ตอนที่ 303 : บัวเขียวพิฆาตภูตอสูร

“ลูกไม้กระจอก…” [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

ถ้อยคำของหญิงสาวชุดม่วงยังไม่ทันขาดคำ ร่างนางก็พลันถูกรัดแน่น เชือกน้ำเจ็ดแปดเส้นพันทบกันหลายชั้น ม้วนขังนางไว้ตรงกลางราวกับ ห่อบ๊ะจ่าง

บนเชือกน้ำทุกเส้น แขวนยันต์อัสนีบาต ไว้หลายผืนโดยไม่เว้นเส้นใด

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เซินลั่วไม่เก็บตุนไว้แม้แผ่นเดียว งัดยันต์อัสนีบาตทั้งหมดที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ออกมาใช้จนหมดสิ้น เขา(@NameIsNovel)พึมพำแผ่วเบา ปราณเต๋าไหลผ่านเชือกน้ำแตะต้องยันต์ทุกผืน จุดให้ทำงานพร้อมกันในคราวเดียว

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ชั่วพริบตา เสียงอัสนีกึกก้อง ก็สะท้อนดังขึ้นกลางราตรีต่อเนื่องไม่ขาดสาย!

[Source: NameIsNovel] เสียง “ครืนๆๆ” ระงมอยู่ไม่หยุด เส้นแสงอัสนีขาวโพลนระเบิดซ้ำแล้วซ้ำเล่า

จนครึ่งวัด หยวนจู้ สว่า(@NameIsNovel)งวาบขึ้นมาราวกับกลางวัน เหล่าพระที่(@NameIsNovel)สะดุ้งตื่นพากันตระหนก ต่างถอยห่างไปรวมกันที่(@NameIsNovel)ลานหน้า พร้อมสวดมนต์ไม่ขาดปาก (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

ผ่านไปครู่ใหญ่ เสียงฟ้าคะนองจึงค่อยๆ เบาบางลง ท่ามกลางควันฝุ่น เงารูปร่างของ ภูตอสูรหอยกาบยักษ์สีชมพู ค่อยๆ เผยออกมา มันกลับคืนร่างเดิมเพื่อรับมือเคล็ดอัสนีโดยตรง

“เดี๋ยวนี้!” เซินลั่ว ลากเสียงหนัก

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) หล่างเซิง ที่(@NameIsNovel)เตรียมพร้อมอยู่ด้านข้างทะยานพุ่งออกมา แสงพลังก่อตัวห่อหุ้มร่าง เขา(@NameIsNovel)รวบรวมเรี่ยวแรงทั้งหมด ฟาดค้อนทองสัมฤทธิ์คู่ ลงตรงรอยแตกบนเปลือกกาบ!

“โครม!” ค้อนแรกกระแทกถึงเป้าหมาย

ค้อนที่(@NameIsNovel)สองซ้ำลงตามติด แรงสองระลอกซ้อนทับกัน ทำให้พลังพุ่งทวีคูณในทันใด

[Source: NameIsNovel] เสียง “แคร๊ก” ดังลั่น รอยแตกยาวราว หนึ่งฉื่อ บนเปลือกกาบกว้างออก เศษเปลือกชิ้นหนึ่งร่วงหล่น

เซินลั่วใช้ วิชาเยื้องย่างจันทรา ฉับไว เกิดกายเงาวูบไปถึงตรงรอยแตกทันที เขา(@NameIsNovel)กระตุ้น ยันต์อัสนีสวรรค์ พร้อมกันสองแผ่น แล้วยัดทะลวงลงไปในรอยนั้น (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

หล่างเซิงทุ่มแรงหมดหน้าตักจากสองค้อนก่อนหน้า เซินลั่วรีบคว้าบ่าของเขา(@NameIsNovel)ลากถอยออกมาให้พ้นระยะ [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

ทันทีที่(@NameIsNovel)ทั้งสองผละออก แสงขาวเจิดจ้า ก็ระเบิดพรวด!

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) สายฟ้าหนาทึบสองเส้นรวมตัวกันในพื้นที่(@NameIsNovel)คับแคบภายในเปลือก ก่อเป็น(@NameIsNovel) ลูกอัสนี ขนาดเท่าศีรษะมนุษย์ ปะทุแรงระเบิดอันมหาศาลออกมาทันที

ท่ามกลางเสียงคำรามสะท้านดิน แสงม่วงพลันวาบออกมาจากในเปลือก ตามด้วยเส้นอัสนีนับไม่ถ้วนปะทุพร้อมกัน เปลือกหอยที่(@NameIsNovel)แข็งดั่งศิลากลับ แตกจากด้านใน กระเซ็นเป็น(@NameIsNovel)เศษนับไม่ถ้วน ปลิวพุ่งไปทุกทิศราวห่าฝนโปรย

เซินลั่วรีบโผเข้าบัง โอบเนี่ยไฉจูไว้ใต้ปีก ป้องกันไม่ให้สะเก็ดบาดเจ็บ

ไม่นาน เสียงกัมปนาทรอบด้านก็เงียบหาย ทุกอย่างกลับสู่ความสงบ [Source: NameIsNovel]

เซินลั่วหันไปมอง เห็นเพียง เศษเปลือกแตกละเอียด เกลื่อนพื้น ไม่พบซากร่างของภูตอสูรหอยกาบแม้แต่น้อย เขา(@NameIsNovel)โล่งใจนัก กำลังจะประคองเนี่ยไฉจูลุกขึ้น ทว่า(@NameIsNovel)ร่างกลับชะงักแข็ง เหงื่อเย็นผุดพราว

ไม่ไกลจากกองซาก เงาร่าง หญิงสาวชุดม่วง ที่(@NameIsNovel)เปรอะโลหิตค่อยๆ พยุงกายลุกขึ้น มี(@NameIsNovel)ดคมสีขาวหายไปแล้ว นัยน์ตาของนางอัดแน่นด้วย เจตนาสังหาร จ้องเขม็งมาที่(@NameIsNovel)เซินลั่ว

ยามนี้ปีศาจหอยกาบ ไม่มี(@NameIsNovel)เกราะเปลือกหอยติดบนกายแม้ชิ้นเดียว ผิวทั้งตัวฉีกขาดยับเยิน ท้องยังมี(@NameIsNovel)รอยดำแดงโดดเด่น ทว่า(@NameIsNovel)กลับ ยังไม่สิ้นใจ

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เซินลั่วประคองเนี่ยไฉจูผู้ยังเป็น(@NameIsNovel)ลม เอวของนางถูกแขนเขา(@NameIsNovel)โอบไว้แน่น มืออีกข้าง คีบยันต์เหินบิน เตรียมพร้อม

“สหายหล่างเซิง เจ้าไปก่อน” เขา(@NameIsNovel)เอ่ยพลางเงยมือ เรียกโพรงน้ำเวทอัญเชิญ ขึ้นอีกครั้ง (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

หล่างเซิง เห็นสถานการณ์ก็เข้าใจดี ว่า(@NameIsNovel)หากร่วมมือกันต่อไปก็ยังไม่อาจต้านได้(@NameIsNovel) จึงพากันกระโจนลงสู่โพรงน้ำไปก่อน

[Source: NameIsNovel] ส่วน ภูตอสูรหอยกาบ ที่(@NameIsNovel)โกรธจัด จะยอมปล่อยให้พวกเขา(@NameIsNovel)หนีไปได้(@NameIsNovel)อย่างไร…

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] พลันแสงสีม่วงปะทุขึ้นจากร่างของภูตอสูร กะพริบวูบวาบแล้วพุ่งเข้าหาทหารกุ้งทันที

“ไป!” เซินลั่วตะโกนขึ้นในห้วงเวลาเดียวกันนั้น

สิ้นเสียงของเขา(@NameIsNovel) แสงสีเขียวก็ลุกสว่า(@NameIsNovel)งห่อหุ้มร่างเขา(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)เนี่ยไฉจูเอาไว้พร้อมกัน กำลังจะพาพวกเขา(@NameIsNovel)ลอยทะยานขึ้นฟ้า

[Source: NameIsNovel] เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเสียงตะโกน ภูตอสูรหอยกาบก็ละทิ้งการโจมตีใส่ทหารกุ้ง แล้วพุ่งตรงเข้ามาโจมตีเซินลั่วทันที

แท้จริงแล้ว หากเซินลั่วไม่ตะโกนออกมา หรือแม้แต่ใช้หลางเซิ่งเป็น(@NameIsNovel)เหยื่อล่อ เขา(@NameIsNovel)ก็สามารถหลบหนีไปได้(@NameIsNovel)อย่างปลอดภัยแล้ว (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ทว่า(@NameIsNovel)ลึกๆ แล้ว เขา(@NameIsNovel)ไม่ใช่ผู้ไร้หัวใจอำมหิตถึงเพียงนั้น เขา(@NameIsNovel)ไม่อาจทำใจผลักภาระไปให้ผู้อื่นเพียงเพื่อเอาตัวรอดได้(@NameIsNovel) (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ความหวังเดียวของเขา(@NameIsNovel)คือ การยื้อเวลาเพียงชั่วครู่เพื่อเปิดโอกาสให้ทุกคนหลบหนีไปได้(@NameIsNovel)

ทว่า(@NameIsNovel)การทะยานขึ้นของเซินลั่วกลับถูกสกัดกั้นกลางคัน เมื่อก้อนของเหลวเหนียวข้นสีม่วงพุ่งมากระแทกเข้าที่(@NameIsNovel)ท้องน้อยของเขา(@NameIsNovel)ด้วยความเร็วสูง

ทำให้การไหลเวียนปราณภายในร่างปั่นป่วน ยันต์เหินฟ้าที่(@NameIsNovel)กำลังใช้อยู่จึงเสียการควบคุม ร่างทั้งคู่ตกลงมาจากกลางอากาศ

ขณะที่(@NameIsNovel)กระแทกพื้น เซินลั่วโอบรัดร่างของเนี่ยไฉจูที่(@NameIsNovel)ยังหมดสติ ใช้ร่างกายของตนรองรับแรงปะทะแทนจนทั้งสองกลิ้งไปตามพื้น

ยังไม่ทันได้(@NameIsNovel)ลุกขึ้น มือหนึ่งก็เอื้อมมาบีบคอเขา(@NameIsNovel)แน่น

แขนทั้งสองข้างของภูตอสูร ถูกเคลือบไว้ด้วยของเหลวเหนียวสีม่วง มือหนึ่งบีบคอเซินลั่ว อีกมือบีบคอเนี่ยไฉจู ยกทั้งสองขึ้นกลางอากาศ สายตาอำมหิตจ้องเขม็งมาราวกับกำลังเลือกว่า(@NameIsNovel)จะเขมือบผู้ใดก่อน (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

เซินลั่วไม่อาจขยับเขยื้อน ร่างกายถูกตรึงแน่นสิ้นท่า ขณะที่(@NameIsNovel)เนี่ยไฉจูสะดุ้งตื่นขึ้นจากแรงบีบคอ พยายามดิ้นรนสุดกำลัง [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “ข้าจะกินเจ้า… หรือเจ้าดีล่ะก่อน?” เสียงแหบพร่าดุจหญิงชราของภูตอสูรดังขึ้น นัยน์ตาสลับมองระหว่า(@NameIsNovel)งเซินลั่วกับเนี่ยไฉจู ราวกับกำลังลังเลเลือกเหยื่อ

ไม่ทันขาดคำ นางก็เปลี่ยนใจ พลางพึมพำกับตนเองว่า(@NameIsNovel) “หรือว่า(@NameIsNovel)กินทั้งสองพร้อมกันเลยดีกว่า(@NameIsNovel)”

สิ้นเสียงนั้น ภาพน่าสะพรึงก็ปรากฏแก่สายตาของเซินลั่วกับเนี่ยไฉจูทันที

รอยแยกเส้นหนึ่งปรากฏขึ้นตรงกลางหน้าผากของภูตอสูร แล้วค่อยๆ แผ่ขยายยาวลงมาถึงสันจมูก ปาก คาง ลำคอ เรื่อยไปจนถึงท้องน้อย (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

รอยแยกนั้นค่อยๆ แยกออกเป็น(@NameIsNovel)สองฝั่ง ร่างกายของภูตอสูรถูกผ่าออก ไม่มี(@NameIsNovel)อวัยวะใดๆ ภายใน มี(@NameIsNovel)เพียงผนังเนื้อเรียบลื่นสองด้าน เคลือบด้วยของเหลวเหนียวใสสีม่วงโปร่งแสง

กลางภายในนั้น ปรากฏเม็ดยาภูตอสูรสีม่วงดำ ส่องแสงสลัวปลดปล่อยกลิ่นอายภูตอสูรออกมาเป็น(@NameIsNovel)ระลอก

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ในขณะนั้น แขนทั้งสองข้างของนางก็ดึงรัดเซินลั่วและ(@NameIsNovel)เนี่ยไฉจูแน่นขึ้น แล้วบังคับยัดพวกเขา(@NameIsNovel)เข้าไปในรอยแยกแห่งผนังเนื้อ

“อืม… อืม…”

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เนี่ยไฉจูตื่นตระหนกสุดขีด อยากกรีดร้องแต่เสียงกลับขาดหายไป ไม่อาจเปล่งออกมาได้(@NameIsNovel) มี(@NameIsNovel)เพียงเสียงอู้อี้ลอดริมฝีปากออกมา

เซินลั่วคิดหาหนทางรอดอย่างบ้าคลั่ง แต่ก็ไร้ผลสิ้นเชิง

ใบหน้าของเขา(@NameIsNovel)ถูกกดแนบเข้ากับผนังเนื้อ จมูกได้(@NameIsNovel)กลิ่นฉุนคละคลุ้งของของเหลวกัดกร่อนรุนแรง ความคิดว่า(@NameIsNovel)อาจต้องสิ้นชีพ ณ ที่(@NameIsNovel)นี้ผุดวาบขึ้นในใจ

แต่แล้ว พลันแสงสีเขียวก็ส่องสว่า(@NameIsNovel)งขึ้นบนฟากฟ้า ทะลุผ่านหมู่เมฆหนาทึบ

เมฆบนท้องนภาถูกฉีกออก เผยให้เห็นภาพบัวเขียวขนาดมหึมา ลอยเด่นกลางหาว และ(@NameIsNovel)จากมันมี(@NameIsNovel)ลำแสงหลากสีเจิดจ้าพุ่งลงมา แทรกกลางระหว่า(@NameIsNovel)งเซินลั่วกับเนี่ยไฉจู ตรงเข้าสู่รอยแยกของผนังเนื้อภูตอสูรหอยกาบโดยตรงอ่านตอนต่อไปฟรี

ตรงที่(@NameIsNovel)ลำแสงหลากสีตกลงมา พลันเปลวเพลิงหลากสีลุกโชนขึ้น “ฟู่”

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ภูตอสูรหอยกาบกรีดร้องโหยหวน รีบปล่อยเซินลั่วและ(@NameIsNovel)เนี่ยไฉจูลง พลางปิดร่างแยกเข้าหากัน หวังดับเปลวไฟจากภายใน

[Source: NameIsNovel] แต่เปลวเพลิงหลากสีกลับไม่ดับสิ้น ตรงกันข้ามกลับปะทุรุนแรงยิ่งขึ้น พลุ่งพวยออกมาจากร่างนาง กลืนกินทั่วทั้งร่างในพริบตา

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เสียงกรีดร้องเจ็บปวดดังสะท้อนก้องอยู่เพียงครู่ ก่อนที่(@NameIsNovel)ภูตอสูรจะร่วงลงพื้นแน่นิ่ง ปราศจากลมหายใจ

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เมื่อพลังชีวิตของภูตอสูรมอดดับ เปลวเพลิงหลากสีก็ค่อยๆ ม้วนตัวถอยหาย รวมกลายเป็น(@NameIsNovel)ลูกไฟแสงสีสดใส ลอยกลับไปยังภาพบัวเขียว ก่อนจะดับสูญไปในพริบตา

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ----------