ตอนที่ 191 : ดุจดั่งผ่านไปชั่วชีวิต

บนผนังหินนั้น ปรากฏแสงสีขาวเจิดจ้า กลายเป็น(@NameIsNovel)ม่านแสงสีขาวกางกั้นออกมา ภายในม่านแสงเต็มไปด้วยเส้นลายขาวนับไม่ถ้วนไขว้สลับกัน เกิดเป็น(@NameIsNovel)ลวดลายอันพิสดารคล้ายอักขระปริศนา เป็น(@NameIsNovel)ตาข่ายห้ามปรามอันลี้ลับ ขวางกั้นหมัดของเซินลั่วไว้

ทว่า(@NameIsNovel) พลังที่(@NameIsNovel)สะสมอยู่ในกำปั้นของเขา(@NameIsNovel)กลับมหาศาลเกินคาด หมัดทั้งสองกดลึกลงไปในม่านแสงสีขาวอย่างรุนแรง

ม่านแสงสีขาวยังฝืนทานอยู่ ไม่แตกออก

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “หึ!” เซินลั่วเห็นดังนั้น สีหน้าไม่เปลี่ยน เพียงแต่ส่งเสียงฮึดเย็นชาออกมา

ทันทีที่(@NameIsNovel)เสียงนั้นดังจบ รัศมี(@NameIsNovel)ทองคำทั่วร่างพลันระเบิดสว่า(@NameIsNovel)งอีกครั้ง เงา สามมังกรสามช้าง ปรากฏขึ้น ส่งเสียงคำรามดังก้องทั้งเสียงมังกรและ(@NameIsNovel)เสียงช้าง

ในขณะนั้นเอง เงาของสามมังกรสามช้างพุ่งตรงเข้าสู่ท่อนแขนของเขา(@NameIsNovel)

แสงสีทองบนแขนทั้งสองพลันปะทุรุนแรงยิ่งขึ้น พลังหมัดที่(@NameIsNovel)ปลดปล่อยออกมามากกว่า(@NameIsNovel)เดิมหลายเท่า ราวภูเขา(@NameIsNovel)ไฟปะทุ ระเบิดกระแทกลงบนม่านแสงสีขาว (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“ฉีด––!” เสียงแหลมกรีดดังขึ้น ม่านแสงสีขาวไม่อาจทานทนได้(@NameIsNovel)อีก แตกสลายกลายเป็น(@NameIsNovel)ละอองแสงสีขาวนับไม่ถ้วน ลอยกระจายหายไปในอากาศ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

หมัดของเซินลั่วที่(@NameIsNovel)ฉีกม่านแสงออก ไม่หยุดลง แต่ยังคงพุ่งต่อไป กดกระแทกอย่างโหดร้ายบนผนังหิน (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ผนังหินที่(@NameIsNovel)แข็งแกร่งกลับเปราะบางราวกระดาษ บังเกิดเสียงคำรามทึบ และ(@NameIsNovel)ช่องโหว่ขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นตรงกลางที่(@NameIsNovel)กำปั้นเขา(@NameIsNovel)กระแทกลง

สุญญตารอบด้านเปล่งแสงสีขาวเส้นบางๆ แผ่คลุมทุกสิ่ง ทำให้สิ่งรอบตัวกลายเป็น(@NameIsNovel)ภาพเลือนราง มี(@NameIsNovel)เพียงโพรงกว้างบนผนังหินนั้นที่(@NameIsNovel)แท้จริง

ภายในช่องโหว่ใหญ่ สามารถมองเห็นป่าภูเขา(@NameIsNovel)ภายนอกได้(@NameIsNovel)ชัดเจน

เซินลั่วหายใจยาว ถอนหมัดกลับมา ก่อนจะกระโดดพุ่งออกจากช่องโหว่ใหญ่ในทันที

เพียงรู้สึกว่า(@NameIsNovel)ดวงตาพร่าไหว ภาพเบื้องหน้าก็เปลี่ยนไป เขา(@NameIsNovel)กลับมาปรากฏตัว ณ หน้าผาที่(@NameIsNovel)เคยถูกกักขัง

“ในที่(@NameIsNovel)สุด…ข้าก็ออกมาได้(@NameIsNovel)!” เมื่อเห็นภูเขา(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)คุ้นตาตรงหน้า รอยยิ้มบางผุดขึ้นบนใบหน้าเซินลั่ว

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ส่วน พยัคฆ์สวรรค์กลืนฟ้า ไม่ได้(@NameIsNovel)รออยู่ที่(@NameIsNovel)นี่แล้ว คงเพราะสูญเสียความอดทนหลังจากรอนานหลายวัน

เซินลั่วส่ายหัวเล็กน้อยด้วยความเสียดาย ขณะนี้พลังของเขา(@NameIsNovel)เพิ่มขึ้นมหาศาล ใจจริงต้องการหาคู่ต่อสู้เพื่อทดสอบกำลังใหม่ของตน และ(@NameIsNovel)พยัคฆ์สวรรค์กลืนฟ้าย่อมเป็น(@NameIsNovel)คู่ต่อสู้ที่(@NameIsNovel)เหมาะสมที่(@NameIsNovel)สุด

ทว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)มิใช่คนกระหายการต่อสู้ จงใจไปหาพยัคฆ์สวรรค์กลืนฟ้าเพื่อประลอง หากไม่พบ ก็ปล่อยไปตามนั้น (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เขา(@NameIsNovel)หันไปมองยังหน้าผาด้านหลัง พบช่องโหว่ใหญ่ปรากฏขึ้น และ(@NameIsNovel)ยังมี(@NameIsNovel)เส้นแสงขาวเปล่งออกมาจากภายใน ผ่านไปครู่หนึ่ง ช่องโหว่นั้นก็ยังไม่แสดงวี่แวว จะสมานตัวเอง

“ดูท่าข้าทำลายค่ายกลห้ามปรามที่(@NameIsNovel)นี่จนสิ้นแล้ว…” เซินลั่วเกาศีรษะ ก่อนจะเคลื่อนก้อนหินใหญ่รอบๆ มาขวางปิดช่องโหว่เอาไว้

เมื่อจัดการเสร็จ เขา(@NameIsNovel)มิได้(@NameIsNovel)อยู่ต่อ กระโดดพุ่งลงไปยังตีนเขา(@NameIsNovel)ทันที

บัดนี้เขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)ฝึกเคล็ดวิชาหวงถิงไปแล้วสามสิบหกบท นอกจากร่างกายแปรเปลี่ยนแข็งแกร่งขึ้น ความว่องไวและ(@NameIsNovel)ความเร็วก็ทวีคูณ การเดินทางบนภูผาสูงชันอันอันตราย กลับเหมือนเดินบนพื้นราบ เพียงไม่กี่ก้าวก็กระโจนหายลับไปไกล [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

ไม่นานหลังจากเซินลั่วจากไป เงาสีขาวก็พุ่งมาแต่ไกล หยุดลงตรงหน้าผา แสงขาวค่อยๆ จางลง เผยร่างของ พยัคฆ์สวรรค์กลืนฟ้าออกมา (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

มันมองไปยังปากถ้ำที่(@NameIsNovel)ถูกก้อนหินปิดบังอยู่บนหน้าผา แววตาปรากฏความยินดีขึ้นเล็กน้อย ทว่า(@NameIsNovel)ทันทีที่(@NameIsNovel)หวนระลึกถึงบางสิ่ง ดวงตาก็ฉายแสงดุร้ายขึ้นมา แล้วตวัดกรงเล็บใส่

หมู่สายฟ้าสีน้ำเงินปะทุออกมา “บึ้ม!” ซัดก้อนหินที่(@NameIsNovel)อุดปากถ้ำแตกกระจายปลิวกระเด็นไปไกล

พยัคฆ์สวรรค์กลืนฟ้าคำรามกึกก้อง ก่อนจะพุ่งทะยานเข้าไปในโพรงนั้นอย่างรวดเร็ว (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

ครึ่งชั่วยามต่อมา เสียงคำรามที่(@NameIsNovel)อัดแน่นไปด้วยความโกรธเกรี้ยวสุดขีดดังสนั่นออกมาจากโพรงใหญ่บนหน้าผา สั่นสะเทือนจนผนังเขา(@NameIsNovel)รอบด้านสั่นไหวไม่หยุดอ่านตอนต่อไปฟรี

… (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

เซินลั่วหาได้(@NameIsNovel)รู้เรื่องที่(@NameIsNovel)เกิดขึ้นเบื้องหลังไม่ ร่างของเขา(@NameIsNovel)กำลังเคลื่อนไหวรวดเร็วไปทั่วบริเวณยอดเขา(@NameIsNovel)ฟางชุน ไม่นานนักยังไม่ถึงครึ่งชั่วยาม เขา(@NameIsNovel)ก็ไต่ลงจากภูเขา(@NameIsNovel)มาถึงเชิงเขา(@NameIsNovel)

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] เขา(@NameIsNovel)หยุดที่(@NameIsNovel)สระน้ำแห่งหนึ่งตรงเชิงเขา(@NameIsNovel) ก้มลงล้างหน้าของตน แล้วเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า

ภายในถ้ำตลอดหลายวันหลายคืน แสงสว่า(@NameIsNovel)งคงที่(@NameIsNovel)อยู่เสมอ ทำให้ไม่รู้ถึงความแตกต่างของเวลากลางวันกับกลางคืน

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) แต่ในขณะนี้ท้องฟ้ากลับมืดสลัวประหลาด ราวกับม่านผืนใหญ่สีดำปกคลุมอยู่ทั่วฟ้า กดดันจนชวนอึดอัดประหนึ่งพายุใหญ่ใกล้จะมาเยือน มิอาจบอกเวลาได้(@NameIsNovel)เลยว่า(@NameIsNovel)ตอนนี้ยามใด

ไม่รู้ด้วยเหตุผลใด บรรยากาศรอบๆ แผ่แววเย็นวูบออกมา (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

[Source: NameIsNovel] เมื่อเห็นเป็น(@NameIsNovel)เรื่องผิดแปลก แต่เซินลั่วก็ไม่คิดใส่ใจให้มากนัก เร่งฝีเท้ามุ่งตรงไปยังหมู่บ้านชั่วนิรันดร์ ในไม่ช้าก็มาถึงหน้าประตูหมู่บ้าน

“ท่าน…ท่านเซินยังมี(@NameIsNovel)ชีวิตอยู่จริงๆ!” ทหารยามเฝ้าประตูต่างเบิกตากว้างมองเห็นเซินลั่ว ร่องรอยตกตะลึงและ(@NameIsNovel)ยินดีผสมกันฉายชัดบนสีหน้า (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

[Source: NameIsNovel] เซินลั่วอดไม่ได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะขมวดคิ้ว เมื่อครุ่นคิดดูก็เข้าใจ เขา(@NameIsNovel)หายไปอยู่ในภูเขา(@NameIsNovel)มากว่า(@NameIsNovel)ยี่สิบวัน อีกทั้งก่อนหน้านี้ยังถูกพยัคฆ์สวรรค์กลืนฟ้าตามล่า เป็น(@NameIsNovel)เรื่องไม่เกินเลยที่(@NameIsNovel)อิงหลัวจะคิดว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)สิ้นชีพไปแล้ว

“ข้าไม่เป็น(@NameIsNovel)ไร เปิดประตูเถิด” เขา(@NameIsNovel)กล่าวเสียงเรียบหลังจากคิดครู่หนึ่ง (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“ขอรับๆ ดีแล้วที่(@NameIsNovel)ท่านเซินยังปลอดภัย รีบเปิดประตูเร็วเข้า” ชิงหนิวปรากฏตัวออกมาจากฝูงชน ก้มหัวให้เซินลั่ว ก่อนหันไปสั่งการ

ขณะที่(@NameIsNovel)เรียกให้คนอื่นช่วยเปิดประตู เขา(@NameIsNovel)ยังแอบดึงคนหนึ่งออกไปแล้วกระซิบไม่กี่คำ จากนั้นคนนั้นก็รีบวิ่งตรงเข้าสู่หมู่บ้านทันที

“ตลอดช่วงเวลานี้ หมู่บ้านเป็น(@NameIsNovel)เช่นไร? อีกทั้ง…อิงหลัวกลับมาหรือไม่?” เซินลั่วเอ่ยถามขณะก้าวเดินเข้าสู่หมู่บ้าน โดยมี(@NameIsNovel)ชิงหนิวตามประกบอยู่ด้านหลัง (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“ท่านอาจารย์อิง? ตอนนี้นางอยู่ในหมู่บ้าน ข้าได้(@NameIsNovel)ส่งคนไปแจ้งแล้ว ไม่กี่วันก่อนมี(@NameIsNovel)อสูรบุกโจมตีหมู่บ้าน แต่ท่านอาจารย์อิงก็สามารถขับไล่มันไปได้(@NameIsNovel)ด้วยเวทวิชา” ชิงหนิวตอบ

เซินลั่วฟังแล้วรู้สึกคำพูดของชิงหนิวแปลกไปเล็กน้อย แต่เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินว่า(@NameIsNovel)อิงหลัวยังปลอดภัย เขา(@NameIsNovel)ก็มิได้(@NameIsNovel)ใส่ใจมากนัก เดินตรงไปยังเรือนพักของตน

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “ท่านอาจารย์เซิน ตลอดกว่า(@NameIsNovel)หนึ่งปีที่(@NameIsNovel)ผ่านมา ท่านหายไปอยู่ที่(@NameIsNovel)ใดหรือ?” ชิงหนิวเดินตาม พลางถามด้วยความลังเล

“หนึ่งปี? อะไรหนึ่งปี?” เซินลั่วถึงกับอึ้งไป เอ่ยถามด้วยสีหน้าแปลกใจ

“ท่านขึ้นเขา(@NameIsNovel)ฝางชุนไปพร้อมกับท่านอาจารย์อิงตั้งแต่ปีกลาย แล้วก็หายสาบสูญไป เวลาจนถึงตอนนี้ก็ล่วงเลยมากกว่า(@NameIsNovel)หนึ่งปีแล้ว” ชิงหนิวตอบด้วยสีหน้าสงสัย (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนี้ ดวงตาของเซินลั่วเบิกกว้าง แทบไม่อยากเชื่อ เขา(@NameIsNovel)ยืนอึ้งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะได้(@NameIsNovel)สติคืนมา

“ท่านอาจารย์เซิน ท่านไม่เป็น(@NameIsNovel)อะไรใช่หรือไม่?” เด็กหนุ่มรีบหยุดเดิน เมื่อเห็นเซินลั่วหยุดก้าวลงกลางทาง

“จริงหรือ… เวลาที่(@NameIsNovel)ข้าขึ้นไปบนเขา(@NameIsNovel)มันผ่านไปนานถึงเพียงนั้นแล้วหรือ?” เซินลั่วเอ่ยถามอีกครั้งด้วยน้ำเสียงแฝงความตกตะลึง [Source: NameIsNovel]

“แน่นอน ท่านขึ้นเขา(@NameIsNovel)ฝางชุนไปพร้อมกับท่านอาจารย์อิง เมื่อเดือนหกของปีก่อน ตอนนี้ก็คือเดือนสิบของปีนี้แล้ว” ชิงหนิวพยักหน้ารับอย่างหนักแน่น

เซินลั่วกวาดตามองเสื้อผ้าหนาเตอะบนร่างชิงหนิว ลมหนาวรอบกายก็ทำให้เขา(@NameIsNovel)เข้าใจเหตุผลว่า(@NameIsNovel)ทำไมตั้งแต่ลงเขา(@NameIsNovel)มาถึงหมู่บ้านจึงรู้สึกแปลกนัก แต่หากตามที่(@NameIsNovel)อีกฝ่ายบอก เวลากลับผ่านไปกว่า(@NameIsNovel)หนึ่งปีเต็ม ทั้งที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ใช้เวลาในถ้ำไม่ถึงยี่สิบวันด้วยซ้ำหรือ? [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

ทันใดนั้น เขา(@NameIsNovel)นึกถึงเรื่องเล่าที่(@NameIsNovel) อิงหลัวเคยบอก — เรื่องคนตัดฟืนที่(@NameIsNovel)บังเอิญพบเซียนเล่นหมากล้อมอยู่บนเขา(@NameIsNovel)ฝางชุน แม้สถานการณ์ของเขา(@NameIsNovel)จะไม่ถึงขั้นเกินจริงเช่นนั้น แต่โดยพื้นฐานแล้วกลับคล้ายคลึงกันยิ่งนัก

“ดูท่าว่า(@NameIsNovel)เรื่องเล่าของอิงหลัว มิใช่สิ่งแต่งเติมไร้สาระ หากแต่มี(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)มาจริง” เซินลั่วคิดในใจ

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “พี่เซิน ที่(@NameIsNovel)แท้ก็เป็น(@NameIsNovel)ท่านจริงๆ ข้าช่างดีใจเหลือเกินที่(@NameIsNovel)ท่านปลอดภัย!” ขณะที่(@NameIsNovel)ความคิดตีกันอยู่ในหัว เสียงอันเต็มไปด้วยความยินดีดังขึ้นจากเบื้องหน้า

เซินลั่วเงยหน้าขึ้น เห็นร่างอิงหลัวกำลังรีบตรงเข้ามา ใบหน้าของนางเต็มไปด้วยความปลาบปลื้ม

“อิงหลัว” เซินลั่วกดความยินดีลง เอ่ยทักพร้อมรอยยิ้มจางๆ

ชาวบ้านมากมายต่างรีบตามมาด้วย เมื่อเห็นเซินลั่วก็ต่างเผยสีหน้าตื่นตะลึงปนยินดี

“ที่(@NameIsNovel)นี่ไม่สะดวกจะสนทนากัน ไปยังเรือนของข้าดีกว่า(@NameIsNovel)” เซินลั่วขมวดคิ้วเล็กน้อย กล่าวกับอิงหลัวก่อนจะก้าวนำไป

“ชิงหนิว เจ้าไปประจำการที่(@NameIsNovel)ประตูหมู่บ้านเถิด” อิงหลัวเอ่ยกำชับ เพราะรู้นิสัยของเซินลั่วที่(@NameIsNovel)ไม่ชอบความวุ่นวาย จากนั้นนางก็ตามหลังเขา(@NameIsNovel)ไปทันที [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

----------