ตอนที่ 297 : โปรดไว้ชีวิต

ท่ามกลางฝุ่นควันซึ่งยังไม่ทันจางหาย แสงเหลืองสายหนึ่งพลันพุ่งแหวกออกมา เผยให้เห็นกระบี่เหินประหลาดที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)เพียงตัวกระบี่ไร้ด้าม พุ่งตรงเข้าใส่ใบหน้าของเซินลั่ว [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

ตัวกระบี่นั้นดูคล้ายทำจากหิน มี(@NameIsNovel)ลวดลายหินเลือนรางปรากฏอยู่ และ(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)ท้ายยังติดยันต์กระดาษสีเหลือง นี่ไม่ต้องสงสัยเลยว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel) ศาสตราตราประทับ

“ศาสตราตราประทับ...” ฮั่วคุนอุทานออกมาอย่างตื่นตระหนก แต่เซินลั่วกลับเคลื่อนไหวอย่างสงบ เขา(@NameIsNovel)ก้าวเบี่ยงตัวหลบคมกระบี่แล้วเหยียดมือคว้าไปยังสุญญตาที่(@NameIsNovel)ปลายกระบี่

พรืด! กระแสน้ำพลันพุ่งทะลักออกจากโอ่งน้ำใหญ่ แปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)ฝ่ามือมหึมาที่(@NameIsNovel)เปล่งแสงน้ำเงินส่องประกาย กางห้านิ้วออกก่อนจะกำเข้าปิดครอบ จับกระบี่ตราประทับประหลาดนั้นไว้ในกำเดียว (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

แววประหลาดใจพลันวาบขึ้นในดวงตาของท่านยายหลง นางสะบัดมือถอยกลับอย่างแรงทันที

กระบี่ตราประทับพลันสั่นสะท้านอย่างรุนแรง แสงเหลืองบนผิวกระบี่สั่นไหวแล้วดัง “ปัง” ฝ่ามือน้ำก็แตกกระจายทันตา

เมื่อกระบี่เป็น(@NameIsNovel)อิสระ มันพลันวาดเส้นโค้งกลางอากาศ ก่อนจะพุ่งเข้าใส่เซินลั่วอีกครั้ง ครั้งนี้ท่าฟันกลับยิ่งแหลมคมและ(@NameIsNovel)คาดเดายาก แสงเหลืองพุ่งฟาดลงจากเบื้องบนตรงศีรษะของเขา(@NameIsNovel)ด้วยความเร็วสูงกว่า(@NameIsNovel)เดิม

“ระวัง!” เนี่ยไฉจู อดร้องออกมาไม่ได้(@NameIsNovel) สีหน้าของเซินหยวนเก๋อกับผู้อื่นพลันเคร่งเครียดขึ้นมา

แต่เซินลั่วกลับยกฝ่ามือขึ้นอย่างสงบ ดันขึ้นเหนือศีรษะทันที สายน้ำรวมตัวเบื้องหน้าฝ่ามือ ก่อเป็น(@NameIsNovel)โล่น้ำที่(@NameIsNovel)เปล่งประกายแสงฟ้า [Source: NameIsNovel]

แสงเหลืองฟาดใส่โล่น้ำ เกิดเสียง “ติง” กังวานสะท้อน โล่กั้นเอาไว้ได้(@NameIsNovel)พอดี [Source: NameIsNovel]

แสงเหลืองพลันหม่นลง เผยให้เห็นกระบี่ตราประทับ ปลายกระบี่พ่นแสงเหลืองเจิดจ้า ฟาดซ้ำลงบนโล่ไม่หยุด แต่กลับไม่อาจเจาะทะลุได้(@NameIsNovel)

“ใช้เพียงวิชาควบคุมน้ำก็ต้านศาสตราตราประทับได้(@NameIsNovel)…” ฮั่วคุนพึมพำกับตัวเองด้วยแววตาตกตะลึง ผู้ที่(@NameIsNovel)ยืนดูรอบด้านยังไม่ทันเข้าใจ [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

[Source: NameIsNovel] แต่ฮั่วคุนซึ่งเป็น(@NameIsNovel)ผู้ฝึกตนกลับเห็นชัด เด็กหนุ่มผู้ดูบอบบางตรงหน้า ไม่ธรรมดาอย่างยิ่ง

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ขณะนั้นเอง เซินลั่วพลันรู้สึกแรงกดดันจากศาสตราตราประทับเบื้องบนคลายลง แววสงสัยฉายขึ้นในดวงตา

เขา(@NameIsNovel)รีบก้มลงมอง เห็นอิฐเขียวใต้ฝ่าเท้าแตกกระจาย เถาวัลย์ม่วงนับไม่ถ้วนผุดพุ่งจากพื้น แทงตรงเข้าสู่หัวใจของเขา(@NameIsNovel)อย่างดุร้าย

ดวงตาของเซินลั่วพลันหรี่แคบ แสงดุจจันทราสามดวงส่องขึ้นใต้ร่าง

ร่างเขา(@NameIsNovel)แปรเป็น(@NameIsNovel)เงาเลือน หลบพ้นการโจมตีฉับพลันของกิ่งก้านเหล่านั้น ก่อนจะวูบไปด้านข้างอย่างว่องไว [Source: NameIsNovel]

[Source: NameIsNovel] เสียง “ปัง ปัง” ดังสนั่น โอ่งน้ำทองเหลืองถูกกิ่งก้านม่วงแทงทะลุ น้ำภายในพลันไหลทะลักนองพื้น

ถึงตอนนี้ ผู้คนต่างเห็นชัดว่า(@NameIsNovel)ท่านยายหลงตั้งใจสังหารเซินลั่วแน่แท้ หาไม่แล้วนางคงไม่ลงมือโหดเหี้ยมถึงเพียงนี้ [Source: NameIsNovel] อ่านตอนต่อไปฟรี

“พี่เซิน อย่าสู้กันอีกเลย!” เนี่ยไฉจูร้องลั่น ดวงตาเต็มไปด้วยความกังวล

เซินลั่วขมวดคิ้วแน่นโดยมิได้(@NameIsNovel)เอื้อนวาจา แต่สายตากลับจ้องไปยังหญิงชรา แววเย็นเยียบฉายวาบในทันที (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

เมื่อเห็นสีหน้าของเขา(@NameIsNovel)เปลี่ยนไป ท่านยายหลงกลับรู้สึกหวาดหวั่นขึ้นมาโดยไร้สาเหตุ [Source: NameIsNovel]

ทว่า(@NameIsNovel)หญิงชรามิได้(@NameIsNovel)ถอย นางสะบัดไม้เท้าสีม่วงในมืออย่างแรง เถาวัลย์ม่วงที่(@NameIsNovel)งอกออกจากปลายไม้เท้าถูกกระชากขึ้นจากพื้น ไถพรวนเป็น(@NameIsNovel)ร่องลึกกลางลานในพริบตา [Source: NameIsNovel]

อิฐและ(@NameIsNovel)ก้อนหินบนพื้นถูกแรงสั่นสะเทือนจนแตกกระจาย ลอยฟุ้งไปไกลกระทั่งผู้ที่(@NameIsNovel)อยู่ห่างออกไปยังได้(@NameIsNovel)รับผลกระทบ ฮั่วคุนรีบก้าวออกมาขวางเบื้องหน้าของเนี่ยเหรินเป่ย ร่างเขา(@NameIsNovel)รับแรงหินบินชนราวกับเป็น(@NameIsNovel)กำแพงสูงตระหง่าน

ส่วนเซินหยวนเก๋อกับคนอื่นๆ ยืนอยู่ไกลออกไปเล็กน้อย ไม่อาจป้องกันตัวได้(@NameIsNovel) หากถูกก้อนอิฐก้อนหินเหล่านี้ปะทะเข้า ผลลัพธ์คงไม่อาจคาดคิดได้(@NameIsNovel) (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) แต่แล้วเงาร่างพร่าพรายก็ปรากฏกะพริบ เคลื่อนไหวไปมาขวางอยู่เบื้องหน้า

พวกหินที่(@NameIsNovel)พุ่งใส่ก็ถูกสกัดอย่างแม่นยำหมดสิ้น ผู้ที่(@NameIsNovel)เข้ามาช่วยย่อมไม่ใช่ใครอื่น นั่นคือเซินลั่ว

หลังจากผ่านศึกหลายครั้ง อีกทั้งฝึกบำเพ็ญมาอย่างต่อเนื่อง วิชาเยื้องย่างจันทรา ของเขา(@NameIsNovel)ก็มี(@NameIsNovel)ความก้าวหน้ามากแล้ว

“ครั้งนี้ เจ้าจงระวังให้ดี!” แววโกรธพลันฉายผ่านดวงตาเซินลั่ว เขา(@NameIsNovel)ตะโกนเสียงเข้ม พร้อมทั้งปลดปล่อยปราณเต๋าภายในกายให้หมุนเวียนอย่างเต็มที่(@NameIsNovel) กลิ่นอายพลังอันเข้มข้นก็แผ่ซ่านออกมาในทันที

เมื่อเห็นดังนั้น สีหน้าท่านยายหลงพลันเปลี่ยนไป นางรีบสะบัดไม้เท้าถอยกลับ กิ่งเถาวัลย์สีม่วงจากปลายไม้เท้าสานกันกลางอากาศ ก่อเป็น(@NameIsNovel)ตาข่ายม่วงห่อหุ้มร่างตนไว้แน่นหนา

หากแต่สายน้ำที่(@NameIsNovel)ไหลนองพื้นตั้งแต่โอ่งแตกกลับรวมตัวกันโดยไม่ทันรู้ตัว มันซึมเข้าไปตามช่องตาข่ายม่วง ก่อนแปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)เชือกน้ำรัดร่างนางไว้ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ท่านยายหลงรู้ทันทีว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)สิ่งผิดปกติ นางรีบขยับมือร่ายอักขระเวทอย่างรวดเร็ว แสงสว่า(@NameIsNovel)งชั้นหนึ่งพลันทอหุ้มกาย พยายามขับไล่เชือกน้ำเหล่านั้นออกไป [Source: NameIsNovel]

“ไป!” เสียงตะโกนทรงพลังพลันดังมาจากเหนือศีรษะของนาง ตามมาด้วยยันต์กระดาษสีเหลืองสามแผ่นหล่นลงมา แต่ละแผ่นส่องแสงเจิดจ้าเป็น(@NameIsNovel)สามทิศทาง

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “บูม! บูม! บูม!” เสียงอัสนี สามคราเปรี้ยงปร้าง สายฟ้าสีขาวสามสายฟาดกระแทกร่างท่านยายหลงเต็มแรง

[Source: NameIsNovel] “ซี่ซี่…”

ประกายอัสนีสีขาวไหลผ่านเชือกน้ำ แผ่ซ่านทั่วร่างนางอย่างฉับพลัน เสียงกรีดร้องเจ็บปวดดังออกมา ก่อนจะขาดห้วงลงทันที

ทุกคนที่(@NameIsNovel)เห็นต่างตกตะลึง ร่างแน่นิ่งไปชั่วครู่ ตาข่ายม่วงที่(@NameIsNovel)ท่านยายหลงก่อขึ้นค่อยๆ หดหาย เผยให้เห็นร่างของนางเต็มตา ผิวหนังไหม้เกรียม ดวงตากลอกกลับ ร่างหมดสติสิ้นสำนึก (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เนี่ยเหรินเป่ยเมื่อเห็นถึงกับตกใจ รีบวิ่งเข้าไปตรวจดู ฮั่วคุนเองก็รีบตามไปช่วยพยุงร่างหญิงชราขึ้นมา

“ไม่ต้องห่วง นางเพียงหมดสติ มิได้(@NameIsNovel)บาดเจ็บสาหัสถึงชีวิต” เซินลั่วปรายตามอง แล้วเอ่ยเย็นชา (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “ขอบคุณที่(@NameIsNovel)ไว้ชีวิต” ฮั่วคุนแม้จะมิใช่ผู้มี(@NameIsNovel)พลังสูงส่ง แต่ก็พอจะมองออกว่า(@NameIsNovel)เซินลั่วออมมือไว้ เขา(@NameIsNovel)จึงรีบกำหมัดโค้งคำนับขอบคุณ

“ผลลัพธ์ชัดเจนแล้ว หากพวกท่านประสงค์จะเป็น(@NameIsNovel)แขก เหล่าตระกูลเซินของข้าก็พร้อมจัดเลี้ยง หากไม่ ก็เชิญออกไปตามใจเถิด เราไม่ส่ง” เซินลั่วยืนกุมมือไว้ด้านหลัง กล่าวด้วยท่าทีเฉยเมย

เมื่อได้(@NameIsNovel)ฟังเช่นนั้น เนี่ยเหรินเป่ยก็ยิ่งหนักใจ ไม่อาจคาดคิดว่า(@NameIsNovel)ผลจะลงเอยเช่นนี้

“หากเจ้าแพ้ก็ไม่เป็น(@NameIsNovel)ไร แต่เจ้ายังชนะพร้อมทำร้ายท่านยายหลง เช่นนี้ย่อมไม่อาจจบลงง่ายๆ ตอนนี้ทั้งตระกูลเซินและ(@NameIsNovel)ตระกูลเนี่ยต่างก็ตกอยู่ในความลำบาก” เขา(@NameIsNovel)ถอนหายใจ กล่าวด้วยน้ำเสียงจริงใจ (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “เมื่อครู่ท่านยายหลงลงมือด้วยกระบวนท่าสังหาร อย่างชัดเจน เหตุใดข้าไม่เห็นท่านยื่นมือห้าม?

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] หากความสามารถข้าอ่อนด้อยจนถูกนางฆ่าตายจริงๆ

เกรงว่า(@NameIsNovel)ท่านคงพูดเพียงว่า(@NameIsNovel) ‘ช่างน่าเสียดาย เด็กหนุ่มผู้นี้’ ใช่หรือไม่?” เซินลั่วโต้กลับด้วยถ้อยคำเสียดสี แฝงรอยยิ้มเย้ยหยันเล็กน้อย

เนี่ยเหรินเป่ยถูกคำพูดจี้ใจจนไปไม่เป็น(@NameIsNovel) ไม่รู้จะโต้เถียงเช่นไร (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เซินลั่วมิได้(@NameIsNovel)กล่าวอันใดต่อ เขา(@NameIsNovel)เพียงเดินกลับไปยังข้างกายเซินหยวนเก๋อกับผู้อื่น พร้อมเผยรอยยิ้มบางๆ ออกมา

เมื่อเห็นบุตรชายที่(@NameIsNovel)เปลี่ยนแปลงไปเช่นนี้ ดวงตาของเซินหยวนเก๋อก็เต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ----------