ตอนที่ 197 : ล้อมหมู่บ้าน

พายุหมุนสีเขียวสองลูกพุ่งโหมออกมา ก่อตัวเป็น(@NameIsNovel)ลมตะกุยสีเขียวสูงเป็น(@NameIsNovel)หลายสิบฉื่อ พุ่งตรงมาจากซ้ายและ(@NameIsNovel)ขวาของเซินลั่ว ทุกที่(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)พวกมันพัดผ่านมา อากาศปั่นป่วน ลมครืนพัดโหม พาเอาลำต้นใหญ่และ(@NameIsNovel)ใบไม้ปลิวว่อน เพิ่มแรงปะทะของมันยิ่งขึ้น

สีหน้าเซินลั่วหรี่ลงเล็กน้อย เขา(@NameIsNovel)ยกมือขึ้นต้านพายุหมุนที่(@NameIsNovel)พุ่งมา

แสงทองวาบขึ้นในมือของเขา(@NameIsNovel) เป็น(@NameIsNovel)ฝ่ามือทองสอง อันขนาดราวสิบกว่า(@NameIsNovel)ฉื่อปรากฏขึ้นจากอากาศทั้งสองฝั่ง แล้วตบใส่กระแสลมหมุน

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) พร้อมเสียง “ตูม” เบาๆ สองครั้ง พายุหมุนอันดุร้ายพังทลายลงทันทีเมื่อถูกตบ!

อินทรีย์ครามตะลึงงัน ดวงตาปรากฏความไม่เชื่อ

ยังไม่ทันตั้งหลัก เซินลั่วยกมือขึ้นอีกครั้ง พลางส่งแรงกดลงในสุญญากาศ ฝ่ามือทองสองอันผสานรวมกัน กลายเป็น(@NameIsNovel)ฝ่ามือทองขนาดเท่าบ้านลอยขึ้นมาพุ่งตบใส่อินทรีย์คราม

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ก่อนที่(@NameIsNovel)ฝ่ามือนั้นจะตกลง อินทรีย์ครามก็รู้สึกถึงแรงกระแทกยิ่งใหญ่จนขนขับตั้ง ใจกลางท่วงท่ากึ่งกลางอากาศแทบทรงตัวไม่อยู่

อินทรีย์ครามลอบเผยความหวาดกลัว พ่นแสงสีน้ำเงินออกจากตัว เปลี่ยนร่างเป็น(@NameIsNovel)เงาสีน้ำเงินแล้วพุ่งหนีกว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)สิบฉื่อ รอดพ้นจากฝ่ามือทองก่อนที่(@NameIsNovel)มันจะตกลงมาทับเต็มๆ ได้(@NameIsNovel)อย่างหวุดหวิด [Source: NameIsNovel]

แต่ยังไม่ทันได้(@NameIsNovel)หายใจสะดวก มันรู้สึกว่า(@NameIsNovel)กรงเล็บหนึ่งถูกรัดแน่น—มี(@NameIsNovel)แรงอันมหาศาลจับมันไว้ เซินลั่วโผล่ขึ้นมาข้างล่างในจังหวะนั้น จับกรงเล็บซ้ายนั้นไว้ด้วยมือขวา

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “ลงมาซะ!” เซินลั่วตะโกนด้วยน้ำเสียงต่ำ รวบแล้วกวาดให้มันพุ่งลง

[Source: NameIsNovel] ไม่อาจต้านทานแรงอันดุเดือด ร่างมหึมาของอินทรีย์ครามพุ่งดิ่งลงเหมือนนกตัวเล็ก พุ่งชนต้นไม้ใหญ่หลายต้นอย่างแรง

ด้วยเสียง “ตูม” หลายครา อินทรีย์ครามปะทะจนหักต้นไม้ใหญ่หลายต้น ร่วงลงสู่พื้นอย่างหนัก กระดูกแทบแตกจากแรงกระแทก

แต่เป็น(@NameIsNovel)อสูรใน ระดับหลอมวิญญาณ มันรีบรวบแรงพยุงตัวพยุงขึ้นพยายามลุก [Source: NameIsNovel]

“อย่าขยับ ถ้าเจ้าไม่อยากตาย!” เสียงคำสั่งก้องขึ้น ขณะที่(@NameIsNovel)เซินลั่วพุ่งลงจากฟ้าเร็วดั่งอุกกาบาต เท้าของเขา(@NameIsNovel)กระแทกหลังอินทรีย์ครามด้วยเสียง “ปัง” กดร่างมันแนบพื้นอีกครั้ง กระดูกนกกระทบกันครืดคราด

[Source: NameIsNovel] “ได้(@NameIsNovel)โปรด… กรุณาเห็นใจข้า! ข้าแค่ไม่รู้ ข้าทำผิดไป ขอได้(@NameIsNovel)โปรดเมตตา!” อินทรีย์ครามร้องขอด้วยความหวาดกลัว

“บอกข้ามาว่า(@NameIsNovel) ใครส่งเจ้ามาจับข้า? หากกล้าพูดปดสักคำเดียว ข้าจะทุบปีกเจ้าไม่ให้บินอีกต่อไป!” เซินลั่วถามด้วยเสียงทุ้ม [Source: NameIsNovel]

“ไม่ใช่ความคิดข้าหรอก! เป็น(@NameIsNovel)ราชาพยัคฆ์สวรรค์กลืนฟ้าที่(@NameIsNovel)ส่งข้ามา ข้าก็เพียงทำตามคำสั่งเท่านั้น!” อินทรีย์ครามตอบรีบๆ ไม่มี(@NameIsNovel)ทางให้โต้เถียง

[Source: NameIsNovel] คำตอบดังนั้นทำให้เซินลั่วขมวดคิ้วเล็กน้อย แต่ไม่แสดงความประหลาดใจมากนัก

ตั้งแต่หลุดออกจาก ถ้ำซานซิง เขา(@NameIsNovel)เดาไว้แล้วว่า(@NameIsNovel)พยัคฆ์สวรรค์กลืนฟ้าคงไม่ยอมปล่อยผ่าน จึงรีบเตรียมยันต์อัสนีสวรรค์และ(@NameIsNovel)ยันต์อื่นๆ ไว้รับมือ เขา(@NameIsNovel)ไม่คิดว่า(@NameIsNovel)จะมาเร็วถึงเพียงนี้

“นอกจากเจ้ามี(@NameIsNovel)ใครอีกไหมที่(@NameIsNovel)พยัคฆ์สวรรค์กลืนฟ้าส่งมา? เขา(@NameIsNovel)จะมาด้วยหรือไม่?” เซินลั่วถามต่อ [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

“เขา(@NameIsNovel)… เขา(@NameIsNovel)ยังส่งกบวารี และ(@NameIsNovel)อสูรหัวแพะไปหาท่านใน หมู่บ้านชั่วนิรันดร์ ด้วย ข้าถูกสั่งให้เฝ้าด้านหลังหมู่บ้าน ป้องกันไม่ให้มี(@NameIsNovel)หนทางหนี ส่วนเขา(@NameIsNovel)จะตามมาทีหลัง” อินทรีย์ครามตอบอย่างรีบร้อน ในยามที่(@NameIsNovel)ชีวิตเสี่ยงอันตราย

ยังไม่ทันมันพูดจบ เสียงคำรามของเหล่าอสูร ดังมาจากทิศหมู่บ้านไกลลิบ เสียงนั้นมาถึงได้(@NameIsNovel)แค่หวั่นๆ เพราะระยะทางไกลเหลือเกิน (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“วันนี้ข้าจะปล่อยชีวิตเจ้าให้รอดไป แต่หากข้าเห็นเจ้าโผล่มาที่(@NameIsNovel)หมู่บ้านอีก ข้าจะไม่ลังเลที่(@NameIsNovel)จะสังหารเจ้า” เซินลั่วมองอินทรีย์ครามราวกับจะเย็นชา พลางกล่าวเสียงแข็ง (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“ได้(@NameIsNovel)! ได้(@NameIsNovel)! ขอเพียงท่านไว้ชีวิตข้าเถิด ข้าสาบานว่า(@NameIsNovel)จะหนีไปไกลโพ้น ไม่หวนกลับลงจากเขา(@NameIsNovel)อีกตลอดกาล!”
อินทรีครามแม้จะจำไม่ได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)เคยพบเซินลั่วเมื่อใด แต่เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินวาจาเหล่านั้นก็ดีใจลิงโลด รีบเอ่ยปากสัญญาด้วยความกระตือรือร้น (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“แม้ข้าจะละเว้น ไม่ฆ่าเจ้า แต่เจ้าก็ต้องชดใช้ในสิ่งที่(@NameIsNovel)กระทำไว้”
น้ำเสียงของเซินลั่วพลันเย็นเยียบลง มือขยับวูบลงมาอย่างฉับไว

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ลำแสงทองคำพุ่งกระแทกใส่ศีรษะอินทรีครามอย่างรุนแรง มันกรีดร้องเสียงแหลม ก่อนร่างจะหมดสติสิ้นสำนึกไป

เซินลั่วปล่อยอินทรีครามที่(@NameIsNovel)สลบไสลทิ้งไว้ตรงนั้น ร่างของเขา(@NameIsNovel)แปรเป็น(@NameIsNovel)เงาดำพุ่งทะยานตรงกลับไปยังหมู่บ้านชั่วนิรันดร์

ภายนอกหมู่บ้านชั่วนิรันดร์ ลมทรายหมุนเกลียวกึกก้อง พายุสีดำกวาดซัดมาแต่ไกล กวาดเอาต้นไม้ใหญ่และ(@NameIsNovel)หินผาม้วนเข้าไปในกระแส ก่อนบดทำลายเละเป็น(@NameIsNovel)ผุยผง

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เสียงคำรามอันมหึมาและ(@NameIsNovel)เสียงวัตถุหนักกระแทกพื้นดังสะท้อนออกมาจากภายในพายุหมุน เผยให้เห็นชัดว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)อสูรขนาดมหึมากำลังอาละวาดอยู่ข้างใน จนพื้นดินทั้งผืนสั่นสะเทือนระรัว

เหล่าหนุ่มฉกรรจ์ผู้พิทักษ์หมู่บ้านต่างเบิกตาค้างมองภาพนั้น ใบหน้าทุกคนขาวซีดไร้สี เล็บมือกำอาวุธทั้งขวานและ(@NameIsNovel)ศาสตราแน่นจนเส้นเลือดปูด

แม้หมู่บ้านจะถูกอสูรโจมตีเป็น(@NameIsNovel)ระยะ แต่ไม่เคยมี(@NameIsNovel)สักครั้งที่(@NameIsNovel)จะต้องเผชิญหน้ากับสิ่งมี(@NameIsNovel)ชีวิตมหึมาถึงเพียงนี้ [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

[Source: NameIsNovel] “เร็วเข้า! ไปตามท่านอิงหลัว และ(@NameIsNovel)ท่านเซินลั่วมาโดยด่วน!”
เสียงตะโกนของชิงหนิวดังลั่นจากปากทางเข้าหมู่บ้าน เมื่อเห็นพายุอสูรกำลังจู่โจมมาใกล้ เขา(@NameIsNovel)รีบหันไปสั่งผู้คนรอบข้างด้วยสีหน้าร้อนรน

คนหนึ่งที่(@NameIsNovel)อยู่ใกล้รีบพยักหน้ารับคำ แล้ววิ่งตรงเข้าหมู่บ้านไปทันที

“เอาท่อนไม้ใหญ่ไปเสริมรั้วกันไว้! ทุกคนเตรียมโล่ขนาดมหึมาออกมาตั้งกำแพงโล่เร็วเข้า!”
ชิงหนิวคำรามออกคำสั่งก้อง [Source: NameIsNovel]

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เหล่าหนุ่มฉกรรจ์ รอบกายพลันรีบวิ่งวุ่น หามท่อนไม้ใหญ่กับก้อนศิลาจากบ้านหินใกล้ๆ มาพยุงกำแพงรั้วอย่างเร่งรีบ

มี(@NameIsNovel)ชายฉกรรจ์ราวยี่สิบคนแบกโล่ไม้ยักษ์สูงเท่าคนขึ้นมาตั้งเป็น(@NameIsNovel)แนวกำแพงโล่ ณ ปากทางหมู่บ้าน (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

แต่ก่อนที่(@NameIsNovel)ทุกอย่างจะตั้งมั่นได้(@NameIsNovel)ทัน พายุหมุนสีดำก็พัดกระหน่ำเข้ามาถึงเพียงสามสิบกว่า(@NameIsNovel)จ้างนอกหมู่บ้านแล้ว (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

ท่ามกลางเสียงหวีดหวิวของลมหมุน พลันมี(@NameIsNovel)ลูกน้ำสีน้ำเงินพุ่งทะลักออกมาจากพายุ ซัดเข้าใส่กำแพงรั้วอย่างรุนแรง

แต่ละลูกมี(@NameIsNovel)ขนาดเท่าศีรษะมนุษย์ ส่องแสงสว่า(@NameIsNovel)งแห่งธาตุน้ำพร่างพราว เมื่อกระแทกใส่รั้วแล้วก็ระเบิดกึกก้อง (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

กำแพงรั้วที่(@NameIsNovel)บรรพชนหมู่บ้านร่วมแรงร่วมใจก่อสร้างมานานปี บัดนี้กลับเปราะบางดังแผ่นกระดาษ แหลกสลายเสียงดังสนั่น เศษไม้และ(@NameIsNovel)ก้อนหินปลิวว่อนกระจายไปทั่ว ประตูไม้ใหญ่ที่(@NameIsNovel)หุ้มเหล็กหนาก็ถูกระเบิดหลุดกระเด็น

[Source: NameIsNovel] เสียงซู่ซ่าดังลั่นอื้ออึง แนวโล่ที่(@NameIsNovel)เหล่าหนุ่มฉกรรจ์เพิ่งตั้งขึ้นสั่นสะท้านแทบแตกเป็น(@NameIsNovel)เสี่ยง หลายคนถูกแรงระเบิดซัดกระเด็นล้มกลิ้งออกไป โล่ของชายสองคนแตกกระจายสิ้น ก่อนที่(@NameIsNovel)พวกเขา(@NameIsNovel)จะได้(@NameIsNovel)ร้องสักคำ ก็ถูกก้อนศิลาที่(@NameIsNovel)ปลิวใส่ร่างจนกระดูกป่น เลือดเนื้อกระจายเกลื่อนพื้น

เสียงร้องโหยหวนแห่งความเจ็บปวดดังระงม ร่างคนล้มตายกลาดเกลื่อนปากทางหมู่บ้าน เหลือเพียงชาวบ้านสักสิบกว่า(@NameIsNovel)คนรวมทั้งชิงหนิวที่(@NameIsNovel)ยังเอาชีวิตรอดมาได้(@NameIsNovel)อย่างฉิวเฉียด

[Source: NameIsNovel] “กบวารี! เจ้าคิดทำอะไรอยู่? มหาราชันได้(@NameIsNovel)กำชับแล้วมิให้สังหารผู้บริสุทธิ์ตีนเขา(@NameIsNovel)!”
พายุหมุนสีดำพลันหยุดห่างออกไปเพียงสามสิบกว่า(@NameIsNovel)จ้าง เสียงหนึ่งคำรามก้องดังขึ้นมาจากภายในอ่านตอนต่อไปฟรี

ครืน!

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) พายุหมุนแตกสลาย เผยให้เห็นเงาอสูรกว่า(@NameIsNovel)เก้าสิบตนยืนเรียงรายอยู่เบื้องหลัง ด้านหน้ามี(@NameIsNovel)อสูรใหญ่สองตนรูปร่างสูงใหญ่หนึ่ง เตี้ยล่ำหนึ่ง ยืนเป็น(@NameIsNovel)หัวหน้าเด่นหรา

----------