ตอนที่ 219 : การเดินทางในยามราตรี

แม้ว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)จะไม่ได้(@NameIsNovel)สนิทสนมกับเหล่าสมาชิกแห่งสำนักชุนชิวมากนัก แต่ในยามที่(@NameIsNovel)สำนักประสบภัย อาจารย์หลัวและ(@NameIsNovel)บรรพจารย์อาวุโสต่างก็มอบความไว้วางใจอันยิ่งใหญ่แก่เขา(@NameIsNovel) ถึงขั้นฝากฝัง คัมภีร์หยางบริสุทธิ์ เอาไว้ หากเรื่องนี้ไม่มี(@NameIsNovel)คำอธิบาย เขา(@NameIsNovel)ย่อมไม่อาจยอมรับได้(@NameIsNovel) [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “ตอนนี้พวกเรายังหาทางแก้ไม่ได้(@NameIsNovel) สำนักอื่นๆ ก็ถอนตัวกันไปหมดแล้ว มี(@NameIsNovel)เพียงตระกูลไป๋ที่(@NameIsNovel)ยังคงแอบส่งคนไปจับตามองอยู่ หากมี(@NameIsNovel)เบาะแสเพิ่มเติมก็จะรีบรายงานกลับมา” ไป๋เสี่ยวเถียนพูดอย่างจนปัญญา

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “แล้วครอบครัวของข้าเล่า…” เซินลั่วถามขึ้นหลังจากลังเลเล็กน้อย

ก่อนหน้านี้เพื่อความปลอดภัยของครอบครัว เขา(@NameIsNovel)จำต้องหักใจไม่ติดต่อกลับไป แต่ในใจลึกๆ เขา(@NameIsNovel)กลับกังวลไม่หยุด

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “เหตุการณ์ที่(@NameIsNovel)เกิดขึ้นกับสำนักชุนชิวนั้นถูกปิดบังไว้แน่นหนา ภายนอกแทบไม่มี(@NameIsNovel)ผู้ใดล่วงรู้ ข่าวสารไม่แพร่งพรายออกไปเลย แม้แต่อย่างชาวบ้านทั่วไปก็ไม่รู้แม้แต่น้อย ดังนั้นครอบครัวของเจ้าจึงยังคงคิดว่า(@NameIsNovel)เจ้าอยู่บนเขา(@NameIsNovel)ตามเดิม แต่ไม่ต้องกังวล บิดาของข้าได้(@NameIsNovel)สั่งให้คนไปแอบคุ้มครองครอบครัวของเจ้าแล้ว ย่อมไม่เกิดปัญหาแน่” ไป๋เสี่ยวเถียนกล่าวปลอบพร้อมรอยยิ้ม

“ขอบคุณมาก เช่นนั้นเมื่อสถานการณ์ที่(@NameIsNovel)นั่นสงบลงแล้ว ข้าจะเขียนจดหมายกลับไปหาครอบครัวในไม่กี่วันนี้ บอกเล่าสถานการณ์ของข้าให้พวกเขา(@NameIsNovel)รู้” เซินลั่วตอบกลับทันที

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “นั่นเป็น(@NameIsNovel)ความคิดที่(@NameIsNovel)ดี” ไป๋เสี่ยวเถียนพยักหน้ารับ

…

หลังจากกลับถึงจวนตระกูลไป๋ได้(@NameIsNovel)ไม่นาน ไป๋เสี่ยวเถียนก็มิได้(@NameIsNovel)รอช้า รีบให้คนส่ง กระดาษยันต์เหลือง มาหนึ่งตั้ง พร้อมกับโถเล็กบรรจุชาดแดงมาให้ [Source: NameIsNovel]

คราวนี้เซินลั่วไม่ได้(@NameIsNovel)ลงไปบ่มเพาะต่อในห้องใต้ทะเลสาบ หากแต่เลือกอยู่ในห้องเพื่อวาดยันต์แทน

ในความฝันที่(@NameIsNovel)หมู่บ้านชั่วนิรันดร์ เซินลั่วได้(@NameIsNovel)พบเห็นยันต์ระดับสูงมากมาย ความเข้าใจเรื่องการวาดยันต์ของเขา(@NameIsNovel)จึงลึกซึ้งยิ่งขึ้น เวลานี้เมื่อวาดยันต์ล่างอย่าง ยันต์อัสนีบาต ก็ทำได้(@NameIsNovel)อย่างง่ายดาย สำเร็จหนึ่งในสามทุกครั้งแทบไม่ผิดพลาด (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

ยิ่งไปกว่า(@NameIsNovel)นั้น การควบคุม ปราณเต๋า ของเขา(@NameIsNovel)ก็แก่กล้ายิ่งขึ้น ใช้พลังน้อยกว่า(@NameIsNovel)เดิมมากอ่านตอนต่อไปฟรี

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เพียงชั่วเวลาไม่ถึงหนึ่งชั่วยาม เขา(@NameIsNovel)ก็วาดยันต์อัสนีบาตได้(@NameIsNovel)กว่า(@NameIsNovel)หนึ่งโหล

หลังจากหยุดวาดแล้ว เขา(@NameIsNovel)ก็นั่งขัดสมาธิบนเตียงเพื่อเข้าสมาธิ

ทว่า(@NameIsNovel)เมื่อเลิกจากสภาวะวาดยันต์ จิตใจเขา(@NameIsNovel)กลับว้าวุ่น ควบคุมไม่สงบ ภาพลาย “ดอกไม้อีกฝั่ง” ที่(@NameIsNovel)อยู่บนหลังสัตว์เทพพิทักษ์สายน้ำผุดขึ้นมาไม่หยุด ทำให้ไม่อาจเข้าสู่สมาธิได้(@NameIsNovel) สุดท้ายจึงต้องละทิ้งไป [Source: NameIsNovel]

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ท้ายที่(@NameIsNovel)สุด เขา(@NameIsNovel)จึงหยิบตำราที่(@NameIsNovel)เคยยืมจากไป๋เสี่ยวเถียนขึ้นมาอ่านเล่นแทน

ยามค่ำคืน ไฟตะเกียงถูกจุดสว่า(@NameIsNovel)งไปทั่วทั้งจวนตระกูลไป๋ แสงแดงเจิดจ้าอาบส่องทั้งในและ(@NameIsNovel)นอกลาน

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) หลังจากรับประทานอาหารเสร็จ เซินลั่วก็ออกไปเดินเล่นยังลานด้านหน้าเพียงลำพัง เห็นว่า(@NameIsNovel)ประตูใหญ่ถูกปิดสนิทแล้ว แต่ทางประตูเล็กด้านข้างยังคงเปิดอยู่ โดยมี(@NameIsNovel)คนรับใช้ยืนเฝ้าอยู่หลายคนข้างๆ

เขา(@NameIsNovel)ลังเลเล็กน้อย ก่อนจะก้าวเดินไปทางประตูเล็กด้านข้าง

บรรดาคนรับใช้ในจวนตระกูลไป๋ต่างได้(@NameIsNovel)รับคำสั่งมาล่วงหน้า จึงรู้จักเซินลั่วดี หนึ่งในนั้นก้าวออกมาต้อนรับทันที

“คุณชายเซิน ออกไปข้างนอกหรือขอรับ?” ชายผู้นั้นถามพลางโค้งคำนับ

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “อืม ข้าเพียงอยากออกไปเดินเล่นสักหน่อย” เซินลั่วตอบเรียบๆ

“เวลานี้ดึกแล้ว คุณชายเซินอย่าเดินไปไกลนักเลย ข้าขอเตือนว่า(@NameIsNovel)อย่าออกพ้นถนนหย่งฮวาไปจะดีกว่า(@NameIsNovel) เพราะระยะนี้ความสงบในเมืองถูกรบกวนบ่อย” คนรับใช้เตือนอย่างระมัดระวัง [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

“ข้าจะจำไว้ ขอบคุณมาก” เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินคำเตือน เซินลั่วก็ประสานมือทำความเคารพเล็กน้อย

เดิมทีเขา(@NameIsNovel)คิดจะลอบออกไปอย่างเงียบๆ แต่เมื่อคิดถึงความเข้าใจผิดที่(@NameIsNovel)อาจเกิดขึ้น เนื่องจากไม่รู้ว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ผู้ฝีมือซ่อนอยู่ในตระกูลไป๋มากเพียงใด สุดท้ายจึงตัดสินใจเดินออกมาอย่างเปิดเผย (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

[Source: NameIsNovel] หลังออกจากประตูเล็กได้(@NameIsNovel)เพียงไม่กี่ก้าว เขา(@NameIsNovel)แน่ใจแล้วว่า(@NameIsNovel)ไม่มี(@NameIsNovel)ใครตามมา จึงเร่งเร้า ปราณเต๋า ลงสู่ขาทั้งสองทันที ก้าวย่างของเขา(@NameIsNovel)เปลี่ยนไปในบัดดล ร่างพุ่งทะยานไปข้างหน้าราวกับสายลม

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เมืองเจี้ยนเย่ในยามราตรี โดยมากไม่ได้(@NameIsNovel)ห้ามเดินยามวิกาล โดยเฉพาะย่านริมฝั่งแม่น้ำฉินหวย ที่(@NameIsNovel)ยังคงสว่า(@NameIsNovel)งไสวและ(@NameIsNovel)ครึกครื้น ไม่ต่างจากเวลากลางวันมากนัก

ทว่า(@NameIsNovel)ด้วยเหตุประหลาดที่(@NameIsNovel)เกิดขึ้นบ่อยครั้งในเมือง รวมถึงข่าวลือเกี่ยวกับ หอศุ่ยน่วน ทำให้ผู้คนออกมาเดินถนนน้อยลงกว่า(@NameIsNovel)ปกติอย่างเห็นได้(@NameIsNovel)ชัด

[Source: NameIsNovel] โดยเฉพาะย่านหนึ่งใกล้ สะพานเจิ้นหวย ที่(@NameIsNovel)แตกต่างออกไปอย่างชัดเจน

เมื่อหอศุ่ยน่วนปิดตัวลง ร้านค้ารอบๆ ต่างก็พลอยปิดเร็วตามไปด้วย แม้แต่กิจกรรม “ล่องเรือราตรี” ที่(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)นิยมของเหล่านักศึกษาและ(@NameIsNovel)บัณฑิต ก็ถูกทางการออกคำสั่งห้ามชั่วคราว [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

เมื่อเซินลั่วมาถึงที่(@NameIsNovel)นี่ เขา(@NameIsNovel)พบว่า(@NameIsNovel)ทั้งถนนเงียบร้าง มี(@NameIsNovel)เพียงโคมแดงแขวนอยู่หน้าบ้านเรือนไม่กี่ดวงที่(@NameIsNovel)ยังคงให้แสง ล้อมเงาสีแดงสดตัดกับความมืดบนถนนรกร้าง

[Source: NameIsNovel] เขา(@NameIsNovel)ยืนอยู่ที่(@NameIsNovel)ปากถนน เหลือบตามองไปทางหอศุ่ยน่วนเพียงครู่ ก่อนจะเลี้ยวเดินตรงไปทางสะพานเจิ้นหวย

แต่ยังไม่ทันก้าวได้(@NameIsNovel)เกินสองก้าว ร่างเขา(@NameIsNovel)ก็ชะงักทันที ความรู้สึกว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ผู้จ้องมองทำให้ขนลุกซู่

ด้วยร่างกายที่(@NameIsNovel)เกร็งแข็งเล็กน้อย เขา(@NameIsNovel)ค่อยๆ หันศีรษะไปยังมุมมืดทางขวามือ

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] จากเงามืดนั้น เงาร่างหนึ่งค่อยๆ ก้าวออกมา สวมอาภรณ์นักศึกษา และ(@NameIsNovel)น่าตกใจยิ่ง—กลับเป็น(@NameIsNovel) บัณฑิตหน้าเศวียง ที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)เพิ่งพบเมื่อเวลากลางวัน

“หนุ่มน้อย ข้าดูออกว่า(@NameIsNovel)เจ้าคือผู้บำเพ็ญเพียร แต่ขอแนะนำว่า(@NameIsNovel)อย่าเข้าไปยุ่งกับเรื่องนี้ รีบออกไปซะจะดีกว่า(@NameIsNovel)” ชายผู้นั้นกล่าวเสียงต่ำขณะเดินเข้าหาเซินลั่ว [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินน้ำเสียงนั้น สีหน้าของเซินลั่วพลันเปลี่ยนเล็กน้อย ความรู้สึกคุ้นเคยประหลาดก็พลันเอ่อท่วมขึ้นมาในใจทันที…

ก่อนที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)จะทันได้(@NameIsNovel)ตอบสนอง ชายหนุ่มใบหน้าขาวก็เดินสวนผ่านเขา(@NameIsNovel)ไปแล้ว มุ่งตรงไปยังสะพานเจิ้นหวย (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

เซินลั่วกำลังจะก้าวตามไป ทว่า(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)ยินเสียงบัณฑิตหนุ่มผู้นั้นเตือนว่า(@NameIsNovel)

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “กินให้อิ่ม ฟังคำตักเตือนบ้าง เจ้าหนุ่ม อย่าได้(@NameIsNovel)เอาตัวไปเสี่ยงตายอยู่ร่ำไป…”

เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินดังนั้น เขา(@NameIsNovel)ก็หยุดฝีเท้าไปครู่หนึ่ง ลังเลอยู่ชั่วอึดใจ ก่อนจะหมุนกายกลับ เดินย้อนทางเดิมที่(@NameIsNovel)เพิ่งผ่านมา

บัณฑิตใบหน้าขาวเห็นว่า(@NameIsNovel)เซินลั่วเดินจากไป มุมปากก็เผยรอยยิ้มออกมา เขา(@NameIsNovel)เร่งฝีเท้ามุ่งตรงไปยังสะพานหินโค้ง

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เซินลั่วเดินย้อนกลับมาได้(@NameIsNovel)เพียงระยะสั้นๆ ก็พลันเปลี่ยนเส้นทาง ใช้วิชาเยื้องย่างจันทรา เคลื่อนไหวเบาหวิว ร่างพลันพุ่งเหินขึ้นไปเหยียบบนหลังคาร้านค้า

ฝีเท้าเขา(@NameIsNovel)เบาราวขนนก เดินลัดเลาะไปตามสันหลังคาอย่างรวดเร็ว จนไปถึงหลังคาร้านที่(@NameIsNovel)ตั้งอยู่ใกล้ริมแม่น้ำ จากนั้นจึงย่อตัวลงซ่อนอยู่ข้างหนึ่งของหลังคา โผล่เพียงศีรษะออกมาแอบสอดส่องไปยังเหตุการณ์แถวสะพานเจิ้นหวย

เขา(@NameIsNovel)มองเห็นบัณฑิตใบหน้าขาวยืนอยู่เบื้องหน้าสัตว์เทพพิทักษ์สายน้ำอยู่พักใหญ่ จากนั้นก็เดินไปยังตลิ่งแม่น้ำด้านหลังหอศุ่ยน่วน แล้วหยุดลงนั่งยองๆ

ศีรษะของเขา(@NameIsNovel)โน้มลงจ้องมองผิวน้ำ สายตากวาดซ้ายขวาราวกับกำลังค้นหาอะไรบางอย่าง (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ทว่า(@NameIsNovel)ทันใดนั้นเอง ประตูด้านหลังของหอศุ่ยน่วนก็เปิดผางออกมา เผยให้เห็นเต๋าไป๋สุ่ย ที่(@NameIsNovel)สวมชุดเต๋าสีเทาขาว เมื่อสายตาของเขา(@NameIsNovel)ปะทะกับบัณฑิตที่(@NameIsNovel)นั่งยองๆ อยู่ริมน้ำ ก็เข้าใจไปว่า(@NameIsNovel)อีกฝ่ายคิดสั้นจะกระโดดน้ำฆ่าตัวตาย ใบหน้าของเขา(@NameIsNovel)จึงพลันเปลี่ยนสี

ร่างเขา(@NameIsNovel)กระโจนขึ้นด้วยก้าวเดียวถึงตลิ่งแม่น้ำ มือใหญ่คว้าจับที่(@NameIsNovel)ปกเสื้อบัณฑิตหนุ่มแล้วเหวี่ยงออกไปอย่างแรง

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ร่างของบัณฑิตหนุ่มปลิวลอยขึ้นกลางอากาศ ก่อนจะตกตูมลงในลานด้านหลังของหอศุ่ยน่วน

“เจ้าจะหาที่(@NameIsNovel)ตายก็เลือกเวลาและ(@NameIsNovel)สถานที่(@NameIsNovel)ให้มันเหมาะกว่า(@NameIsNovel)นี้หน่อยเถอะ!” เต๋าไป๋สุ่ย ดุด่าเสียงกร้าว

บัณฑิตใบหน้าขาวทำสีหน้าลำบากใจ กำลังจะอ้าปากอธิบาย ทว่า(@NameIsNovel)ใบหน้าก็เปลี่ยนสีอย่างกะทันหัน เขา(@NameIsNovel)ตะโกนออกมาเสียงดังลั่นว่า(@NameIsNovel)— (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“ระวังตัว…!”

ทันใดนั้นเอง ภัยร้ายก็ถาโถมเข้ามาโดยไม่ทันให้ตั้งตัว! (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

[Source: NameIsNovel] ----------