หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 309
ตอนที่ 309 : ตอบโต้สังหาร
ตอนที่ 309
เซินลั่วกลิ้งตัวไปข้างหน้า ราวกับมังกรพิษพ่นหมัดออกจากรัง ตรงเข้ากระแทกกรงเล็บของแมลงยักษ์
กรงเล็บด้านหน้าของภูตอสูรแมลงยักษ์ระเบิดออก เศษชิ้นส่วนปลิวกระจายกลายเป็น(@NameIsNovel)เจ็ดถึงแปดท่อน
เซินลั่วสะบัดมือ คว้าเศษกรงเล็บที่(@NameIsNovel)ยาวหลายฉื่อขึ้นมา แล้วไม่ลังเลแม้แต่น้อย พุ่งทะยานเข้าไปในเรือนอีกหลังที่(@NameIsNovel)อยู่ด้านหน้า
ภูตอสูรแมลงยักษ์ส่งเสียงคำรามเกรี้ยวกราด ร่างมหึมากลายเป็น(@NameIsNovel)เงาดำ พุ่งชนใส่เรือนที่(@NameIsNovel)เซินลั่วเข้าไป
ห้ากรงเล็บแหลมคมสะบัดวูบ ปล่อยแสงกรงเล็บสีดำยาวออกมา กรีดฟันใส่เรือน
เรือนนั้นถูกตัดขาดเป็น(@NameIsNovel)เสี่ยงๆ ทรุดพังลงในชั่วอึดใจ
แต่ก่อนที่(@NameIsNovel)แสงกรงเล็บสีดำจะฟาดลงถึงตัวเรือน เงาดำสายหนึ่งก็พุ่งทะลุออกจากข้างใน กระโดดขึ้นไปบนกำแพงลานอีกแห่งตรงหน้า เตรียมจะกระโจนเข้าไป
ภูตอสูรแมลงยักษ์โกรธจัด ร่างมหึมากระโจนจากพื้นตรงเข้าตามไปในทันที
แต่ในห้วงเวลานั้นเอง เซินลั่วกลับตวัดเท้าถีบลงบนกำแพงอย่างแรง
“บูม!” กำแพงทั้งแถบถล่มทลายลง
เขา(@NameIsNovel)อาศัยแรงถีบนั้นย้อนร่างกลับ หันตรงเข้าใส่ภูตอสูรแมลงยักษ์ที่(@NameIsNovel)กำลังไล่กวดมาอย่างบ้าคลั่ง จนมันถึงกับชะงักไปชั่วขณะ
แมลงยักษ์รีบตอบสนองในทันที มันยกกรงเล็บหน้าทั้งห้าขึ้นแล้วฟาดลงมา แสงกรงเล็บดำตัดไขว้กันกลายเป็น(@NameIsNovel)ตาข่ายมรณะขนาดใหญ่
เซินลั่วสูดหายใจลึก หน้าอกและ(@NameIsNovel)ท้องหดราบลงผิดธรรมชาติ ร่างผ่ายผอมแทรกผ่านตาข่ายกรงเล็บนั้นไปอย่างฉิวเฉียด เพียงชั่วพริบตาก็มาถึงด้านหน้าของภูตอสูรแมลงยักษ์
เขา(@NameIsNovel)ยื่นมือไปด้านหลัง คว้าเศษกรงเล็บดำอีกชิ้นหนึ่งขึ้นมา สะบัดแรงจนเกิดแสงดำวาบ ฟาดตรงโคนกรงเล็บด้านหน้าของมัน
“เพล้ง!” กรงเล็บด้านหน้าข้างหนึ่งถูกตัดสะอาดปลิวกระเด็นออกไป
ภูตอสูรแมลงยักษ์คำรามก้อง อ้าปากกว้างพ่นของเหลวสีดำพุ่งเข้าหาศีรษะเซินลั่ว กลิ่นกัดกร่อนฉุนเฉียวยากทน
กระดูกทั่วร่างเซินลั่วลั่นกรอบแกรบ เขา(@NameIsNovel)เอนตัวบิดร่างเป็น(@NameIsNovel)มุมประหลาด ของเหลวดำเฉียดผ่านตัวไปเพียงเล็กน้อย โดยไม่แตะต้องแม้แต่น้อย
เขา(@NameIsNovel)สะบัดสองมือ กรงเล็บแมลงในมือกลายเป็น(@NameIsNovel)แสงดำอีกครั้ง ฟาดฉับเข้าที่(@NameIsNovel)ท้องของมัน
“ฉัวะ!” รอยแผลยาวหลายฉื่อถูกกรีดเปิด เลือดดำทะลักพุ่งออกมา
แต่เซินลั่วไม่ถอย ร่างโน้มต่ำติดพื้นราวกับกระดาษแผ่นหนึ่ง แทรกผ่านกลิ่นอายดำทะมึน แล้วพุ่งเข้าใส่ภูตอสูรแมลงยักษ์อีกครั้ง
จากนั้นกรงเล็บในมือเขา(@NameIsNovel)ก็ฟาดลงอีกครั้ง “ฉัวะ!” บาดแผลใหม่ถูกผ่าเปิดทันที
แม้การเคลื่อนไหวหลบหลีกของเขา(@NameIsNovel)จะแยบยล แต่กลิ่นอายภูตอสูรที่(@NameIsNovel)พวยพุ่งครอบคลุมกว้างเกินไป ส่วนหนึ่งยังแตะโดนหัวไหล่ซ้ายของเขา(@NameIsNovel) ทำให้ผิวหนังกลายเป็น(@NameIsNovel)สีดำสนิททันตา
ดูเหมือนความดุร้ายของภูตอสูรแมลงยักษ์จะถูกปลุกเร้า มันคำรามเสียงสะท้าน ไม่คิดจะถอยอีกต่อไป ร่างใหญ่โถมพุ่งเข้าหา กรงเล็บหน้าทั้งสี่ตวัดฟาด ปล่อยเงากรงเล็บพรั่งพรูลงมาเป็น(@NameIsNovel)ห่าฝน
เห็นดังนั้น เซินลั่วกลับยิ่งยินดี เขา(@NameIsNovel)ดันเคล็ดวิชากายาออกถึงขีดสุด ร่างพันตวัดเข้าต่อสู้กับมันอย่างไม่หวั่น
ร่างเซินลั่วแม้เล็ก แต่คล่องแคล่ว เขา(@NameIsNovel)อาศัยเคล็ดวิชาหวงถิง แปรเปลี่ยนสภาพร่างกายให้ประหลาดหลากหลาย ทั้งกระโจน ทั้งหลบ ทั้งพลิกตัว หลุดพ้นจากการโจมตีถึงตายของภูตอสูรแมลงยักษ์ได้(@NameIsNovel)ทุกครั้ง
มนุษย์กับภูตอสูรประจัญบานกันกลางเมือง ไม่ว่า(@NameIsNovel)พวกเขา(@NameIsNovel)ต่อสู้ไปถึงแห่งหนใด อาคารบ้านเรือนก็ถูกทำลายราบเป็น(@NameIsNovel)ซาก ในไม่ช้า การต่อสู้ก็ลุกลามจากกลางเมืองไปจนถึงริมฝั่งน้ำ
ทั่วร่างเซินลั่วเกือบทั้งหมดถูกย้อมดำ เลือดสดของเขา(@NameIsNovel)เองก็ชโลมจนทั้งร่างแทบแดงฉาน เนื้อหนังเต็มไปด้วยบาดแผลลึกจนเห็นกระดูก
ส่วนภูตอสูรแมลงยักษ์ก็เต็มไปด้วยบาดแผลเป็น(@NameIsNovel) เกราะอกและ(@NameIsNovel)ท้องมี(@NameIsNovel)รอยแผลใหญ่พาดไขว้นับสิบ และ(@NameIsNovel)ในยามนี้ กรงเล็บหน้าที่(@NameIsNovel)เคยมี(@NameIsNovel)สี่ข้าง เหลืออยู่เพียงสองข้างเท่านั้น…
หลังจากหลบหมัดของเซินลั่วได้(@NameIsNovel) ภูตอสูรแมลงยักษ์ก็อ้าปากพ่นหมอกดำออกมา จากนั้นหันกายเตรียมจะหลบหนี
ร่างของเซินลั่วสั่นไหว ทิ้งไว้เพียงเงาซ้อนเพื่อหลบหมอกดำ ปรากฏตัวขึ้นที่(@NameIsNovel)ด้านข้างของภูตอสูรแมลงยักษ์ แขนของเขา(@NameIsNovel)พุ่งออกด้วยความเร็วสายฟ้า กรงเล็บแหลมคมในมือแทงตรงเข้าสู่หน้าอกของมัน
ภูตอสูรแมลงยักษ์รีบบิดกาย หลบออกไปด้านข้าง พยายามหนีการโจมตี
แต่ในชั่วพริบตานั้น แขนของเซินลั่วดังลั่น “กร๊อบ” ทั้งแขนบวมขยายใหญ่ขึ้น กรงเล็บแหลมในมือฟาดใส่ร่างมันอีกครั้ง คราวนี้กรีดเนื้อชิ้นโตจนหลุดออกมา
ภูตอสูรแมลงยักษ์กรีดร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด ร่างกายมันสั่นเทิ้มอย่างรุนแรง
เซินลั่วตวัดเท้าถีบหนัก ร่างพุ่งทะยานขึ้นไปบนหัวของมัน
ในเวลานี้ การเคลื่อนไหวของเขา(@NameIsNovel)เหมือนสายลม ยิ่งกว่า(@NameIsNovel)นั้นยังรวดเร็วกว่า(@NameIsNovel)ก่อนหน้าเล็กน้อย
แต่ถึงอย่างไร เขา(@NameIsNovel)ก็อยู่ในสภาพใกล้หมดแรง หากไม่อาจยุติการต่อสู้นี้อย่างฉับไว แน่นอนว่า(@NameIsNovel)วันนี้เขา(@NameIsNovel)จะต้องสิ้นชีพที่(@NameIsNovel)นี่!
ปลายเท้าเขา(@NameIsNovel)เหยียบลงบนหัวภูตอสูรแมลงยักษ์ กรงเล็บแหลมในมือกลายเป็น(@NameIsNovel)เงาดำ พุ่งแทงตรงเข้าที่(@NameIsNovel)ดวงตาของมัน
แต่ในขณะนั้นเอง ร่างที่(@NameIsNovel)สั่นเทาของภูตอสูรแมลงยักษ์กลับหยุดนิ่งทันใด ศีรษะมันสะบัดขึ้นอย่างรวดเร็วเกินคาด งับร่างเซินลั่วเข้าไว้ได้(@NameIsNovel)สำเร็จ
ปากมันหุบฉับลง เตรียมจะกัดเขา(@NameIsNovel)ออกเป็น(@NameIsNovel)สองท่อน
แท้จริงแล้วสิ่งที่(@NameIsNovel)มันแสร้งทำเมื่อครู่ ล้วนเป็น(@NameIsNovel)กลอุบายเพื่อหลอกล่อเซินลั่วให้เข้าใกล้!
ทว่า(@NameIsNovel)ภายใต้แรงกดดันเช่นนี้ เซินลั่วกลับยังคงสงบนิ่ง เขา(@NameIsNovel)สูดหายใจลึก บริเวณท้องและ(@NameIsNovel)อกขยายพองทันใด ใบหน้ากลายเป็น(@NameIsNovel)สีแดงก่ำ หัวใจเต้นรัวแรง ร่างทั้งร่างขยายใหญ่ขึ้นกะทันหัน กล้ามเนื้อและ(@NameIsNovel)กระดูกสั่นสะท้านดังก้องราวสายฟ้าฟาด
ในจังหวะที่(@NameIsNovel)ร่างกายแปรเปลี่ยน มือทั้งสองของเขา(@NameIsNovel)ตะครุบขากรรไกรบนของมันไว้ ขณะเดียวกันเท้าก็กระแทกลงบนขากรรไกรล่าง
เสียง “กร๊อบ” ดังลั่น กระดูกขากรรไกรล่างของภูตอสูรแมลงยักษ์แตกละเอียด
อาศัยแรงกระแทกจากปลายเท้า ร่างของเซินลั่วทะยานขึ้นสูง
มือทั้งสองที่(@NameIsNovel)จับขากรรไกรบนไม่ปล่อย
เสียง “กร๊อบ” ดังขึ้นอีกครั้ง ปากของภูตอสูรแมลงยักษ์ถูกงัดอ้าออกจนแทบเป็น(@NameIsNovel)เส้นตรง ข้อต่อของขากรรไกรบนและ(@NameIsNovel)ล่างแตกละเอียด เลือดทะลักพุ่ง ดวงตาทั้งสองระเบิดแตก เลือดดำทะลักจากโพรงจมูกเป็น(@NameIsNovel)สาย
ปากของมันถูกบดขยี้แทบเละ ไม่อาจเปล่งเสียงกรีดร้องออกมาได้(@NameIsNovel)อีก มี(@NameIsNovel)เพียงเสียงแหบพร่าดังลอดจากลำคอ ร่างที่(@NameIsNovel)เต็มไปด้วยความเจ็บปวดทานทนไม่ไหว ทรุดฮวบลงไปในแม่น้ำ
พร้อมกับการล้มลงนั้น เซินลั่วก็ตกลงไปในแม่น้ำด้วย แต่เขา(@NameIsNovel)มิได้(@NameIsNovel)ใส่ใจ มือขวากดแรงลงทันที ฝ่ามือบวมพอง เส้นขนตั้งชันแข็งราวเมล็ดถั่วรังไหมเหล็ก กลายเป็น(@NameIsNovel)เงาดำพุ่งฟาดใส่ขากรรไกรบนของภูตอสูรแมลงยักษ์
“เพล้ง!” กำปั้นของเขา(@NameIsNovel)ทะลวงผ่านกระดูกขากรรไกรบนจนแตกทะลุออกมา
ภูตอสูรแมลงยักษ์พยายามจะพลิกกายลุกขึ้น แต่การลงมือของเซินลั่วกลับทำให้มันกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดอีกครั้ง
มือซ้ายของเขา(@NameIsNovel)แทงเข้าที่(@NameIsNovel)ขากรรไกรบนเช่นกัน แววสังหารฉายชัดในดวงตา จากนั้นออกแรงฉีกกระชากทั้งสองข้างอย่างดุดัน
เสียงกระดูกแตกดังสนั่น เลือดดำสาดกระเซ็น ขากรรไกรบนพร้อมกระโหลกศีรษะของภูตอสูรแมลงยักษ์ถูกฉีกออกโดยตรง สมองสีขาวกระจายเละ ร่างมหึมากระตุกสองสามครั้ง แล้วเงียบสิ้นสภาพเคลื่อนไหวไปทันที…
----------