หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 188
ตอนที่ 188 : เคล็ดวิชาหวงถิง
ตอนที่ 188
คัมภีร์หวงถิง หาได้(@NameIsNovel)ยาวเหยียดไม่ ตั้งแต่ต้นจนจบมี(@NameIsNovel)เพียงเจ็ดสิบสองบทเท่านั้น เต๋าเฒ่าผมขาวเอ่ยถ่ายทอดได้(@NameIsNovel)รวดเร็ว แล้วพลันเริ่มขยายความโดยละเอียด
วานรทองที่(@NameIsNovel)นั่งฟังอยู่ ดวงตาเป็น(@NameIsNovel)ประกายเปี่ยมด้วยความปรีดา ถึงขั้นลุกลี้ลุกลนตื่นเต้นจนแทบจะเต้นรำออกมา
“ยอดเยี่ยมยิ่งนัก!” เซินลั่วที่(@NameIsNovel)สิงอยู่ในร่างวานรทองรู้สึกราวกับลุ่มหลงดื่มด่ำ ไม่อาจหักห้ามตนเอง พลั้งปากเอ่ยวาจาออกมา
แต่เพียงวาจานั้นหลุดออกไป ก็เหมือนละเมิดกฎเกณฑ์บางประการ
จิตสำนึกของเขา(@NameIsNovel)พลันถูกห่อหุ้มด้วยพลังล่องหน แยกร่างวิญญาณออกจากกายวานรทอง พุ่งทะยานขึ้นสู่เบื้องบนอย่างรวดเร็ว
ยังไม่ทันตั้งสติ ภาพเบื้องหน้าก็พลันมืดดับ สติถูกดึงเข้าสู่ความมืดมิดอีกครั้ง
ไม่รู้ผ่านไปนานเพียงใด เซินลั่วจึงค่อยๆ ได้(@NameIsNovel)สติคืนมา จิตใจแจ่มชัดขึ้นทีละน้อย เขา(@NameIsNovel)สะบัดศีรษะ พลางกวาดตามองรอบด้านด้วยความร้อนรน
ครานี้ เขา(@NameIsNovel)กลับมาสู่ถ้ำภูเขา(@NameIsNovel)อีกครั้ง ไม่มี(@NameIsNovel)การสิงสู่สิ่งใดอีกแล้ว หากแท้จริงนั่งขัดสมาธิอยู่บนร่างตนเอง เบื้องหน้าคือผนังผลึกขาวดังเดิม
เงาร่างประหลาดที่(@NameIsNovel)เคยปรากฏภายในผนังนั้นหายไปสิ้น บัดนี้สะท้อนเพียงเงาของเขา(@NameIsNovel)เอง ขนวานรทองยังคงติดแน่นอยู่บนผนังผลึก ปล่อยแสงทองสุกสว่า(@NameIsNovel)งออกมา
สิ่งรอบกายยังคงเหมือนเดิมทุกประการ ประสบการณ์ที่(@NameIsNovel)เพิ่งผ่านมาช่างราวกับความฝัน แต่ทั้งเจ็ดสิบสองบท ของคัมภีร์หวงถิงที่(@NameIsNovel)สลักแน่นอยู่ในใจ กลับย้ำเตือนว่า(@NameIsNovel)เหตุการณ์นั้นคือความจริงแท้
เมื่อสายตาเหลือบไปยังขนวานรทอง เซินลั่วพลันตรึกตรองขึ้นว่า(@NameIsNovel) ที่(@NameIsNovel)แท้เขา(@NameIsNovel)อาจพลัดหลงเข้าสู่ “ฝันซ้อนฝัน” และ(@NameIsNovel)เส้นขนทองนี้ก็คือสาเหตุโดยตรง
ยิ่งไปกว่า(@NameIsNovel)นั้น ร่างกายที่(@NameIsNovel)ปกคลุมด้วยขนทองของวานรในฝัน ก็ไม่ต่างจากเส้นขนทองบนผนังนี้เลย เช่นนั้นแล้ว ขนเส้นนี้อาจเป็น(@NameIsNovel)เศษซากที่(@NameIsNovel)เหลืออยู่ของวานรทองตนนั้นก็เป็น(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)?
ความคิดมากมายเวียนวนในใจ แต่ไม่นานเขา(@NameIsNovel)ก็รวบรวมสติ ปล่อยวางเรื่องเล็กน้อยเหล่านี้ไป หลับตาลงอีกครั้ง
ก่อนหน้านี้ เขา(@NameIsNovel)มัวแต่ตั้งใจจดจำถ้อยคำคัมภีร์หวงถิงในความฝัน มิได้(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)โอกาสทำความเข้าใจอย่างถ่องแท้ บัดนี้เมื่อมี(@NameIsNovel)เวลาว่า(@NameIsNovel)ง จึงรีบตั้งสมาธิใคร่ครวญเจ็ดสิบสองบทนั้น เกรงว่า(@NameIsNovel)เลือนไปตามกาลเวลา
เนิ่นนานภายหลัง เซินลั่วจึงลืมตาขึ้นอีกครั้ง รอยยิ้มปลื้มปีติปรากฏบนริมฝีปาก
เขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)ทำความเข้าใจคัมภีร์หวงถิงแทบจะครบถ้วนแล้ว และ(@NameIsNovel)ก็เหมือนดังที่(@NameIsNovel)คาดไว้ บทอีกหกสิบแห่งต่างขยายความออกเป็น(@NameIsNovel)เคล็ดวิชาบำเพ็ญที่(@NameIsNovel)ต่อเนื่องเชื่อมโยงกัน
ทั้งเจ็ดสิบสองบทนั้นสอดคล้องกับสิบสองขอบเขตการบำเพ็ญรวมทั้งหมด คัมภีร์ทั้งเล่มกลับกลายเป็น(@NameIsNovel)เคล็ดวิชาลึกล้ำ ที่(@NameIsNovel)สามารถใช้บำเพ็ญได้(@NameIsNovel)ตั้งแต่ ระดับชำระปราณ จนถึงขั้น เซียนแท้
ทุกถ้อยคำในคัมภีร์หวงถิงล้วนลึกล้ำไร้พรมแดน เกินกว่า(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)เคล็ดวิชาบำเพ็ญไร้นามที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ฝึกอยู่จะทัดเทียมได้(@NameIsNovel)เลย!
เคล็ดวิชาบำเพ็ญไร้นามที่(@NameIsNovel)เซินลั่วได้(@NameIsNovel)มาก่อนนั้น บรรจุเพียงเคล็ดวิชาบำเพ็ญระหว่า(@NameIsNovel)ง ระดับชำระปราณ จนถึง ระดับหลอมวิญญาณ เท่านั้น สำหรับตนเองในปัจจุบันแล้วหาได้(@NameIsNovel)ใส่ใจนัก เพราะในตอนที่(@NameIsNovel)เพิ่งฝึกฝนแรกเริ่มนั้น เขา(@NameIsNovel)เพิ่งบุกฝ่าขึ้นสู่ระดับชำระปราณได้(@NameIsNovel)ไม่นาน ฐานะพรสวรรค์ก็ต่ำต้อยนัก ยังห่างไกลกว่า(@NameIsNovel)จะบ่มเพาะได้(@NameIsNovel)สำเร็จ
ทว่า(@NameIsNovel)ในแดนฝัน ร่างตนอีกภาคกลับมี(@NameIsNovel)พรสวรรค์โดดเด่นยิ่ง โดยเฉพาะหลังจากติดอยู่ในหมู่บ้านชั่วนิรันดร์ และ(@NameIsNovel)สามารถบ่มเพาะเส้นลมปราณได้(@NameIsNovel)ถึงยี่สิบเส้น ระดับบำเพ็ญก็พุ่งทะยานอย่างรวดเร็ว จนไม่นานมานี้ฝ่าด่านคอขวดโดยไม่รู้ตัว ก้าวเข้าสู่ ระดับก่อกำเนิด ได้(@NameIsNovel)สำเร็จ บ่มเพาะเคล็ดวิชาบำเพ็ญไร้นามจนถึงที่(@NameIsNovel)สุด ไม่อาจก้าวต่อไปได้(@NameIsNovel)อีก
เขา(@NameIsNovel)ลอบ วิตกอยู่ลึกๆ แต่กลับมิได้(@NameIsNovel)คาดคิดว่า(@NameIsNovel)จะประสบโอกาสยิ่งใหญ่เช่นนี้ ได้(@NameIsNovel)พบกับ คัมภีร์หวงถิง เคล็ดวิชาบำเพ็ญที่(@NameIsNovel)เหนือกว่า(@NameIsNovel)คัมภีร์บำเพ็ญไร้นามอย่างท่วมท้น และ(@NameIsNovel)ยังบ่มเพาะได้(@NameIsNovel)ไกลถึงขั้น เซียนแท้!
ต่างจากคัมภีร์บำเพ็ญไร้นามที่(@NameIsNovel)เน้นการบ่มเพาะ ปราณเต๋า เพียงด้านเดียว คัมภีร์หวงถิง เป็น(@NameIsNovel)เคล็ดวิชาที่(@NameIsNovel)เน้นการบำเพ็ญทั้งกายและ(@NameIsNovel)ปราณเต๋าควบคู่กัน บ่มเพาะความแข็งแกร่งของร่างกายไปพร้อมๆ กับเสริมพลังปราณ
ในคัมภีร์กล่าวไว้ว่า(@NameIsNovel) หากฝึกฝนเคล็ดวิชาหวงถิง จะเสริมกำลังร่างกายได้(@NameIsNovel)อย่างมหาศาล ทุกๆ สิบบท เทียบเท่ากับการยกระดับใหญ่หนึ่งขั้น ผู้ฝึกจะได้(@NameIsNovel)รับ พละกำลังหนึ่งพญามังกร หนึ่งพญาช้าง หากบ่มเพาะครบทั้งเจ็ดสิบสองบท ก็จะมี(@NameIsNovel)กำลังทัดเทียมกับ หกพญามังกร หกพญาช้าง!
ส่วนผลลัพธ์ต่อปราณเต๋านั้น คัมภีร์มิได้(@NameIsNovel)กล่าวรายละเอียดนัก เพียงระบุว่า(@NameIsNovel)หากบ่มเพาะเคล็ดวิชานี้จนถึงที่(@NameIsNovel)สุด จะสามารถแสดง เทพานุภาพ “สามดาราสยบอสูร” ได้(@NameIsNovel)
วิชานี้สามารถอัญเชิญพลังแห่งดวงดาวจากห้วงจักรวาลไร้สิ้นสุด มาประทับผนึกศัตรู พลังร้ายแรงสุดประมาณ โดยเฉพาะต่อภูตผีปีศาจและ(@NameIsNovel)สิ่งคล้ายคลึงกัน
ทว่า(@NameIsNovel)เพราะพลังนั้นสูงส่งยิ่ง การใช้ สามดาราสยบอสูร จึงต้องอาศัยระดับบำเพ็ญที่(@NameIsNovel)ลึกซึ้งยิ่งนัก
เพิ่งบ่มเพาะจนถึง ระดับหลอมวิญญาณ จึงจะเรียกพลังดวงดาวได้(@NameIsNovel)หนึ่งดวง
หากจะใช้พลังสองดวง ฝึกฝนจนบรรลุถึงระดับมหาโพธิญาณ
ส่วนการปลดปล่อยวิชาครบถ้วนสมบูรณ์ ต้องบ่มเพาะคัมภีร์หวงถิงจนถึงที่(@NameIsNovel)สุด บรรลุถึงตำนาน ระดับเซียนแท้ เท่านั้น
ตามบันทึกแล้ว สามดาราสยบอสูร เมื่อใช้อย่างสมบูรณ์จะทรงพลังสั่นสะท้านฟ้าดิน ถึงขั้นสามารถผนึกเทพแท้ได้(@NameIsNovel)!
แม้เซินลั่วจะยังมิได้(@NameIsNovel)พบเห็นเคล็ดวิชามากนัก แต่ก็ยังเข้าใจได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel) เคล็ดวิชาหวงถิงนี้คือสุดยอดเคล็ดวิชาลำดับต้นๆ อย่างแท้จริง
แต่เพราะความล้ำลึกนี้เอง จึงทำให้ผู้ฝึกต้องมี(@NameIsNovel)คุณสมบัติสูงส่งยิ่งธรรมดา สามัญชน มิอาจฝึกได้(@NameIsNovel) บ้างก็บ่มเพาะก้าวหน้าเชื่องช้า แม้ผ่านไปหลายสิบปีก็มิอาจขยับแม้ครึ่งก้าว ทำให้ในทางปฏิบัติยังด้อยกว่า(@NameIsNovel)คัมภีร์พื้นฐานบางเล่มเสียอีก
เมื่อถึงจุดนี้ เขา(@NameIsNovel)จึงข่มความยินดีในใจลง
แม้ร่างพรสวรรค์สูงที่(@NameIsNovel)ตนมี(@NameIsNovel)เพียงพอจะบ่มเพาะคัมภีร์บำเพ็ญไร้นามได้(@NameIsNovel)สบาย แต่สำหรับคัมภีร์หวงถิงยังมิอาจรู้แน่ว่า(@NameIsNovel)จะเป็น(@NameIsNovel)เช่นใด
“คิดมากไปก็ไร้ประโยชน์ ต้องลองฝึกจึงจะรู้” เซินลั่วพึมพำ แล้วนั่งขัดสมาธิลงทันที
เขา(@NameIsNovel)หลับตาลง ระลึกถ้อยคำทั้งเจ็ดสิบสองบทของคัมภีร์หวงถิงตั้งแต่ต้นจนจบ ครั้นแน่ใจว่า(@NameIsNovel)จำได้(@NameIsNovel)ถูกต้อง จึงค่อยๆ เริ่มบ่มเพาะเคล็ดวิชา
เพียงไม่นาน พลังปราณฟ้าดินรอบด้านก็ทะลักหลั่งไหลเข้ามา ราวเกลียวคลื่นบ้าคลั่งถาโถมเข้าหาตัวเขา(@NameIsNovel)
พลังที่(@NameIsNovel)พุ่งเข้ามามี(@NameIsNovel)มากมายมหาศาลและ(@NameIsNovel)รวดเร็ว จนรอบกายเซินลั่วก่อตัวเป็น(@NameIsNovel)หมอกขาวคลุมเรือนร่าง ทำให้เงาร่างพร่ามัวเลือนราง
เขา(@NameIsNovel)ทั้งตื่นตะลึงและ(@NameIsNovel)ปรีดาในเวลาเดียวกัน
ความเร็วในการดึงดูดปราณฟ้าดินสะท้อนให้เห็นถึงความล้ำเลิศของเคล็ดวิชาที่(@NameIsNovel)บ่มเพาะอยู่ และ(@NameIsNovel)คัมภีร์หวงถิงดึงปราณฟ้าดินได้(@NameIsNovel)มากกว่า(@NameIsNovel)คัมภีร์บำเพ็ญไร้นามเกือบสิบเท่า!
แม้เต็มไปด้วยความปลื้มยินดี แต่เซินลั่วก็ยังไม่ลืมที่(@NameIsNovel)จะหมุนเวียนพลัง นำปราณฟ้าดินมหาศาลรอบกายเข้าสู่ร่าง
แต่ต่างจากตอนบ่มเพาะคัมภีร์บำเพ็ญไร้นาม ตรงที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ไม่ดูดซับปราณฟ้าดินเข้ามายังเส้นลมปราณและ(@NameIsNovel)ตันเถียนโดยตรง หากแต่หลอมรวมร่างเข้ากับหมอกขาวแห่งปราณฟ้าดินรอบกาย ปล่อยให้ปราณฟ้าดินซึมเข้าสู่กล้ามเนื้อและ(@NameIsNovel)กระดูกทีละน้อย ดันลึกเข้าสู่ภายในร่าง
ระหว่า(@NameIsNovel)งนั้น เขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)ใช้วิธีการขัดเกลานับร้อยที่(@NameIsNovel)บันทึกไว้ในคัมภีร์หวงถิง ทั้งการบดขยี้ การหล่อหลอม การกระตุ้นจุดลมปราณ ล้วนเพื่อขัดเกลากายเนื้อ ก่อนที่(@NameIsNovel)สุดท้ายปราณจึงจะไหลเข้าสู่เส้นลมปราณ
วิธีการขัดเกลากายเช่นนี้ เขา(@NameIsNovel)ไม่เคยพบเห็นหรือแม้แต่คิดถึงมาก่อนเลย ทำให้ราวกับได้(@NameIsNovel)เปิดโลกใหม่แห่งการบำเพ็ญ
จนเมื่อปราณฟ้าดินผ่านการขัดเกลาทั้งหมดเข้าสู่เส้นลมปราณได้(@NameIsNovel) ครึ่งหนึ่งของพลังนั้นถูกใช้ไปกับร่างกาย อีกครึ่งหนึ่งเท่านั้นที่(@NameIsNovel)เข้าสู่เส้นลมปราณ
“ที่(@NameIsNovel)แท้นี่เองคือความหมายของการบำเพ็ญกายาควบคู่กับเคล็ดวิชา!” เซินลั่วพึมพำในใจ กำหมัดแน่น ร่างสั่นไหวเล็กน้อย
ยามปราณฟ้าดินขัดเกลากายา ร่างกายหาได้(@NameIsNovel)ไร้ความรู้สึกไม่ ตรงกันข้าม เขา(@NameIsNovel)กลับรู้สึกปวดเมื่อยและ(@NameIsNovel)เสียวซ่านไปทั่วร่าง ราวกับมี(@NameIsNovel)มดนับพันนับหมื่นไต่กัดอยู่ภายใน
ความเจ็บปวดลึกซึ้งนี้ แม้แต่เซินลั่วยังแทบไม่อาจสงบนิ่งได้(@NameIsNovel) ต้องกัดฟันแน่น กำหมัดแน่นเพื่ออดกลั้น
แต่ถึงกระนั้น เขา(@NameIsNovel)ก็มิได้(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)แม้เพียงคำบ่น ทว่า(@NameIsNovel)นัยน์ตากลับเปล่งประกายปรีดายิ่งนัก!
----------