ตอนที่ 220 : ผีพรายน้ำ

ทันใดนั้นเอง ควันสีขาวก็พวยพุ่งขึ้นมาจากในแม่น้ำฉินหวย พร้อมกับคลื่นน้ำปั่นป่วนพลุ่งพล่านอย่างรุนแรง

เต๋าไป๋สุ่ยเพิ่งจะรู้สึกผิดสังเกตและ(@NameIsNovel)กำลังจะหันกลับไป แต่พลันกลับมี(@NameIsNovel)พืชน้ำสีดำสนิทพุ่งขึ้นมาจากผิวน้ำ ก่อร่างเป็น(@NameIsNovel)สตรีเปลือยเปล่าผมยาวสีดำพันพรึบ [Source: NameIsNovel]

ทั่วทั้งร่างของนางซีดเซียวเย็นเยียบจนน่าขนลุก แต่กลับมี(@NameIsNovel)ใบหน้าที่(@NameIsNovel)งดงามละเมี(@NameIsNovel)ยดละไมอย่างผิดธรรมชาติ นางเหยียดมือขาวซีดออกมาคว้าคอเต๋าไป๋สุ่ยทันที

เต๋าไป๋สุ่ยรู้สึกเย็นวาบถึงกระดูกสันหลัง รีบสะบัดตัวกลับ คีบยันต์กระดาษสีเหลืองขึ้นสูงด้วยสองนิ้ว เตรียมจะกดใส่หน้าผากนางทันที

ทว่า(@NameIsNovel)ขณะเดียวกันนั้นเอง แขนของหญิงสาวที่(@NameIsNovel)กอดคอเขา(@NameIsNovel)อยู่พลันอ่อนนุ่มลง กลายเป็น(@NameIsNovel)เหมือนวงแขนโอบรัดแนบแน่นเข้าหาตัวเขา(@NameIsNovel) [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) บรรยากาศกลับกลายเป็น(@NameIsNovel)ชวนให้เข้าใจผิดในทันที เต๋าไป๋สุ่ยถึงกับชะงักไปเล็กน้อย ยกมือค้างอยู่กลางอากาศไม่ทันลงยันต์

“มี(@NameIsNovel)สมาธิ!”

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ในขณะนั้นเอง เสียงตวาดก้องดังมาจากด้านหลังของเต๋าไป๋สุ่ย

ร่างเต๋าไป๋สุ่ยสะดุ้งเฮือก รีบยกยันต์ฟาดไปยังสตรีเปลือยผู้นั้น [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

แต่แล้วเหตุการณ์ประหลาดก็เกิดขึ้น!

ปากของหญิงสาวอ้ากว้างออกเกินมนุษย์ ฉีกจนแทบครึ่งใบหน้า นางเปล่งเสียงกรีดร้องโหยหวนออกมาอย่างสยดสยอง

ราวกับปลาสีขาว นางสะบัดร่างหลุดออกจากอ้อมแขนของเต๋าไป๋สุ่ย พุ่งตัวกลับลงสู่แม่น้ำฉินหวยทันที เส้นผมดำยาวชุ่มน้ำพลันขยับราวกับมี(@NameIsNovel)ชีวิต เกาะพันรอบร่างเต๋าไป๋สุ่ยอย่างแน่นหนา ฉุดรั้งเขา(@NameIsNovel)ลงน้ำไปด้วย

เต๋าไป๋สุ่ยรู้สึกเหมือนลำคอถูกบีบรัดแน่น กำลังจะอ้าปากหายใจ ทันใดนั้นกลับมี(@NameIsNovel)เส้นผมดำชื้นเปียกพุ่งทะลุเข้าปาก ลากยาวลงไปถึงลำคอ เขา(@NameIsNovel)สำลักเจ็บปวดราวขาดใจ แรงกายที่(@NameIsNovel)สะสมมาทั้งหมดหดหายไปสิ้น ร่างถูกหญิงผีพรายฉุดกระชากลงน้ำอย่างหมดหนทาง (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

ในขณะคับขันนั้นเอง บัณฑิตหน้าเผือกก็ร่ายคาถาเสียงเบา พร้อมกับสะบัดมือขวา ขว้างบางสิ่งลงไปในสายน้ำ

สิ่งที่(@NameIsNovel)ปลิวออกไปนั้นคือ ตุ๊กตาคนตัดจากกระดาษขาว สี่ตัว พุ่งฉิวลงบนผิวน้ำทันทีที่(@NameIsNovel)สัมผัสผิวน้ำก็ส่องแสงสีแดงเข้มอาบทั่ว ร่างแผ่ขยายรวดเร็ว

เพียงชั่วพริบตา ร่างบุรุษสวมชุดเหมือนปลัดเมืองสี่คนก็โผล่ออกมาจากแสงสีแดง แต่ละคนกำคทาน้ำ–ไฟ ครึ่งดำครึ่งแดงไว้ในมือ

พวกเขา(@NameIsNovel)สะบัดคทาขึ้นอย่างแรง ร่างผีพรายน้ำและ(@NameIsNovel)เต๋าไป๋สุ่ยที่(@NameIsNovel)กำลังจะถูกดึงลงสู่แม่น้ำ จึงถูกสะบัดกระแทกกระเด็นกลับขึ้นมาบนตลิ่งอีกครั้ง! (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

[Source: NameIsNovel] เซินลั่วนอนหมอบอยู่บนสันหลังคา จ้องมองลงไปใกล้ๆ ก็เห็นว่า(@NameIsNovel)ชายทั้งสี่นั้นใบหน้าซีดเผือดไร้สีเลือด ไม่ปรากฏเค้าของชีวิตบนโฉมหน้า แต่ละคนยังมี(@NameIsNovel)โซ่สีดำสนิทพันรอบร่าง คล้ายกับ "ทูตผี" ตามตำนานที่(@NameIsNovel)เคยได้(@NameIsNovel)ยินมา

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ก่อนที่(@NameIsNovel)ผีพรายน้ำจะทันได้(@NameIsNovel)ตกลงถึงตลิ่ง บัณฑิตหน้าเผือกกลับเคลื่อนไหวว่องไว ร่างแปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)เงาขาวพุ่งถึงตรงหน้า ยกมือประกบเป็น(@NameIsNovel)ฝ่ามือแล้วฟันขวางไปยังร่างนาง ขอบฝ่ามือเปล่งแสงขาวคมกริบ

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เส้นผมของผีพรายน้ำพลันงอกยาวออกมาราวกับต้นไม้แตกกิ่งอย่างฉับพลัน ยกพาร่างนางลอยขึ้นกลางอากาศ หลบพ้นคมฝ่ามือไปได้(@NameIsNovel)หวุดหวิด

แต่เมื่อแสงขาวพาดผ่าน เส้นผมของนางกลับถูกตัดขาดทันที (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ผมที่(@NameIsNovel)ถูกฟันขาดพลันเหี่ยวแห้งลงเหมือนพืชน้ำขาดชีวิต เต๋าไป๋สุ่ยที่(@NameIsNovel)ถูกพันธนาการไว้หลุดกลิ้งออกมา ร่างสิ้นสติไม่รู้สึกตัวแล้ว

บัณฑิตหน้าเผือกก้มลงตรวจสอบ เห็นบนใบหน้าของเต๋าไป๋สุ่ยมี(@NameIsNovel)ไอสีดำกลุ้มรุมแน่นหนา กำลังจะเจาะซึมเข้าสู่ดวงตาที่(@NameIsNovel)ปิดสนิท

“ยังไม่หมดอายุขัย หากเจ้าตายตอนนี้จะเป็น(@NameIsNovel)เรื่องยุ่งยากใหญ่โตนัก”

เขา(@NameIsNovel)พึมพำเสียงต่ำ พร้อมกับคีบกระดาษยันต์สีเขียวหนึ่งแผ่น แปะลงตรงหน้าผากเต๋าไป๋สุ่ย มืออีกข้างก็ร่ายวิถีมือประกอบคาถา

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ทันใดนั้น แสงจากยันต์สว่า(@NameIsNovel)งวาบ ครอบคลุมทั่วใบหน้า ต่อสู้ประทะกับไอสีดำอย่างดุเดือด ราวกับการชักเย่อที่(@NameIsNovel)ไม่มี(@NameIsNovel)ฝ่ายใดยอมถอย

ขณะเดียวกัน ทูตผีทั้งสี่ก็พุ่งเข้าไปโอบล้อมผีพรายน้ำที่(@NameIsNovel)เพิ่งตกลงบนพื้นตลิ่งให้อยู่ตรงกลาง

“ดูจากท่าที…นี่มันใช่ตำนาน ‘ทูตเงาจับผี’ หรือไม่กันแน่? แล้วบัณฑิตผู้นี้…เป็น(@NameIsNovel)ใครกันแน่?” เซินลั่วเหลือบตามองบัณฑิตหน้าเผือก พลางพึมพำกับตัวเอง

สองทูตผีที่(@NameIsNovel)อยู่เบื้องหน้าผีพรายน้ำ คนหนึ่งซ้าย คนหนึ่งขวา ยกมือสะบัดพร้อมกัน ปล่อยโซ่ดำที่(@NameIsNovel)ถืออยู่พุ่งออกไปดุจงูพิษเลื้อยเข้าหา (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) อ่านตอนต่อไปฟรี

ผีพรายน้ำคำรามต่ำ ร่างบิดเบี้ยว ผมดำชื้นพลันสะบัดกระจาย คล้ายสายน้ำกระจายตัว เสียงดัง “ติงตัง” ระรัว ปรากฏว่า(@NameIsNovel)กลับสามารถสะบัดตีกลับโซ่ทั้งหลายออกไปได้(@NameIsNovel)หมด

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) แต่ในชั่วขณะนั้นเอง ลมแรงก็โหมกระหน่ำลงมาจากเบื้องบน

ทูตผีอีกสองตนฟาดคทาน้ำ–ไฟลงมาจากฟากฟ้า ตรงเข้ากระแทกใส่ร่างผีพรายน้ำอย่างรุนแรง

[Source: NameIsNovel] ผีพรายน้ำหลบไม่ทัน ได้(@NameIsNovel)แต่เบิกปากพ่นของเหลวสีดำข้นส่งกลิ่นเหม็นคละคลุ้ง ราวกับแผงกันฝนกางขึ้นข้างบนเพื่อขวาง

เสียง “ตูม!” ดังสะท้อนกึกก้อง

คทาส่วนน้ำสีดำในมือทูตผีเบื้องหน้าทะลวงใส่ กระแทกทำลายแผงของเหลวดำจนแตกกระจาย ส่วนทูตผีที่(@NameIsNovel)อยู่ด้านหลังสบโอกาสสะบัดคทา สีแดงฟาดหนักใส่หัวไหล่ของผีพรายน้ำนั้นทันที! [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

เสียงกรีดร้องแหลมคมฉีกก้องไปทั่วราตรี

ปีศาจน้ำราวกับถูกเหล็กร้อนเผาไหม้ ร่างกายลุกเป็น(@NameIsNovel)ควันคลุ้ง ผิวที่(@NameIsNovel)เคยซีดขาวเรียบเนียน บัดนี้กลับผุดตุ่มหนอง ใหญ่โตขึ้นมาอย่างน่าสยดสยอง

สี่ทูตผีพร้อมใจกันยกมือขึ้น โซ่เหล็กดำพุ่งออกไป พันรัดแขนและ(@NameIsNovel)ขาของอสูรน้ำไว้ทั้งสี่ทิศ แล้วดึงกระชากขึ้นสู่กลางอากาศ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

อสูรน้ำกรีดร้องโหยหวน ไม่อาจดิ้นหลุดได้(@NameIsNovel) ร่างมันถูกฉุดกระชากราวจะถูกฉีกออกเป็น(@NameIsNovel)ชิ้นๆ โดยเหล่าทูตผี

เซินลั่วมองการประสานมืออันไร้ที่(@NameIsNovel)ติของทูตผีทั้งสี่ ก็พอเข้าใจในที่(@NameIsNovel)สุดว่า(@NameIsNovel)ทำไม บัณฑิตหน้าขาวผู้นั้นถึงมั่นใจนักที่(@NameIsNovel)จะเข้ามาช่วยเหลือผู้คน แต่สิ่งนี้กลับทำให้เขา(@NameIsNovel)ยิ่งสงสัยในตัวตนที่(@NameIsNovel)แท้จริงของอีกฝ่ายมากกว่า(@NameIsNovel)เดิม

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ขณะนั้นเอง ท้ายสะพานก็เกิดความวุ่นวายขึ้นทันที

เซินลั่วรีบหันไปมอง ก็เห็นสัตว์เทพพิทักษ์สายน้ำที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)รูปคล้ายแรดกำลังสั่นสะท้านอย่างรุนแรง ที่(@NameIsNovel)ดวงตากลับมี(@NameIsNovel)แสงโลหิตสองกลุ่มส่องวาบออกมา

“แย่แล้ว มันกำลังจะออกมา!” บัณฑิตหน้าขาวที่(@NameIsNovel)ยังไม่ทันถอนพลังปราณอัปมงคลออกจากใบหน้าเต๋าไป๋สุ่ย ก็ขมวดคิ้วเมื่อเห็นเหตุการณ์นี้ [Source: NameIsNovel]

ชั้นหินบนร่างสัตว์เทพพิทักษ์สายน้ำหลุดร่อน เผยให้เห็นเนื้อหนังและ(@NameIsNovel)กระดูกที่(@NameIsNovel)ไม่มี(@NameIsNovel)ผิวหนังปกคลุม ถูกหมอกดำห่อหุ้มเอาไว้ ก่อนมันจะกระโจนออกจากแท่นหิน พุ่งโครมลงสู่ลานด้านหลังหอศุ่ยน่วน [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เหล่าทูตผีทั้งสี่เห็นดังนั้น จึงรีบออกแรงดึงโซ่เหล็กตรึงปีศาจน้ำไว้แน่น ก่อนจะกระชากกลับแล้วหลบหนีไปด้านข้าง

เสียง “บึ้ม!” ดังกึกก้อง (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] แม้เซินลั่วจะอยู่ห่างออกไปหลายสิบจั้ง เขา(@NameIsNovel)ยังรู้สึกได้(@NameIsNovel)ถึงแรงสั่นสะเทือนที่(@NameIsNovel)ส่งมาถึงตัว อาคารที่(@NameIsNovel)อยู่ใต้ฝ่าเท้าไหวสะเทือนอย่างแรง ท่าเรือด้านหลังหอศุ่ยน่วนทรุดลงไปเล็กน้อย

สัตว์เทพพิทักษ์สายน้ำคำรามเสียงดังก้อง แสงดำพลันสว่า(@NameIsNovel)งวาบที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel) แล้วพุ่งออกมาเป็น(@NameIsNovel)ลำแสงแหวกอากาศ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

หนึ่งในทูตผีหลบไม่ทัน ถูกแทงทะลุหัวไหล่จนร่างปลิวกระเด็นไป เกิดรูขนาดใหญ่บนร่าง แสงแดงที่(@NameIsNovel)ปกคลุมกายพลันแตกกระจายหายลงใต้พื้นดิน

กายทูตผีหดเล็กลงอย่างรวดเร็ว กลับกลายเป็น(@NameIsNovel)เพียงกระดาษตัดรูปมนุษย์ ก่อนจะลุกไหม้กลายเป็น(@NameIsNovel)เถ้าธุลีในพริบตา [Source: NameIsNovel]

เซินลั่วมองเหตุการณ์นี้ ดวงตาเต็มไปด้วยความตื่นตะลึงยิ่งกว่า(@NameIsNovel)เดิม

จากนั้น แสงดำจำนวนมากก็พุ่งออกจากเขา(@NameIsNovel)สัตว์เทพพิทักษ์สายน้ำอีกครั้ง มุ่งโจมตีใส่ทูตผีอีกสองตน

“รีบถอยออกมาเร็วเข้า!” บัณฑิตหน้าขาวออกแรงกระชาก ในที่(@NameIsNovel)สุดก็ฉีกพลังปราณอัปมงคลที่(@NameIsNovel)เกาะแน่นบนใบหน้าเต๋าไป๋สุ่ยออกมาได้(@NameIsNovel)ดังกับกาวเหนียว ก่อนจะรีบตะโกนสั่งเหล่าทูตผีที่(@NameIsNovel)เหลือทั้งสามตนทันที

----------

[Source: NameIsNovel] ขอบพระคุณทุกท่านที่(@NameIsNovel)สนับสนุนและ(@NameIsNovel)ติดตามเรา