ตอนที่ 296 : สูงเทียมฟ้า กว้างดุจปฐพี

“หากคำกล่าวของท่านลุงเนี่ยปราศจากเงื่อนไขอื่นใดๆ ข้าคงจะรู้สึกซาบซึ้งเป็น(@NameIsNovel)อย่างยิ่ง [Source: NameIsNovel]

อย่างไรก็ตาม หากมันตั้งอยู่บนพื้นฐานของการแต่งงานของคุณหนูเนี่ย เช่นนั้นข้าก็คงต้องขอปฏิเสธด้วยความเคารพ” เซินลั่วกล่าวอย่างตรงไปตรงมา โดยไม่ลังเลเมื่อได้(@NameIsNovel)ยินคำพูดของพวกเขา(@NameIsNovel)

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เนี่ยเหรินเป่ยขมวดคิ้วเมื่อได้(@NameIsNovel)ยินดังนั้น เขา(@NameIsNovel)รู้สึกว่า(@NameIsNovel)ตนได้(@NameIsNovel)แสดงความเมตตาถึงขีดสุดแล้ว แต่ชายหนุ่มตรงหน้าเขา(@NameIsNovel)กลับยังไม่พอใจ ซึ่งทำให้เขา(@NameIsNovel)โกรธเคือง

“ไฉ่จู คนนอกอาจไม่ทราบถึงสถานการณ์ ที่(@NameIsNovel)ยากลำบากของตระกูลเนี่ย แต่เจ้าเองย่อมทราบดีใช่หรือไม่? การที่(@NameIsNovel)เจ้าหลบหนีการแต่งงานที่(@NameIsNovel)จัดไว้แล้ว ได้(@NameIsNovel)สร้างความยุ่งยากให้กับตระกูลแล้ว (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

โชคดีที่(@NameIsNovel)คุณชายรองวิงวอนแทนเจ้า และ(@NameIsNovel)เจ้าเมืองไม่ได้(@NameIsNovel)ตำหนิตระกูลเนี่ย เจ้าจะยังคงให้ความสำคัญกับผลประโยชน์ส่วนตัวเหนือหน้าที่(@NameIsNovel)ของตระกูลจริงหรือ?

“แล้วเจ้าจะกล้าเผชิญหน้ากับท่านพ่อและ(@NameIsNovel)ตระกูลเนี่ยของเจ้าได้(@NameIsNovel)อย่างไร?” เนี่ยเหรินเป่ยเลิกพยายามโน้มน้าวเซินลั่ว แล้วหันไปกดดันเนี่ยไฉ่จูแทน

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินคำพูดของเขา(@NameIsNovel) ใบหน้าของเนี่ยไฉ่จูเปลี่ยนไปทันที ฉายแววความสงสัย

“ข้ออ้างเรื่องผลประโยชน์ของตระกูลกับผลประโยชน์ส่วนตัว… แต่แท้จริงแล้ว ท่านกลับใช้หน้าที่(@NameIsNovel)ตระกูลบีบสตรีที่(@NameIsNovel)อ่อนแอ ให้แต่งกับชายที่(@NameIsNovel)นางรังเกียจ เช่นนั้นตระกูลเนี่ยยังเหลือเกียรติอยู่อีกหรือ?

หรือว่า(@NameIsNovel)ความรุ่งเรืองทั้งหมดของตระกูลท่าน สร้างขึ้นบนการเสียสละของสตรีในตระกูล?” เซินลั่วสวนกลับอย่างดุเดือด (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“เจ้า…”

เนี่ยเหรินเป่ยตกใจกับคำพูดของเซินลั่ว อึ้งจนพูดไม่ออกในทันที (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

เนี่ยไฉ่จูมองเซินลั่วด้วยความประหลาดใจอย่างตกตะลึงเช่นกัน

“ไฉ่จู บอกข้ามาตรงๆ เจ้าพร้อมจะกลับไปแต่งงานกับพวกเขา(@NameIsNovel)หรือไม่? ตราบใดที่(@NameIsNovel)เจ้าพูดว่า(@NameIsNovel)ไม่เต็มใจ วันนี้จะไม่มี(@NameIsNovel)ใครบังคับเจ้าได้(@NameIsNovel)” เขา(@NameIsNovel)หันไปสบตานาง เอ่ยด้วยน้ำเสียงหนักแน่นจริงจัง

เนี่ยไฉ่จู นางสบตาเขา(@NameIsNovel) และ(@NameIsNovel)ในแววตาที่(@NameIsNovel)มั่นคงนั้นทำให้บางสิ่งในใจของนางสั่นสะเทือน

“ข้าไม่เต็มใจ” เพียงคำนี้ที่(@NameIsNovel)หลุดออกมา ก็ทำให้หัวใจของนางเบาสบาย ราวกับยกภูเขา(@NameIsNovel)ออกจากอก

“ท่านได้(@NameIsNovel)ยินหรือไม่? นางไม่ต้องการ!”

เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินดังนั้น เซินลั่วก็รู้สึกโล่งใจไปทั่วร่าง รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าขณะที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)หันกลับไปกล่าวกับทุกคน

“บังอาจยิ่งนัก! ศิษย์จากสำนักเล็กๆ ที่(@NameIsNovel)ไม่สามารถนับได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)สำนักระดับสาม ยังกล้าทำตัวบ้าบิ่นถึงเพียงนี้? ช่างไม่รู้จักฐานะของตนเองในโลกอันกว้างใหญ่นี้จริงๆ!” (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ในขณะนั้น ท่านยายหลงคำรามอย่างเกรี้ยวกราด และ(@NameIsNovel)ตบโต๊ะข้างๆ นาง

“ปัง!”

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ตามมาด้วยเสียงดังสนั่น โต๊ะไม่แตกเป็น(@NameIsNovel)เสี่ยงๆ อย่างน่าตกใจ แต่กลับจมลึกลงไป ขาทั้งสี่ข้างทะลุผ่านแผ่นหินบนพื้นโถงและ(@NameIsNovel)ฝังลงไปในดิน

ทุกคนที่(@NameIsNovel)อยู่ในที่(@NameIsNovel)นั้นต่างตกใจ ฮูหยินรองถึงกับกรีดร้องด้วยความตกใจ แทบจะตกจากเก้าอี้ [Source: NameIsNovel]

สีหน้าของเซินหยวนเก๋อ ซีดเผือด แต่เขา(@NameIsNovel)ก็สามารถตั้งหลักได้(@NameIsNovel) ไม่ขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย

[Source: NameIsNovel] เซินลั่วตกใจเล็กน้อย แต่ในไม่ช้าเขา(@NameIsNovel)ก็เริ่มประเมินในใจว่า(@NameIsNovel) หากหญิงชราผู้นี้สามารถควบคุมพละกำลังของนางได้(@NameIsNovel)อย่างประณีตถึงเพียงนี้ ก็เห็นได้(@NameIsNovel)ชัดว่า(@NameIsNovel)ระดับการบำเพ็ญเพียรของนางนั้นไม่ธรรมดาเลย

“ท่านยายหลง อย่าเพิ่งโมโหไปเลย…” เนี่ยเหรินเป่ยตระหนักว่า(@NameIsNovel)สถานการณ์ไม่เป็น(@NameIsNovel)ไปด้วยดีและ(@NameIsNovel)พยายามไกล่เกลี่ย

“เขา(@NameIsNovel)กล้าดียังไงถึงมาท้าทายข้า? สำนักชุนชิวก็สิ้นสภาพไปแล้ว บัดนี้เขา(@NameIsNovel)ก็เป็น(@NameIsNovel)แค่หมาจรจัดที่(@NameIsNovel)ไร้การคุ้มครองจากสำนัก แต่กลับกล้ามาประกาศกร้าวที่(@NameIsNovel)นี่!

เหตุใดเจ้าไม่คิดถึงฐานะของตนเองก่อนที่(@NameIsNovel)จะพล่ามเรื่องไร้สาระเช่นนี้!” ท่านยายหลงสูดลมหายใจอย่างดูถูก เหยียดหยาม

เซินลั่วมักจะไม่แยแสต่อสำนักชุนชิว แต่เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินหญิงชราผู้นี้ดูหมิ่นมันก็เกินกว่า(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)จะทนรับได้(@NameIsNovel)

[Source: NameIsNovel] “เพราะเหตุใดเล่า? สิ่งที่(@NameIsNovel)ข้าทำมาจากความมุ่งมั่นของคนหนุ่ม มิใช่ความดื้อด้านของคนแก่!” เซินลั่วสวนกลับอย่างไม่เกรงกลัว คิ้วขมวดแน่น

ท่านยายหลงหัวเราะเย็นเยียบ เสียงแฝงความโกรธกรุ่น “ดี… ที่(@NameIsNovel)แท้ก็มี(@NameIsNovel)เด็กปากกล้าที่(@NameIsNovel)นี่ วันนี้ข้าจะให้เจ้ารู้รสถึงบทเรียนของการไม่เคารพผู้อาวุโส!” [Source: NameIsNovel]

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ขณะที่(@NameIsNovel)นางพูด นางก็ยืนขึ้นพร้อมไม้เท้าในมือ แสดงท่าทีพร้อมที่(@NameIsNovel)จะต่อสู้

“ท่านยายหลง ได้(@NameIsNovel)โปรดพิจารณาอีกครั้งเถิด” ฮั่วคุนวิงวอนเสียงแข็ง เมื่อเห็นหญิงชราจะลงมือ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“ในฐานะผู้บำเพ็ญเพียรระดับชำระปราณขั้นปลาย พลังของท่านน่าเกรงขามนัก เด็กผู้นั้นอาจทนรับไม่ไหว หากท่านลงมือ นั่นจะไม่ทำลายชื่อเสียงท่านหรืออย่างไร?” (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “ไม่จำเป็น(@NameIsNovel)ต้องทำแบบนั้นเลย บุตรชายข้ายังเยาว์ใจร้อน หากเขา(@NameIsNovel)ทำให้ท่านขุ่นเคือง ก็อย่าได้(@NameIsNovel)ถือสาการกระทำของเขา(@NameIsNovel)เลย” เซินหยวนเก๋อ ผลีผลามเข้ามาขวาง โดยไม่รู้เรื่องระดับของผู้บำเพ็ญเพียรนัก แต่เห็นหญิงชราจะลงมือจึงรีบเข้าขวาง

“การจัดการกับเด็กน้อยเพียงคนเดียว ข้าไม่จำเป็น(@NameIsNovel)ต้องออกแรงเลยสักนิด” ท่านยายหลงตอบอย่างเจ้าเล่ห์

“ถ้าอย่างนั้น ถ้าข้าเอาชนะท่านได้(@NameIsNovel) พวกท่านทุกคนจะหยุดรบกวนคุณหนูเนี่ย ใช่หรือไม่?” เซินลั่วเลิกคิ้วขึ้นและ(@NameIsNovel)ถาม

“เอาชนะข้ารึ? ฮ่าฮ่า…ตราบใดที่(@NameIsNovel)เจ้าทำได้(@NameIsNovel)” ท่านยายหลงหัวเราะก้อง [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

[Source: NameIsNovel] เนี่ยเหรินเป่ยเพียงนั่งนิ่ง สีหน้าเรียบสงบ ไม่เอื้อนเอ่ยคำใด

[Source: NameIsNovel] “เจ้าหนู อย่ามัวโอ้อวดเกินไป” ฮั่วคุนขมวดคิ้ว กล่าวเสียงทุ้มลึก

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เซินลั่วได้(@NameIsNovel)ยินดังนั้น ก็อดรู้สึกเคารพต่อชายผู้นี้มิได้(@NameIsNovel) ไม่ว่า(@NameIsNovel)ตอนที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)เปิดเผยขอบเขตของยายหลงก่อนหน้า หรือคำตำหนิอันจริงจังยามนี้ ล้วนเป็น(@NameIsNovel)เพราะหวังให้ตนรู้จักถอยโดยสมัครใจ

“ลั่วเอ๋อร์…” ฮูหยินรองเอ่ยเรียกเสียงแผ่วจากด้านข้าง

ทว่า(@NameIsNovel) ครั้งนี้เป็น(@NameIsNovel)เซินหยวนเก๋อที่(@NameIsNovel)ไม่ยอมเปิดปาก เขา(@NameIsNovel)เข้าใจอุปนิสัยของเซินลั่วเป็น(@NameIsNovel)อย่างดี และ(@NameIsNovel)รู้ว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)คนมี(@NameIsNovel)เหตุผลเสมอ ไม่เคยทำอะไรไปเพียงเพราะความยโส ตั้งแต่ที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)เสนอการต่อสู้ด้วยความสมัครใจ เขา(@NameIsNovel)ต้องมั่นใจว่า(@NameIsNovel)จะชนะเป็น(@NameIsNovel)ส่วนใหญ่

“ท่านพี่เซิน ใครก็ไม่มี(@NameIsNovel)สิทธิ์บังคับข้า การแต่งงานเป็น(@NameIsNovel)สิ่งที่(@NameIsNovel)ต้องเลือกด้วยตนเอง ไม่มี(@NameIsNovel)ผู้ใดห้ามข้าแต่งกับคนที่(@NameIsNovel)ข้าเลือก และ(@NameIsNovel)ไม่มี(@NameIsNovel)ใครทำให้นางแต่งกับคนที่(@NameIsNovel)ข้าไม่ต้องการได้(@NameIsNovel)” เนี่ยไฉ่จูหยุดเซินลั่วอย่างกะทันหัน ขณะที่(@NameIsNovel)นางพูด

สีหน้าของนางจริงจังขณะที่(@NameIsNovel)พูด น้ำเสียงของนางแน่วแน่ ขัดแย้งกับท่าทีอ่อนโยนตามปกติของนางอย่างสิ้นเชิง (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“หึ เจ้าไม่เชื่อฟังคำสั่งของบิดาเจ้า และ(@NameIsNovel)ขาดความเข้าใจในภาพรวม คุณชายรองชื่นชอบเจ้านับเป็น(@NameIsNovel)โชคดีของเจ้า อย่าได้(@NameIsNovel)โง่เขลา” ท่านยายหลงเมื่อเห็นดังนั้น ก็สูดลมหายใจเย็นชา

“ขออภัยที่(@NameIsNovel)ข้าขาดวาสนา ข้าไม่อาจแต่งงานเข้าจวนเจ้าเมืองได้(@NameIsNovel) หากบิดาของข้าสั่งการอย่างมี(@NameIsNovel)เหตุผล ข้าย่อมเชื่อฟังอยู่แล้ว แต่ในกรณีนี้ มันขัดต่อใจของข้า และ(@NameIsNovel)ข้าขอตายดีกว่า(@NameIsNovel)ยอมจำนน” คำพูดของเนี่ยไฉ่จูทำให้สีหน้าของทุกคนในโถงเปลี่ยนไป

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) แม้แต่เซินลั่วก็อดไม่ได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะมองนางด้วยความเคารพ ดวงตาแฝงประกายชื่นชม

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “ไฉ่จู เรื่องในวันนี้คงไม่อาจยุติโดยไร้การต่อสู้ แต่ไม่ต้องห่วง ข้าย่อมไม่เสียเปรียบในการเผชิญหน้าหญิงชราผู้นั้น” เขา(@NameIsNovel)เอ่ยเสียงเบา พลางหันกายมาหานาง ปล่อยให้แผ่นหลังเผชิญกับผู้อื่น

“จริงหรือเจ้าคะ?” เนี่ยไฉ่จูเอ่ยถามด้วยแววสงสัยในดวงตา (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

เซินลั่วพยักหน้าอย่างกระตือรือร้น พร้อมกับยิ้มให้นาง

เมื่อเห็นดังนั้น เนี่ยไฉ่จูจึงเม้มริมฝีปากและ(@NameIsNovel)ไม่พูดอะไรอีก

“สถานที่(@NameIsNovel)นี้เล็กเกินไป พวกเราไปลานบ้านเพื่อต่อสู้กันเถอะ” หลังจากพูดเช่นนี้ เซินลั่วก็เป็น(@NameIsNovel)คนแรกที่(@NameIsNovel)เดินออกจากโถง

ท่านยายหลงด้วยสีหน้าเคร่งขรึม เดินตามเขา(@NameIsNovel)ออกไปนอกประตูพร้อมกับเคาะไม้เท้าของนางลงบนพื้น

เมื่อเห็นดังนั้น ทุกคนคนอื่นๆ ก็ตามไปเช่นกัน

เสี่ยวชุนและ(@NameIsNovel)ลุงฝู ซึ่งตอนแรกกำลังรออยู่ข้างนอก ก็พากันมารวมตัวกันรอบลานบ้าน

ตรงกลางลานบ้าน มี(@NameIsNovel)โอ่งน้ำทองเหลืองขนาดใหญ่สูงครึ่งคน ตั้งอยู่ มันประดับประดาด้วยสลักรูปสิงโตอันทรงพลังกำลังงับห่วงอยู่ทั้งสองข้าง และ(@NameIsNovel)เต็มไปด้วยน้ำที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ใบบัวแห้งลอยอยู่ด้านบน

เซินลั่วมาถึงโอ่งน้ำ ยกมือขึ้นตบขอบเบาๆ น้ำด้านในก็เกิดเป็น(@NameIsNovel)ระลอกคลื่นอย่างสม่ำเสมอ

“ไม่มี(@NameIsNovel)ความเห็นซินะ” เซินลั่วเอ่ยพร้อมรอยยิ้ม (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“หึ! ทำเป็น(@NameIsNovel)ลึกลับนัก” ท่านยายหลงสะบัดเสียงเย็นชา ไม้เท้ากระทบพื้นหนักหน่วง พลันกลิ่นอายไร้รูปกระจายออกจากใต้เท้า ก่อคลื่นฝุ่นฟุ้งกระจายพุ่งออกไปทุกทิศทาง

ผู้ชมรอบด้านต้านแรงคลื่นฝุ่นไม่อยู่ ต่างถอยร่นไปโดยไม่รู้ตัว

เซินลั่วเพียงสะบัดแขนเสื้อเบาๆ ก็สลายฝุ่นหมอกนั้นไปสิ้น

[Source: NameIsNovel] “ระวัง!” จากนั้น เสียงตะโกนอย่างเคร่งขรึมก็ดังขึ้น

----------อ่านตอนต่อไปฟรี