ตอนที่ 190 : จำต้องตามเหตุการณ์

แสงขาวจางๆ แว่บผ่านผนังถ้ำ กวัดแกว่งเล็กน้อย ก่อนจะค่อยๆ สงบลงในที่(@NameIsNovel)สุด [Source: NameIsNovel]

เซินลั่วสะบัดมือร่ายคาถา กระแสน้ำสายหนึ่งควบแน่นก่อเกิดขึ้นกลางอากาศ พลันแปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)กระบี่วารี ฟาดฟันลงกระแทกแขนของเขา(@NameIsNovel)อย่างรุนแรง

เสียงปะทะดั่งโลหะ “เคร้ง!” ก้องสะท้อนออกมา

กระบี่วารี แตกสลายเป็น(@NameIsNovel)เสี่ยงๆ ประกายไฟกระจายวูบไหว

ทว่า(@NameIsNovel)บนแขนของเซินลั่วกลับไร้บาดแผล มี(@NameIsNovel)เพียงรอยขาวบางๆ ปรากฏอยู่ชั่วครู่ ก่อนจะเลือนหายไปต่อหน้าต่อตา

เขา(@NameIsNovel)พยักหน้า มุมปากเผยรอยยิ้มบางเบา

หลังจากบ่มเพาะ สามสิบหกบทของคัมภีร์หวงถิง แล้ว พลังป้องกันของร่างกายเขา(@NameIsNovel)พุ่งพรวดขึ้นอย่างเห็นได้(@NameIsNovel)ชัด แม้มิกล้ากล่าวอวดว่า(@NameIsNovel)ตนไร้เทียมทาน ทว่า(@NameIsNovel)เครื่องศาสตราชั้นต่ำโดยมากก็ไม่อาจทำร้ายเขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)แล้ว

เซินลั่วหมุนคอไปมา ส่งเสียงดังกรอบแกรบ แล้วพลันหักคอย้อนกลับไปหนึ่งร้อยแปดสิบองศา ก่อนจะเหยียดกลับตรง ดวงตาจับจ้องไปยังเบื้องหลัง

เวลานี้ลำคอของเขา(@NameIsNovel)บิดครึ่งรอบเต็มๆ ได้(@NameIsNovel)โดยไม่พบความลำบากใดๆ [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

เขา(@NameIsNovel)หันศีรษะกลับ หยุดชั่วครู่ ร่างกายเริ่มส่งเสียงลั่นกรอบแกรบอีกครั้ง ร่างทั้งร่างหดเล็กลงราวครึ่งฉื่อ กล้ามเนื้อและ(@NameIsNovel)กระดูกบนใบหน้าสั่นกระตุก แปรเปลี่ยนเค้าโครงจนโฉมหน้าผิดแผกไปเล็กน้อย

“มหัศจรรย์นัก!” (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

เมื่อมองร่างตนเอง เซินลั่วก็อดเอ่ยสรรเสริญมิได้(@NameIsNovel)

แท้จริงแล้ว การบ่มเพาะคัมภีร์หวงถิง หาได้(@NameIsNovel)เน้นเพียงการเพิ่มพลังและ(@NameIsNovel)การป้องกันร่างกายไม่ หากแต่หัวใจสำคัญอยู่ที่(@NameIsNovel) การควบคุมเรือนกายได้(@NameIsNovel)อย่างสิ้นเชิง [Source: NameIsNovel]

เขา(@NameIsNovel)เองก็เคยขัดข้องใจกับหลักการนี้มาตลอด ทว่า(@NameIsNovel)เมื่อบ่มเพาะครบสามสิบหกบท ความเข้าใจพลันเกิดขึ้นเล็กน้อย ร่างกายกลับยืดหยุ่นเกินคาด การเคลื่อนไหวที่(@NameIsNovel)เคยเป็น(@NameIsNovel)ไปไม่ได้(@NameIsNovel)ก็พลันง่ายดาย อีกทั้งยังมี(@NameIsNovel)สัมผัสแจ่มชัดต่อทุกส่วนของกล้ามเนื้อ เพียงนึกก็สามารถควบคุมได้(@NameIsNovel)ดังใจ [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “ความสามารถในการแปรเปลี่ยนแห่งเคล็ดวิชาหวงถิง ยังมิได้(@NameIsNovel)หยุดอยู่เพียงเท่านี้ ต้องมี(@NameIsNovel)ความลี้ลับลึกซึ้งซ่อนเร้นอีกมาก เกรงว่า(@NameIsNovel)ต้องบ่มเพาะครบเจ็ดสิบสองบทจึงจะได้(@NameIsNovel)เห็นศักยภาพแท้จริง” เซินลั่วรำพึงในใจ

“ขอบคุณท่านอาวุโสที่(@NameIsNovel)ประทานคัมภีร์หวงถิงให้ ศิษย์จัก มิลืมพระคุณ หากวันใดมี(@NameIsNovel)วาสนาพบกันอีก ข้าขอสาบานว่า(@NameIsNovel)จะตอบแทนด้วยชีวิต” เขา(@NameIsNovel)เชิดชายเสื้อ ก้มกราบต่อ ผนังศิลาขาว สามครั้งอย่างเคารพ

หลังเสร็จพิธี เขา(@NameIsNovel)ไม่อยู่ต่ออีก ลุกขึ้นเดินมุ่งหน้าออกไป (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

เขา(@NameIsNovel)ถูกหน่วงรั้งอยู่ที่(@NameIsNovel)นี่มานานมากแล้ว ถึงเวลาที่(@NameIsNovel)ต้องจากไป

เมื่อหันหลังกลับ สายตาพลันเหลือบไปยังเบาะฟางที่(@NameIsNovel)ปูอยู่บนพื้น เกิดความลังเลอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายก็เบือนหน้าหนี (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เบาะฟางผืนนั้นแท้จริงเป็น(@NameIsNovel)ของล้ำค่า สามารถสงบจิตระงับใจได้(@NameIsNovel)อย่างมหัศจรรย์ ทว่า(@NameIsNovel)ดูจากที่(@NameIsNovel)แห่งนี้ น่าจะเป็น(@NameIsNovel)ถ้ำที่(@NameIsNovel) เต๋าเฒ่าผู้ผมขาว ใช้ถ่ายทอดคำสอน เขา(@NameIsNovel)เองได้(@NameIsNovel)รับอานิสงส์จากท่านมาก ล้นอยู่แล้ว จะให้ฉวยเอาสมบัตินี้ไปด้วยก็ดูจะเกินควร

เมื่อออกจากถ้ำ เขา(@NameIsNovel)เหยียดมือคว้าประตูหินที่(@NameIsNovel)แง้มอยู่ ดึงเบาๆ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

เสียง “ครืน—” ดังสนั่น ประตูหินที่(@NameIsNovel)ก่อนนี้เขา(@NameIsNovel)ใช้แรงแทบสิ้นชีวิตกว่า(@NameIsNovel)จะเปิดได้(@NameIsNovel) พลันปิดลงง่ายราวกับเป็น(@NameIsNovel)เพียงประตูไม้ทั่วไป

ทันทีที่(@NameIsNovel)ประตูหินปิดสนิท ก็มี(@NameIsNovel)แสงขาวชั้นหนึ่งลอยอาบแผ่วเบา วูบวาบอยู่หลายครั้ง ก่อนจะค่อยๆ จางหายไป

เห็นดังนี้ แววตาเซินลั่วฉายประกายพิศวง เขา(@NameIsNovel)ก้มโค้งคำนับต่อหน้าประตูหินหนึ่งครั้ง แล้วหันกายจากไป พลันกระโจนขึ้นสู่ยอดเขา(@NameIsNovel)เขียว (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ยอดเขา(@NameIsNovel)สูงชันแทบตั้งฉาก บางส่วนชันดุจผนัง ไม่ใช่สิ่งที่(@NameIsNovel)คนธรรมดาจะปีนป่ายได้(@NameIsNovel) ทว่า(@NameIsNovel)ในสายตาเขา(@NameIsNovel) กลับไร้อุปสรรคอันใด เพียงไม่กี่ก้าวทะยาน เขา(@NameIsNovel)ก็ขึ้นถึงเชิงยอดอย่างรวดเร็ว

มหาศาลาตั้งตระหง่านอยู่เบื้องหน้า เดิมทีคงต้องงดงาม โอ่อ่ามากนัก แต่เวลานี้กว่า(@NameIsNovel)ครึ่งกลับถล่มพังลงไปแล้ว

เซินลั่วก้มเก็บป้ายไม้เก่าที่(@NameIsNovel)ตกอยู่กลางซากปรักหักพัง เห็นอักษรใหญ่สามตัวสลักไว้ว่า(@NameIsNovel) “มหาศาลาศิลาทอง”

“ตามชื่อแล้ว ดูท่าจะเป็น(@NameIsNovel)สถานที่(@NameIsNovel)เก็บแร่ธาตุและ(@NameIsNovel)วัสดุวิญญาณ” ดวงตาเขา(@NameIsNovel)พลันสว่า(@NameIsNovel)งวาบ ก้าวเข้าไปด้านในพลางแผ่สัมผัสจิตเทวะออกตรวจสอบไปทั่ว

เพียงครู่เดียว เซินลั่วก็เดินออกมาจากซากปรัก สีหน้าฉายแววผิดหวัง

การคาดเดาของเขา(@NameIsNovel)ไม่ผิด ที่(@NameIsNovel)นี่แท้จริงแล้วคือที่(@NameIsNovel)เก็บแร่และ(@NameIsNovel)วัสดุวิญญาณ ทว่า(@NameIsNovel)ทรัพยากรภายในกลับถูกสำนักฟางชุนเก็บไปแล้ว หรือไม่ก็ถูกศัตรูที่(@NameIsNovel)บุกทำลายกวาดล้างจนหมดสิ้น เหลือทิ้งไว้เพียงแร่ธาตุทั่วไปตามมุมอับสายตาไม่กี่ก้อน [Source: NameIsNovel]

เซินลั่วส่ายหน้าเบาๆ ก่อนจะก้าวต่อขึ้นสู่ยอดเขา(@NameIsNovel) เพียงไม่กี่ก้าวก็ถึงจุดสูงสุด ใบหน้าพลันเปลี่ยนสีทันที

ด้านหลังยอดเขา(@NameIsNovel)กลับไม่มี(@NameIsNovel)พื้นดินทอดต่อออกไป หากแต่เป็น(@NameIsNovel)ความว่า(@NameIsNovel)งเปล่าเบื้องหน้า ดำมืดไร้ก้นบึ้งราวเหวแห่งอนันต์ มองไม่เห็นขอบเขตสิ้นสุด ด้านล่างเป็น(@NameIsNovel)ความมืดมิดลึกล้ำ สุดสายตาไม่อาจหยั่งถึง (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ริมเหวเรียบตรงประหนึ่งถูกกวาดล้างในพริบตาด้วยพลังทวยเทพ หาใช่เกิดขึ้นตามธรรมชาติ

ภาพตรงหน้านี้ทำให้เซินลั่วถึงกับตะลึงงันอยู่พักใหญ่ จึงค่อยเรียกสติกลับคืนมา

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เขา(@NameIsNovel)ก้มลงหยิบก้อนหินขนาดเท่าโม่หิน เหวี่ยงเต็มแรงออกไป ก้อนหินโค้งตกกลางอากาศก่อนจะร่วงสู่เหวลึก หายไปไร้ร่องรอย

ผ่านไปเนิ่นนานก็ยังไร้เสียงสะท้อนกลับมา ไม่รู้ว่า(@NameIsNovel)เพราะเหวนั้นลึกเกินไปเสียงไม่อาจลอดขึ้นมาได้(@NameIsNovel) หรือเพราะมี(@NameIsNovel)อาคมบางอย่างสลายก้อนหินนั้นในทันที [Source: NameIsNovel]

ไม่ว่า(@NameIsNovel)กรณีใด ถ้ำซานซิง ก็มาสิ้นสุดเพียงเท่านี้ ไม่มี(@NameIsNovel)หนทางให้สำรวจต่อแล้ว [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

ยิ่งไปกว่า(@NameIsNovel)นั้น ผลลัพธ์ที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)รับก็นับว่า(@NameIsNovel)มากพอจนพึงพอใจแล้ว

เซินลั่วหันกายกลับ ลงจากยอดเขา(@NameIsNovel)มุ่งสู่เส้นทางเดิม

ไม่นานก็ย้อนกลับมาถึงหน้าผาที่(@NameIsNovel)ตนตื่นขึ้นมาก่อนหน้านี้ ก้าวสู่ความมืดในถ้ำอีกครั้ง รุดตรงออกไปจนถึงทางออกของถ้ำซานซิง (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

เขา(@NameIsNovel)กวาดสายตาสำรวจรอบด้านอย่างระมัดระวัง เมื่อไม่พบสิ่งผิดปกติจึงถีบตัวพุ่งขึ้นสูง ดั่งแม่ทัพเหาะเหิน ก้าวเพียงคราหนึ่งก็ทะยานได้(@NameIsNovel)กว่า(@NameIsNovel)ยี่สิบกว่า(@NameIsNovel)หลี่ ทิ้งกายลงหนักหน่วงบนผนังหินฝั่งตรงข้ามทางเข้า

“ตูม!”

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ปลายเท้ากระแทกพื้นจนเกิดหลุมใหญ่ ฝุ่นผงฟุ้งกระจาย เศษหินปลิวว่อน หากแต่ร่างของเขา(@NameIsNovel)กลับไม่เป็น(@NameIsNovel)อะไรเลยอ่านตอนต่อไปฟรี

ราวกับไม่มี(@NameIsNovel)สิ่งใดเกิดขึ้น เซินลั่วก้าวเดินตรงไป ยืนหยุดต่อหน้าผนังหิน ค่อยๆ เพ่งมองอย่างถี่ถ้วน

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เขา(@NameIsNovel)จำได้(@NameIsNovel)ชัดว่า(@NameIsNovel)นี่คือทางที่(@NameIsNovel)ตนเข้าสู่สถานที่(@NameIsNovel)แห่งนี้ หากตอนนี้จะออกไปก็คงต้องอาศัยตรงนี้เช่นกัน ทว่า(@NameIsNovel)เมื่อคราวก่อนเขา(@NameIsNovel)ตรวจสอบผนังภูเขา(@NameIsNovel)นี้แล้วก็ไม่พบสิ่งผิดปกติใด

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ดูท่า การออกไปจากที่(@NameIsNovel)นี่คงไม่ใช่เรื่องง่ายเสียแล้ว

เขา(@NameIsNovel)แผ่สัมผัสจิตเทวะออกตรวจสอบผนังหินอีกครั้งอย่างรวดเร็ว แต่ก็ยังไร้ผล ใบหน้าขมวดคิ้วแน่น ยกฝ่ามือวางลงบนผนัง ปล่อยปราณเต๋าจากร่างไหลเข้าไป

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] แต่ผนังหินยังคงนิ่งสนิท ราวกับว่า(@NameIsNovel)ปราณเต๋าที่(@NameIsNovel)ปล่อยออกไปนั้นสลายหายไปในความว่า(@NameIsNovel)งเปล่า

เซินลั่วชักมือกลับมายืนเงียบๆ เบื้องหน้าผนังหิน ครุ่นคิดในใจ (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

ยามนี้เขา(@NameIsNovel)เหลือเพียงหนทางสุดท้าย

“ผู้อาวุโส ข้ามิได้(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)เจตนาลบหลู่ แต่เมื่อไร้หนทางอื่น จำต้องขออภัยที่(@NameIsNovel)ต้องใช้วิธีนี้เพื่อออกไป” เซินลั่วกล่าวด้วยความเคารพ โค้งคำนับลึกไปยังส่วนลึกของแดนลับ ก่อนจะหันกายกลับ เผชิญหน้าผนังหิน กำหมัดแน่น

แสงทองห่อหุ้มทั่วร่าง แขนทั้งสองค่อยๆ ยกขึ้นพร้อมกัน [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

หมัดทั้งคู่กลายเป็น(@NameIsNovel)สีทองดั่งทองคำแท้ แผ่พลังอำนาจไร้ประมาณออกมา ทันทีที่(@NameIsNovel)ออกแรง พลังหมัดพลันกลายเป็น(@NameIsNovel)แสงทองสองสาย พุ่งกระแทกใส่ผนังหินตรงหน้า

ทว่า(@NameIsNovel)เหนือความคาดหมาย ไม่มี(@NameIsNovel)เสียงกัมปนาทสะเทือนสักน้อย กระทั่งแม้แต่เสียงกระทบก็ไม่ปรากฏ!

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ----------

ขอบพระคุณทุกท่านที่(@NameIsNovel)สนับสนุนและ(@NameIsNovel)ติดตามเรา (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)