หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 217
ตอนที่ 217 : วัสดุสำหรับวาดยันต์
ตอนที่ 217
“ข้าต้องขออภัยแทนน้องชายที่(@NameIsNovel)ก่อความวุ่นวายไว้ด้วย” ไป๋เสี่ยวเถียนกล่าวกับเถ้าแก่หม่า สีหน้ามี(@NameIsNovel)แววจนปัญญาเล็กน้อย
“คุณชาย โปรดอย่ากล่าวเช่นนั้นเลย ท่านทำให้ข้าอับอายแทนต่างหาก ไม่ทราบว่า(@NameIsNovel)มาในวันนี้มี(@NameIsNovel)สิ่งใดอยากซื้อเป็น(@NameIsNovel)พิเศษหรือไม่?” เถ้าแก่หม่าตอบกลับ จากนั้นก็โน้มตัวกระซิบกับบุตรสาวไม่กี่คำ ก่อนส่งนางให้เข้าไปทางโถงด้านหลัง แล้วจึงโบกมือเอ่ยถาม
“แท้จริงมิใช่ข้าที่(@NameIsNovel)จะมาซื้อ แต่เป็น(@NameIsNovel)สหายของข้าเอง — เซินลั่ว เถ้าแก่หม่า ผู้นี้คือเซินลั่ว” ไป๋เสี่ยวเถียนเอ่ยแนะนำทั้งสองฝ่ายให้รู้จักกัน
“อ้อ ที่(@NameIsNovel)แท้ก็คือท่านเซิน ในเมื่อเป็น(@NameIsNovel)สหายของคุณชาย หากต้องการสิ่งใดก็โปรดบอกมาได้(@NameIsNovel)เลย ร้านของข้ามี(@NameIsNovel)แต่ของแท้แน่นอน” เถ้าแก่หม่าหันไปยังเซินลั่วแล้วกล่าวถาม
“ต้องรบกวนท่านแล้ว ข้ามิได้(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ของที่(@NameIsNovel)อยากได้(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)พิเศษ เพียงอยากมาดูว่า(@NameIsNovel)วัสดุด้านวิญญาณที่(@NameIsNovel)ร้านมี(@NameIsNovel)อะไรบ้าง จะได้(@NameIsNovel)จดจำไว้เผื่อมี(@NameIsNovel)ความต้องการในภายหลัง” เซินลั่วตอบกลับ
“ท่านมาได้(@NameIsNovel)ถูกที่(@NameIsNovel)แล้ว หากเป็น(@NameIsNovel)การหาวัสดุด้านวิญญาณ ร้านของข้าแม้จะเล็ก แต่ชื่อเสียงในเมืองเจี้ยนเย่เลื่องลือว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ของครบครันที่(@NameIsNovel)สุด ทุกสิ่งมี(@NameIsNovel)บันทึกไว้บน ตู้ร้อยสมบัติ นี้ ท่านลองตรวจดูได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)สิ่งใดที่(@NameIsNovel)สนใจบ้าง” เถ้าแก่หม่าเอ่ยด้วยรอยยิ้ม
ก่อนหน้านี้ เซินลั่วมัวแต่สนใจไป๋เสี่ยวหยุน จึงยังไม่ได้(@NameIsNovel)มองภายในร้านอย่างจริงจัง
เมื่อหันมาพิจารณา เขา(@NameIsNovel)จึงเห็นว่า(@NameIsNovel)ด้านตรงข้ามกำแพงมี(@NameIsNovel) ตู้ร้อยสมบัติ ที่(@NameIsNovel)อัดแน่นอยู่เต็ม คล้ายตู้ยาจีนในร้านโอสถ แต่ละช่องมี(@NameIsNovel)ป้ายกระดาษแผ่นเล็กๆ แปะไว้ ระบุชื่อสิ่งของ
สายตาเซินลั่วกวาดไปยังแถวด้านบน ก็เห็นว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)หลายสิ่งที่(@NameIsNovel)เคยพบใน “สมุนไพรวิเศษ” และ(@NameIsNovel)ยังคุ้นเคยกับคุณสมบัติยาอยู่มาก
“เถ้าแก่ ข้าขอถามได้(@NameIsNovel)หรือไม่ว่า(@NameIsNovel) โสมที่(@NameIsNovel)อยู่บนตู้ร้อยสมบัตินั้นมี(@NameIsNovel)อายุเท่าใด และ(@NameIsNovel)ราคาขายอยู่ที่(@NameIsNovel)เท่าใด?” เซินลั่วถามด้วยความสนใจ
“โสมที่(@NameIsNovel)ร้านขาย ล้วนมี(@NameIsNovel)อายุห้าสิบปี เราขายตามน้ำหนัก หนึ่งเฉียนคิดเป็น(@NameIsNovel)ทองหนึ่งร้อยตำลึง” เถ้าแก่หม่าเอ่ยตอบ
กล่าวจบ เขา(@NameIsNovel)ก็หยิบกล่องยาวออกมาจาก ตู้ร้อยสมบัติ วางบนโต๊ะยาวแล้วเปิดออก
เซินลั่วก้มลงมอง โสมนั้นหากไม่นับราก ก็ยาวเพียงเท่านิ้วก้อย อีกทั้งยังไม่มี(@NameIsNovel)ลายเส้นแข็งคล้ายเหล็กเลยแม้แต่น้อย เมื่อเทียบกับโสมพันปีที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)เคยขุดได้(@NameIsNovel)จาก หุบเขา(@NameIsNovel)ร้อยสมุนไพร บนเขา(@NameIsNovel)ฟางชุนแล้ว แตกต่างกันราวฟ้ากับดิน
โสมนี้น้ำหนักคงประมาณสามถึงสี่เฉียน แต่กลับมี(@NameIsNovel)ค่าถึงสามหรือสี่ร้อยตำลึงทอง เซินลั่วอดไม่ได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะรู้สึกประหลาดใจ หากว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)นำโสมพันปีออกมา ค่าคงประเมินไม่ได้(@NameIsNovel) อาจสูงถึงหลายล้านตำลึงทองทีเดียว
“สมแล้วที่(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ของล้ำค่า” เซินลั่วเอ่ยด้วยความทึ่ง แล้วดันกล่องยาวกลับไปเบาๆ
เมื่อเห็นดังนั้น คิ้วของเถ้าแก่หม่าก็กระตุกเล็กน้อย แต่รอยยิ้มบนใบหน้ายังคงไม่เลือนหาย เขา(@NameIsNovel)รับกล่องกลับไป
สายตาของเซินลั่วยังคงกวาดมองไปทั่ว จู่ๆ ดวงตาก็พลันเป็น(@NameIsNovel)ประกาย เขา(@NameIsNovel)เห็นชื่อที่(@NameIsNovel)คุ้นเคย — หยกเงาลอย
นี่คือหนึ่งในวัสดุสำคัญที่(@NameIsNovel)ใช้หลอมหมึกยันต์ สำหรับสร้างยันต์ ยันต์อัสนีสวรรค์
เมื่อคิดดังนั้น สายตาของเซินลั่วก็เคลื่อนต่อไปอีก เขา(@NameIsNovel)กวาดดู ตู้ร้อยสมบัติ ไม่นานก็พบ “ศิลาอัสนีสีคราม” และ(@NameIsNovel) “เปลือกทองคำ” ทำให้หัวใจของเขา(@NameIsNovel)เต็มไปด้วยความยินดี
หากสามารถได้(@NameIsNovel)วัสดุเหล่านี้มา เขา(@NameIsNovel)ก็จะลองสร้างยันต์อัสนีสวรรค์ระดับสูงอีกครั้งได้(@NameIsNovel)
เขา(@NameIsNovel)ยังจำได้(@NameIsNovel)ชัดเจนถึงพลังที่(@NameIsNovel)ยันต์อัสนีสวรรค์ ได้(@NameIsNovel)ปลดปล่อยออกมาในศึกที่(@NameIsNovel)หมู่บ้านชั่วนิรันดร์ ภาพนั้นตราตรึงอยู่ในใจมิอาจลืมเลือน
“เถ้าแก่ ของอย่าง หยกเงาลอย ศิลาอัสนีสีคราม และ(@NameIsNovel)เปลือกทองคำ มี(@NameIsNovel)ราคาเท่าใด?” เซินลั่วเอ่ยถามอีกครั้ง
“สิ่งเหล่านี้มักใช้สำหรับกลั่นหมึกยันต์ ราคาไม่สูงนัก ศิลาอัสนีสีครามและ(@NameIsNovel)เปลือกทองคำ ชิ้นละสิบตำลึงเงิน ส่วนหยกเงาลอยแพงกว่า(@NameIsNovel)นิดหน่อย อยู่ที่(@NameIsNovel)ชิ้นละสิบห้าตำลึง” เถ้าแก่หม่าอธิบาย
“จริงๆ แล้วก็ไม่แพง…” เซินลั่วพึมพำเบาๆ
เขา(@NameIsNovel)รีบคำนวณในใจ ตอนนี้เขา(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)เงินติดตัวอยู่บ้าง แต่รวมแล้วไม่เกินหลายสิบตำลึง แม้จะซื้อสิ่งของเหล่านี้ทั้งหมด ก็ยังได้(@NameIsNovel)มาไม่มากนัก
“ท่านเซิน สนใจสิ่งของเหล่านี้หรือ? หรือว่า(@NameIsNovel)…ท่านเป็น(@NameIsNovel)ปรมาจารย์ยันต์?” เถ้าแก่หม่าเหมือนจะเข้าใจอะไรบางอย่าง ดวงตาพลันเปล่งประกายถามขึ้น
ไป๋เสี่ยวเถียนเองก็หันมามองด้วยความสงสัยหลังได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนั้น
“เถ้าแก่หม่า ท่านชมเกินไปแล้ว ข้ายังห่างไกลนักที่(@NameIsNovel)จะเรียกว่า(@NameIsNovel)ปรมาจารย์ยันต์ เพียงแค่ลองขีดเขียนไปเรื่อย ความสำเร็จก็ขึ้นอยู่กับวาสนาเท่านั้น” เซินลั่วตอบพร้อมรอยยิ้มสบายๆ
“ท่านเซินช่างถ่อมตนไปแล้ว เอาตรงๆ เลย ร้านของข้าไม่เพียงขายวัสดุด้านวิญญาณและ(@NameIsNovel)เครื่องมือยันต์เท่านั้น แต่ยังรับซื้อยันต์และ(@NameIsNovel)ของวิเศษด้วย เราให้ราคายุติธรรมเสมอ” เถ้าแก่หม่ากล่าวต่อ พลางจับจ้องสีหน้าเซินลั่ว
“ได้(@NameIsNovel)ยินเถ้าแก่หม่าว่า(@NameIsNovel)มาเช่นนี้ ทำให้ข้ามี(@NameIsNovel)ความสนใจไม่น้อย หากวันหน้า ข้าสามารถสร้างยันต์สำเร็จจริงๆ อาจจะนำมาขายที่(@NameIsNovel)นี่ หวังว่า(@NameIsNovel)ท่านจะไม่รังเกียจ” พอได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนั้น แววตาเซินลั่วก็พลันสว่า(@NameIsNovel)งวาบ
“แน่นอนอยู่แล้ว” เถ้าแก่หม่าตบหน้าอกเอ่ยรับอย่างหนักแน่น
ไป๋เสี่ยวเถียนที่(@NameIsNovel)ยืนฟังอยู่ด้านข้างถึงกับประหลาดใจอยู่เล็กน้อย เดิมทีที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)พาเซินลั่วมา ก็เพื่อเปิดหูเปิดตาเท่านั้น ไฉนเรื่องราวกลับกลายเป็น(@NameIsNovel)เหมือนเปิดช่องทำการค้ากันเสียได้(@NameIsNovel)?
“ถ้าเช่นนั้น ข้าขอซื้อของทั้งสามอย่างนี้ อย่างละห้าชิ้น” เซินลั่วกล่าวหลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง
“ดีมาก ข้าจะจัดห่อสิ่งของพวกนี้ให้ท่านเดี๋ยวนี้” ยังไม่ทันพูดจบ เถ้าแก่หม่า ก็หันไปจัดเตรียมของทันที
เซินลั่วหันไปมองไป๋เสี่ยวเทียน ส่งสายตาว่า(@NameIsNovel) “ข้าต้องการให้เจ้าช่วย”
ไป๋เสี่ยวเทียนประหลาดใจไปชั่วครู่ แต่ก็เข้าใจในทันทีที่(@NameIsNovel)เซินลั่วหมายถึง จึงพูดขึ้นว่า(@NameIsNovel)
“ท่านเถ้าแก่หม่า ทุกสิ่งที่(@NameIsNovel)เซินลั่วซื้อวันนี้ โปรดจดใส่บัญชีข้าไว้ก่อน”
“ได้(@NameIsNovel)เลย” เถ้าแก่หม่ารับคำโดยไม่หันกลับมา
“ใจกว้างยิ่งนัก… ข้าจะคืนเงินให้เมื่อได้(@NameIsNovel)ติดต่อครอบครัวของข้า” เซินลั่วหัวเราะ พลางยกนิ้วโป้งชม
“เรื่องแค่นี้เอง ยังจะพูดอะไรกันอีก เจ้าคิดว่า(@NameIsNovel)ข้าเป็น(@NameIsNovel)สหายของเจ้าหรือไม่กันแน่?” ไป๋เสี่ยวเทียนปัดนิ้วโป้งของเขา(@NameIsNovel) หัวเราะพลางบ่นหยอก
“ท่านเซิน ที่(@NameIsNovel)ร้านเรายังมี(@NameIsNovel) กระดาษยันต์น้ำค้างเขียว และ(@NameIsNovel) กระดาษยันต์เมฆาม่วง คุณภาพสูงอยู่ ท่านสนใจจะลองดูหรือไม่?” เถ้าแก่หม่าเอ่ยถาม พลางวาง หยกเงาล่องลอย และ(@NameIsNovel)ของอื่นๆ ลงในห่อบนโต๊ะไม้ยาว
“แน่นอน ข้ายินดีเป็น(@NameIsNovel)อย่างยิ่ง” เซินลั่วตอบทันที ความสนใจของเขา(@NameIsNovel)พุ่งขึ้นทันทีเมื่อได้(@NameIsNovel)ยินคำว่า(@NameIsNovel) กระดาษยันต์เมฆาม่วง
ในหยกบันทึกที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)มาจากเขา(@NameIsNovel)ฝางชุน ได้(@NameIsNovel)กล่าวไว้ถึงยันต์ขั้นสูงหลายชนิด ซึ่งจำเป็น(@NameIsNovel)ต้องใช้ กระดาษยันต์เมฆาม่วง เป็น(@NameIsNovel)วัสดุหลัก จึงจะสำแดงพลังได้(@NameIsNovel)เต็มที่(@NameIsNovel)
มี(@NameIsNovel)เพียงยันต์อสนีบาตเท่านั้น ที่(@NameIsNovel)สามารถใช้กระดาษยันต์ชนิดอื่นแทนได้(@NameIsNovel)
เซินลั่วซึ่งก่อนหน้านี้ยังสงสัยถึงคุณสมบัติพิเศษของ กระดาษยันต์เมฆาม่วง บัดนี้กลับมี(@NameIsNovel)โอกาสได้(@NameIsNovel)เห็นและ(@NameIsNovel)พิสูจน์ด้วยตนเอง
ไม่นาน เถ้าแก่หม่าได้(@NameIsNovel)นำกล่องไม้สองกล่องออกมาจาก ตู้ร้อยสมบัติ วางลงบนโต๊ะไม้ยาว คราวนี้เขา(@NameIsNovel)ระมัดระวังมากกว่า(@NameIsNovel)เดิมนับสิบเท่า ค่อยๆ เปิดกล่องออกอย่างระมัดระวัง
เซินลั่วก้มมองเข้าไป ข้างในกล่องด้านซ้ายคือ กระดาษยันต์สีเขียวหนึ่งตั้ง กว้างประมาณฝ่ามือ เนื้อกระดาษละเอียดเรียบลื่น ปราศจากรอยเส้นใยหยาบแบบ กระดาษยันต์เหลือง ที่(@NameIsNovel)ใช้กันทั่วไป บนพื้นผิวยังปรากฏลายแต้มสีขาวคล้ายเกล็ดน้ำค้างหรือหิมะ
ส่วนในกล่องด้านขวา เป็น(@NameIsNovel)กระดาษยันต์อีกตั้งหนึ่ง ขนาดเท่ากันแต่หนากว่า(@NameIsNovel)เล็กน้อย สีม่วงเข้ม บนพื้นผิวมี(@NameIsNovel)ลายมงคลรูปเมฆจางๆ ที่(@NameIsNovel)สีเข้มกว่า(@NameIsNovel) ปรากฏอย่างเลือนราง
“ท่านเถ้าแก่หม่า ขอถามเถิดว่า(@NameIsNovel) กระดาษยันต์ทั้งสองชนิดนี้แตกต่างกันอย่างไร?” เซินลั่วถามขึ้นด้วยความสนใจ
----------