ้น วิชาขับธารา ซ้ำอีกครั้ง

ในที่(@NameIsNovel)สุดม่านแสงของวิชาขับธาราก็พองตัวขึ้น แล้วแรงลี้ลับที่(@NameIsNovel)มองไม่เห็นก็ระเบิดกระจายออกมา ดันแรงคำรามให้ถอยห่างไป

ทว่า(@NameIsNovel)ครานี้ วิชาขับธารากลับสามารถเพียงแค่สลายแรงนั้นได้(@NameIsNovel) มิอาจสะท้อนกลับดังเช่นคราวสู้กับเสือดาวคลั่งอีกต่อไป (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “ไม่ดีแล้ว! มันคืออสูรใหญ่ ระดับก่อกำเนิด!”

เพียงแค่พลังในคำรามหนึ่งเดียว ก็เพียงพอให้เซินลั่วเข้าใจในทันที

“ฮ่า ฮ่า! ที่(@NameIsNovel)แท้เจ้าก็เป็น(@NameIsNovel)เพียงผู้บำเพ็ญเพียรระดับหลอมวิญญาณนี่เอง การกลืนกินเจ้าคงได้(@NameIsNovel)ประโยชน์มากกว่า(@NameIsNovel)กลืนเม็ดแก่นอสูรของเสือดาวคลั่งเสียอีก ฮ่า ฮ่า ฮ่า…” พยัคฆ์สวรรค์กลืนฟ้าสายตาเต็มไปด้วยเจตนาสังหารยิ่งกว่า(@NameIsNovel)เดิม มันหัวเราะสะใจเสียงดัง

สีหน้าเซินลั่วหม่นมืดลงเล็กน้อย มือที่(@NameIsNovel)แอบซ่อนไว้ในแขนเสื้อกลับเอื้อมไปด้านหลัง กุมมือน้อยๆ ของอิงหลัวไว้แน่น

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) อิงหลัวที่(@NameIsNovel)กำลังตระหนกตกใจอยู่ เดิมทีสะดุ้งเล็กน้อย ทว่า(@NameIsNovel)ทันทีแก้มกลับแดงระเรื่อ เผลอลืมความหวาดกลัวไปชั่วขณะ

ทว่า(@NameIsNovel)ในเวลาเดียวกันนั้นเอง นางก็รับรู้ได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ลูกกลมอุ่นๆ ถูกยัดเข้ามาในมือ

เมื่อลดสายตาลงมอง อิงหลัวจึงพบว่า(@NameIsNovel) สิ่งนั้นคือ เม็ดแก่นอสูรของเสือดาวคลั่ง [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “เมื่อครู่ พวกอสูรน้อยทั้งหลายจึงมิกล้าเข้าใกล้เรา คงเป็น(@NameIsNovel)เพราะมันสัมผัสได้(@NameIsNovel)ถึงกลิ่นอายของเม็ดแก่นอสูรเสือดาวคลั่งนี่ เจ้าจงเก็บมันไว้ แล้วเดินตามเส้นทางเดิมย้อนไป จะกลับถึงหมู่บ้านชั่วนิรันดร์ได้(@NameIsNovel)อย่างปลอดภัย” เซินลั่วเอ่ยเสียงต่ำกำชับ

“แต่ว่า(@NameIsNovel)ท่านพี่เซิน แล้วท่านเล่า…?” อิงหลัวได้(@NameIsNovel)ยินดังนั้นก็ไม่เต็มใจจะหนีเพียงลำพัง

[Source: NameIsNovel] “เจ้ามาอยู่ตรงนี้ มี(@NameIsNovel)แต่จะรั้งข้า ทำให้ยิ่งอันตรายกว่า(@NameIsNovel)เดิม” นางยังไม่ทันพูดจบ เซินลั่วก็ตัดบทขึ้นทันที

อิงหลัวเม้มริมฝีปากแน่น แต่สุดท้ายก็รับเม็ดแก่นอสูรจากเขา(@NameIsNovel)มาไว้ในกำมือ (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] เซินลั่วเห็นดังนั้น จึงค่อยโล่งอกเล็กน้อย พลันพลิกมือสะบัด ศาสตราเวท วงแหวนครึ่งจันทร์ ก็หล่นลงมาอยู่ในฝ่ามือ

เขา(@NameIsNovel)หมุนเวียนปราณเต๋าอย่างเงียบงัน พลันตวาดเสียงต่ำ “ไป!” [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

วงแหวนครึ่งจันทร์ในมือระเบิดกลายเป็น(@NameIsNovel)เงาจันทร์เสี้ยวสีเงินนับร้อยพุ่งแหวกอากาศ พุ่งตรงใส่พยัคฆ์สวรรค์กลืนฟ้า! (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

เมื่อเสียงคำพูดของเซินลั่วสิ้นสุดลง อิงหลัวก็ไม่ลังเลอีกต่อไป นางรีบหมุนกายวิ่งตรงลงจากเขา(@NameIsNovel)ไปทันที (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

พยัคฆ์สวรรค์กลืนฟ้าเห็นดังนั้น พลันอ้าปากกว้าง แสงวาบหนึ่งพุ่งขึ้นจากลำคอ สายฟ้าสีน้ำเงินพลันพุ่งออกมา แปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)ตาข่ายสายฟ้าสีน้ำเงินกลางอากาศ ครอบขัง วงแหวนครึ่งจันทร์ เอาไว้ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เงาจันทร์เสี้ยวนับร้อยที่(@NameIsNovel)พุ่งออกมาจากวงแหวนครึ่งจันทร์พลันถูกพันธนาการไว้ ไม่อาจหลบหนีได้(@NameIsNovel)

“มาแล้ว ก็อย่าหวังจะมี(@NameIsNovel)ใครหนีไปได้(@NameIsNovel)สักคน!” พยัคฆ์สวรรค์กลืนฟ่าตะโกนก้อง พลางกระโจนข้ามศีรษะเซินลั่ว เตรียมจะพุ่งใส่อิงหลัว [Source: NameIsNovel]

ปลายเท้าของเซินลั่วแตะพื้นเบาๆ ร่างเขา(@NameIsNovel)พลันถอยกรูดไปข้างหลัง ตัดหน้าขวางทางพยัคฆ์สวรรค์กลืนฟ้าไว้

เขา(@NameIsNovel)ร่ายมือก่อเป็น(@NameIsNovel) ญานมือ อย่างรวดเร็ว แสงน้ำเงินพลันรวมตัวเบื้องหน้า ความชื้นในอากาศถูกเร่งเร้าให้ควบแน่นกลายเป็น(@NameIsNovel) คมวังวนธารา สามสาย หมุนวนด้วยความเร็วสูง พุ่งเข้าใส่ศีรษะพยัคฆ์สวรรค์กลืนฟ้า

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ทว่า(@NameIsNovel)พยัคฆ์สวรรค์กลืนฟ้ากลับไม่แม้แต่จะเหลียวตามอง มันเพียงยกอุ้งเท้าหนึ่งขึ้นสะบัดเบาๆ ทันใดนั้นก็ปรากฏเป็น(@NameIsNovel)รอยกรงเล็บสีน้ำเงินหลายสายฉีกทึ้งสุญญตาออกมา พลังขาดวิ่นนั้นพุ่งซัดใส่วังวนธาราทั้งสามสาย

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เสียง “ตูม!” ดังสะท้าน คมวังวนธาราทั้งหมดแตกสลาย กลายเป็น(@NameIsNovel)ละอองสาดกระเซ็นปนเปื้อนด้วยกลิ่นอายชั่วร้ายโถมเข้าใส่ร่างเซินลั่วโดยตรง ผลักเขา(@NameIsNovel)ปลิวกระแทกลงพื้นอย่างแรง

เซินลั่วรู้สึกพลังปราณและ(@NameIsNovel)โลหิตภายในอกปั่นป่วนสั่นสะท้าน ใบหน้าพลันเปลี่ยนสีด้วยความตื่นตระหนก เพียงการโจมตีลวกๆ ของพยัคฆ์สวรรค์กลืนฟ้า ยังร้ายแรงถึงเพียงนี้ หากมันลงมืออย่างเต็มกำลัง เกรงว่า(@NameIsNovel)ตนมิอาจต้านทานได้(@NameIsNovel)เลย

หลังจากซัดเซินลั่วกระเด็นลง พยัคฆ์สวรรค์กลืนฟ้าก็พลิกกายหันเป้าหมาย พุ่งตรงไล่ล่าอิงหลัวด้วยความเร็วเพิ่มพูน

อิงหลัวที่(@NameIsNovel)กำลังวิ่งหนี ด้วยความเป็น(@NameIsNovel)ห่วงเซินลั่วก็หันกลับไปมอง ทันใดนั้นภาพที่(@NameIsNovel)เห็นกลับเป็น(@NameIsNovel)พยัคฆ์สวรรค์กลืนฟ้ากำลังไล่ตะครุบ นางห่างจากมันเพียงหกฉื่อเท่านั้น

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) กลิ่นอายกดดันราวภูผาถล่มโถมลงมา ทำให้นางสั่นสะท้านจนขาแทบไม่เชื่อฟัง

และ(@NameIsNovel)เมื่อดูเหมือนนางจะถูกคว้าจับในอีกเสี้ยวลมหายใจ เสียงน้ำซัดกระแทกพลันดังขึ้น “ฉั่บ!”

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เซินลั่วได้(@NameIsNovel)ฝืนบังคับปราณเต๋าเรียกน้ำส่วนใหญ่จากลำธารใกล้เคียง รวมตัวกลายเป็น(@NameIsNovel)กระแสน้ำมหึมาพุ่งถล่มลงจากเชิงเขา(@NameIsNovel)

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] แท้จริงแล้ว เซินลั่วหาได้(@NameIsNovel)สนใจบาดแผลบนร่าง แต่กลับฝืนดึงเอาสายน้ำมาสกัดกั้นเส้นทางของพยัคฆ์สวรรค์กลืนฟ้า

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) อิงหลัวยังไม่ทันเข้าใจเหตุการณ์ ก็ถูกกระแสน้ำมหาศาลซัดโถมเข้าหาตัว!

[Source: NameIsNovel] ----------

ขอบพระคุณทุกท่านที่(@NameIsNovel)สนับสนุนและ(@NameIsNovel)ติดตามเรา